Tibetan
པོས་བཅོས་ཤིང་དཔག་ཏུ་མེད།། ཐེ་ཚོམ་ལྡང་ངོ་ཅོག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས།། ལྷག་པར་ཐེ་ཚོམ བསལ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ།། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱུང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ།། བྱུང་ཆོས་གཡོ་འགོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངང་གིས་ཞི།། མདོར་ན་ཅིར་བརྟགས་བསམ་པ་བཞིན།། འབྱུང་བས་ཐམས་ཅད་ངོ བོར་སྣང།། མ་བཅོས་གཡོ་བ་མེད་ཉིད་ལ།། སྣ་ཚོགས་འབྱུང་རྒྱུ་མི་སྐྱོན་ཞིང།། ཆོ་འཕྲུལ་མི་འགག་ཉམ་ང་མེད།། སྐྱོན་མེད་གཉིས་པོས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར།། རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང།། མ་བཀག་རང་བྱུང་རང་ཞི སྟེ།། མ་བཅོས་མ་བྱས་རང་གི་ངང་གིས་གསལ།། ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དཀྱིལ་ཡངས་སུ།། དངོས་པོ་མཚན་མ་ཀུན་ཞི་ལྟར།། རྟོགས་པས་ཡངས་པའི་ལྟ་བ་ལ།། འཛིན་རྟོག་མཚན་མ་ཀུན་ཀྱང་ཤོང།། ཤོང་བ བས་ཀྱང་ཡངས་ཀྱང་ཡངས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པོ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་གོལ་སར་ཅིས་མ་ལྟུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེའམ།། མེད ཅེས་བྱ་བར་མི་ལྟ་བས།། མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་ལྟུང་མི་འགྱུར།། བྱིང་རྨུགས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས།། འདུ་ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་ལྟུང།། འདུ་ཤེས་རྗེས་སུ་མ་འབྲེངས་པས།། སེམས་ཅན་ཁམས་སུ་དེ་མི་འཁོར།། ཀུན་གཞིའི དོན་ལ་གོམས་པས་ན།། ཉན་ཐོས་ཐེག་པར་དེ་མི་ལྟུང།། སྟོང་ཞིང་ཞི་བར་མི་བྱེད་པས།། རང་རྒྱལ་ལྟ་བར་དེ་མི་འགྱུར།། རྣམ་དག་སྟོང་པར་མི་བྱེད་པས།། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པར་ཡོང་མི་ལྟུང།། མཉམ་ཉིད་སྟོང་པའི དོན་དག་ལ།། སོ་སོར་ཐ་དད་མི་བྱེད་པས།། ས་ཡི་རིམ་པར་མི་ལྟུང་ཞིང།། རིམ་གྱིས་སྦྱང་ཞིང་འཕར་བ་མེད།། གང་ཞིག་གསལ་ཞིང་དམིགས་ཡོད་ན།། དེ་ཉིད་ངེས་པར་གཡེང་བ་ཡིན།། ཅི་ཡང ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས།། གསིལ་བར་ལྷུང་བ་ཅི་ཞིག་ལྟུང།། བསམ་མེད་བསྒོམ་པ་མ་ནོར་ན།། ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཐེ་ཚོམ་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་པ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དམིགས་པ བཅུག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་གསལ་ན་སྐྱོན་ཅི་མཆིས་ཞེ་ན།བཀའ་སྩལ་པ། གཞན་མ་དམན་པའི་སྒོ་ནས་ནི།། དམིགས་པ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ནོར།། ཐེར་ཚེར་དམིགས་ཀྱི་ ནམ་མཁའ་ལ།། ཕྲ་རབ་ཐེན་ཐག་འཛུད་པ་ལྟར།། བྱིས་པ་ལས་གང་བྱེད་པ་སྟེ།། ཤེས་ཅམ་དག་གིས་བྱ་མ་རུང།། བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ།། མི་གནས་ཤེས་ནི་གང་བརྗོད་ཅིང།། གནས་དང་དམིགས་པའི གནས་འཛིན་པ།། གཟུང་འཛིན་ཞེ་ནི་དེ་ལ་བྱ།། དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་ཅི་གསལ་བ།། ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འཇུག་འགྱུར་བས།། དེ་དག་མ་རབས་ཏིང་ངེ་འཛིན།། དེས་ན་དམིགས་མེད་རྒྱལ་བས་གསུངས།། ཞེས བྱའོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་དོན་ལ་མཉམ་བཞག་ན།། རྟགས་ཀྱི་ཚོར་བ་འདི་ལྟར་འབྱུང།། དྲོད་དང་རྟགས དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང།། རྣམ་ཤེས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དང།། དྲོད་ནི་གཡོ་དང་ཐོབ་པ་དང།། རྟགས་ནི་མྱོང་དང་བརྟན་པ་དང།། ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་དང་རྫོགས་པ་དང།། རིག་པ་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་གསལ།། དེ་ནི་དོན་རྣམས རྫོགས་པ་ཡིན།། དྲོད་གསུམ་ཉམས་སུ་ལོན་པ་དང།། རྣམ་གཉིས་རྟགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར།། ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་ཀྱི།། མི་འཁྲུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་དང།། གང་ལ་ཆགས་དང་ཡུལ་གྱིས་མྱོས།། སྐྲག མེད་དེ་ནི་མི་འབྲལ་མི་གནས་ཤིང།། མི་འཕྲོག་མཉམ་ཤེས་བཞི་པོ་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་དེར་ཤེས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཀློང་དུ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ ན།བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཡུན་རིངས་འདུག་གནས་དང།། སེམས་ནི་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་དང།། བཟོད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི།། མཚན་མས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།། དག་པ་ རྣམ་གསུམ་མ་ནོར་ཅིང།། རང་གི་རྒྱལ་པོ་གོམས་པ་ཡིས།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་རྙེད་པར་འགྱུར།། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི།། བཙལ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མཉམ་བཞག་སྟེ།། གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཅིང ཁད་ཀྱིས་ནི།། རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བར་འགྱུར།། ཞེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་ཀྱི་རྩ་བར་སྙིང རྗེ་མ་ཤར་ན།། འཕྲལ་དུ་ཕྱོགས་ཆས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་མི་འགྱུར།། བདལ་བ་ཆེན་པོའི་བློ་ཡིས་སྤྱིར་ཁྱབ་ན།། ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་གསལ།། ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ཉོན་མོངས ལྔ།། ཉོན་མོངས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཡིན་རྟོགས་ན།། དོན་དམ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་ན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་མཉམ།། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དབུས མེད་པ་ལ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་བློ་བདལ་བས།། སྤྲོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡི།། ཁྱབ་པ་སྤྱི་ཡི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ།། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་
Chinese
未作矫饰且不可估量。 所有生起的怀疑，皆是法界之故， 更无消除怀疑之因。 如是知晓，纵然生起亦无妨。 所有生起之法，动摇与止息， 皆是自性生起，自然寂灭。 总而言之，无论如何观察，如所思量， 生起之法皆显现为体性。 于未作矫饰、无有动摇之自性中， 生起种种事物亦无过失， 神通不灭，亦无怖畏。 以无过失之二谛，未曾生故， 无论生起何种分别念与相， 皆不遮止，自生自灭， 未作矫饰，未曾造作，自性清明。 如虚空广阔之中心， 一切事物与相皆寂灭一般， 于证悟广阔之见地中， 执取分别与相皆可容纳。 容纳亦宽广，宽广亦宽广。 如是宣说。 请问：修持菩提心橛时，如何不堕入歧途？ 答曰： 心性不观待 是有是无之说故， 不堕外道之境地。 不转为沉没与昏昧， 故不堕入无想之境。 不随逐于意识之后， 故不于有情界中轮回。 因已习惯于阿赖耶识之义， 故不堕入声闻乘。 不作空寂之想， 故不转为缘觉之见。 不作清净空性之想， 故不堕入菩萨行。 于平等空性之义中， 不作种种分别， 故不堕入地的次第， 亦无次第修习与增上。 若有显明与所缘境， 则彼定是散乱。 因不作意任何事物， 又将堕入何种昏沉？ 若不误解无念之禅修， 则法身菩提毫无疑问。 如是宣说。 请问：修持菩提心橛之时，纵然安住于所缘境，若法性显明，有何过失？ 答曰： 以非高下之门径， 于无有执取之法性中， 因有缘念之分别而错谬。 如于空旷无垠之虚空中， 插入微细之线头一般， 乃是孩童所为之事， 智者不应为之。 菩提亦不可缘念， 不住之识又将如何言说？ 执取处所与所缘境之住处， 即是能取与所取。 缘念之
English
Unadorned and immeasurable. All arising doubts are due to the Dharmadhatu, There is no cause to eliminate doubts further. If you know this, there is no harm even if they arise. All arising phenomena, movement and cessation, Arise naturally and subside spontaneously. In short, no matter how you examine it, as you think, All arising things appear as the essence. In the unadorned, unwavering nature, There is no fault in the arising of various things, Miraculous powers are not interrupted, and there is no fear. Because they are unborn by the two faultless truths, No matter what kind of conceptual thoughts or signs arise, Do not block them, they arise and subside on their own, Unadorned, uncreated, clear in its own nature. Like the vast center of the sky, All things and signs are peaceful, In the view of vast realization, All grasping thoughts and signs are accommodated. Accommodating is also vast, vast is also vast. Thus it was said. Question: When meditating on the stake of Bodhicitta, how can one avoid falling into error? Answer: Because the nature of mind does not depend On whether it exists or does not exist, One will not fall into the realm of non-Buddhists. Because one does not turn to sinking and dullness, One will not fall into the realm of non-perception. Because one does not follow after consciousness, One will not revolve in the realm of sentient beings. Because one is accustomed to the meaning of the Alaya consciousness, One will not fall into the Hearer Vehicle. Because one does not make thoughts of emptiness and peace, One will not turn to the view of the Solitary Realizer. Because one does not make thoughts of pure emptiness, One will not fall into the Bodhisattva conduct. In the meaning of equal emptiness, One does not make various distinctions, Therefore, one does not fall into the stages of the ground, And there is no gradual practice and increase. If there is clarity and an object of focus, Then that is definitely distraction. Because one does not think of anything, What kind of dullness will one fall into? If one does not misunderstand non-conceptual meditation, Then there is no doubt about the Dharmakaya Bodhi. Thus it was said. Question: When meditating on the stake of Bodhicitta, even if one abides in the object of focus, if the Dharma nature is clear, what fault is there? Answer: Through the path of non-superiority or inferiority, In the Dharma nature without grasping, There is error because of the conceptual thought of focusing. Like inserting a fine thread into the vast, boundless sky, It is something done by children, Wise people should not do it. Bodhicitta is also not an object of focus, How can the non-abiding consciousness be spoken of? Grasping the place of abode and the object of focus, Is the grasper and the grasped. The focusing of
Chinese
心中有何显现？进入智慧之境，这些都是下等的禅定，因此无所缘的胜者如是说。请问：修菩提心橛成就的征兆是怎样的？答：如是于义中安住，则有如下的征兆感受生起：暖相、征相、神通、识与智慧。暖相是动摇与获得，征相是体验与稳固，神通是生起与圆满，乃至微细的觉性都清晰，这是诸义圆满。获得三种暖相的体验，两种征相也会生起。不需特意勤作，了知不乱的平等性，对何者贪执，以境所迷，无惧，此乃不离不驻，不夺，了知四种平等性，于此了知方与彼岸。如是说。请问：修菩提心橛，其理如何转为广阔？答：如是长久安住，心不改变如金刚，忍耐痛苦，菩提心，菩提胜妙之精华，非以相寻觅，而是清净三种无错谬，以自之君王串习，则能获得此胜妙菩提。所要修持的任何事物，反复寻觅安住，串习转为广阔，逐渐地，无需勤作自然成就。如是说。请问：菩提心橛如何成为大悲？答：若无悲心生起为方便之根本，则不能立即周遍一切方所。以广大之心普遍周遍，若不修习明观一切显现之禅定，则不清晰。生起悲心之处乃是五烦恼，若了悟烦恼即是真实，若了悟胜义是因，果也是，若了悟佛与有情是果，平等，则称之为生起大悲。于法界无边无际之中，以无生灭之心广大之，以无戏论而证悟，此乃周遍普遍之大悲。大悲有何不能成办？如是说。请问：菩提心之
English
What appears in the mind? By entering the realm of wisdom, these are inferior samādhis, therefore the Victorious One who is without object said so. Question: What are the signs of accomplishing the stake of bodhicitta through meditation? Answer: If one abides in the meaning in this way, then the following signs of feeling will arise: warmth, signs, miracles, consciousness and wisdom. Warmth is movement and attainment, signs are experience and stability, miracles are arising and completion, and even subtle awareness is clear. This is the completion of all meanings. By experiencing the three warmth signs, the two signs will also arise. One does not need to deliberately strive, but knows the equality of non-disturbance. To whatever one is attached and deluded by the object, there is no fear. This is non-separation and non-abiding, non-seizure, knowing the four equalities, and knowing the near and far shore there. Thus it was said. Question: How does the stake of bodhicitta transform into vastness through meditation? Answer: By abiding in this way for a long time, the mind does not change like a vajra, enduring suffering, bodhicitta, the essence of supreme bodhi, is not sought by signs, but is pure, threefold, and without error. By familiarizing oneself with one's own king, one will attain this supreme bodhi. Whatever is to be practiced, repeatedly seek and abide, and familiarization transforms into vastness, and gradually, without effort, it will be naturally accomplished. Thus it was said. Question: How does the stake of bodhicitta become great compassion? Answer: If compassion does not arise as the root of skillful means, then it cannot immediately pervade all places. If one pervades generally with a vast mind, and does not cultivate the samādhi of clearly seeing all appearances, then it is not clear. The place where compassion arises is the five afflictions. If one realizes that the afflictions are truly real, if one realizes that the ultimate is the cause and the result also, if one realizes that the Buddha and sentient beings are the result, equal, then it is called the arising of great compassion. In the Dharma realm, which is without beginning or end, one expands with a mind that is without birth or death, and realizes without elaboration. This is the great compassion that pervades universally. What cannot great compassion accomplish? Thus it was said. Question: The bodhicitta of