Tibetan
ཆོད་པའི་སྤྲིན།། གློང་དུ་གནས་པ་སྒྲུབ་ཐབས་སོ།། ངང་གིས མི་ལྡོག་དངོས་གྲུབ་པས།། དོན་དུ་ཀུན་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱར་རྫོགས།། ཅི་ལ་མ་ཆགས་སྦྱིན་པ་སྟེ།། ངེས་པས་མི་གཏིང་དད་པའོ།། ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་དམ་ཚིག་གོ། མན་ངག་དང་འབྲེལ་བས་གཟུངས་སོ།། དེ བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན།གཉིས་སུ་མེད་པས་ལྟ་བ། ཡིན་པའི་དོན་མ་སྤྲོས་པས་འཕྲིན་ལས། བདེན་པ་མཉེས་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ། སྣང་སྲིད་ཡེ་འབྱམ་དབང་གི་མཆོག། འགྱུར་མེད་རྟོག་པ་ བྱིན་རླབས་ཏེ།། ཆོས་ཉིད་གསལ་བ་མཆོད་པ་དང།། རྟོགས་པས་སྒྲོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན།། གོམས་པས་སྦྱོར་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན།། གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཕྲིན་ལས་ཡིན།། ཕེབས་པས་མཆོད་པའི་འཕྲིན ལས་ཡིན།། གསང་ཐུབ་བཀའ་ཡི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། འཕྲིན་ལས་རྫོགས་ཤེས་དེ་ལ་བྱ།། ཀུན་གཞི་བཟང་པོའི་རིག་པ་ལ།། རྒྱུད་ལྟར་དགྲོལ་ཞིང་ལུང་ལྟར་བསྐྱེད།། དོན་དམ་མན་ངག་གཞུང་ལྟར བསྒོམ།། སྒྲུབ་ཐབས་ཚང་ཞེས་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་གོང་མ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དུས་སུ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལྡན་པ་ཀུན་སྐྱོན་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། འདུ་བྱེད་མེད་པ་མཁའ་འདྲ་བས།། འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བསམ་གཏན་སྐྱོན།། བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་མི་རྟོགས་ཏེ།། གང་ཞིག་དེ་དོན་མི་རྟོགས་པར།། གཡེང་བར་ལྟུང་བ ཅི་ཆ་ཡོད།། ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་མི་སྐྱོན་ན།། སྒྱུ་མ་ཕྲ་རགས་སྨོས་ཅི་དགོས།། བསམ་དང་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་པས།། མཐའ་ཀུན་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་ལ དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལགས་ན།ལྡང་བ་རྣམས་དགག་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ལྡང་མི་ལྡང་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་སེམས་རྟེན་ཅི་འཆང་མངོན་དུ་མིན།། འཇམ་པ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཙམ་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེར་མི་ གནས།། བསྒོམ་པའི་ས་མི་རྙེད་ཅིང་བསྒོམས་པས་རྙེད་མ་འགྱུར་བ་སྟེ།། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན།། རྣམ་འབྲས་གང་ལའང་མཆོག་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ལམ་མཆོག འདི་བསྒོམ་མོ།། འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཤིན་ཏུ་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས།། དངོས་མེད་དེ་ཚེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན།། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང ཡང།། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་གཞན་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས།། དེ་ལ་གཉེན་
Chinese
决定的云，于隆处安住是修法。自然不退转成就，究竟一切成就圆满于手印。于何不执着是布施，以决定不沉溺是信心。不离法性故是誓言，与口诀相连故是陀罗尼。于如是性不摇动故是禅定，无二故是见，是义不繁衍故是事业，以真谛欢喜故是真言与手印。显有本初遍布是胜妙的自在。不变的分别念是加持，法性明亮是供养，以证悟度脱是事业。以串习是结合的事业，明亮的禅定是事业，降临是供养的事业，秘密能成是教敕的事业，事业圆满知晓即于此。于阿赖耶善妙的觉性，如续部般解脱且如教言般生起，胜义口诀如论典般修习，修法具足如是说。如是说。请问：如上方菩提心橛般修习之时，具有微细相是否皆为过患？答曰：无造作如虚空，由造作所生是禅定之过患。不可思议之法性，有分别者不能证悟，何者不证悟彼义，散乱堕落有何用？仅是法性则无过患，幻相粗细何须说？离思之智慧者，不于心中作诸边。如是说。请问：修习菩提心橛时，如是是过患，生起者皆遮止吗？答曰：生不起不特意舍弃，心之所依如何执持非显现。非寂静微尘般动摇即是彼，不住于彼。不寻得修习之地且修习所得不改变，知晓心之行境，于彼彼等诸法之体性。于任何名相无有胜与劣，此乃胜道，修习此。无造作生起，诸法无生，甚深诸法寂灭。无实有彼时，一切亦是法界，知晓是阿罗汉善现。于分别念之相如何生起，若知晓分别念即是法性，则无需于其他处修习法界。于此亲
English
The cloud of determination, abiding in Glong is the means of accomplishment. Naturally, without turning back, accomplishment arises, ultimately all accomplishments are perfected in the mudra. Not being attached to anything is generosity, with certainty, not sinking is faith. Not transgressing the nature of reality is the samaya, being connected with the oral instructions is the dharani. Not wavering from suchness is samadhi, non-duality is the view, the meaning of being is not elaborated is the activity, pleasing the truth is mantra and mudra. Appearance and existence, primordially pervasive, is the supreme empowerment. Unchanging conceptualization is blessing, the clarity of reality is offering, liberating through realization is activity. Familiarity is the activity of union, clear samadhi is activity, arriving is the activity of offering, secret and attainable is the activity of command, knowing the completion of activity is to be done on that. In the good awareness of the all-ground, liberate according to the tantra and generate according to the agama, practice the ultimate oral instructions according to the shastra, it is said that the means of accomplishment is complete. Thus it is said. Question: When practicing the vajrakila of bodhicitta like the upper one, are all the subtle signs faults? Answer: Without fabrication, like space, what arises from fabrication is a fault of meditation. The nature of reality, which cannot be examined, cannot be realized by those with conceptualization. Whoever does not realize that meaning, what is the use of falling into distraction? If it is only the nature of reality, there is no fault, what need is there to speak of subtle or coarse illusions? Those with wisdom free from thought, should not hold all extremes in mind. Thus it is said. Question: When practicing the vajrakila of bodhicitta, if that is a fault, are all arising things to be rejected? Answer: Arising or not arising, do not intentionally abandon, how can the support of mind be held without manifestation? Not gentle, even a particle of movement is that itself, it does not abide there. The ground of meditation is not found, and what is found by meditation does not change, knowing the sphere of activity of the mind, that is the nature of those dharmas. In any aspect of result, there is no superior or inferior, this is the supreme path, practice this. Without fabrication arising, all dharmas are unborn, and all dharmas are utterly extinguished. When there is no entity, everything is also the realm of dharma, knowing is the arhat Subhuti. Whatever sign of conceptualization arises, if one knows that conceptualization itself is the nature of reality, then there is no need to practice the realm of dharma elsewhere. To that, a