Tibetan
་གསལ་ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད། །མཆོག་ཐུན་ཡོན་ཏན་འཛད་མེད་ཀློང་ན་ཡངས། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་འགྲན་གྱིས་ཟླ་བྲལ་བས། །གཅིག་ལ་ཀུན་འབྱུང་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཡངས། །སྐུ་གསུམ་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་རྫོགས་པས། །ཡོན་ཏན་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འཆར་བས་ཡངས། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུས་རྟག་པའི་མཐའ་བསལ་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ་བས་ཡངས། །འགག་མེད་གཟུགས་སྐུ་ཆད་པའི་མཐའ་བསལ་ཏེ། །འཛིན་མེད་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ་བས་ཡངས། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རིག་པ་ཅིག་ཆོད་ལ། །གཉིས་འཛིན་མཐའ་ཡི་མུན་པ་མེད་པས་ཡངས། །ཡེ་ནས་བྱ་བཙལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། ། གཞན་ལ་སྣང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་ཡངས། །གང་དུ་སྣང་ཡང་རང་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གང་དུ་ཤར་ཡང་རང་སྣང་བརྡལ་བར་ཡངས། །སེམས་ཉིད་བྱ་བྲལ་ཀློང་དུ་ཀུན་རྫོགས་པས། །མ་རྫོགས་ཆོས་མེད་ཀུན་རྫོབ་ཁྱབ་གདལ་ཡངས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་མེད་ཕྱོགས་མེད་ལ། །གཞན་བྱུང་མ་རིག་བག་ཆགས་མེད་དེ་ཡངས། །གང་དུ་ཤར་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་རྩོལ་བའི་ཡུལ་མེད་ཡངས། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རང་གསལ་བས། །ཉམས་ལེན་ཡུལ་ཅན་སྒོམ་དུ་མེད་དེ་ཡངས། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བྱ་བྲལ་རིག་པའི་ཀློང་། །སེམས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་དགག་སྒྲུབ་མེད་དེ་ཡངས། །དེ་ཡི་ངང་ལ་མ་བཅོས་རང་གསལ་བས། །མཉམ་པར་བཞག་དང་མ་བཞག་ཆོས་ཉིད་ཀློང་། །མཉམ་ཉིད་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །མ་བཅོས་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་ཡངས། །ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཡང་ས་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ནས་བྱ་བྲལ་ཀློང་། །ལྷུང་ས་མེད་པས་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཡ་ཡོ་མེད་པས་ཡངས། །ཁྱབ་ལ་མ་ཞེན་མཉམ་ལ་རིས་མེད་པས། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་མི་འབྲལ་བདེ་ཆེན་ཀློང་། །ཞེན་འཆིང་མེད་པས་སྤང་བླང་གཉིས་དང་བྲལ། །བཟང་ངན་དགག་སྒྲུབ་རྟོག་པ་མེད་པས་ཡངས། །རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་ཡེ་ཤེས་རང་གྲོལ་བས། །གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་རྩལ་མེད་ཀློང་། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་མེད་དེ་ཡངས། །འཆིང་གྲོལ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་ལ་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་སྐྱེ་མེད་ཀློང་། །སྤང་བས་མི་སྤོང་མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ། །ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་སྐྱེ་མེད་ཀློང་ན་ཡངས། །བདེ་ཆེན་སེམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དགག་བྱ་མེད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའི་ཀློང་། །བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་མ་བསྒྲུབས་རང་སར་གྲོལ། །འབྲས་བུ
Chinese
光明本性无有迁变，殊胜共同功德无尽虚空中浩瀚。 独一明点无与伦比，一中生万奇妙浩瀚。 三身无需勤作自然圆满，功德果报三身显现而浩瀚。 无生法身遣除常边，法性无生虚空中解脱而浩瀚。 无灭色身遣除断边，无执无定虚空中解脱而浩瀚。 无生无灭觉性一断，二取边之黑暗无有而浩瀚。 本初无须寻觅之法性中， 于他无有任何显现而浩瀚，无论何处显现皆为自显法身。 无论何处生起皆为自显广大而浩瀚，心性无为虚空中皆圆满。 无有未圆满之法，世俗遍布广大而浩瀚，自生智慧无边无方。 无有他生无明习气而浩瀚，无论何处生起皆为自生智慧。 自显自解脱，无有勤作之境而浩瀚，一切于菩提心中自明。 无有实修所缘之修持而浩瀚，无论如何作为皆为无为觉性之虚空。 心性无有能取所取，遮破建立而浩瀚，于彼自性不作意自明。 安住与不安住皆为法性虚空，平等相续不断之瑜伽士。 于无作意无相之界中浩瀚，无论如何显现皆为法性菩提心。 悬崖本身亦为本初无为虚空，无有堕处何来错谬。 菩提心无有摇动而浩瀚，于周遍不执着，于平等无有偏颇。 一切时中不离大乐虚空，无有执着束缚，远离取舍二者。 无有好坏，无有遮破建立之分别而浩瀚，不舍分别，智慧自解脱。 无二大明点，无勤作虚空，烦恼智慧二者无有之故。 轮回涅槃无有舍弃能舍而浩瀚，解脱束缚二者之法身。 心中生起任何分别皆为无生虚空，不舍弃亦不取，不舍弃亦于自处解脱。 烦恼自解脱，于无生虚空中浩瀚，大乐心中无有遮破建立之故。 无有遮破故，无有建立之虚空，纵然建立亦不成就，不建立亦于自处解脱，果
English
The nature of clarity is without change from the beginning, vast in the inexhaustible expanse of supreme and common qualities. The single bindu is unparalleled, it is wonderful and vast that all arises from one. The three kayas are spontaneously perfect without effort, the qualities and fruits manifest as the three kayas, vast. The unborn dharmakaya dispels the extreme of permanence, liberated in the expanse of the unborn nature of reality, vast. The unceasing rupakaya dispels the extreme of annihilation, liberated in the expanse of non-grasping and non-fixation, vast. The awareness of no arising and no ceasing is decisive, the darkness of the extreme of dualistic clinging is absent, vast. In the nature of reality, which is without seeking from the beginning, nothing appears to others, vast. Wherever it appears, it is the self-appearing dharmakaya. Wherever it arises, it is the self-appearing expanse, vast. Mind itself is completely perfected in the expanse of non-action. There is no unperfected dharma, samsara is all-pervasive and vast. Self-born wisdom is limitless and directionless. There is no other-born ignorance or habitual tendencies, vast. Wherever it arises, that self-born wisdom is, self-arising, self-liberating, without a place for effort, vast. Since everything is self-clear as bodhichitta, there is no meditation with an object of practice, vast. However one acts, it is the expanse of non-action awareness. Mind itself is without grasping and fixation, negation and affirmation, vast. In that state, it is uncorrected and self-clear. Remaining in equipoise or not, it is the expanse of the nature of reality. The yogi of continuous equality without interruption, is vast in the realm of uncorrected and signless. However it arises, it is the nature of reality, bodhichitta. The precipice itself is also the expanse of non-action from the beginning. Since there is no place to fall, where is there a place to err? Bodhichitta is without wavering, vast. Without attachment to pervasiveness, without partiality to equality, in all times, it is the inseparable expanse of great bliss. Without the bondage of attachment, it is separated from the two, abandoning and taking. Without good or bad, without negation or affirmation, without thoughts, vast. Without abandoning thoughts, wisdom is self-liberated. The great non-dual bindu is the expanse of no effort. Since afflictions and wisdom are not two, there is no samsara or nirvana to be abandoned or to abandon, vast. The dharmakaya is separated from the two, bondage and liberation. Whatever thoughts arise in the mind, it is the unborn expanse. Without abandoning, it is not abandoned; without abandoning, it is liberated in its own place. Afflictions are self-liberated, vast in the unborn expanse. Since there is no negation or affirmation in the mind of great bliss, there is no object to be negated, hence no expanse to be established. Even if established, it is not accomplished; without establishing, it is liberated in its own place, the fruit.
Tibetan
་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་ན་ཡངས། །ཕྱི་ ནང་སྡེ་སྣོད་ལམ་འབྲས་ཐེག་པའི་གྲངས། །མ་བཙལ་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཡངས། །མཉམ་ཉིད་སེམས་ལ་བླང་དོར་མེད་པའི་ངང་། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཙལ་བ་མེད་པའི་ཀློང་། །དགེ་སྡིག་བར་མཚམས་དབྱེ་བར་བྱ་བ་དང་། །རང་བཞིན་གཅིག་པས་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཡངས། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཀློང་དུ་ཀུན་སྤྱོད་པས། །སྤང་བྱ་མེད་པས་དོར་བྱ་མེད་པའི་ཀློང་། །བླང་དོར་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་ཤར་བས། །མཐའ་རྣམས་མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན། །མ་བཅོས་བདེ་ཆེན་བརྡལ་བའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །མཐོ་དམན་མེད་པར་གྲོལ་བས་དུར་ས་སྟེ། །བཟང་ངན་མེད་པར་གྲོལ་བས་ཐིམ་ས་ཡིན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས། །ཡེ་ནས་གཅིག་པས་རེ་མེད་དོགས་པ་མེད། །རེ་དོགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ལ། །སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱ་བྲལ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན། །འཇུག་ཟློག་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས་དབྱིངས་ཉིད་ཤར། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་བྱ་བྲལ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །སྐྱེ་ཤི་འཕོ་འགྱུར་མེད་དོ་རྩད་ནས་བཅད། །སྔ་ཕྱི་ཐོག་མཐའ་མེད་དོ་བག་ཆགས་དག །མངལ་ཁ་སྟོང་པར་བཞག་གོ་སྐྱེ་སྒོ་བཅད། །འཁོར་འདས་ཆེ་ཆུང་བསྲེས་སོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །ཅེས་གསུངས་ནས། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་མཉམ་ཡངས་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ལྷན་ནེར་ལྷག་གེ་བཞུགས་སོ། །ཐེག་པའི་སྤྱི་ཕུད་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་དྲུག་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡང་ཞུས་པ། །ཀྱེ་ཧོ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ཁྲེགས་ཆོད་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ན། །གཞི་ཉིད་དེ་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཐོད་རྒལ་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞིབ་རྒྱས་གསུང་། །ཞུས་པའི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཉོན། ། ཁྲེགས་ཆོད་ཉིད་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཐོད་རྒལ་ལམ་ལ་དེ་ལྟར་འཇུག །ཡིད་མཐུན་དངོས་མཐོའི་གནས་ཉིད་དུ། །འདི་ལྟར་བྱ་བ་དགུ་སྤྲུགས་བཏང་། །ལུས་ཕྱིའི་བྱ་བ་འགྲོ་འདུག་དང་། །ནང་གི་བྱ་བ་ཕྱག་སྐོར་དང་། །གསང་བའི་བྱ་བ་འཁྲུལ་འཁོར་སྤང་། །དག་ཕྱིའི་བྱ་བ་ལོང་གཏམ་དང་། །ནང་གི་བྱ་བ་ཁ་ཐོན་དང་། །གསང་བའི་བྱ་བ་ལྷ་བསྙེན་སྤང་། །སེམས་ཕྱིའི་བྱ་བ་སྤྲོ་རྟོག་དང་། །ནང་གི་བྱ་བ་ལྷ་བསྒོམ་དང་། །གསང་བའི་བྱ་བ་མི་རྟོག་བསྒོམ། །འདི་ལྟར་གསུམ་གསུམ་དགུ་པོ་བཏང་། །དེ་ཡང་ཉ
Chinese
自性本成法界中，广阔无垠。 内外经藏道果乘之数，不寻自得本成法界中，彼等一切自生智慧也，唯一无别广阔无垠。平等心中无取舍之状态，内外无寻之法界，善恶中间可分判之事与，自性唯一无别广阔无垠。于清净法界中行持故，无舍弃故无抛弃之法界，取舍二者不存任运生，诸边未舍自处解脱也。无作大乐遍布之广阔法界中，无高低而解脱乃坟地也，无好坏而解脱乃融入处。佛陀有情轮回寂灭，本初唯一故无期望无疑惑，无期望疑惑之法性无生中，生起之神变无为法界之庄严。无入出之法界中法界自现，自现自解脱无为法界中解脱，生死迁变皆无从根断除。无有先后初始终结习气净，胎门空置断绝生门，轮涅大小相融不作区分。如是说已，于轮涅二无别平等广大之法界中，坦然安住。大圆满广阔无垠续中，宣说基位顿超之品第三十六竟。萨玛雅，印印印。金刚萨埵复请问：奇哉导师普贤王，顿超见解如是者，依于基位彼之上，如何进入脱噶道？导师请您细致详说。答彼所问而开示：啊吙金刚萨埵谛听， 依于顿超彼之上，如是进入脱噶道，于意合实高之境中，如是九种行持当抛弃。身外之行住坐卧与，内之行绕转与，秘密之行幻轮舍。语外之行闲聊与，内之行诵念与，秘密之行本尊修舍。心外之行散乱分别与，内之行本尊观修与，秘密之行无分别修。如是三三九种皆抛弃，彼亦ཉ
English
In the self-abiding, spontaneously accomplished expanse, vast and boundless. The numbers of outer and inner canons, paths and fruits, and vehicles. Without seeking, in the primordially spontaneously accomplished expanse. All of these are self-arisen wisdom. It is one and the same, without distinction, vast and boundless. In the state of equanimity, without acceptance or rejection. The expanse where there is no seeking in outer and inner. And the act of distinguishing between virtue, vice, and the intermediate. The nature is one, without distinction, vast and boundless. By acting in the expanse of complete purity. Because there is nothing to abandon, there is no expanse to discard. Without acceptance or rejection, it arises spontaneously. All extremes are liberated in their own place without being abandoned. In the vast expanse of un fabricated great bliss. Liberated without high or low, it is a cemetery. Liberated without good or bad, it is a place of absorption. Buddhas, sentient beings, samsara, and nirvana. Primordially one, there is no hope or doubt. In the unborn nature of reality, without hope or doubt. The miraculous manifestations of birth are the adornment of the actionless realm. From the realm without entering or reversing, the realm itself arises. Self-arisen, self-liberated, liberated in the actionless expanse. There is no birth, death, or change, cut from the root. Without before or after, beginning or end, purify habitual patterns. Leave the womb empty, cut off the gate of birth. Mix samsara and nirvana, large and small, without distinguishing. Having said this. He remained steadily in the expanse of the great equality of samsara and nirvana, without duality. From the tantra of the Great Perfection, the essence of all vehicles. The thirty-sixth chapter, which explains the breakthrough of the ground. Samaya. Seal, seal, seal. Vajrasattva asked again. Kyeho, teacher Samantabhadra. If the view of trekchö is like that. Relying on that very ground. How does one enter the path of tögal? Teacher, please explain in detail. In response to the question, he said. Aho, Vajrasattva, listen. Relying on that very trekchö. Thus one enters the path of tögal. In the very place of agreeable mind and high reality. In this way, nine activities should be abandoned. Outer activities of body, going and staying. Inner activities of circumambulation. Secret activities of abandoning trulkhor. Outer activities of speech, idle talk. Inner activities of recitation. Secret activities of abandoning deity approach. Outer activities of mind, proliferation of thoughts. Inner activities of deity meditation. Secret activities of meditating without thought. Thus, all nine, three by three, are abandoned. That too, Nya