Tibetan
་པ་མི་མངའ་བས། །སེམས་ཉིད་བླང་དོར་དེར་འཛིན་མེད། །མུ་སྟེགས་ཆད་པ་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །མ་སྤངས་ཀློང་གྲོལ་ངང་ན་བདེ། །མི་སྐྱེ་འགག་མེད་སྣ་ཚོགས་འཆར། །སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཀློང་ཆེན་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་དང་། ། བདག་གཞན་གཉིས་སྣང་འཁོར་བ་དང་། །རིགས་དྲུག་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་རྣམས། །རྒྱུ་གཅིག་ང་ཡི་ཀློང་ན་འཕྱོ། །ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །མ་སྤངས་ཡེ་གྲོལ་ཕྱམ་བརྡལ་དང་། །ཀློང་ན་གསལ་བས་གདགས་གཞི་མེད། །གཞི་ལ་མི་གནས་རང་ཤེས་བདེ། །མུ་སྟེགས་བདུད་ཆེན་ལྟ་བ་དེ། །གང་ཟག་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་བརྟག །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང་། །རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་ང་མི་གནས། །མཐའ་བཞི་མུ་བཞི་རང་གྲོལ་དང་། །མ་སྤངས་ཡེ་གྲོལ་ཀློང་ན་ཆུབ། །རིག་པ་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་འབྱམས་ལ། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཞེན་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཧོ། ཨ་ཏི་ཆེན་པོ་ངས་བཀྲོལ་ནས། །རྟག་ཆད་རང་ཤར་རང་སར་གྲོལ། །མུ་སྟེགས་མ་སྤངས་མ་བཅིངས་པར། །རྫོགས་ཆེན་མཛེས་པའི་རྒྱན་དུའོ། །གཅིག་མ་རྟོགས་ན་མང་པོ་དཀའ། །རིག་པ་གཡོ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ། །མ་སྐྱེས་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་མ་བཅོས་ཀློང་། །ཁམས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་གྲོལ། །མ་ཆད་མ་རྟག་བྱེད་པ་མེད། །མ་ཡལ་མ་ཞི་སྤྲོས་པ་མེད། །རིག་པ་མ་བསྒྲིབས་གསལ་མ་ཡལ། །མཁའ་ལ་རང་བྱུང་སྣང་སྲིད་གང་། །འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་གསུམ་ཀློང་། །རྟག་པ་ཤར་གྲོལ་མ་སྤངས་རྒྱན། །ཆད་པ་མ་སྤངས་ཡེ་སྟོང་རྒྱན། །བསྒྲིམ་ལྷོད་མེད་པའི་རིག་པ་བདེ། །མ་བཅོས་རྣལ་དུ་ཀུན་རྫོགས་བདེ། །སྐྱེ་འཇིག་མཐའ་མེད་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་དང་། །གསེར་གླིང་ལྟ་བུ་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་། །འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་བཀྲ་བའི་ཀློང་། །ཕྱི་ནང་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཀློང་། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་བུ་ཆུང་ལྟ་བུའི་ཀློང་། །རྟག་ཆད་མེད་པ་བར་སྣང་ལྟ་བུའི་ཀློང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུའི་ཀློང་། །ཁ་གཏིང་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཀློང་། །རབ་འབྱམས་ང་ཡི་ཀློང་ན་ཀུན་ཀྱང་འཕྱོ། །རིག་པ་ངང་དྭངས་མཐའ་བཞི་མ་སྤངས་ཀྱང་། །འཁོར་འདས་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་སྙད་ ང་ཡི་རོལ། །འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོ་ཡང་། །ཆོས་དབྱིངས་ངང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་ངང་དུ་གྲོལ། །སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པ་རང་དག་བདེ། །མཐའ་ཡི་མུ་མེད་གོལ་ས་ཤུགས་ལ་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པའི་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལ། །རྩོལ་བ་མེད་པར་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་པས། །མཚན་ཉིད་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་ཤར། །དབང་པོས་ཅེར་མཐོང་མངོན་སུམ་ཆོས་དབྱིངས་གྲོལ། །ཇི་ལྟར་ལྟ་བ་ལོག་ཡང་ང་ཉིད་རང་། །མུ་སྟེགས་རང་གྲོལ་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན་དུ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནས་ཐེག་དགུ་འུབ་ཆུབ་སྟེ་ལྷན་ནེར་བཞུགས་སོ། །མུ་སྟེགས་ལྟ་ལོག་མ་སྤངས་རྫོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡང་ཞུས་པ། །ཀྱེ་ཧོ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཀུན་བཟང་ཀློང་། །སྣང་འགག་བྲལ་བའི་ཡངས་པ་ཅན། །ཉན་ཐོས་དབྱེ་བ་གྲུབ་མཐའ་ཡང་། །མ་སྤངས་རྫོགས་ཚུལ་གང་ལྟར་ལགས། །སྟོན་པས་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩལ། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བསྡུའོ། །ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལྟ་ཡིས། །རང་གི་ཞི་བདེ་སྒྲུབ་པའོ། །ངེས་ཚིག་རང་དོན་ཉན་ཅིང་ཐོས། །དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ་ཉན་ཐོས་པ། །སྤྲུལ་པ་རང་རྒྱུད་ཞི་བཀྲོད་དང་། །གྲུབ་མཐའ་དག་ལ་མཐར་འཛིན་ནོ། །བསྡུ་ན་མདོ་སྡེ་བྱེ་བྲག་གཉིས། །སྤྱི་ཡི་འཇུག་སྒོ་བདེན་པ་བཞི། །མདོ་སྡེ་བ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཁ་ཐོན་ཐོས་བསམ་སྒོ་གསུམ་དང་། །ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པས། །ས་བཅུའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད། །བྱེ་བྲག་པ་ཡི་འདོད་གཞུང་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །གཡག་རྔ་ནེའུ་སིང་ཚུལ་དུ་འདོད། །རང་གི་བློ་ཡིས་བལྟས་གྱུར་ན། །རྡུལ་དང་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་དུ་འདོད། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཆ་གཞིགས་ནས། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བློས་སྒོམ་མོ། །ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་སྒོམ་ པ་ནི། །བདེན་པ་བཞི་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་བཞི་ཉིད་འདོད་པའོ། །འགོག་པ་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་འདོད། །བྱམས་པའི་བསྟན་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ། །འགོག་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བདུན་ཚུན་ཐོབ། །ཀུན་འབྱུང་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། །ས་བརྒྱད་མན་ཆད་ཐོབ་པའོ། །ལམ་བསྒོམས་ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་གཉིས་ལ་གཙོར་བྱེད་དོ། །ཨ་ཧོ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩལ། །ཉན་ཐོས་སྤང་དགག་མདོ་སྡེ་ཀུན། །ཕྱོགས་ཆ་བདག་བཟུང་གཅིག་གིས་བཅིངས། །ཡེ་ཀློང་ང་ཡི་དོན་ལ་བསྒྲིབས། །ལྟ་དགོངས་མ་ལོག་ཀློང་འབྱམས་ང་། །དེ་ཡིས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དཀའ། །ང་ཉིད་བརྟག་དཀའ་བརྗོད་མཐའ་བྲལ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་མི་ནུས། །བརྗོད་མེད་དོན་ཉིད་ཀློང་བརྡལ་ངང་ན་བརྡལ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་མ་སྤངས་ག་ལ་ཡིན། །ང་ཡི་རོལ་པ་ཙམ་དུ་
Chinese
无有边际，心性取舍无执着。外道断见大圆满之庄严，未舍法界解脱自性安乐。不生不灭种种显现，三百六十，大圆满之庄严。广大法界未舍自性解脱。 自他二取轮回和，六道外道常断等，一因我之法界中游舞。一切之自性大圆满之庄严，未舍任运解脱坦然，法界中明故无所立。不住于基自知安乐，外道大魔之见解，乃是各自之邪分别。事物自性之实相和，常断二者我不住，四边四句自解脱，未舍任运解脱法界中证悟。觉性无偏一切遍，常断二执偏袒魔。啊吙！大圆满我已解脱，常断自显自性解脱。外道未舍未束缚，大圆满美妙之庄严。一未悟则多难，觉性动摇离因缘。不生无生法界中，虚空界中无为法界。三界三身自性解脱，不断不常无作者。不灭不寂无戏论，觉性不蔽光明不灭。空中自生现有何，果位任运成就三身法界。常有生起解脱未舍庄严，断灭未舍原始空性庄严。不紧不松之觉性安乐，无为自然一切圆满安乐。生灭无边无为法界大，如金洲般无有分别之法界。如彩虹般一切明亮之法界，无有内外如虚空般之法界。无有偏袒如幼童般之法界，无有常断如虚空般之法界。无有迁变如须弥山般之法界，无有深浅如大海般之法界。无量我之法界中一切游舞，觉性自明四边虽未舍。 轮回涅槃因果名言，乃我之游戏。六道众生四生处，法界自性中生且自性中解脱。显现广大觉性自净安乐，边际无限歧途猛然断。无有悬崖之觉性赤裸裸，无勤任运成就三身
English
Without boundaries, the nature of mind has no clinging to acceptance or rejection. The extremist annihilationism is an adornment of Dzogchen, comfortable in the unabandoned, spontaneously liberated expanse. Various things appear without birth or cessation, three hundred and sixty, the adornment of Dzogchen. The vast expanse is unabandoned, self-liberated. The duality of self and other, samsara, and the six realms, the eternalism and nihilism of extremists, all dance in the expanse of my single cause. The self-nature of all is the adornment of Dzogchen, unabandoned, primordially liberated, vast and open. Because it is clear in the expanse, there is no basis for imputation. Not abiding on the ground, self-knowing is bliss. The view of the great demon of extremists is wrongly conceived by individuals themselves. I do not abide in the reality of the nature of things and in the two extremes of eternalism and nihilism. The four extremes and four alternatives are self-liberated, unabandoned, primordially liberated, realized in the expanse. In the all-pervasive, impartial awareness, clinging to the two extremes of eternalism and nihilism is a demon of partiality. Aho! I have liberated the great Ati, and eternalism and nihilism arise and are liberated in their own place. Extremists are unabandoned and unbound, as an adornment of the beauty of Dzogchen. If one is not understood, many are difficult. Awareness that moves is free from cause and condition. The unborn, unarisen realm of phenomena, the unconditioned expanse from the realm of space. The three realms and three bodies are naturally liberated. There is no cessation, no permanence, no doer. There is no disappearance, no pacification, no elaboration. Awareness is unobscured, clarity undiminished. Whatever phenomena and existence arise spontaneously in the sky, the fruition is spontaneously accomplished, the expanse of the three bodies. Eternal arising is liberated, the unabandoned adornment. Annihilation is unabandoned, the adornment of primordial emptiness. The comfortable awareness without tightness or looseness, the unconditioned, natural, all-perfect bliss. Birth and death are endless, the great expanse of non-action, like a golden island, an expanse without distinction. Like a rainbow, an expanse in which everything is bright, an expanse without inside or outside, like the sky. An expanse without partiality, like a young child, an expanse without eternalism or nihilism, like space. An expanse without change, like Mount Meru, an expanse without top or bottom, like the ocean. Countless things dance in the expanse of my mind. Awareness is naturally clear, although the four extremes are unabandoned. Samsara, nirvana, cause and effect, terminology, are my play. The six classes of beings and the four modes of birth also arise in the nature of reality and are liberated in the nature of reality. Appearances are vast, awareness is self-pure and blissful. The infinite end cuts off the wrong path with force. In the naked awareness without precipices, the three bodies are spontaneously accomplished without effort.
Chinese
圆满时，自性不灭，种种显现。根识直观，现量法界解脱。无论如何颠倒知见，我即本然。外道自然解脱，大圆满之庄严。如是说。法性之中，九乘圆满，自然安住。未舍外道邪见之圆满篇第十七竟。萨玛雅，嘉嘉嘉。金刚萨埵复问：奇哉！无偏颇之普贤界，离显现断灭之宽广者。声闻之差别宗派亦，未舍圆满之理如何？本师答言：啊！金刚萨埵勇士，声闻乘如下：体性、词义、分类与总摄。体性以法之我见，成办自之寂静。词义为自利而听闻，分类有四：声闻者，化身、自续、寂灭，宗派皆执持边见。总摄为经部、毗婆沙二者。共同之入门为四谛。经部之见解为，口诵、闻思、身语意三门，智慧三种圆满，欲得十地之果。毗婆沙之观点为，于蕴、界、处，执为牦牛尾、嫩芽之相。以自之智慧观察时，执为微尘与极微尘。分析彼之体相，以智慧修持空性。声闻共同之修法为，修持四谛，欲得四果。欲断灭苦集。于慈氏之教得果。断灭入流果，从极喜地至七地得之。修持集谛之果为，一来不还果，得八地以下。修持道谛，十地圆满，主要为二声闻。啊！金刚萨埵勇士，声闻之断除遮破诸经，为偏执我所束缚，遮蔽原始我之义。若见解不颠倒，则难以通达宽广之我。我自身难以测度，离言语之边际。不能以比喻与推理而述说。无言之义，于宽广之界中宽广。未舍二声闻部，又于何处？仅为我之游舞。
English
At the time of completion, the nature is undying, and various things manifest. The root consciousness directly sees, and the phenomenal realm is liberated. No matter how inverted the view is, I am naturally myself. The heretics are naturally liberated, and the Great Perfection is a great adornment. Thus it was said. Within the nature of reality, the nine vehicles are complete and naturally abide. The seventeenth chapter, the completion of not abandoning heretical views, is finished. Samaya, Gya Gya Gya. Vajrasattva again asked: Alas! The all-good expanse without bias, the vast one free from appearance and cessation. How is it that the distinctions and philosophical tenets of the Shravakas are also completed without being abandoned? The Teacher replied: Ah! Vajrasattva, the Shravaka Vehicle is as follows: essence, definition, classification, and summary. The essence is to achieve one's own peace through the view of self in phenomena. The definition is to listen and hear for one's own benefit. The classification is fourfold: Shravakas, Emanation, Self-Continuum, and Pacification, all of whom hold to extreme views in their philosophical tenets. The summary is the two, Sutra and Vaibhashika. The common entry point is the Four Noble Truths. The view of the Sutra school is that through oral recitation, listening, thinking, and the three doors of body, speech, and mind, and the completion of the three wisdoms, they desire to attain the fruit of the ten bhumis. The Vaibhashika school's view is that they hold the aggregates, elements, and sense bases to be like a yak's tail or tender sprouts. When viewed with one's own intelligence, they are held to be like dust and minute particles. Analyzing its appearance, they meditate on emptiness with intelligence. The common practice of the Shravakas is to meditate on the Four Noble Truths and desire to attain the four fruits. They desire to abandon cessation and arising. They attain the fruit in the teachings of Maitreya. Cessation is entering the stream, attaining from the Extremely Joyful Ground up to the seventh ground. The fruit of meditating on the Truth of Arising is the fruit of non-returning, attaining up to the eighth ground. Meditating on the Path, the ten grounds are completed, mainly for the two Shravakas. Ah! Vajrasattva, all the Sutras of abandoning and refuting the Shravakas are bound by partiality and clinging to self, obscuring the meaning of the primordial I. If the view is not inverted, it is difficult to penetrate the vast I. I myself am difficult to measure, beyond the limits of words. It cannot be described by examples and reasoning alone. The meaning of the unspeakable is vast within the vast realm. Where else are the two Shravaka schools not abandoned? It is merely a play of myself.