Tibetan
ཞིན་ལ།། འཁོར་བ་མེད་ཅིང་མྱང་འདས་མེད།། མཐའ་ཡོད་མེད་དང་བྲལ་བའང་མེད།། མེད་པ་དེ་ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན།། ནམ་མཁར་ཤར་བའི་ཉི་མ་ལྟར།། དངོས་པོ་མེད་ལ གསལ་བར་འབྱུང།། རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོ་འདི་ལ་མེད།། ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་འདོད་པ་སྐོང།། དེ་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་སུ་བརྗོད།། ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཆོས་རྣམས་དང།། སྨད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད ཀུན།། ཕུར་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་གནས་པས།། བདག་ཕྱིར་བདག་ལ་གོས་པ་མེད།། གསལ་དང་མ་གསལ་ཀུན་ཀྱང་བདག། མིང་ཙམ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་བྲལ།། དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ལ།། ཐ་སྙད་བརྗོད་ཅིག་འདོད པ་རྣམས།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ནད་ཆེན་ཡིན།། རང་རིག་མངོན་སུམ་དག་པའི་ཡུལ།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗིད་པའང།། ནམ་མཁའ་དག་ལ་འཇའ་ཚོན་བཞིན།། ཕྱོགས་སུ་གཟིགས་ཤིང་མཁྱེན་པ མེད།། ཕུར་པ་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ།། བློ་ཆུང་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་གིས།། འཁོར་སྣང་སྤོང་ལེན་མ་ལུས་པས།། སྣང་བ་ཡེ་ནས་མེད་ཅེས་ཟེར།། དེ་བསམ་བཞིན་སྤྱོད་འཁྲུལ་བའང་མེད།། ཕྱོགས་བྲལ་ཉིད་ལ་བཞི ཞེས་སྨྲ།། མེད་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་ཅན་སྤྱོད།། འཁྲུལ་བར་སྣང་བ་བློ་ཆུང་ཙམ།། ཡེ་ནས་མི་ལྡན་མཐའ་བྲལ་ཞེས།། དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མིན།། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདེན་གྱུར་ན།། རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར བས།། དེ་ལྟར་དེའང་རིག་མ་ཡིན།། རང་བཞིན་ཕུང་པོའི་དོན་ཉིད་དེ།། ཕུར་པ་བླ་མ་ཆེན་པོའི་དོན།། ངོ་བོ་མ་བཅོས་དོན་དམ་ཉིད།། བཅོས་བསླད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ངོ་བོས་མ་ངེས་ཕྱོགས་རིས་བྲལ།། དེ ཉིད་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་བདག།ཅིར་སྣང་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པས།། དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་འབྱུང་མོད་ཀྱི།། ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་འདི་ལ་མེད།། ངེས་པར་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཅེས།། ཞེ་ལ་འཛིན་མེད་བཏང་སྙོམས་ བྲལ།། སུས་ཀྱང་མ་བྱས་བཅོས་བསླད་མེད།། མདོར་ན་ཇི་ལྟར་བརྟགས་བསམ་བཞིན།། ཇི་ལྟར་ལྟས་དགུ་དེར་སྣང་བས།། ངོ་བོ་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་མེད།། འབྱུང་བ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་ལས།། གཞན་དུ་འབྱུང་བ ཅི་ཡང་མེད།། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་དང་རྒྱ་མཚོའི་རླབས།། ཉིད་ལས་གཞན་དུ་འདས་པ་མེད།། དེ་ལྟར་དངོས་ཀུན་སེམས་ཉིད་ཀྱང།། རང་རིག་རང་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས།། མ་སྦས་མ་མཐོང་མ་རིགས པས།། མིང་ལ་དངོས་དང་མཚན་མར་ཞེ་ན།། ཕྱོགས་རིས་མེད་ལ་ཕྱོགས་རིས་གཟུང།། ཀུན་ཏུ་རྟག་པས་འཁོར་བར་ཟད།། ཕུར་པ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།། གཟུང་འཛིན་ཕྱོགས་ལས་ཞེན་པ་མེད།། ཀུན་ཀྱང་མཉམ པ་ཉིད་ཡིན་པས།། མི་མཉམ་གསལ་ལས་མ
Chinese
辛拉！轮回不存，涅槃亦无。 有边无边，皆不相涉。 无有之性，实乃心要之义。 如日升于空， 无物而显明。 此中无有因果之物。 如意宝珠，满足所愿。 是故称之为任运成就。 颠倒妄想之诸法， 以及毁谤之诸法，一切皆是， 普巴之体性，本自存在， 故自性于自性，无有沾染。 明与不明，皆是自性。 离于仅是言说之名相。 于四大平等之大性中， 欲求言说名相者， 彼乃证悟之大病。 自明现量清净之境， 亦是遍知之庄严， 如虹彩现于虚空。 不作分别观视与了知。 于普巴平等之王中， 某些小心之人， 尽舍轮回显现之取舍， 言说显现本无。 如是思彼而行，亦无错谬。 于离边性中，妄说为四。 众生行于无有之法。 错乱显现，仅是小心之故。 本不具足，离于边际，如是说。 彼不见彼性。 若如是真实， 则将生出无因之果， 如是彼亦非为明智。 实乃自性蕴聚之义， 普巴乃大上师之义。 体性无为，实相之义。 于无有造作之法性中， 体性不定，离于偏颇。 彼即是诸方之主。 非显现为何，亦非为何， 然如如意树般生出， 然于此中，无有落于边际。 定执实有或实无， 心中无有执取，离于舍弃。 无人所造，无有造作。 总而言之，如是观察思维， 如是九相显现于彼， 无有体性，故无有任何。 从生起之性，从自性中， 无有从他处生起。 如虚空之云与海浪， 不从彼性之外消逝。 如是万物皆是心性， 然自明却不识自性。 不遮蔽，不见，不觉知， 于名言中，执取为实有与相状。 于无有偏颇中，执取偏颇。 恒常故，终将耗尽于轮回。 普巴乃续部之王。 离于能取所取之执着。 一切皆是平等性， 无有不平等，从光明中……
English
Xinla! There is no samsara, and no nirvana. It is also free from having or not having limits. That very absence is the essence of the heart. Like the sun rising in the sky, It is without substance, yet it appears clearly. There is no such thing as cause and effect in this. Like a wish-fulfilling jewel, it fulfills desires. Therefore, it is called spontaneously accomplished. All the doctrines of perverse thoughts, And all the doctrines of slander, Because the nature of Phurba is eternally present, Therefore, self is not stained by self. Clarity and non-clarity are all self. Free from the mere expression of names. In the great equality of the four times, those who desire to speak of terms That is the great disease of realization. The realm of self-awareness manifest and pure, Also the majesty of being all-knowing, Like a rainbow in the pure sky. There is no seeing or knowing in any direction. In the king of Phurba equality, Some small-minded people Completely abandon the acceptance and rejection of cyclic appearance, Saying that appearance is originally non-existent. Thinking and acting like that is not mistaken. Speaking of four in the very absence of sides. Sentient beings practice non-existent dharmas. Mistaken appearance is only due to small minds. Originally not possessing, free from extremes, they say. They do not see that very nature. If that were true, Then a causeless result would occur, Therefore, that is not wisdom either. It is the meaning of the aggregates of self-nature, Phurba is the meaning of the great lama. Essence uncreated, the meaning of ultimate truth. In the nature of reality without fabrication, Essence is uncertain, free from partiality. That itself is the lord of all directions. Since it does not appear as anything, nor is it anything, Although it arises like a wish-fulfilling tree, There is no falling into extremes in this. Certainly, the object is said to exist or not exist, Without holding in the heart, free from indifference. Not made by anyone, without fabrication. In short, just as it is examined and thought, Just as the nine aspects appear there, There is nothing from the absence of essence. From the very nature of arising, from self-nature, Nothing arises from elsewhere. Like clouds in the sky and waves in the ocean, There is no passing away from that nature. Likewise, all things are mind itself, Yet self-awareness does not know itself. Not hidden, not seen, not realized, If in name it is called real and characterized, In the absence of partiality, grasping at partiality. Because it is always constant, it will end in samsara. Phurba is the king of the tantras. Without attachment to the side of grasping and being grasped. Since all is equality itself, There is no inequality, from clarity...
Tibetan
ཉམ་པའི་ཆོས།། གང་ཡང་དང་དུ་བླང་དུ་མེད།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མཉམ་ཉིད་པས།། ཀུན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་མཉམ།། དེ་བས་ཀུན་བདག་ནམ་མཁའ བཞིན།། དངོས་པོར་འཁོར་དང་འདས་པ་ཀུན།། མི་བརྗོད་ཞིང་ན་འཛིན་དང་བྲལ།། ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡིས།། གཞོམ་བྱ་འཇོམས་པར་གང་འདོད་པ།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ནད་ཆེན་ཡིན།། གཞོམ་བྱ་མ་རིག སེམས་ཉིད་པས།། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་ཤར།། གང་གིས་གང་དུ་ཅི་ཞིག་གཞོམ།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། གྲངས་སུ་བརྗོད་མེད་ནོར་པའི་ལམ།། ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ།། གང་གི་གཉེན་པོས གང་གིས་བྱ།། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་རུ།། ཀུན་ཀྱང་གཅིག་ཕྱིར་གཞོམ་དུ་མེད།། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་བདག་གནས་པས།། ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཅིའང་མེད།། དེ་བས་ཀུན་བདག་སྙིང་པོའི་མཆོག། འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི བདག་ཉིད་པས།། དེ་བས་འདི་ཉིད་དོན་པོ་མཆོག། ཀུན་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས།། ཕུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་དུ་མེད།། དེ་ཉིད་གང་ལྟར་བསམ་སྣང་བས།། མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་སྣང།། སྣང་ཉིད་དངོས་པོར་མ གྲུབ་པས།། མ་མཐོང་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་གསལ།། རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལས།། གཞན་པའི་ཆོས་མེད་དེར་ཐུག་མེད།། བཟང་ངན་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཞན པས།། མཚོན་བྱེད་མ་ཡིན་གཅིག་ཀྱང་མེད།། མཚོན་པས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའང་མེད།། མཐའ་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བའང་མེད།། ཅི་ཡང་ཡིན་ནོ་གང་ཡང་རུང།། ཐམས་ཅད་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པས།། མཐའ་དང དབུས་མེད་བརྡལ་བའང་མེད།། ལྟ་མེད་ལྟ་བའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ལ་ཆགས་གནས་པ།། དངོས་འཛིན་རྣམས་ལ་སྣང་བར་ཟད།། ངེས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདོད་པ།། དེ་ནི་ངེས་པར་ཞེན་པའི བློ།། ཕྱོགས་རིགས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་རལ་ལ་ཆགས་གནས་པ།། དངོས་འཛིན་རྣམས་ལ་སྣང་བར་ཟད།། ངེས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདོད་པ།། དེ་ནི་ངེས་པར་ཞེན་པའི་བློ།། ཕྱོགས་རིགས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན ལ།། རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ།། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་སུ་འདོད་པ།། དེ་ཉིད་དངོས་པོར་སྣང་འདོད་པའོ།། ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་མ་བསྒྲིབས་པར།། ཆུ་ཟླས་ཆུ་ཟླ་ག་ལ་མཐོང།། དང་པོ་ཡུལ་དུ་མེད་བྱེད པས།། ཕྱི་ནང་ཀུན་ཀྱང་རང་རིག་ཉིད།། སེམས་ཉིད་ཕུར་པའི་རང་བཞིན་ལས།། གཞན་དུ་ཚོར་ན་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། སེམས་ཀྱང་འདི་འདྲར་མ་གྲུབ་ན།། དེ་ཉིད་དམིགས་པར་སུས་ཤེས་བྱེད།། རྣམ པར་རྟོག་པའི་སྙིགས་མ་ཡིས།། ཆོས་ཉིད་ཉི་ཟླ་ག་ལ་མཐོང།། བྱིང་རྒོད་གཡེང་
Chinese
衰损之法，任何也不应接受。 世间八法平等性，一切皆与大我平等。 因此，一切如虚空般的主宰，显现的轮回与寂灭一切，不可言说，亦无执着。 特别是以道之次第，凡欲摧毁所应摧毁者，此乃悟解之大病。 所应摧毁者，乃无明之心性，彼即显现为大智慧。 以何物于何处摧毁何物？于不可言说之法性中，无数不可言说之歧途。 于如虚空般的法性中，以何对治，由何而作？ 于平等性之精髓中，一切皆一，故不可摧毁。 诸法之自性安住于我，故无所应得。 因此，一切主宰乃精髓之最胜，乃轮回与寂灭一切之自性。 因此，此乃最胜之义，一切皆无与伦比，故无法以金刚橛象征。 彼为何如之思念显现，无有者即显现一切。 显现之自性不成实有，未见之无有，然一切皆明晰。 自性一切遍知之外，无有他法，彼处无尽。 善恶显现声响一切，亦不异于如是性，故无有任何象征。 亦不以象征而至终点，无边亦离于边。 无论为何，无论任何，一切皆不异于彼，故无边无中弥漫。 无见乃见之最胜，如是宣说。 若人执着于禅定之味，于执实者而言，仅为显现而已。 若欲必定如是性，此乃必定执着之识。 于无有方分之禅定中，若人执着，于执实者而言，仅为显现而已。 若欲必定如是性，此乃必定执着之识。 于无有方分之禅定中，分别戏论亦如是。 若人欲求如水中月，彼即欲求显现为实有。 虚空未曾遮蔽虚空，水中月又如何得见水中月？ 最初即断除于境，内外一切皆为自知。 若心性异于金刚橛之自性，则觉知为歧途。 若心亦未如是成立，彼又如何知彼为所缘？ 以分别之糟粕，又如何得见法性之日月？ 沉没与高扬，散乱
English
The laws of decline, nothing should be accepted. The eight worldly dharmas are equal in nature, all are equal to the great self. Therefore, all masters are like the sky, the manifested samsara and nirvana are all unspeakable and without attachment. Especially with the order of the path, whoever wants to destroy what should be destroyed, this is the great disease of understanding. What should be destroyed is the nature of ignorance, which is manifested as great wisdom. With what, where, and what to destroy? In the unspeakable nature of Dharma, there are countless unspeakable wrong paths. In the Dharma nature like the sky, with what antidote, by what to do? In the essence of equality, everything is one, so it cannot be destroyed. The nature of all dharmas abides in me, so there is nothing to be gained. Therefore, all masters are the best of essence, the nature of all samsara and nirvana. Therefore, this is the best meaning, everything is unique, so it cannot be symbolized by Vajrakila. How does that thought appear, the non-existent appears everything. The nature of appearance is not established as real, the unseen is non-existent, but everything is clear. Outside of the self-nature, all-knowing, there is no other Dharma, there is no end there. All good and bad appearances and sounds are not different from suchness, so there is no symbol. It does not reach the end with symbols, there is no infinity and no separation from the edge. Whatever it is, whatever it is, everything is not different from it, so there is no boundless and centerless spread. Non-seeing is said to be the best of seeing. If one is attached to the taste of samadhi, it is only an appearance to those who cling to reality. If you want to be sure of suchness, this is the mind of clinging. In the samadhi without direction, if one is attached, it is only an appearance to those who cling to reality. If you want to be sure of suchness, this is the mind of clinging. In the samadhi without direction, the elaboration of discrimination is also the same. If one wants the moon in the water, he wants it to appear as real. If the sky has not obscured the sky, how can the moon in the water be seen in the water? At first, it is cut off in the realm, and everything inside and outside is self-knowing. If the nature of mind is different from the nature of Vajrakila, then knowing it is a wrong path. If the mind is not established like this, how can he know it as an object? With the dregs of discrimination, how can one see the sun and moon of Dharma nature? Sinking and rising, distraction