Tibetan
མེད་རྒྱུན་གྱི་ཆད་པར་དམིགས།། དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོར་པར།། བརྗོད་མེད་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པའི་མཆོག། ཡང་དག་དོན་གྱི་རང་བཞིན་འདི།། ཅི་ཡང་མི་ལེན་མི་གནས་ཤིང།། ཅི ཡང་མི་ཐོས་ཐོས་པ་མེད།། ཅི་ཡང་མི་བྱེད་བྱེད་དང་བྲལ།། ཅི་ཡང་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ།། དེ་ནི་སྣང་བའི་དམ་པ་ཡིན།། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི།། བསམ་དུ་མེད་པར་དེ་བཞིན་བཞག། རང་བཞིན་མེད་པའི ཆོས་ཉིད་ལ།། སེམས་ཀྱི་གྱིན་ད་སྐད་ཅིག་མ།། མི་གཡོ་རྒྱུན་དུ་དྲན་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་ཤིང་དྲན་པར་བྱ་བ་ལེགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ སྩལ་པ།བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མིན།། གསལ་བྱ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ།། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་གང་བསྒོམས་པ།། དོན་ལ་སེམས་བསྒོམ་ཏིང་འཛིན་མཆོག། ཅེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསམ་པར་གནས་པར་བགྱི་ཞེ་ན།བཀའ་སྩལ་པ། སྣང་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ།། ཤེས་བློ་ཡོད་པའི་སེམས་མི་འགྱུར།། མཉམ་ཉིད་སྟོན་པའི་དོན་འདི་ལ།། དོན་ལྡན་སྟོང་ པའི་སྒྲོ་མི་འདོགས།། མ་བཅོས་རང་བཞིན་ཞི་བ་ཡི།། མཚན་མའི་རྟོག་བྲལ་ཤེས་ལྡན་པས།། མེད་དོ་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་ན།། བྱུང་ཚོར་འཛིན་པར་ག་ལ་འགྱུར།། ཐམས་ཅད་མི་གནས་བྱང་ཆུབ སེམས།། བཙལ་ནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཡང།། སྒྱུ་མ་སངས་ནས་འཁྲུལ་བ་བཞིན།། སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་གནས།། བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་ན།། དོན་དམ་ངང་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ནི།། བྱང ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་ཞེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བློའི་ཡུལ་མེད་པར་བློ་ལ་གནས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། རྡོ་རྗེ་འདུས་པ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ སྙིང་པོར་བཞུགས་པའི་ཚེ།སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་སྟོང་པའི་ཡུལ་མེད་དེ་ནི་མི་གནས་སོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མེད་དེ་ནི་མི་གནས་སོ།། འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མི་འཆང།། ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་མ་ སྐྱེས་མིང་མི་དམིགས།། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་མེད་ཕྱིར།། བཅོས་ཤིང་གནས་པ་གང་ཞིག་ཡོད།། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཁན་མ་ཡི།། དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས མ་སྐྱེས་སེམས་ཀྱི་ནི།། མ་སྐྱེས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་ག་ལ་འགྱུར།། མི་མཐུན་པ་དང་མཉམ་པོ་དབྱེར་མེད་དོན།། གང་གིས་ཤེས་ནས་རྩོལ་བ་ཀུན་སྤངས་ཏེ།། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོར་མ་བཅོས་
Chinese
灭尽相续之断灭而缘。 意义是不颠倒。 无言之禅定修习之殊胜。 此真实义之自性。 任何也不取，不居， 任何也不听，无听闻， 任何也不做，离做作， 任何也不显现，即是， 此乃显现之殊胜。 不可思议之法性此， 不可思议如是安住。 自性无有之法性上， 心之动摇刹那间， 不动恒常忆念之。 如是说。 祈请。 菩提心之橛，于一切处缘及忆念为善耶？ 答曰： 修习者非修习， 所明者无缘， 如是心之所修习， 义上心修禅定胜。 如是说。 祈请。 菩提心之橛，为何不思而安住耶？答曰： 无显现之自性上， 有知慧之心不转变， 平等性显示之义此， 具义空性之增益不着。 无造作自性寂静之， 离相分别具慧者， 仅是无有亦不缘， 生起感觉执着岂能转？ 一切不住菩提心， 寻而成就非有然， 如幻觉醒而迷乱般， 离戏智慧心要住。 修与所修二者若无有， 真实义性安乐而住者， 菩提心修亦如是称之。 如是说。 祈请。 菩提心之橛，彼离意境而住于意，为何耶？ 答曰： 金刚大集会， 菩提心要而住之时， 空性之法上空性之境无有，彼乃不住也。 菩提心菩提成就之因无有，彼乃不住也。 众生心续二不执持。 此乃于彼未生名不缘。 彼之外心无有故， 造作而住何者有？ 如同虚空无有工匠， 是故虚空彼自性不成为修习， 自性未生心之， 未生彼自性岂能成为修习？ 不相符与平等无别义， 何者知已舍弃一切勤作， 广大舍弃无造作
English
One focuses on the cessation of the continuous stream of existence. The meaning is not to be inverted. The supreme of unspoken samadhi is practiced. This nature of true meaning. One does not take anything, does not abide, One does not hear anything, there is no hearing, One does not do anything, is free from doing, One does not appear as anything, that is, This is the supreme of appearances. This nature of the unthinkable, The unthinkable remains as it is. On the nature of non-existence, The mind's movement in an instant, Unwavering, constantly remember. Thus it is said. Request. Is it good to focus on and remember the stake of bodhicitta everywhere? Answer: What is to be meditated is not meditation, What is to be clarified is without object, Thus, whatever is meditated by the mind, In essence, the mind meditates, the supreme of samadhi. Thus it is said. Request. Why should the stake of bodhicitta abide without thought? Answer: On the nature of non-appearance, The mind with knowing intellect does not change, This meaning that shows equality, The imputation of meaningful emptiness is not attached. The unmade nature is peaceful, The one with knowledge, free from the concept of characteristics, If one does not focus even on mere non-existence, How can grasping at arising feelings change? All non-abiding bodhicitta, Although not attained by searching, Like awakening from an illusion and being confused, The essence of wisdom, free from elaboration, abides. If there is no meditation and nothing to be meditated on, Then abiding happily in the essential state, That is also called meditating on bodhicitta. Thus it is said. Request. Why does the stake of bodhicitta, which is without an object of mind, abide in the mind? Answer: Great Vajra Assembly, When abiding in the essence of bodhi, There is no object of emptiness in the dharma of emptiness, therefore it does not abide. Bodhicitta has no cause for accomplishing bodhi, therefore it does not abide. Do not hold two streams of mind for beings. That is, one does not focus on the unarisen name. Since there is no mind other than that, What is there to fabricate and abide in? Just as the sky has no maker, Therefore, the sky itself does not become meditation, Of the unarisen mind by nature, How can the unarisen itself become meditation? The meaning of non-conformity and equality is inseparable, Whoever knows this, having abandoned all effort, In great equanimity, unmade.
Tibetan
ངང་བཞག་ན།། ཐ སྙད་ཙམ་དུ་སྒོམ་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དག་ཇི་ལྟར་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་འབྱུང་རྗེས་སུ འབྲངས་ནས་ནི།། འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁོར་བར་འགྱུར།། དྲན་འབྱུང་གཡོ་བ་ཅི་བཀག་པ།། དེ་ནི་འགོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར།། དྲན་འབྱུང་མེད་པར་བླུན་པར་ན།། མུ་སྟེགས་ཅན་ནམ་མུན་པར་འགྱུར།། འདི་ཞེས སེམས་སུ་གཅིག་བཟུང་ན།། མཚན་མ་རྟོག་པའི་རི་བོ་ཡིན།། སྔ་ཕྱི་མེད་པས་ཕྱ་ཆད་ན།། མེད་དེ་ཆད་པའི་མུན་ཅན་ཡིན།། གཞི་ཡི་དོན་ལས་ཡུད་ཙམ་ཞིག། ཅི་གཡོ་སྐྱེ་འགག་འབྱུང་བ་དེ།། དེ་ལས་དྲན་པ་མང འཕེལ་ཞིང།། ལམ་འཚལ་བ་ཡི་གྲངས་བྱུང་ན།། ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་འཕེལ་འགྱུར་གྱི།། ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་ག་ལ་འགྱུར།། ལྷུང་བར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་ཆེན་ནི།། མཚན་མའི་གཡེང་བ་རྣམ་དྲུག་ཡིན།། རང་བཞིན་ཡུལ ལ་གཡེང་བ་དང།། ནད་དང་མཚན་མའི་གཡེང་བ་དང།། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་གནས་ངན་ལེན།། འདི་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བྱས་ན།། དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ།། མཉམ་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའི སྐྱོན།། རྣམ་པ་ལྔ་འབྱུང་འདི་ལྟ་སྟེ།། བྱུང་ཚོར་དབང་གིས་གཡེང་བ་དང།། བྱིང་རྨུགས་དབང་གིས་ཐིབས་པ་དང།། འཛིན་ཆགས་དབང་གིས་འགོག་པ་དང།། ཐེར་ཟུག་དབང་གིས་དྲུག་པ་དང།། ཕྱལ་བའི་དབང གིས་མེད་པ་དང།། འདི་ནི་མཉམ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་ནོ།། ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོལ་ཆགས་གནས་པ།། ཡོད་མེད་རྒྱུ་དང་ལམ་ལྟ་ཆོས་ཉིད་ཡིན།། དེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཏིང་འཛིན་ན།། ཞི་བས་ས་སྟེངས་མྱ་ངན དེ་མི་འདའ།། སེམས་ནི་ཅི་ལའང་མི་གནས་དང།། ཅི་ལའང་མི་དམིགས་ཤེས་བྱ་བ།། སེམས་ལ་གནས་དམིགས་སྐྱོན་སེལ་བ།། སེམས་འཛིན་ཕྲ་མོ་དེ་ལ་ཡོད།། སྨིག་སྒྱུ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་ན།། མི་གནས་མི དམིགས་བྱེད་པ་གང།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན།། བསྒོམ་པ་དོན་དང་ལྡན་མི་ཡིན།། ཇི་ཙམ་རྟོག་མེད་ཟབ་མོ་ཞིག། བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཞེ་ན།། མི་རྟོག་ཟབ་མོའི་ཉམས་མྱོང་བ། མྱོང་བ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ཉིད མིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མའི་རྩལ་སྒྲུབ་སྤྱོད་མི་དགོས་པ་ཇི་ལྟར་འཚལ་བ་ལགས་ཞེ་ན། དཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི བྱང་ཆུབ་སེམས།། བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་འགྱུར་བ།། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང།། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོར་གསུངས།། དེར་གཞོལ་དེ་ནི་མ
Chinese
如果安住，就称之为仅仅是口头上的禅修。如是说。 提问：修持菩提心橛的时候，应该如何避免禅定的过失？ 回答： 如果跟随念头产生，就会在轮回中流转。 如果阻止念头的生起，那就是止息。 如果没有念头而愚痴，就会变成外道或黑暗。 如果执着于心中所谓的“此”，那就是分别念的高山。 如果没有先后而断灭，那就是断灭的黑暗。 从根本的意义上，哪怕只是一瞬间，任何动摇、生灭的现象，如果因此念头增长，并且出现了寻求道路的念头，道路的种类就会增多变化，自性又怎么会变成道路呢？ 堕落的重大过失，就是六种名相的散乱。 散乱于自性之境，以及疾病和名相的散乱，还有作意和恶劣的处境。 如果能清楚地认识这些，在等持于意义的时候，就会出现五种遮蔽等持意义的过失。 这五种是：由于感受的控制而散乱，由于昏沉睡眠的控制而迟钝，由于执着贪恋的控制而止息，由于固执的控制而成为第六种，由于放任的控制而消失。 这些就是等性的过失。 安住于禅定快乐的享受，就是有无的因、道和见解的自性。 因此，如果对贪恋的处所进行禅定，那么寂止就无法超越地面的痛苦。 心不住于任何事物，也不缘于任何事物，应该知道。 消除心中住和缘的过失，就在于微细的心执。 如果像幻觉一样没有心，那么谁来做不住不缘呢？ 如果不了解虚空的自性，那么禅修就没有意义。 如果自认为有多么深奥的无分别，显现为意识的对境，那么体验无分别深奥的体验，因为是体验，所以不是那个本身。 如是说。 提问：如果像这样了解菩提心橛之后进行修持，为什么不需要下乘的技巧和修行呢？ 回答： 一切诸佛的菩提心，是无上的、未来将要产生的。 胜者所说的智慧，就是坛城的精华。 专注于此，就是
English
If you remain, it is said to be merely verbal meditation. Thus it was said. Question: When meditating on the stake of bodhicitta, how should one avoid the faults of samadhi? Answer: If you follow after the arising of thoughts, you will wander in samsara. If you stop the movement of thoughts, that is cessation itself. If you are foolish without thoughts, you will become a heretic or darkness. If you hold onto one thing in your mind, saying "this," that is a mountain of conceptualization. If there is no before or after and it is cut off, that is the darkness of annihilation. From the meaning of the ground, even for a moment, whatever moves, arises, or ceases, if from that, mindfulness increases, and the thought of seeking the path arises, the types of paths will increase and change, how could nature become the path? The great fault of falling is the six types of distraction of signs. Distraction to the nature of objects, as well as distraction to illness and signs, as well as attention and bad circumstances. If these are made very clear, when one is equally placed on the meaning, there will be five faults that obscure the meaning of equality. These five are: distraction by the power of feeling, dullness by the power of drowsiness, cessation by the power of attachment, the sixth by the power of persistence, and disappearance by the power of recklessness. These are the faults of equanimity. Remaining attached to the enjoyment of the bliss of samadhi is the nature of existence and non-existence, cause and path, view. Therefore, if you meditate on the place of attachment, then peace will not transcend the suffering of the earth. The mind does not abide in anything, nor does it focus on anything, it should be known. Eliminating the faults of abiding and focusing in the mind lies in subtle mental grasping. If there is no mind like a mirage, then who will do the non-abiding and non-focusing? If you do not understand the nature of space, then meditation is not meaningful. If you think that there is some profound non-conceptuality, appearing as an object of consciousness, then experiencing the experience of profound non-conceptuality, because it is an experience, it is not that itself. Thus it was said. Question: If you understand the stake of bodhicitta in this way and then practice it, why is it not necessary to practice the skills of the lower vehicles? Answer: The bodhicitta of all Buddhas is unsurpassed and will arise in the future. Whatever wisdom the Victorious Ones have spoken is said to be the essence of the mandala. Focusing on that is