Tibetan
།སྒོམ་པ་དག་ལ་གོལ་ས་གསུམ། །བཏང་སྙོམས་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་ན། །སྟོང་སྣང་མུན་སྣང་ཉིད་དུ་གོལ། །ཏིང་འཛིན་ཡིག་འབྲུ་སྒོམ་བྱེད་ན། །ཆགས་བཟུང་འཁོར་བའི་གནས་སུ་གོལ། །མི་རྟོག་སྟོང་པ་བསྒོམ་བྱས་ན། །ཆད་པ་མུ་སྟེགས་ལྟ་བུར་གོལ། །དེ་སོགས་གོལ་རྒྱུ་བསམ་ཡས་ཀྱང་། །གོལ་ས་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུས། །དོན་ལ་གོལ་སྒྲིབ་མེད་ན་ཡང་། །ལམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ལ་ནི། །གནས་ངན་གྲོགས་ངན་ཡུལ་ངན་གསུམ། །གོལ་ས་ཆེ་བ་གསུམ་དུ་བཤད། །ཁ་རན་ཁོང་གྱོང་རང་རྒྱུད་ངན། །དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་ལོ་འདབ་རྒྱས། །དེ་རྣམས་རང་རྒྱུད་གོལ་ས་ཡིན། །ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ལ། །བར་ཆད་བདུད་ཀྱིས་འཁྱེར་བས་ན། །བདུད་ཀྱི་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་གཅད། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བདུད་གསུམ་སྟེ། །ཆོས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་མ་བདུད། །ཆོས་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་པ་བདུད། །གཉིས་ཀའི་བདུད་དུ་འདོད་ཆགས་ཆེ། །ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་ཚེ་འདི་ཡི། །སྣང་བ་ཉིད་ལ་འཐས་པས་ལན། །རྩ་བ་བདུད་བཞི་ཆོད་པ་ན། །གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཆོད་པའོ། །ཆོས་སྐུ་གཟུང་འཛིན་ཕྱོགས་བྲལ་ལ། །མཚན་མའི་བདུད་དང་གོལ་སྒྲིབ་བྲལ། །ཐེག་པའི་སྤྱི་ཕུད་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གོལ་ས་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་དྲུག་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡང་ཞུས་པ། །ཀྱེ་ཧོ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །གོང་ལྟར་གདམས་པ་བསྟན་ན་ཡང་། །སྣང་བ་བཞི་པོ་མ་རྫོགས་ཤིང་། །གལ་ཏེ་གདམས་པའི་གནད་ཡོད་ཀྱང་། །བྱ་བ་ལེ་ལོས་གཡེངས་པ་རྣམས། །ཉམས་སུ་ལེན་ལོང་མེད་པ་རུ། །བར་ཆད་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་བ་ན། །འདི་ལ་འཆི་རྟགས་བསླུ་བའི་ཐབས། །བར་དོའི་གདམས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། །གསན་དགོངས་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཀྱེ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཉོན། །བར་དོ་ཞེས་བྱ་ཆོས་སྤྱིའི་སྐད། །འདི་རུ་ཆོས་ཀུན་མ་འདུས་མེད། །དེ་ལ་བར་དོའི་དབྱེ་བ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ས་མཚམས་སྣང་ལུགས་སོ། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་སྐྱེ་གནས་བར་དོ་དང་། །འཆི་ཁ་སྡུག་བསྔལ་བར་དོ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཞི་ཁྲོའི་བར་དོ་དང་། །སྲིད་པར་འཁྱམས་པའི་བར་དོའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཉིད་བར་དོ་ནི། །རང་ལུས་འདོམ་གང་གྲུ་བཞི་འདི། །ཁམས་རྣམས་དང་ནི་ཕུང་པོ་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་དབང་པོ་དང་། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཏན་ལ་དབབ། །འདི་དག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དབང་སྒྱུར་ནུས། །ཁམས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཕྱི
Chinese
于禅修者有三歧途， 若修习舍弃无我时， 则误入空相与暗相。 若修习三摩地字句， 则误入贪执轮回处。 若修习无念空性时， 则误入断见外道般。 如是歧途虽无数， 然歧途皆摄于常断二。 义上虽无歧途障蔽， 然于道之瑜伽士， 恶处恶友恶境三者， 说是三大歧途。 口硬腹空自性恶， 五毒三毒枝叶茂， 彼等乃自性之歧途。 于实修之际， 因障碍魔所摄持， 故断除一切魔之歧途。 外内密之三魔， 于修行者为女魔， 于女众为男魔， 贪欲乃二者之魔。 一切皆因执着此生之， 显现本身之故。 若断除四魔之根本， 则一切歧途皆断除。 法身离执着偏颇， 离相之魔与歧途障蔽。 大乘精要广大无垠续中，断歧途品第四十六竟。 萨玛雅，印印印。
English
For meditators, there are three pitfalls. If one meditates on equanimity and selflessness, one will stray into the appearance of emptiness and the appearance of darkness. If one meditates on the syllables of Samadhi, one will stray into the realm of attachment and clinging to Samsara. If one meditates on non-conceptual emptiness, one will stray into a nihilistic, extremist view. Although there are countless such pitfalls, they are all encompassed within the two extremes of permanence and annihilation. Although there are no pitfalls or obscurations in reality, for the yogi on the path, the three—bad places, bad friends, and bad environments— are said to be the three great pitfalls. Tough mouth, empty belly, and bad nature, the five poisons and three poisons grow like leaves. These are the pitfalls of one's own nature. When one engages in practice, because one is seized by obstructing demons, cut off all the pitfalls of demons. The three demons—outer, inner, and secret— for male practitioners, it is the female demon, for female practitioners, it is the male demon, attachment is the demon for both. Everything is due to clinging to the appearances of this life itself. When the four root demons are cut off, then all pitfalls are cut off. The Dharmakaya is free from clinging and partiality, free from the demon of characteristics and pitfalls of obscuration. From the quintessential Great Expanse Tantra of the Great Vehicle, the forty-sixth chapter, "Cutting Off Pitfalls," is complete. Samaya. Seal, seal, seal.
Tibetan
་ཡི་ཁམས། །སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནང་གི་ཁམས། །ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །ཡུལ་ཀུན་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའོ། །ཕུང་པོ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྡུད། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་འདི། །བསམ་གཏན་གཅིག་འདུས་ཏིང་འཛིན་ནི། །སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །གཟུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་། །འཛིན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ། །དབང་པོ་གཟུགས་ཀྱི་ཆ་འཛིན་དང་། །ཤེས་རབ་ཆ་འཛིན་དབང་པོའོ། །ཡུལ་ལ་དངོས་པོའི་ཡུལ་དང་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་གཉིས་སོ། །ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག །དག་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཟད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་དྲུག་ཡིན་ཏེ། །མ་རིག་གཏི་ མུག་ཞེ་སྡང་དང་། །ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཕྲག་དོག་གོ། །འཆི་ཁ་མ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འཆི་རྐྱེན་ནད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་འཁྲུགས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །འཛིན་ཆགས་ཞེན་པའི་མཚོ་རྡོལ་ནས། །ལུས་སེམས་བྲལ་གྱིས་དོགས་པ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་སྟེ། །བན་བུན་དང་ནི་ལང་ལོང་དང་། །ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཕུང་པོ་མེད་ཅིང་ཟག་བཅས་བྲལ། །ཞི་བའི་སྐུ་དང་ཁྲོ་བོའི་སྐུ། །ཡེ་ཤེས་འོད་དང་ཁ་དོག་དང་། །ཐིག་ལེ་མཆེད་དང་འབྱུང་སྣང་དག །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་ཞིང་། །རང་སྣང་དག་པར་ཀུན་སྣང་སྟེ། །ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་གཞལ་ཡས་སོ། །སྲིད་པ་བར་དོའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཤ་ཁྲག་རང་གི་གཟུགས་བྲལ་ནས། །སྒྱུ་མ་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་དེས། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་དོན་མ་མཐོང་། །འོད་སྣང་ཀུན་ལ་དྲེད་སྔངས་ནས། །སྟོང་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཡིད་ཀྱིས་རྒྱུ། །བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་བཞིན། །ཕྱད་ཕྱོད་ཡད་ཡུད་སྙོམས་ཤིང་འཇུག །བན་བུན་ལང་ལོང་རྨི་ལམ་འདྲ། །ས་གཅིག་མི་ཚུགས་ཚིག་པ་ཟ། །གར་སླེབ་ལ་སོགས་རིགས་དྲུག་འོད། །སོ་སོའི་དམིགས་པ་སྣང་བའོ། །ས་མཚམས་སྐྱེ་གནས་བར་དོ་ནི། །མ་ལ་སྐྱེས་ནས་འཆི་རྐྱེན་གྱི། །ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །འཆི་ཁའི་བར་དོ་ནད་ཐེབས་ནས། །ནང་དབུགས་ཆད་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཆོས་ཉིད་བར་དོ་དབུགས་ཆད་ནས། །ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བ་ཤར་བའོ། །སྲིད་པ་བར་དོའི་ས་མཚམས་ནི། །ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བ་ཡོངས་ཐིམ་ནས། །མངལ་དུ་ཚུད་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །སྣང་ལུགས་གདམས་པའི་གནད་བཞི་བསྟན། །རང་བཞིན་སྐྱེ་གནས་བར་དོ་ལ། །ཤེས་བྱའི་གྲས་ཐག་གཅད་པར་བྱ། །འཆི་ཁ་མ་ཡི་བར་དོ་ལ། །གདམས་པ་རྣམས་ལ་གསལ་ཡང་གདབ། །ཆོས་ཉིད་ཞི་ཁྲོའི་བར་དོ་ལ།
Chinese
地的界限。 心所摄持内在的界限。 各种界的相状， 执持一切境是错觉。 蕴包含着分别念， 将一切事物聚集为一。 这个没有分别念的蕴， 是禅定合一的等持。 处是能取和所取二者， 所取的处有十二， 能取的处也有十二。 根是执持色法的部分， 智慧是执持部分之根。 境有实物的境和， 没有实物的境两种。 一切有境皆清净， 所谓清净是法穷尽。 烦恼有六种， 即无明、愚痴、嗔恨， 我慢、贪欲、嫉妒。 临终时的法性是， 死亡的因缘是疾病导致五大错乱。 身语意三门痛苦， 从执着贪恋的海洋中涌出， 因身体和心识分离而恐惧， 痛苦非常粗重， 昏聩和眩晕， 神识不能安住。 法性中阴的法性是， 没有蕴且远离有漏。 寂静的本尊身和忿怒的本尊身， 智慧光和颜色， 明点增长和五大显现清净， 一切显现皆为大乐刹土， 自显清净，一切皆显现， 无论显现什么都是法性宫殿。 有中阴的法性是， 脱离血肉之躯后， 以幻化意身， 没有见到法性真实的意义， 对一切光芒感到恐惧， 意念在三千世界中游荡， 如同羽毛被风吹动一样， 飘忽不定，摇摆不定，难以安住。 昏聩眩晕，如同梦境一般， 无法在一个地方停留，感到烦躁。 何处降临等等，六道之光， 各自的对境显现。 地界生处中阴是， 从出生到死亡的因缘， 被疾病侵袭为止。 临终中阴是从生病， 到内在呼吸断绝为止。 法性中阴是从呼吸断绝， 到自然本智显现为止。 有中阴的地界是， 从自然本智完全消融， 到进入母胎为止。 显现方式，指示了四种诀窍的要点， 对于自性生处中阴， 应当断定所知之列。 对于临终母胎中阴， 对于各种诀窍要清晰明了。 对于法性寂怒中阴，
English
The realm of earth. The inner realm gathered by the mind. Those aspects of the realms, Holding all objects is delusion. The aggregates with conceptualization, Gather all things into one. This aggregate without conceptualization, Is meditative concentration, samadhi. The sense bases are the apprehended and the apprehender, two aspects. The apprehended sense bases are twelve, The apprehender sense bases are also twelve. The faculties grasp the aspect of form, Wisdom grasps the aspect of faculties. The objects are the objects of things and, The two objects that are without things. All object-possessors are completely pure. "Pure" means the exhaustion of phenomena. The afflictions are six, Namely, ignorance, delusion, hatred, Pride, desire, and jealousy. The nature of the dying moment is, The elements are disturbed by the causes of death and illness. The suffering of body, speech, and mind, From the bursting forth of the ocean of clinging and attachment, Due to the fear of separation of body and mind, The suffering is extremely coarse, Confusion and dizziness, Consciousness does not abide in one place. The nature of the Dharmata Bardo is, Without aggregates and separated from defilements. The peaceful bodies and the wrathful bodies, The light of wisdom and colors, The increase of bindus and the purification of elemental appearances, All appearances are great bliss realms, Self-appearance is pure, all appears, Whatever appears is the Dharmata palace. The nature of the Sridpa Bardo is, Having separated from the body of flesh and blood, With the illusory mind-body, One does not see the true meaning of Dharmata, Frightened by all the lights, The mind wanders throughout the three thousand worlds, Like a feather carried by the wind, Fluttering, wavering, unsteady and unstable. Confusion, dizziness, like a dream, Unable to stay in one place, feeling agitated. Where to arrive, etc., the lights of the six realms, The respective objects appear. The boundary of the birth-place Bardo is, From birth until the causes of death, Being struck by illness. The dying Bardo is from being afflicted by illness, Until the inner breath ceases. The Dharmata Bardo is from the cessation of breath, Until the spontaneous appearances arise. The boundary of the Sridpa Bardo is, From the complete dissolution of spontaneous appearances, Until entering the womb. The manner of appearance, showing the four key points of the instructions, Regarding the nature of the birth-place Bardo, One should determine the category of what is to be known. Regarding the dying mother Bardo, One should clarify the various instructions. Regarding the Dharmata peaceful and wrathful Bardo.