Tibetan
་ག་མདུད་པ་ཅན་གྱི་བལྟ་བ་དེ། །དོན་དམ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་སྣང་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་ཡང་། །མཚན་མ་ཡེ་མེད་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྷ་དང་ལྷ་མོར་འཛིན་པ་མཆོག་འཛིན་བདུད། །གཉིས་ཀར་རང་ཤར་གཉིས་ཀར་རང་གྲོལ་བས། །ཡོ་ག་མ་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན། །མ་ཧཱ་མདུད་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ནི། །ཐབས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ། །ཤེས་རབ་མཆོག་གྱུར་ལྷག་པའི་དོན་དམ་པས། །གཉིས་མེད་མཆོག་གྱུར་བདེན་པ་མཆོག་ཏུ་བལྟ། །དབྱེ་རུ་ཡོད་ཀྱང་མཉམ་ཡང་མཉམ་ཉིད་ལ། །དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ་བ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཏི་མཉམ་པ་རིས་མེད་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀར་རང་ཤར་གཉིས་ཀར་རང་གྲོལ་བས། །མ་ཧཱ་མ་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན། །ཨ་ནུ་མདུད་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ནི། །ཕར་སྣང་ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་། །ཚུར་སྣང་ཡུལ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡུལ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བལྟ། །གཉིས་དང་སྡུག་བསྔལ་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་ཡིད་དཔྱོད་རེ་བའི་བདུད། །ཨ་ཏི་རྒྱ་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀར་རང་ཤར་གཉིས་ཀར་རང་གྲོལ་བས། ། ཨ་ནུ་མ་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན། །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏིའི་རྣལ་འབྱོར་བརྡལ་བ་ན། །འཇུག་སྒོ་གཞན་དུ་མིག་ལྟ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཀློང་། །ཐམས་ཅད་རང་དུ་ཤེས་པས་གོལ་ས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །གོལ་ས་ཆོད་པས་གཡང་ས་ག་ལ་ཡོད། །གཡང་ས་ཉིད་ཀྱང་རིག་པའི་ཀློང་ཆེན་དང་། །སེམས་ཀྱི་མདུད་པ་དེ་ནི་མ་གྲོལ་བར། །འཕགས་པའི་ལམ་ལོགས་འཚོལ་བ་ནི། །སྤྱང་མོ་དོང་ནས་འབྲོས་པ་བཞིན། །ཐར་དུ་རེ་སྟེ་ག་ལ་ཐར། །འདོད་ན་གང་འདོད་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པར་འདོད་ན་རྟག་པའི་མཐའ། །མེད་པར་འདོད་ན་ཆད་པའི་མཐའ། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མདུད་པ་དེ། །རྣལ་འབྱོར་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲོག །དེ་ཡི་མདུད་པ་ངང་གིས་འགྲོལ། །ཨ་ནུ་ལ་སོགས་ལམ་གཞན་གྱིས། །བཀྲོལ་བས་ཁྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེན་པའི་ཐག་པས་སླར་ཡང་འཆིང་། །ཨ་ཏི་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ང་། །མཐའ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། །འཆིང་གྲོལ་གཉིས་སུ་ག་ལ་འབྱེད། །མཐའ་གཉིས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་བས། །གཉིས་མེད་ཙམ་དུ་མི་གནས་ཤིང་། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་རང་ཤར་བས། །མཐའ་བཞི་མ་སྤངས་རྒྱ་ཡན་ཀློང་། །མུ་བཞི་ཀུན་འབྱམས་ཡངས་པའི་རྩལ། །འཆིང་གྲོལ་གཉིས་མེད་རང་སར་བདེ། །གཅིག་བདེ་གཉིས་བདེ་ཀུན་ཀྱང་བདེ། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་བདེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཀྱང་བདེ།
Chinese
嘎（ག་）结（མདུད་）者（པ་ཅན་）的（གྱི་）见（བལྟ་བ་）即（དེ།） 胜义（དོན་དམ་）显现（སྣང་ལ་）无（མེད་པ་）自性（རང་བཞིན་）中（ལ།） 世俗（ཀུན་རྫོབ་）仅（ཙམ་）显现（སྣང་）天（ལྷ་）与（དང་）天女（ལྷ་མོ་）亦（ཡང་།） 无（མེད་）相（མཚན་མ་）本（ཡེ་）等（མཉམ་པའི་）法性（ཆོས་ཉིད་）中（ལ།） 执（འཛིན་པ་）天（ལྷ་）与（དང་）天女（ལྷ་མོར་）为（མཆོག་）胜（འཛིན་）魔（བདུད།） 二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）生（ཤར་）二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）解脱（གྲོལ་བས།） 瑜伽（ཡོ་ག་）不（མ་）舍（སྤངས་）大圆满（རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་）庄严（རྒྱན།） 嘛哈（མ་ཧཱ་）结（མདུད་པ་）者（ཅན་）的（གྱི་）见（ལྟ་བ་）即（ནི།） 方便（ཐབས་ཀྱི་）殊胜（མཆོག་གྱུར་）增上（ལྷག་པའི་）世俗（ཀུན་རྫོབ་）上（ལ།） 智慧（ཤེས་རབ་）殊胜（མཆོག་གྱུར་）增上（ལྷག་པའི་）胜义（དོན་དམ་པས།） 无二（གཉིས་མེད་）殊胜（མཆོག་གྱུར་）谛实（བདེན་པ་）胜（མཆོག་ཏུ་）观（བལྟ།） 有（ཡོད་ཀྱང་）差别（དབྱེ་རུ་）然（ཡང་）等（མཉམ་）亦（ཡང་）等性（མཉམ་ཉིད་）中（ལ།） 无别（དབྱེར་མེད་）离（བྲལ་བ་）行境（སྤྱོད་ཡུལ་）分别（ཕྱོགས་）执（འཛིན་）魔（བདུད།） 阿底（ཨ་ཏི་）平等（མཉམ་པ་）无（རིས་མེད་）别（ཆོས་ཉིད་）法性（ལ།） 二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）生（ཤར་）二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）解脱（གྲོལ་བས།） 嘛哈（མ་ཧཱ་）不（མ་）舍（སྤངས་）大圆满（རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་）庄严（རྒྱན།） 阿努（ཨ་ནུ་）结（མདུད་པ་）者（ཅན་）的（གྱི་）见（ལྟ་བ་）即（ནི།） 外（ཕར་）显现（སྣང་）智慧（ཤེས་པ་）普贤佛母（ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་）界（ཀློང་།） 内（ཚུར་）显现（སྣང་）境（ཡུལ་ནི་）普贤佛（ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་）境（ཡུལ།） 无二（གཉིས་སུ་མེད་པའི་）大（ཆེན་པོར་）乐（བདེ་བ་）中（བལྟ།）观（ལ།） 二（གཉིས་）与（དང་）痛苦（སྡུག་བསྔལ་）等（མཉམ་པའི་）法性（ཆོས་ཉིད་）中（ལ།） 无二（གཉིས་མེད་）大（ཆེན་）乐（བདེ་）心（ཡིད་）念（དཔྱོད་）希（རེ་བའི་）魔（བདུད།） 阿底（ཨ་ཏི་）无（མེད་པའི་）边（རྒྱ་ཆད་）法性（ཆོས་ཉིད་）中（ལ།） 二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）生（ཤར་）二者（གཉིས་ཀར་）自（རང་）解脱（གྲོལ་བས།） 阿努（ཨ་ནུ་）不（མ་）舍（སྤངས་）大圆满（རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་）庄严（རྒྱན།） 大圆满（རྫོགས་ཆེན་）阿底（ཨ་ཏིའི་）瑜伽（རྣལ་འབྱོར་）开展（བརྡལ་བ་）时（ན།） 入（འཇུག་）门（སྒོ་）他（གཞན་དུ་）处（མིག་ལྟ་）一切（ཐམས་ཅད་）自（རང་གི་）界（ཀློང་།） 一切（ཐམས་ཅད་）自（རང་དུ་）知（ཤེས་པས་）歧途（གོལ་ས་）力（ཤུགས་ཀྱིས་）断（ཆོད།） 歧途（གོལ་ས་）断（ཆོད་པས་）悬崖（གཡང་ས་）何（ག་ལ་）有（ཡོད།） 悬崖（གཡང་ས་）亦（ཉིད་ཀྱང་）觉性（རིག་པའི་）大（ཆེན་）界（ཀློང་）与（དང་།） 心（སེམས་ཀྱི་）结（མདུད་པ་）那（དེ་ནི་）不（མ་）解（གྲོལ་བར།） 圣（འཕགས་པའི་）道（ལམ་）另（ལོགས་）寻（འཚོལ་བ་）即（ནི།） 如（བཞིན།）狐狸（སྤྱང་མོ་）洞（དོང་ནས་）逃（འབྲོས་པ་）出（བཞིན།） 欲（རེ་སྟེ་）解脱（ཐར་དུ་）何（ག་ལ་）能（ཐར།）解脱（འདོད་ན་） 若（གང་འདོད་）欲（མཐའ་ཡིན་ཏེ།）求（འདོད་ན་） 若（ཡོད་པར་）执（འདོད་ན་）常（རྟག་པའི་）边（མཐའ།） 若（མེད་པར་）执（འདོད་ན་）断（ཆད་པའི་）边（མཐའ།） 常（རྟག་ཆད་）断（གཉིས་ཀྱི་）二（མདུད་པ་）结（དེ།） 瑜伽（རྣལ་འབྱོར་）束缚（འཆིང་བར་）所（བྱེད་པའི་）系（སྒྲོག） 彼（དེ་ཡི་）之（མདུད་པ་）结（ངང་གིས་）自（འགྲོལ།）解（ཨ་ནུ་） 阿努（ལ་སོགས་）等（ལམ་གཞན་གྱིས།）道（བཀྲོལ་བས་）他（ཁྲོལ་བ་）解（མ་ཡིན་ཏེ།）脱（ཞེན་པའི་） 执（ཐག་པས་）着（སླར་ཡང་འཆིང་།）绳（ཨ་ཏི་）复（ཀློང་ཆེན་）系（རབ་འབྱམས་） 阿底（ང་།）大（མཐའ་ལ་）界（སྐྱོན་དུ་）浩瀚（མི་བལྟ་སྟེ།）我（འཆིང་གྲོལ་） 于（གཉིས་སུ་）边（ག་ལ་འབྱེད།）过患（མཐའ་གཉིས་）不（མ་སྤངས་）视（རང་གྲོལ་བས།） 束缚（གཉིས་མེད་）解脱（ཙམ་དུ་）二（མི་གནས་ཤིང་།）何（གཉིས་ཀ་） 仅（ལྟར་ཡང་）住（རང་ཤར་བས།）然（མཐའ་བཞི་）自（མ་སྤངས་）生（རྒྱ་ཡན་） 四（ཀློང་།）边（མུ་བཞི་）不（ཀུན་འབྱམས་）舍（ཡངས་པའི་）浩瀚（འཆིང་གྲོལ་） 一切（གཉིས་མེད་）周遍（རང་སར་）广大（གཅིག་བདེ་）力（གཉིས་བདེ་） 束缚（ཀུན་ཀྱང་བདེ།）解脱（ཁམས་གསུམ་）无二（སེམས་ཅན་）自（ཀུན་ཀྱང་བདེ།） 一（དུས་གསུམ་）乐（སངས་རྒྱས་）二（ཀུན་ཀྱང་བདེ།）乐（བདེ།）一切（བདེ།） 三（བདེ།）界（བདེ།）有情（བདེ།）一切（བདེ།）皆（བདེ།）乐（བདེ།） 三（བདེ།）时（བདེ།）诸佛（བདེ།）一切（བདེ།）皆（བདེ།）乐（བདེ།）
English
That view of the knot-holder: In ultimate appearance, there is no self-nature, Even gods and goddesses appear merely conventionally, In the nature of equality, without any characteristics, Clinging to gods and goddesses is the supreme clinging demon. Since both arise on their own and are liberated on their own, Yoga is not abandoned, it is the ornament of the Great Perfection. The view of the Maha Knot-holder is: With the supreme method, the superior conventional, With the supreme wisdom, the superior ultimate, See the non-dual supreme truth as supreme. Although there are differences, equality is also in equality, Without difference, devoid of the field of activity, is the demon of partiality. In Ati, the nature of equality without bias, Since both arise on their own and are liberated on their own, Maha is not abandoned, it is the ornament of the Great Perfection. The view of the Anu Knot-holder is: Outwardly appearing as wisdom, the realm of Samantabhadri, Inwardly appearing as objects, the realm of Samantabhadra, See it as the great bliss of non-duality. In the nature of equality between duality and suffering, The non-dual great bliss is the demon of mental speculation. In Ati, the nature of limitlessness, Since both arise on their own and are liberated on their own, Anu is not abandoned, it is the ornament of the Great Perfection. When the yoga of Great Perfection Ati is spread, All glances at other entrances are within one's own realm, Knowing everything as oneself, the wrong path is forcefully cut off. When the wrong path is cut off, where is the precipice? The precipice itself is also the great realm of awareness, Until the knot of the mind is not untied, Seeking the noble path elsewhere Is like a fox escaping from its hole. Hoping for liberation, how can one be liberated? If you desire, whatever you desire is an extreme, If you desire existence, it is the extreme of permanence, If you desire non-existence, it is the extreme of annihilation. That knot of permanence and annihilation Is the shackle that binds the yogi. That knot is naturally untied. By other paths such as Anu, It is not untied by untying, But is bound again by the rope of attachment. Ati, the vast and boundless realm, I, Do not see the extreme as a fault, How can bondage and liberation be separated? Since both extremes are not abandoned and are liberated on their own, One does not abide merely in non-duality, But since both arise on their own, The four extremes are not abandoned, it is the expansive realm. The four limits are all-encompassing, the skill of vastness. Bondage and liberation are non-dual, blissful in their own place. One bliss, two blisses, all are bliss. All sentient beings in the three realms are bliss. All Buddhas of the three times are bliss.
Tibetan
།རང་སྣང་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ན་བདེ། །ཆོས་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ། །འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ཅི་བདེར་བཞུགས། །དེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བྱེད་སྤྱོད་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པས། །ང་ཡི་ཀློང་ན་ཅི་བདེར་སྤྱོད། །སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཡིན་མ་འགགས་པས། །ཅི་ལ་ཉམ་ང་མེད་པ་དང་། །གང་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གང་ཞིག་གང་ལ་གང་གིས་འཆིང་། །སྤུ་གྲིས་སྤུ་གྲི་ཇི་ལྟར་གཅོད། །ཆུ་ཡིས་ཆུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་བརླན། །མཁའ་ལ་མཁའ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཇོག །མེ་ཡིས་མེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྲེག །འཆིང་གྲོལ་ཉིད་ ཀྱང་རིག་པའི་ཀློང་། །ས་ལེ་སྦྲམ་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་ཏི་ལ་ཉིད། །ཐེག་དགུ་མ་སྤངས་ང་ཡི་རྩལ། །ཨ་ཏི་མ་བསྒྲུབས་ང་ཡི་རོལ། །མཐོ་དམན་བརྗོད་བྲལ་ང་ཡི་རྒྱན། །ཅེས་གསུངས་ནས། ཀུན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་མི་གཡོ་བའི་ངང་ལ་ལྷན་ནེར་བཞུགས་སོ། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཕུད་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཨ་ནུ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཚུལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་ལྔ་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྟོན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་གསོལ་པ། །ཨེ་མ་ཧོ། ཉག་གཅིག་ཟང་ཐལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །མེད་པ་ཕྱལ་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེ། །ཨ་ཏིའི་གྲུབ་མཐའ་བདག་ལ་སྟོན། །ཅེས་གསོལ་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཉོན། །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏིའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུའོ། །ལྟ་བ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི། །ཆོས་རྣམས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྐུ། །རང་བྱུང་བྱ་བཙལ་མེད་པར་འདོད། །སྒོམ་པ་ཀུན་ཁྱབ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་བའི་ནོར་བུ་ལྟར། །སྣང་བཞིན་མ་གྲུབ་ངེས་པ་མེད། །བཅོས་སླད་མེད་པ་ས་ལེ་སྦྲམ། །རང་གསལ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་ཡིན། །སྤྱོད་པ་སྤྱད་རྒྱུ་མེད་པ་སྟེ། །འབྲས་བུ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ། །ཀ་དག་ཟད་པའི་སར་གྲོལ་འདོད། །སེམས་སྡེ་ཀློང་སྡེ་མན་ངག་སོགས། །རང་རང་གྲུབ་མཐའ་ཕྱོགས་རེས་བཅིངས། །ཐེག་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་ཁྱད་བསད་ནས། །ང་ནི་རྩོལ་བ་བྲལ་ལོ་ཟེར། །ཕྱོགས་ཞེན་དེ་ཡིས་སངས་མི་རྒྱ། །ལྟ་བ་སྒོམ་མེད་བསྟན་པས་ཐོས། །སྒོམ་པ་ཡེ་སྒོམ་བསྟན་པས་ཐོས། །སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་མེད་པས་ཐོས། །དམ་ཚིག་བསྲུང་མཚམས་མེད་པས་ཐོས། །ལམ་ལ་རྩོལ་བགྲོད་མེད་པས་ཐོས། །ཆོས་ཉིད་གང་ཡང་ཡིན་པས་ཐོས། །དོན་ལ་དེ་ལྟར་གནས་གྱུར་ཀྱང་། །ཐེག་དམན་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་བརྒྱལ་བར་བྱེད། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ བདེན་རྒྱུ་འབྲས་བྱུང་། །དགེ་བཅུ་རྩོལ་བ་སྤང་མི་དགོས།
Chinese
自显法身界中乐，法身无有迁变故，轮涅诸法皆安住。于彼无有定性故，所作所为皆不碍，我之界中随心行。所行之处皆不碍，何有畏惧与恐怖，于何亦无阻碍故，何者以何缚于何？利刃如何斩利刃？水如何润二者水？空中如何置于空？火如何焚烧于火？缚脱亦是觉性界，如萨勒树般无有变，一知一切解脱芝麻许，九乘未舍我之力，无修阿底我之乐，无有高低言说我之饰。如是说已，圆满国王安住于不动之状态。一切乘之精华，广大无垠界之续中，阿努未舍圆满之品第二十五竟。萨玛雅，嘉嘉嘉。其后金刚萨埵，亦向导师请问：唉玛吙！唯一通彻普贤王，无有散乱任运成，请为我宣说阿底之宗见。如是请问后，导师开示：啊吙金刚萨埵谛听，大圆满阿底之宗见者，见修行果是也。见者，显有轮涅之，诸法明点唯一身，立为自生无有勤作。修者，于周遍虚空中，如于何亦显现之宝珠，显现而无实不定性，无有改造萨勒树，立为自明大光明。行者，是无有可行之行，果者，于一生一世中，立为于原始清净穷尽之地解脱。心部界部口诀等，各自宗见为宗派所缚，一切八乘皆贬低，我乃无有勤作如是说，以彼宗派偏执不能成佛。见解以无修而得闻，禅修以原始禅修而得闻，行为以无有取舍而得闻，誓言以无有守护界限而得闻，道以无有勤作而得闻，法性以是任何而得闻，纵然于意义上如是安住转变，然使一切下乘皆惊恐怖畏。善恶二者，真实因果生，然无需舍弃行持十善。
English
Happy in the expanse of self-appearing Dharmakaya, Since the Dharmakaya is without change, All phenomena of samsara and nirvana abide in bliss. Because there is no certainty in that, Whatever actions are done are unimpeded, I act in bliss in my expanse. Since whatever is acted upon is unimpeded, Why is there no fear or terror? Because there is no obstruction to anything, What binds what with what? How does a razor cut a razor? How does water moisten two waters? How does space place itself in space? How does fire burn fire? Binding and liberation are also the expanse of awareness, Like the Sala tree, there is no change. One knowing, all liberation, like a sesame seed, Without abandoning the nine vehicles, it is my power, Without practicing Ati, it is my joy, Without high or low, without words, it is my ornament. Having said this, the all-perfect king remained spontaneously in an unmoving state. From the essence of all vehicles, the tantra of the vast expanse, the twenty-fifth chapter, the way of completion without abandoning Anu, is complete. Samaya. Gya Gya Gya. Then Vajrasattva again requested the teacher: Emaho! The sole, all-penetrating Samantabhadra, Without non-distraction, spontaneously accomplished, Please explain to me the tenets of Ati. Having requested this, the teacher spoke: Aho Vajrasattva, listen! The tenets of Ati, the Great Perfection, Are view, meditation, conduct, and result. The view is that all phenomena of existence and non-existence Are the single essence of bindu, Considered to be self-arisen, without effort. Meditation is like a jewel in the all-pervading sky, Which appears in any way, Appearing but without substance, without certainty, Without fabrication, like the Sala tree, Considered to be great self-illuminating luminosity. Conduct is without anything to be practiced, The result is that in one lifetime, in one body, It is considered to be liberation in the exhausted ground of original purity. Semde, Longde, Menngag, etc., Each bound by their own tenets as sects, All eight vehicles are disparaged, I am without effort, they say. With that sectarian bias, they will not attain Buddhahood. The view is heard through non-meditation, Meditation is heard through primordial meditation, Conduct is heard through non-acceptance or rejection, Vows are heard through non-guarding of boundaries, The path is heard through non-effort, The nature of reality is heard through being anything. Even though it remains and transforms in meaning in that way, It makes all the lower vehicles frightened and terrified. Good and evil, The true cause and effect arise, But there is no need to abandon the practice of the ten virtues.