Tibetan
ཨ་ཏི་དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཐེག་པའི་ཕྱོགས་ཞེན་བློས་བཏགས་ཡིན། །མ་སྤངས་མ་འདྲེས་ངང་ན་བདེ། །བློས་བཏགས་ཐ་སྙད་རོལ་པར་མཛེས། །མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་གཟིགས་མོར་ཆེ། །ཀྲི་ཡ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །བློ་ཡི་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་མེད། །བློ་ཡུལ་མ་ཟད་སངས་མི་རྒྱ། །ཨ་ཏི་མ་རྟོགས་གང་ཟག་ལ། །ཡཱ་ན་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་རྣམས། །དྲང་བའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ཙམ། །གནས་སྐབས་ཙམ་གྱི་བདེ་འབྲས་ཡིན། །སྤོང་སྒྱུར་སྦྱོངས་ཐབས་བློ་སྣ་ཚོགས། །ཡིད་སྨོན་སངས་རྒྱས་ནམ་ཞིག་བསླུ། ། བསྒྲུབས་པའི་བུཌྜྷ་སངས་མི་རྒྱ། །ཨ་ཏི་ཀློང་ཆེན་ཀུན་ཤོང་ལ། །གནས་ལུགས་རང་སྣང་རྩིས་གདབ་མེད། །འགྲོ་ཡིན་འགྲོ་མིན་རང་གྲོལ་ཀློང་། །སྡོད་ཀྱིན་ལབ་ཀྱིན་རང་གྲོལ་ཀློང་། །ཟ་ཡིན་འཐུང་གིན་རང་གྲོལ་ཀློང་། །གསང་ཆེན་བཀའ་འདི་སུས་གོ་བ། །ཀུན་བཟང་ངང་ལས་གཞན་མི་འདའ། །ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཟེར། །ད་གཏན་འབེབས་པའི་ཆོས་མིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བདེ་ཆེན་ཀ་དག་ཏུ། །ཀློང་ཆེན་ང་ཡིས་གཏན་ལ་ཕེབས། །སྤོང་འགེག་རང་གྲོལ་ཕན་ཚད་བཞག །ཀྲི་ཡ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ཟེར། །ད་གཏན་དེ་ཡིས་ཕེབས་པ་ཡིན། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རོལ་པ་རུ། །ཀློང་ཆེན་ང་ཡིས་ངེས་པར་འབེབས། །སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་རང་སར་གྲོལ། །ཨ་ཏི་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལ། །ཐེག་དགུ་དེའི་རྩལ་སྣོད་བཅུད་ཙམ། །བླང་དོར་རེ་དོགས་བྲལ་ནས་ནི། །དགུ་ཁ་ཉམས་བླངས་གཏན་ལ་ཕེབས། །བྱ་བ་གཙོར་བྱེད་ཀྲི་ཡ་སྟེ། །དག་པ་མཐའ་བཞིའི་མདུད་པས་བསྡམས། །སྣང་བ་དག་པ་རིགས་གསུམ་ལྷ། །གཟུགས་རྣམས་འཇམ་དཔལ་སྒྲ་སྤྱན་རས། །དྲན་རྟོག་ཕྱག་རྡོར་ཉིད་དུ་བལྟ། །བདག་དང་ཡོན་བདག་རྫས་ཏིང་འཛིན། །དག་པ་གསུམ་གྱི་མདུད་པས་བསྡམས། །རྗེ་ཁོལ་གོང་འོག་ཚུལ་དུ་བལྟ། །ཨ་ཏི་བཟང་ངན་གཉིས་མི་དགག །མི་གནས་མི་ཞེན་རྒྱར་མ་ཆད། །མཉམ་ཉིད་ཕྱམ་བརྡལ་ཡིན་པ་ལ། །བཟང་ངན་ལྟ་བ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཏི་བཟང་ངན་བྲལ་བ་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །ཨ་ཏི་མ་བསྒྲུབས་ཀྲི་ཡ་མ་སྤངས་པར། །དགག་སྒྲུབ་བྲལ་བ་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན་དུ་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་ནས། ཕྱོགས་འཛིན་ཞེན་མེད་རྗེན་པར་ལྷན་ནེར་བཞུགས་སོ། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཕུད་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཀྲི་ཡ་མ་སྤངས་རྫོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡང་གསོལ་པ། །ཨུ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དབྱེ་བ་རྣམས། །ཨ་ཏིར་རྫོགས་ཚུལ་གསུང་དུ་གསོལ། །
Chinese
阿底义之当下解脱，宗派执着乃是妄念。不舍不杂安住即乐，妄念名相游戏即美。有相之行显现极大，克里亚不舍乃大圆满之庄严。心识之境无有定准，心识境尽不成佛。于未证阿底之人，八乘之见修等，仅是为引导而说，乃是暂时之乐果。断除转变修持诸方便，以种种心识，何时能欺骗所愿之佛？ 所修之佛不成佛，阿底广大虚空之中，实相自显无有算计。去也非去也，自解脱之界，住也说也，自解脱之界，吃也喝也，自解脱之界。此大秘密之教，谁能领悟？不离普贤之状态。声闻说痛苦之集起，此非决定之法。痛苦于大乐本来清净中，我于广大虚空中决定。断除遮止自解脱，衡量其利益。克里亚说无常痛苦，此乃以此而决定。于无别任运成就之游舞中，我于广大虚空中确定。显现生灭于自处解脱。阿底广大虚空之中，九乘之能量仅是器情，离弃取舍希冀之后，九乘修持而决定。以行为主之克里亚，以四种清净之结缚。显现清净三族尊，形为文殊语观音，念为金刚手观之。自与施主物三摩地，以三种清净之结缚，视为主仆上下之相。阿底善恶二者皆不遮，不住不执不增减，于平等普及之中，善恶之见乃执着之魔。阿底离善恶之中，二者自显自解脱故，阿底不修克里亚不舍之中，离弃取乃大圆满之庄严。如是说已，离弃执着赤裸安住。一切乘之精要，广大无垠续部中，克里亚不舍圆满品，根本第一品竟。萨玛雅，嘉嘉嘉。 金刚萨埵复请问，邬波之宗派差别等，祈请开示于阿底中圆满之理。
English
Ati is liberated in the meaning itself. Sectarian attachments are mere fabrications of the mind. Comfort lies in being unabandoned and unmixed. Fabricated terms are beautiful as play. Actions with signs are great spectacles. Kriya without abandonment is the ornament of Dzogchen. There is no certainty in the realm of the mind. Exhausting the realm of mind does not lead to Buddhahood. For a person who has not realized Ati, the views and meditations of the eight vehicles are merely taught as a means of guidance. They are only temporary fruits of happiness. Various methods of abandonment, transformation, and purification, along with diverse mental activities, will they ever deceive the Buddha of aspirations? Buddhas attained through practice do not become Buddhas. In Ati, the vast expanse that encompasses all, the natural state of reality is self-manifest, without calculation. Going or not going, it is the expanse of self-liberation. Staying or speaking, it is the expanse of self-liberation. Eating or drinking, it is the expanse of self-liberation. Who can understand this great secret teaching? It does not stray from the state of Samantabhadra. Shravakas speak of the arising of suffering. This is not a definitive teaching. Suffering is transformed into great bliss in the primordial purity. I have determined this in the vast expanse. Abandonment and negation are self-liberated, setting the measure of benefit. Kriya speaks of impermanence and suffering. This is what is determined by it. In the play of indivisible spontaneous presence, I establish certainty in the vast expanse. Appearances are self-liberated in their own place, without arising. In Ati, the vast expanse of space, the energy of the nine vehicles is merely the vessel and its contents. Having abandoned acceptance and rejection, hope and doubt, the practice of the nine aspects is determined. Kriya, which emphasizes action, is bound by the knots of the four purities. Pure appearances are the three families of deities. Forms are seen as Manjushri, sounds as Avalokiteshvara, and thoughts as Vajrapani. Self, benefactor, substance, and samadhi are bound by the knots of the three purities. They are viewed as master and servant, above and below. Ati does not negate both good and bad. It does not abide, does not cling, and is not cut off in expansion. In the equality that is pervasive, the view of good and bad is the demon of attachment. In Ati, which is free from good and bad, both arise and are self-liberated. In Ati, without practice and without abandoning Kriya, the absence of negation and affirmation is beautiful as the ornament of Dzogchen. Having said this, he remained naked, free from attachment and clinging. From the tantra of the vast and boundless expanse, the essence of all vehicles, the chapter on the perfection of Kriya without abandonment, the single root chapter, is complete. Samaya. Gya Gya Gya. Again, Vajrasattva asked, "Please explain how the distinctions of the Upaya tenets are perfected in Ati."
Tibetan
སྟོན་པས་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། །འདུས་པའི་འཁོར་ཉོན་ང་ཡིས་བཤད། །ཨུ་པ་ཡ་ལ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །ལྟ་བ་ཏིང་འཛིན་སྤྱོད་པ་དང་། །འབྲས་བུ་དག་དང་བཞི་ཉིད་དོ། །ལྟ་བ་ཡོ་ག་དག་དང་མཐུན། །དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་འདོད། །ཏིང་འཛིན་ཡོ་ག་དག་དང་མཐུན། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་ཉིད་དོ། །སྤྱོད་པ་ཀྲི་ཡ་དག་དང་མཐུན། །བཟའ་དུས་ཁྲུས་གཙང་གཙོ་བོར་བྱེད། །འབྲས་བུ་མི་ཚེ་ལྔ་བདུན་ནས། །རིགས་ལྔ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ས་ཐོབ། །ཨུ་པ་རེ་དོགས་ཐེག་པ་ཡིན། །ཨ་ཧོ་ཉོན་ཅིག་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩལ། །རྫོགས་ཆེན་ཡེ་བརྡལ་གཏིང་མཐའ་མེད་པ་ལ། །ས་ལམ་ཆིག་ཆོད་ལྟ་སྤྱོད་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས། །མ་སྤངས་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་གྲོལ་ངང་དུ་རྫོགས། །ཨུ་པ་ཡ་ནི་ཐེག་པ་སྤོང་སྒྲུབ་བསྡམས། །ཨ་ཏི་རེ་དོགས་སྤང་ཐོབ་རང་སར་གྲོལ། །གཞི་ཤར་རང་གྲོལ་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ན་བདེ། །ཨུ་པ་མ་སྤངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན། །ཨ་ཏི་མ་བསྒྲུབས་དུག་ལྔ་རྒྱན་དུ་མཛེས། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་རིག་པ་མཁའ་མཉམ་ཐུགས། །སྤང་ཐོབ་མེད་དོ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཀློང་། །རང་སར་གྲོལ་ལོ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཐེག་འོག་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་ཆོས། །རྣ་ཕྲུག་བྲག་ལ་འཛེགས་པའི་བདེ་བླག་དེ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་མི་སྲིད་ཁོ་ལ་སྲིད། །རིག་པ་བྱར་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་དེ། །ཐེག་དམན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་སྲིད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་མཁའ་མཉམ་བྱ་བྲལ་ཀློང་ན་བདེ། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དེ། །འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་མི་སྲིད་ཡེ་ཀློང་བརྡལ། །ཡུལ་ཅན་རྫས་བློ་འདོད་པའི་ཨུ་པ་དེ། །མཁའ་ལ་རང་གྲོལ་རྟེན་མེད་ཀློང་དུ་རྫོགས། །ཐེག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས་ཀྱང་བབས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །གཅིག་ཏུ་གྲོལ་ལོ་བྱ་བྲལ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །དུག་ལྔ་འཆར་བ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །དེ་ལ་སྤོང་འགེག་བྱེད་པའི་ཨུ་པ་དེ། །རང་བྱུང་རང་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་སྦུབས་སུ་གྲོལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྷུང་རྒྱ་ཆད་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པའི་ཨུ་པ་དེ། །ཕྱོགས་མེད་གྲོལ་ལོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །མངོན་མཚན་མེད་པའི་རིག་པ་འགག་མེད་ལ། །སྣང་བ་འཆར་བར་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །སྣང་བ་རྟག་ཆད་ཐེ་ཚོམ་ཨུ་པ་དེ། །རང་སར་གྲོལ་ལོ་ངེས
Chinese
导师回答说：聚集的眷属们谛听，我将宣说。方便有四种，即见、禅定、行和果。见与瑜伽相应，认为胜义中无生灭。禅定与瑜伽相应，是五种现证菩提。行与克里亚相应，以用餐时沐浴洁净为主。果从五七世起，获得五部金刚持地。方便是疑惑的乘，啊！谛听，勇士金刚力。对于大圆满原始空性无边际，地道顿超见行精进等，不舍不修，于本解脱中圆满。方便是乘之舍弃修持执着，阿底是疑惑的舍弃，证得于自性解脱。基位显现自解脱，于法界中安乐。方便是不舍，大圆满的庄严。阿底是不修，五毒为庄严。广大啊！甚大啊！觉性等虚空之心。无有舍弃证得，明点独一之界。自性解脱啊！无有证悟与未证悟。于无二中解脱之法性，对于下乘来说，是不可能之可能法。小驴攀登岩石的安乐，对于其他众生不可能，唯独它可能。觉性于无为界中解脱，对于小乘勤作之士不可能，瑜伽士于等虚空无为界中安乐。原始成佛之觉性无有处所，于轮回中流转不可能，原始界空广大。具有所缘事物心识欲求之方便，于虚空中自解脱，于无依界中圆满。明点独一无有边际，显现为二不可能，可能之势亦降临。一与他异 执着错乱之心。于一中解脱啊！于无为界中解脱。自生智慧无有因缘，五毒生起不可能，可能之势。对此进行舍弃遮止之方便，于自生自解脱智慧藏中解脱。任运成就无有方所边际，方所偏袒局限不可能，可能之势。执着于方所见边之方便，于无方所解脱啊！于任运成就界中解脱。无有显现相之觉性无有断灭，显现生起不可能，可能之势。显现常断怀疑之方便，于自性解脱啊！决定。
English
The Teacher replied: Listen, assembled retinue, I will explain. Upaya has four aspects: view, samadhi, conduct, and result. The view is in accordance with yoga, considering that in ultimate reality there is no arising or ceasing. Samadhi is in accordance with yoga, being the five aspects of manifest enlightenment. Conduct is in accordance with kriya, primarily focusing on cleanliness and bathing at meal times. The result, from five to seven lifetimes, is the attainment of the Vajradhara ground of the five families. Upaya is the vehicle of doubt. Ah! Listen, courageous Vajra Power. In the Great Perfection, the primordial expanse without depth or limit, the grounds and paths, the definitive view, conduct, and diligence, are all complete in the state of original liberation, without abandonment or cultivation. Upaya is the vehicle of abandoning, cultivating, and clinging. Ati is the vehicle of doubt, abandoning and attaining liberation in its own place. The ground arises as self-liberation, blissful in the nature of the dharmadhatu. Upaya is non-abandonment, the ornament of the Great Perfection. Ati is non-cultivation, the five poisons as ornaments. Vast, so great, is the mind of awareness, equal to space. There is no abandonment or attainment, in the sphere of the single bindu. Self-liberation! There is no realization or non-realization. The nature of liberation in non-duality, for the lower vehicles, is an impossible possibility. The ease with which a donkey climbs a rock, is impossible for other beings, but possible for it. Awareness liberated in the realm of non-action, is impossible for those of the lesser vehicles who exert effort, but the yogi is blissful in the realm of space-like non-action. The awareness of primordial Buddhahood has no place, wandering in samsara is impossible, the primordial expanse is vast. The upaya of desiring objects and conceptual minds, is self-liberated in space, complete in the realm of no support. In the single bindu vehicle without edges, the appearance of duality is impossible, the force of possibility also descends. One and different The mind that clings is deluded. Liberated in oneness! Liberated in the realm of non-action. In the self-born wisdom without cause or condition, the arising of the five poisons is impossible, the force of possibility. The upaya of abandoning and obstructing this, is liberated in the womb of self-born, self-liberated wisdom. In spontaneous accomplishment, without direction or limit, directional bias and limitation are impossible, the force of possibility. The upaya of clinging to the edge of directional views, is liberated without direction! Liberated in the realm of spontaneous accomplishment. In the awareness without manifest signs, without cessation, the arising of appearances is impossible, the force of possibility. The upaya of appearances, permanence, annihilation, and doubt, is self-liberated! Certain.