Tibetan
ཡང།། གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཤད་མོད་ཀྱི།། གང་ཟག་བློ ཡི་རིམ་པ་ལ།། བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང།། རིམ་དང་ཅིག་ཆར་དག་ཏུ་བསྟན།། མཐར་ཐུག་རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ།། ཀུན་ཀྱང་ཁས་ལེན་སེམས་ཉིད་ལ།། ཆོ་འཕྲུལ་རྩལ་དང་རང་སྣང་ཞེས།། མཐོང་བའི ཚུལ་ནས་ཁྱབ་པར་རྩམ།། འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་འདོད་པའང།། ཐུན་མོང་ས་དང་ལམ་ལྔ་དང།། བགྲོད་ཚུལ་གཞན་དང་སྒོ་བསྟུན་ཙམ།། འདི་ལ་དེ་ལྟའི་རིམ་པ་མེད།། ས་བཅུ་སྐད་ཅིག་མ་རྫོགས།། བདེན་པ་གཉིས ཀྱི་སྙད་མི་གདགས།། དོན་དམ་ལྷག་པར་བཤད་པའང་མེད།། བརྫུན་ཞེས་སྙིགས་མ་དོར་དུ་མེད།། གཉིས་མེད་ངང་ལ་མཉམ་གནས་པས།། ལྷག་པར་བྱ་བ་གང་ལའང་མེད།། སྤྱོད་ཡུལ་བྱས་ལ་སྙད་མི གདགས།། ཕུར་པ་ཀུན་ཁྱབ་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ཁྱབ་བདལ་རང་བཞིན་ཕུར་པ་ལ།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་མ་ལུས་དང།། ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཕྱོགས་སུ་གྲུབ་པ གང་ཡང་མེད།། དེ་ཉིད་མཐར་ཡང་མ་ལྷུང་བས།། ཀུན་གྱི་ངོ་བོར་བདག་ཉིད་གནས།། ཕུར་པ་ཁྱབ་གསལ་ཉི་ཟླ་འདྲ།། ཡེ་ཤེས་མ་བསྒྲིབས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། སྣ་སྟོང་ཀུན་ཏུ་ཏང་བསྣང་བས།། ཕྱོགས་རིས་མེད པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། རྒྱ་མཚོ་དངས་པའི་གཟའ་སྐར་བཞིན།། འཛིན་མེད་ཤེས་པ་རང་གསལ་བས།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་གྱིས་མཆོག། ཕུར་པ་དངོས་པོ་ཀུན་དང་བྲལ།། དངོས་པོ་ཀུན་བྲལ་ཕུར་པ ཡིས།། ཕྱོགས་དང་སྣང་བའི་ཐ་དད་མེད།། མཐས་དབུས་མེད་པར་ཡེ་ནས་རྣལ།། རྟོག་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་བརྡལ།། ཐ་སྙད་ཙམ་ལས་དངོས་ཀུན་བྲལ།། ཕུར་པ་རང་བཞིན བྱང་ཆུབ་སེམས།། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཕུར་པ་ཡིན།། སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལ་འདས་པས་ན།། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར།། ཐམས་ཅད་བསམ་སྣང་ཀུན་གྱི་དངོས།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་ཟད་འཕེལ མེད།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ལ་རག་མ་ལས།། དེ་རྟོགས་བྱེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག། གཉིས་སུ་སྣང་བ་བྱིས་པའི་བློ།། དག་དང་མ་དག་གཟུང་བས་འཁྲུལ།། དམ་པ་ཆེན་དོན་མི་ཤེས་པས།། སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་མདུད་པའི ཚིག།ཡང་དག་དོན་ལ་རེག་མི་འགྱུར།། རང་བཞིན་ཕུར་པའི་དོན་ཉིད་དེ།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་རང་གསལ་བ།། རང་རིག་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཅན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས།། འདི་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་ པ་མེད།། འདི་ཤེས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཤེས།། ཡང་རབ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།། སྐལ་མེད་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གསང།། རིགས་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ།། འཁོར་བའི་གནས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ
Chinese
又，虽说有三种不同的解释，但就众生根器的不同，有生起次第和圆满次第，以及次第和顿悟的教授。最终都承认自生智慧的本性，即心性，从神通、能力和自显现的角度来广泛阐述。认为这本身就是殊胜之处，与共同的五道十地，以及其他的修行方式和方便之门相一致。但这里没有那样的次第，十地在瞬间圆满，不执着于二谛的名称，也没有对胜义谛的额外阐述，更没有抛弃虚假的糟粕。在无二的状态中平等安住，所以没有任何额外的作为。对于所作所为不妄加评判，金刚橛遍布如同虚空。遍布广大自性的金刚橛，轮回、涅槃、内外器情世间的一切，以及显现和存在的一切，没有任何可以确立的方所。它最终也不会堕入任何境地，而是作为一切的本体而存在。金刚橛遍布明亮如日月，无有遮蔽的智慧，通晓一切。千姿百态显现，无有偏颇地了知一切。如同清澈大海中的星辰，无执的觉性自然明朗，以全知之眼最为殊胜。金刚橛远离一切事物，远离一切事物的金刚橛，没有方所和显现的差别，本来就没有边和中心，本来清净。没有分别念，所以通晓一切。它遍布于过去、现在、未来三时，仅仅是名言，远离一切事物。金刚橛的自性是菩提心，觉性智慧即是金刚橛。因为超越了一切对境，如同如意宝珠般珍贵，是一切思想显现的实相。一切既不产生，也不消亡增减，不依赖于因和缘，证悟它就是最殊胜的行为。二元对立的显现是孩童的心智，执着于清净与不清净而迷惑。不了解伟大圣者的意义，各种执着如同缠绕的绳结，无法触及真实的意义。这就是自性金刚橛的意义，无有内外而自明，具有自知自明的智慧。除了自生智慧之外，没有其他的觉性。了解这个就了解了一切的自性。这是最上根器者的境界，对于没有善缘者来说，这是甚深的秘密。对于具足根器的人来说，轮回的处所就是菩提。
English
Furthermore, although there are three different explanations, depending on the level of beings' minds, there are generation and completion stages, as well as gradual and sudden teachings. Ultimately, all acknowledge the nature of self-arisen wisdom, which is mind itself, and extensively elaborate on it from the perspective of miraculous powers, abilities, and self-manifestation. Considering this itself to be special, it aligns with the common five paths and ten bhumis, as well as other methods of practice and expedient means. However, there is no such sequence here; the ten bhumis are completed in an instant, without clinging to the names of the two truths, and there is no additional explanation of the ultimate truth, nor is there any discarding of false dross. Remaining equally in the state of non-duality, there is no additional action to be taken. No judgment is made on actions performed, the vajra kila pervades like space. The vajra kila of pervasive and vast nature, samsara, nirvana, all of the outer and inner worlds, and all that appears and exists, there is no place that can be established. It ultimately does not fall into any state, but exists as the essence of all. The vajra kila pervades brightly like the sun and moon, unobstructed wisdom, knowing all. A thousand forms appear everywhere, knowing all without partiality. Like stars in a clear ocean, ungrasping awareness is naturally clear, with the all-knowing eye being supreme. The vajra kila is separate from all things, the vajra kila separate from all things, there is no difference in place and appearance, originally without beginning and center, originally pure. Without conceptual thought, therefore knowing all. It pervades all three times, past, present, and future, merely a name, separate from all things. The nature of the vajra kila is bodhicitta, awareness and wisdom are the vajra kila. Because it transcends all objects of experience, like a precious wish-fulfilling jewel, it is the reality of all thoughts and appearances. All neither arises nor ceases to increase or decrease, not relying on cause and condition, realizing it is the most supreme action. Dualistic appearance is the mind of a child, confused by clinging to purity and impurity. Not understanding the meaning of the great holy ones, various attachments are like entangled knots, unable to touch the true meaning. This is the meaning of the nature vajra kila, self-illuminating without inner and outer, possessing self-knowing and self-illuminating wisdom. Apart from self-arisen wisdom, there is no other awareness. Knowing this knows the essence of all. This is the realm of the highest capacity, for those without merit, this is a profound secret. For those who possess the lineage, the place of samsara is bodhi.
Tibetan
མ།། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ ཤེས་གསལ།། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ངོ་བོ་ཉིད།། རྟོག་སྣང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད།། བླང་དང་དོར་བའི་ལས་མི་བྱེད།། བཟང་དང་ངན་པར་མི་འཛིན་པས།། རེ་དང་དོགས་པ ཅུང་ཟད་མེད།། ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པའི་ཐ་སྙད་བྲལ།། ང་ཞེས་བསྟན་པས་ང་མ་གྲུབ།། ང་ལ་ཕྱོགས་རིས་ས་མཚམས་མེད།། གཉིས་བྲལ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན།། འདི་ལ་དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད།། ཆོས་དང གང་ཟག་སོགས་འདོད་པ།། བརྩོན་པ་བྱིས་པའི་ཚིག་ཏུ་ཟད།། གང་ཞིག་བདེ་དང་ལྡན་གྱུར་ན།། སྤྲོས་པ་ཚིག་གི་རྗེས་མི་འབྲེལ།། གང་ལའང་ཤེས་དང་རློམས་སེམས་མེད།། རང་བཞིན་སྙེམས་དང་ཁྱད་མི འདོར།། གང་ལ་མ་ཆགས་གཏོང་ཕོད་ཆེ།། གཞན་ལ་མོས་དང་ཉམས་མི་ལེན།། ལྷག་པར་གང་ལའང་མི་ལྟ་ཞིང།། བྱ་བའི་ལས་ལ་ཉམ་མི་ང།། ལམ་དང་ས་དང་གོལ་ས་མེད།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདག་ཉིད ཅན།། མངོན་དུ་གྱུར་པས་གཟུགས་དང་ལྡན།། དེ་ཉིད་གདེང་ལྡན་དོན་པོ་མཆོག། བཅོས་བསླད་མེད་པས་ཕུར་པའི་དོན།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ངང་དུ་བཟླུམས།། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་བླ་མ་ཡིན།། བདག་ཉིད ཆེན་པོའི་ཕུར་པ་ལ།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད།། མཐོང་བ་མེད་པས་མཐོང་བའི་མཆོག། ཕུར་པ་ཡོད་མེད་ཚིག་ལས་འདས།། ཕུར་པ་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས།། ཕུར་པ་བརྗོད་པའི་ལམ་ལས འདས།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕུར་པ་ལས།། མཚོན་པའི་སྒོ་ནས་ཉིད་དུ་གཅིག། ཤེས་རབ་སྤྱན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡང།། ཤེས་བྱ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང།། ཁྱབ་པར་མཆོག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚིག། ཀུན་ཀྱང་བདག་ཉིད ཡིན་པས་ན།། དུ་མ་གཞན་ཡང་མི་འདོར་བ།། བཏང་སྙོམས་ཙམ་དུ་གཞག་པའང་མེད།། བདག་ཅེས་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའང།། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀུན།། ཀུན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ སེམས་ཉིད་པས།། ཕུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས།། ཅིར་ཡང་མི་དམིགསཅིར་མི་གནས།། སྨྲ་བསམ་འདས་དང་མ་འདས་དང།། ཕྱོགས་རིས་ས་མཚམས་འདི་ལ་མེད།། རིས་སུ་བཅས་ནས་ངེས འཇོག་པ།། རྩོད་པ་ཤེས་རབ་འཆལ་པར་ཟད།། བཅོས་མེད་ཡེ་ནས་ཕུར་པ་ལ།། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རང་རིག་ཉིད།། ཆ་ཤས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད།། དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར།། ཀུན་གྱི་སྣང་གཞིར་དེ་ཉིད འཆར།། བླང་དོར་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་མེད།། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོར་ཡེ་ནས་གནས།། ཐ་དད་སྤྲོས་ཀྱང་གཅིག་ལས་མེད།། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་མཐའ་ཡས།། མཐའ་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་རང་རིག་པས།། བྲལ་དང་མ་བྲལ་རྩོད དང་བྲལ།། ཀུན་ཀྱང་ཕུར་པའི་རང་བ
Chinese
མ།། 无明即是智慧明，一切任运成就自性。分别显现错觉之诸法，本来无为即是如是性。不作取舍之业，不执好与坏，丝毫没有希望与疑惑，远离执着的言说。说“我”而我未成立，我无偏袒界限。离二具二之自性，此无破立。欲求法与补特伽罗等，勤奋只是孩童之语。若谁具足安乐，则不牵涉言词之戏论。对任何也不知不傲慢，自性不舍骄慢与差别。对任何也不执着，慷慨大方，不随顺他人之欲，不取他人之过。尤其不观待任何，不厌倦所作之业。无道与地与歧途，具足一切智之自性。显现故具形色，彼即具信之殊胜义。无有造作故是橛之义，任运成就故自然圆满。是三界一切之导师，于大自性之橛，无有轮回涅槃。无见故是见之胜，橛超越有无之语。橛超越言说思虑之境，橛超越表达之道。从自性之橛中，以象征之门即是一。说为智慧眼，虽所知不可思议，然是普遍最胜之语。一切皆是自性故，不舍众多其他，亦无仅置于舍。仅是象征为我而已，轮回涅槃，总与自之体性，一切皆是菩提心性故，安住于橛之自性。对任何也不观，不住于任何，超越言说思虑与未超越，此无偏袒界限。以类别而决定安立，争论只是智慧之放荡。于无造作本来之橛，如何显现乃是自明。无有堕入部分偏袒，譬如如意宝，彼即显现为一切之显现处。无有执着取舍之边，诸法皆于自性中本来安住。虽有种种戏论，然无有异于一，彼即自性一而无边。一切边皆是自明故，远离离与未离之争，一切皆是橛之自
English
Ma. Ignorance itself is clear wisdom, everything is spontaneously accomplished, the essence of reality. All the phenomena of deluded appearances are, from the beginning, uncreated, just as they are. One does not engage in the activity of accepting and rejecting, one does not grasp at good and bad, there is not even a little hope and doubt, free from the terminology of clinging to sides. By pointing to "I," the "I" is not established, the "I" has no partiality or boundaries. Possessing the nature of being separate from two, yet possessing two, there is no negation or affirmation in this. Desiring things like dharma and individuals, effort is just the talk of children. When one is endowed with happiness, one is not connected to the play of words. One has no knowledge or arrogance towards anything, one does not abandon natural pride and distinction. One is not attached to anything, one is very generous, one does not follow the desires of others, one does not take the faults of others. Especially, one does not look to anything, one is not weary of the work to be done. There is no path, ground, or wrong path, possessing the nature of all-knowing. Because it has become manifest, it possesses form and color, that itself is the supreme meaning of confidence. Because it is without fabrication, it is the meaning of a stake (phur pa), because it is spontaneously accomplished, it is naturally perfect. It is the guru of all three realms, in the stake of the great self-nature, there is no samsara or nirvana. Because it is unseen, it is the best of seeing, the stake is beyond the words of existence and non-existence. The stake is beyond the realm of speech and thought, the stake is beyond the path of expression. From the stake of self-nature itself, through the door of symbolism, it is one itself. Even saying it is the eye of wisdom, although what is to be known is inconceivable, it is the word of supremely expressing pervasiveness. Since everything is self-nature, one does not abandon many others, nor does one merely place it in equanimity. It is only a symbol of "I," samsara and nirvana, all the characteristics of general and specific, since everything is the nature of bodhicitta, it abides in the self-nature of the stake. One does not focus on anything, one does not abide in anything, beyond speech and thought and not beyond, there is no partiality or boundary in this. To definitely establish by categorizing, arguing is just the dissipation of wisdom. In the uncreated, original stake, how it appears is self-awareness itself. There is no falling into partiality, like a wish-fulfilling jewel, it appears as the basis of appearance for everything. There is no clinging to the extremes of acceptance and rejection, all dharmas abide in their essence from the beginning. Although there are various elaborations, there is nothing other than one, that itself is one self-nature, infinite. Since all the extremes are self-aware, free from the dispute of separation and non-separation, everything is the self-