Tibetan
གས་བརྗོད་པར་བྱ། །ངག་གིས་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ། །རྒྱས་གདབ་པ་དང་རྩལ་ཉིད་སྦྱང་། །གཉེན་བཙལ་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན། །ངག་གི་ཞེན་ལོག་ངག་སྒྲིབ་འདག །སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། །དུས་གསུམ་བློ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་དང་། །དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར། །རིགས་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་བློ་ལ་བླང་། །འདུས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར། །ཀུན་ཀྱང་འཇིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྒོམ། །དེ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་མཁན་པོ་ནི། །སེམས་ལ་ཐུག་གམ་མ་ཐུག་བརྟག །སེམས་སུ་ཐུག་ན་དགེ་སྡིག་གང་ཆེ་བརྟག །དེ་ནས་སེམས་འདི་གང་དང་འདྲ། ། འདྲ་དཔེ་མང་དུ་བསྡུར་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །གཙོ་བོ་གང་ཡིན་ཐག་ཀྱང་བཅད། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་འཕྲད། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་དང་འཕྲད། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་འཕྲད། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་པས། །ཞེན་ལོག་བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། །སྒྲིབ་པ་སྐད་ཅིག་གོལ་ས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྲོལ་གཉིས་མེད་འདའ། །དེ་ནས་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ། །ལུས་ཀྱི་རྣལ་འབེབས་མི་འགུལ་བས། །ཕུང་ཁམས་རྒྱས་པའི་དགོས་པ་ཡོད། །ངག་གི་རྣལ་འབེབས་མི་སྨྲ་ཞིང་། །བརྗོད་མེད་འཆར་བའི་དགོས་པ་ཡོད། །སེམས་ཀྱི་རྣལ་ཕེབས་འཕྲོ་འདུ་བཅད། །ཞེན་འཛིན་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད། །མཐར་ཐུག་དགོས་པ་ལུས་དལ་བས། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་རེག་པ་ཡིན། །ངག་དལ་ལོངས་སྐུར་རེག་པ་ཡིན། །སེམས་དལ་ཆོས་སྐུར་རེག་པ་ཡིན། །ཐུན་མོང་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུག་ཅིང་། །མཐར་ཐུག་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི། །འཛིན་པ་རང་དག་དགོས་པའོ། །དེ་ནས་སོར་འདུག་བྱ་བ་ནི། །ནང་ཚང་ཅན་གྱི་གདན་སྟེངས་སུ། །རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ། །ལག་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་གཞག་བསྣོལ། །ལུས་པོ་མདའ་སྙུག་བཞིན་དུ་བསྲང་། །དཔུང་པ་རྒོད་གཤོག་བཞིན་དུ་བརྒྱངས། །མཇིང་པ་གཞུ་མོ་བཞིན་དུ་བཀུག །ལུས་ཁོག་ཕྲག་པ་གཟིངས་ལྟར་བསྟོད། །མིག་དང་སྣ་རྩེ་སེམས་རྩེ་བསྟུན། །དེ་ལྟར་སྔོན་འགྲོ་རྫོགས་པར་བྱ། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཕུད་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། སྔོན་འགྲོའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་ལྔ་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡང་ཞུས་པ། །ཀྱེ་ཧོ། ཐག་ཆོད་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །སྔོན་འགྲོའི་རིམ་པ་གསུངས་ན་ཡང་། །ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་གསུང་དུ་གསོལ། །ཞུས་པའི་
Chinese
当宣说之时，以语宣说（ཧཱུྃ，吽，hūṃ，种子字）。 增长加持并修习精进，进入寻求伴侣的道路。 如是调伏语对心有益，语之执着返还语障净除。 心之先行在于，三时之种种分别念，五毒三毒化为本尊坛城，六道众生之苦于心中承受。 一切和合皆是无常，观修一切坏灭之幻化。 彼等观修之导师，在于心上是否相合而观察。 若与心相合，则观察善恶何者为大。 彼时此心与何相似，当比较众多相似之事物。 彼时身语意三者，何者为主亦当决断。 彼时寻求心之生处，未得之时与法身相遇。 彼时寻求心之住处，未得之时与报身相遇。 彼时寻求心之去处，未得之时与化身相遇。 如是心之所造作，执着返还障碍寂灭， 遮障无有刹那空隙，于法身解脱二取不存。 彼时安住于本然之中，身之安住不动摇，有令五蕴增长之必要。 语之安住不言说，有无言显现之必要。 心之安住断绝散乱，有解脱执着之必要。 究竟之必要是，身安住则触及化身，语安住则触及报身，心安住则触及法身。 共同生起不紊乱，究竟身语意三者，自净执着是必要的。 彼时安住于原处，于内有垫之座垫上，双足结跏趺坐。 双手结等持印，身如箭杆般端直。 双臂如鹏鸟之翼般伸展，颈项如弓般弯曲。 身体胸膛肩部如船般挺起，眼与鼻尖心尖对齐。 如是前行圆满而行。 一切乘之精要《广大甚深》续中，前行之品第三十五竟。 萨玛雅，印印印。金刚萨埵复请问： 奇哉！大决断普贤王，前行次第已宣说，请宣说实修之正行。
English
When it is time to speak, utter the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ，吽，hūṃ，seed syllable) with your voice. Increase blessings and cultivate diligence, enter the path of seeking a companion. Thus, taming speech benefits the mind, reversing the attachment to speech purifies speech obscurations. The mind's preliminary practice involves taking into the mind the suffering of the six realms, transforming the five poisons and three poisons into the mandala of deities, and contemplating the various thoughts and concepts of the three times. Meditate on the illusory nature of all compounded things, that everything is subject to decay. Examine whether the master of these meditations is connected to the mind or not. If it is connected to the mind, examine which is greater, virtue or vice. Then, compare this mind to what it is similar to, comparing many similar things. Then, determine which of the three, body, speech, and mind, is the most important. Then, search for the place of origin of the mind, and when it is not found, encounter the Dharmakaya. Then, search for the place of dwelling of the mind, and when it is not found, encounter the Sambhogakaya. Then, search for the place of going of the mind, and when it is not found, encounter the Nirmanakaya. Thus, through the actions of the mind, attachment is reversed, obstacles are pacified, obscurations have no momentary gap, and liberation in the Dharmakaya transcends duality. Then, to settle into the natural state, the body's settling is immobility, there is a need to increase the aggregates and elements. The speech's settling is non-speaking, there is a need for inexpressible manifestation. The mind's settling is to cut off proliferation and gathering, there is a need to liberate from clinging. The ultimate need is that when the body is at ease, it touches the Nirmanakaya; when the speech is at ease, it touches the Sambhogakaya; when the mind is at ease, it touches the Dharmakaya. The common arising is not confused, and ultimately, the clinging to body, speech, and mind is self-purified. Then, the action of remaining in place is to sit on a cushion with inner lining, with legs in the vajra posture. Place both hands in the mudra of equipoise, straighten the body like an arrow shaft. Stretch the arms like the wings of a garuda, bend the neck like a bow. Raise the body, chest, and shoulders like a ship, align the eyes and the tip of the nose with the tip of the mind. Thus, complete the preliminary practices. From the root text of the Longchen Rabjam, the essence of all vehicles, the thirty-fifth chapter, the chapter on preliminary practices, is complete. Samaya. Seal, seal, seal. Vajrasattva asked again: Kyeho! Great decisive Samantabhadra, although you have spoken of the preliminary practices, please speak of the actual practice.
Tibetan
ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། ། ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩལ། །ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་འདི་ལྟ་སྟེ། །གཞི་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ལམ་ཐོད་རྒལ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་རྫོགས་སོ། །བློ་ཡི་རིམ་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་བླངས། །དམིགས་པ་ཡུལ་ཅན་ལམ་རྣམས་ལ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱའི་ཐབས་རྣམས་བསྟན། །རིག་པ་རང་སྣང་བློ་རྣམས་ལ། །བརྟག་པའི་ཐབས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །དེ་ཀུན་སྡོམ་ཚིག་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །རིམ་པ་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཕྱེ་ནས། །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་འཇུག །འདི་ཀུན་སྣང་བ་རང་ངེས་སོ། །དམིགས་པ་ཡུལ་ཅན་བློ་རྣམས་ལ། །ཁྲེགས་ཆོད་གདམས་པ་བསྟན་པ་ནི། །རིམ་པ་བྱེ་བྲག་འདི་ལྟ་བུ། །ཁྲེགས་ཆོད་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། །ཆོས་ཉིད་འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བའི། །ལུས་སེམས་བྱ་བྲལ་ངང་དུ་བཞག །ཆོས་ཉིད་རང་ཐོག་ངོ་སྤྲད་པས། །རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཆར། །ཆོས་ཉིད་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིས། །སྣང་བ་ཉིད་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད། །ལུས་སེམས་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནི། །བྱ་བ་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཡིན། །བྱ་བྱེད་སྤངས་པས་བདེ་བ་རྙེད། །གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་ལས་མིན། །བྱ་བ་བྲལ་བ་གཞིར་གཞག་གོ། །འཁོར་འདས་བྱ་བྱེད་ནམ་བྲལ་ཚེ། །རྫོགས་ཆེན་ཉིད་ལས་གཞན་མིན་ནོ། །ཨ་ཧོ།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བཙལ་དུ་ཡེ་ནས་མེད། །ཇི་བཞིན་ངང་ལ་མ་བཅོས་གང་དགར་ཐོང་། །བདག་གཞན་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ནས་མེད་པས་ན། །མཉམ་པ་རིས་མེད་རིག་པ་གང་དགར་ཐོང་། །རྟག་ཏུ་དེ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ན། །གཉིས་སུ་ཡུལ་མེད་རིས་མེད་གང་དགར་ཐོང་། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་འདི་ལས་གཞན་མེད་པས། །གཞི་གཞག་བརྡལ་བའི་སྐུ་དེ་ཁ་ཡན་ཐོང་། །མཚན་ཉིད་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འཆར། །དབང་པོ་གཅེར་མཐོང་ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་གསལ། །སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པ་གང་དགར་བདེ། ། མ་བཅོས་རྣལ་འདུག་རིག་པ་ཁོང་ཀློང་བདེ། །ཤེས་པ་བག་ཡངས་བྱར་མེད་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །གྲིམ་ལྷོད་མེད་པར་ལུས་སེམས་གང་དགར་བཞག །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་རང་གིས་རང་ཉིད་གསལ། །རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་བདེ་གདལ་བས། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་བཅོས་སུ་ག་ལ་ཡོད། །གཅིག་པུར་མ་བཅོས་ཀློང་ན་རང་གྲོལ་བདེ། །གཏད་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད། །འཛིན་མེད་རང་ཤར་ཀུན་བཟང་རོལ་པ་ཡིན། །ཚོགས་དྲུག་ཟིལ་གནོན་སྣང་བ་རྒྱ་ཡིས་གདབ། །ཕྱི་ནང་འདུ་འཕྲོ་བྱར་མེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་། །ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བྱ་བྲལ་ཆོས། །འཁོར་འདས་ཐེག
Chinese
答复说： 啊吙，勇士金刚力！修行的真实基础是：基础为彻却（khregs chod）道和妥噶（thod rgal），果实是圆满三身。以智慧的两种次第，体验意义的本质。对于有相的道路，阐述禅修和所修之方法。对于觉性自显的智慧，将观察的方法合一阐述。所有这些，以两种总结性的词语，区分次第的差别，进入修行者之心。这一切都是显现的自性确定。对于有相的智慧，阐述彻却的教导，次第的差别是这样的，在彻却本身中修行。法性远离勤作，身心处于无为的状态。法性自现时，分别念显现为大智慧。法性于自身解脱，显现本身没有扬弃和建立。身心无为的法性，因为没有作为而本来解脱。舍弃作为和行动，获得安乐。解脱是自生，并非来自他者。无为是基础。轮回和涅槃的作为何时分离，就不是大圆满之外的其他了。啊吙！菩提心本来就无法寻找。如实处于本然状态，不做作，随意放松。因为自他有相本来就不存在，平等无偏的觉性随意放松。因为恒常与它不离不合，无二无相无偏随意放松。因为无为任运自成之外没有其他，将基础稳固之身随意放松。体性不灭，种种显现。根识赤裸显现，所显现的一切都是法性光明。显现广大，觉性随意安乐。 不做作安住，觉性空乐。觉知开阔，如无为之人。不松不紧，身心随意安住。无人造作，自性自身明了。不勤作修持，法性安乐广大，因为本来如此，如何造作？唯一不做作，于空性中自解脱安乐。无所依赖，远离偏颇，没有执着。无执自显，是普贤的嬉戏。六识被压制，显现广大。内外融合，无为大空性。因为什么也不是，又什么都是，稀有奇妙的是无为之法。轮回涅槃的乘。
English
The reply was given: Aho, Vajra Valiant One! The actual basis of practice is this: the ground is Trekchö (khregs chod) and Tögal (thod rgal), the result is the complete three kayas. With the two stages of wisdom, experience the essence of meaning. For the paths with objects, explain the methods of meditation and what is to be meditated upon. For the self-appearing wisdom of rigpa, explain the methods of examination as one. All of these, with two summary words, distinguish the differences in stages, entering the minds of practitioners. All of this is the self-certainty of appearance. For wisdom with objects, explain the instructions of Trekchö, the differences in stages are like this, practice within Trekchö itself. The nature of reality is free from effort, the body and mind remain in a state of non-action. When the nature of reality self-appears, conceptual thoughts arise as great wisdom. By the liberation of the nature of reality in its own place, there is no rejection or establishment in appearance itself. The nature of reality of body and mind without action, because there is no action, is primordially liberated. By abandoning action and activity, happiness is found. Liberation is self-born, not from another. Non-action is established as the basis. When the actions of samsara and nirvana are separated, it is none other than Dzogchen itself. Aho! Bodhichitta is never to be sought. Remain in the natural state as it is, without fabrication, let go as you please. Because self and other with objects do not exist from the beginning, let go of impartial rigpa as you please. Because there is always no separation from it, let go of non-dual, objectless, impartial as you please. Because there is nothing other than effortless perfection, let go of the body that is the ground of being, stable and vast. Characteristics are unceasing, all kinds of things appear. Naked seeing of the senses, whatever appears is the clear nature of reality. Appearance is vast, rigpa is happy as it pleases. Unfabricated, naturally abiding, rigpa is blissful in its expanse. Awareness is vast, like a person without action. Without tightness or looseness, body and mind abide as they please. Unfabricated by anyone, self-illuminated by itself. Without effort or accomplishment, the nature of reality is blissfully expanded, because it is primordially so, how could there be fabrication? Alone, unfabricated, blissfully self-liberated in the expanse. Without reliance, free from bias, there is no holding. Without holding, self-arisen, is the play of Kuntuzangpo. The six aggregates are subdued, appearance is vast. Inner and outer mingling, the great expanse of non-action. Because it is neither anything nor nothing, the wondrous and amazing is the dharma of non-action. The vehicle of samsara and nirvana.