Tibetan
ད་དུ་མེད་པའི་གོ་བརྡ མཛལ།། གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་དམ་པའོ།། དྲན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་བསམ།། ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད།། ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་དམ་པའོ།། ལས་བཞི་མ་སྤངས་བྱ་བ་མེད།། བྱེད་པ་མ་བཙལ་བྱ་བཙལ མེད།། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ལས་བཞི་ལ།། རྩོལ་བ་མདུད་པ་དམ་པོ་ཉིད།། གང་གིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡི།། དངོས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་བསྒྲུབ་པ་ལ།། བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར།། དེ་ཉིད་གཟུང འཛིན་རྟོགས་པའི་ནད།། འདི་ལ་གསོང་ཐོབ་རྩོལ་བ་མེད།། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མེད།། དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། ཐོར་བྱ་རང་ལ་གནས་མེད་པས།། ཐུན་མོང་མཆོག་དང་ཁྱད་པར་ཞེས།། སུ འདོད་རྟོག་པའི་མདུན་པ་ཅན།། མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པས་ན།། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བསྙེན་པ་ཡིན།། གཞན་ལ་རེ་བ་རྩོལ་བ་མེད།། ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉེ་བསྙེན་ཡིན།། འབྲས་བུ་གཞན་ནས་མི་འབྱུང བས།། རག་མ་ལས་པ་བསྒྲུབ་པའི་དངོས།། བཙལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། གར་ཡང་མ་བགྲོད་རང་ཉིད་ས།། ཡེ་ཐོབ་ཟིན་པས་སྒྲུབ་ཆེན་པོ།། བྱ་བ་བཙལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། བཞིར་འདོད་བསྒྲུབ པའི་མདུད་པའི་ཚིག།གང་གིས་དེ་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་པའི།། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་པ།། སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་རུ་འདུ་ཤེས་བཞིན།། གཞན་ཡང་འབྱུང་འདོད་རྟོགས་པའི་ནད།། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་ བྱས།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱར་མེད།། སྟོབས་དང་དབང་དང་ཡེ་ཤེས་དང།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ལ་སོགས་པ།། གནས་སྐབས་འབྲས་བུ་རྫུན་གྱི་ཚིག། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར།། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི བརྗོད་ཆེན་ལ།། རློམ་སེམས་བྱིས་པའི་འབྲས་མོས་ས།། མ་བགྲོས་ཉིད་ནོར་འདོད་ན།། རྩེར་ཆིབས་ཀུན་གྱི་རྫོགས་ཞེས་བྱ།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་ལས།། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་རྣམས།། འགྲོ་བ་ལྔའི་ངོས ལ་སྣང་གྱུར་ཀྱང།། ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ལ།། འཁོར་ལོ་རྒྱལ་པོ་ལྟར་འདོད་འཁྲུལ།། མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་འདོད་པ།། རྩོད་པའི་བྱིས་པ་ཚིག་ཏུ་ཟད།། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་སྟོང་ཆེན་ལ།། འཁོར་དང འདས་པ་ག་ལ་ཡོད།། བཅོས་མེད་ལྡན་མེད་འདས་པའང་མེད།། མེད་པ་མ་ཡིན་སྙིང་པོའི་དོན།། དཔག་བསམ་ཤིང་དང་རིན་ཆེན་ལྟར།། མི་སྣང་ཀུན་གྱི་རེ་བ་སྐོང།། དེས་ན་ཐེག་མཆོག་ཀུན་གྱི་གཙོ།། ལུང་མཆོག ཀུན་གྱི་བླ་མ་ཡིན།། མན་ངག་ཀུན་གཡི་ངེས་དོན་ཡིན།། དམ་པ་རྣམས་དང་མཛོད་ཆེན་ཡིན།། ལས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཐར་ཐུག་ཡིན།། ཞེས་
Chinese
如今没有的领会开示，语之事业是神圣的。忆念觉悟自明之思，一切皆是自生之觉悟。意之事业是神圣的。四种事业未舍弃，无事可做。不寻能作者，无事可寻。于无勤奋之四业，勤奋是坚固之结。以何能安乐逝去者，于成就三种悉地之上，成就之名实为所求。彼即执持领悟之病。于此直取无勤奋。无所成故无能成。彼即是成就之最胜。所散者于自无处所，共同殊胜与差别，谁欲是分别之结。不修任运而圆满故，乃是大自在之亲近。不依赖于他，无勤奋，本来自在是近修。果非由他生，不依赖即是成就之物。不寻而任运成就。何处亦未行，自即是处所。本已获得故，乃是大成就。无事可寻而任运成就。欲四者，乃是成就之结语。以何能使彼彻底，欲二种果者，如视阳焰为水。又欲生起是领悟之病。自心想：我是佛。佛非由他而得。力与权与觉悟，以及十度等，暂时之果是虚假之语。如意宝珠如珍宝，于功德一切之大说，骄慢如孩童之慕果。若欲不劳而获宝，顶乘乃是诸法之圆满。身语意与功德等，二十五之差别相，虽于五道众生前显现，然于离境之显现上，如轮王般欲求是错觉。欲求二种彻底之觉悟，争辩之孩童徒费口舌。于具足一切之大空性中，轮回与涅槃又在哪里？无造作，具足与不具足，涅槃亦无。非无，乃是精华之义。如如意树与珍宝般，满足一切不现之希望。因此乃是诸乘之首，乃是诸经之至尊，乃是诸诀窍之定解，乃是圣者之大宝藏，乃是诸业之究竟。
English
Now, the understanding of what is absent is revealed, the activity of speech is sacred. Thinking of the self-illuminating wisdom of memory and thought, everything is self-born wisdom. The activity of mind is sacred. The four activities are not abandoned, there is nothing to do. Not seeking the doer, there is nothing to seek. In the four activities without effort, effort is a firm knot. By what can the happily departed be, on the accomplishment of the three siddhis, the name of accomplishment is truly sought. That is the disease of holding and grasping. Here, directly obtain without effort. Because there is nothing to accomplish, there is no accomplisher. That is said to be the supreme of accomplishment. What is scattered has no place in itself, common, supreme, and distinct, whoever desires is a knot of distinction. Because it is spontaneously perfected without cultivation, it is the closeness of the great self. Not relying on others, without effort, being naturally present is close practice. Since the fruit does not arise from others, not depending is the object of accomplishment. Spontaneously accomplished without seeking. Not going anywhere, self is the place. Because it is already obtained, it is a great accomplishment. Spontaneously accomplished without seeking anything to do. Desiring four is the concluding words of accomplishment. By what can that be thoroughly completed, desiring two kinds of fruit, like seeing a mirage as water. Also, desiring to arise is the disease of understanding. Thinking to oneself: I am a Buddha. Buddhahood is not obtained from others. Power, authority, and enlightenment, as well as the ten perfections, etc., temporary fruits are false words. Like a wish-fulfilling jewel, in the great speech of all virtues, pride is like a child's longing for fruit. If you want to obtain treasure without labor, the supreme vehicle is the perfection of all dharmas. Body, speech, mind, and qualities, etc., the twenty-five distinctions, although appearing before the beings of the five paths, yet on the appearance that is separate from objects, desiring like a wheel-turning king is a delusion. Desiring two kinds of thorough enlightenment, the arguing child wastes words. In the great emptiness that possesses everything, where are samsara and nirvana? Without fabrication, possessing and not possessing, nirvana is also absent. Not absent, but the meaning of essence. Like a wish-fulfilling tree and a precious jewel, fulfilling all unseen hopes. Therefore, it is the chief of all vehicles, it is the supreme of all scriptures, it is the definitive meaning of all instructions, it is the great treasure of the holy ones, it is the ultimate of all actions.
Tibetan
གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་མེ་ལྕེ་འཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ལྟ་བ་རྒྱ་མཚོ གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ངེས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་ཀརྨ་ཧེ་རུ་ཀས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གསང་བ་མཆོག་གི་བདག་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་འདིར སངས་རྒྱས།། ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེ་མངའ་བའི་ལྷ།། འདྲེན་པ་མཆོག་གིས་ལམ་སྟོན་པ།། རིན་ཆེན་གཏེར་མཛོད་འཁྱིལ་བའི་བདག། འདི་ཡི་ལམ་མ་བགྲོད་པ་དང།། ཐོགས་མེད་ལས་རྣམས་རྩོམ་པ ལ།། དབང་བསྐུར་སྣང་བ་མི་འཚལ་ལམ།། དེ་ཡི་རིམ་འབྲས་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་གསོལ་བ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡས། སྡུས་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལས་ཀྱི་སེམས དཔའ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག།གང་ཟག་དང་པོའི་ས་པ་ཡིས།། སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་མ་བྱས་ཤིང།། དབང་རྣམས་རིམ་པར་མ་ཐོབ་པར།། ལས་རྣམས་རྩོམ་དང་ལམ་བགྲོད་པ།། དམུ་ལོང་བྱ་བྱེད་བསྒྲུབ་པ་བཞིན།། ངལ་ བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན།། བི་མ་པར་ཡི་མེ་ཏོག་ལྟར།། སྨིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་འགྱུར།། དེ་བས་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བར།། ལེགས་པར་བཤད་ཀྱིས་ད་ཡང་ཉོན།། འདི་བསྐུར་བ་ཡི་སྣོད་དག་ཀྱང།། མུ་སྟེགས གླེན་པ་དགྲ་ཤེད་དང།། ཉན་ཐོས་མ་ནིང་རྒད་པོ་དང།། རང་གི་བུ་དང་བྱིས་པ་དང།། དད་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང།། རིགས་ངན་སྣོད་མིན་མ་རབས་ལ།། དབང་ནི་བསྐུར་བར་མ་གསུངས་སོ།། གཞན་ཡང་དམ ཚིག་མི་གནས་ཤིང།། སློབ་དཔོན་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་ལ།། སྔགས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་མི་ཤེས་པར།། ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ལ།། དབང་ནི་བསྐུར་བར་མ་གསུངས་སོ།། གང་ལ་དབང་གི་སྣོད་རབ ཡོད།། ཐོས་པ་ཆེ་ཞིང་དང་རབ་ལྡན།། འདོད་ཆགས་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ལྡན།། ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་གསང་ཐུབ་དང།། གཏོང་ཕོད་ཕྲག་དོག་ཆུང་བའོ།། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་སྣོད་ཀྱི་རིམ་པའོ།། དེ་ནས དབང་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡོན་དབུལ་བ་འདི་གསུངས་སོ།། སྣོད་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས།། རང་སེམས་ཤིན་ཏུ་དུལ་བྱས་ནས།། རང་ལུས་སྲོག་དང་ནོར་གྱི་དབྱིག། མ་དང་བུ་མོ་སྲིང་མོ་དང།། ཆུང་མ་རབ་ཏུ བརྒྱན་པ་དང།། རྟ་དང་གླང་པོ་ཡུལ་གྱི་མཁར།། བྱ་རིག་ཟོ་སྐྱོགས་གཟི་དག་མཆོང།། གསེར་དངུལ་བཞོན་པ་ལ་སོགས་དང།། སྟག་གཟིག་དར་ཟབ་དབྱི་སྤྱང་དང།། པཉྩ་ལི་ག་གོས་ཀྱི་མཆོག། སློབ་དཔོན མཉེས་པར་བྱ་ཕྱིར་དབུལ།། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དབང་འཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡོན་དབུལ་བའི་རིམ་པའོ།། དེ་ནས་ཡང་དབང་བསྐུར་བའི་དགོས་པ་འདི་གསུངས་སོ།
Chinese
如是宣说。出自《金刚火焰鬘大续》中，确定见解之海后，觉悟菩提心之品，即第二十三品。此后，噶玛嘿汝嘎又向薄伽梵秘密主如是禀告：唉玛，诸佛于此成佛，善巧方便具大悲之天，殊胜引导者指示道路，珍宝宝藏充满之主。未行此道，无碍事业之作者，不求灌顶之显现吗？其次第果报如何？如是请问时，薄伽梵班杂尔格勒亚向集结者金刚法开示道：事业之勇士，汝谛听。最初之补特伽罗，未令上师欢喜，未次第获得诸灌顶，造作事业及行道者，如盲人行事，徒劳无果。如比玛帕拉之花，纵然成熟亦不结果。因此次第如何，善说，今亦谛听。此灌顶之法器，外道、愚者、敌对者，声闻、太监、老者，自己之子与孩童，无信仰之国王，劣种非器之恶人，未曾宣说灌顶。其他，不守誓言，无敬师之心，不识密咒之过患，邪行之人，未曾宣说灌顶。何者具灌顶之殊胜法器？多闻且具足精进，贪欲小且具足智慧，一切功德皆能保密，慷慨布施且少嫉妒。此乃灌顶法器之次第。此后，宣说促成灌顶之供养。具器之种姓子，极善调伏自心后，自身性命与财物之精华，母亲与女儿姐妹，以及极善庄严之妻子，马与象，地方之城堡，鸟类、谷物量具、玛瑙等，金银车辆等等，虎豹绸缎与毛织品，以及最佳之班杂里嘎之衣物，为令上师欢喜而供养。此乃促成灌顶之供养之次第。此后又宣说灌顶之必要。
English
Thus it was spoken. From the Great Tantra of the Vajra Flame Garland, after establishing the Ocean of Views, the chapter on Ascertaining Bodhicitta, which is the twenty-third chapter. Then again, Karma Heruka said to the Bhagavan, Lord of Secrets, as follows: Emaho, Buddhas attain enlightenment here, skillful means, a deity possessing great compassion, the supreme guide who shows the path, the lord filled with a treasure of jewels. Without traversing this path, the author of unobstructed actions, does one not seek the appearance of empowerment? What is the order of its results? When thus asked, the Bhagavan Vajrakilaya spoke to the compiler Vajradharma: Warrior of action, listen! The first person, without pleasing the teacher, without obtaining the empowerments in order, performing actions and traversing the path, is like a blind person acting, toiling without result. Like the flower of Bimala, even if it ripens, it will not bear fruit. Therefore, how is the order, well spoken, listen now. These vessels for empowerment, heretics, fools, enemies, Shravakas, eunuchs, old people, one's own sons and children, kings without faith, base-born non-vessels, wicked people, empowerment has not been spoken of. Furthermore, not abiding by vows, without a mind to uphold the teacher, not knowing the faults of mantras, a person who acts wrongly, empowerment has not been spoken of. Who has the excellent vessel for empowerment? One who is learned and possesses diligence, small desire and possesses wisdom, all qualities can be kept secret, generous in giving and small in jealousy. This is the order of the vessels for empowerment. Then, the offerings that cause empowerment are spoken of. A son of a lineage who possesses a vessel, having subdued his own mind very well, the essence of his own life and wealth, mother and daughters, sisters, and a wife who is very well adorned, horses and elephants, local castles, birds, grain measures, agate, etc., gold, silver, vehicles, etc., tigers, leopards, silk brocades and woolen fabrics, and the best of the Pancalika garments, are offered to please the teacher. This is the order of the offerings that cause empowerment. Then again, the necessity of empowerment is spoken of.