Tibetan
པའོ།། གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཉིད་ནི།། ཨ་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཧཱུྂ་གནས་ཏེ།། གཅིག་དག་དུ་མར་བྲལ་བའི་བདག། དྲན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྐྱེན།། རང་གྲུབ་དག་ཏུ་གནས་པའོ།། རྒྱུ་ཡི་ཏིང་འཛིན་རིམ་པ ནི།། འབྲས་བུའི་ཏིང་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ།། སེམས་ཅན་ལས་དང་སྨོན་ལམ་སྟོབས།། སྐུ་གཉིས་རྣམ་འཕྲུལ་སེམས་ཅན་དོན།། གྲུབ་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ།། གང་གི་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ ལྟོས་ཚུལ་དུ།། བསྟན་ནས་ཡི་གེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར།། བསམ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ།། རགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་འཇིག། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ནི།། ཡི་གེའི་རང་བཞིན་དེ་བསྐྱེད་ནས།། ཐབས་དང་ཤེས རབ་ཚུལ་ལྟ་བུ།། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལྟ་བུར་སྣང།། དེ་ཡིས་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྐྱེད་དེ།། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང།། ཞེས་བརྗོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་བྱེད། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་སྨིན་པའི་འབྲས།། ས་བོན་ལྟ བུར་ཡེ་ནས་གནས།། ཐ་དད་མ་ཡིན་དེ་ཁོ་ནའོ།། ཡུལ་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང།། རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཡི་ཤེས་དང།། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ཡེ་ཤེས་གསུམ།། ས་བཅུའི་རིམ་པར་ནོན་པས་ན།། དང་པོ་གསུམ ནི་གཞན་གྱི་དོན།། བར་མ་གསུམ་ནི་བདག་གི་དོན།། ཐ་མ་བསྒྲུབས་པས་ཆུད་མི་གསོན།། སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ནོ།། དེ་འོག་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི།། ཡི་གེ་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ལས།། འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་གྲུབ པ་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དོན་མཚན་ནས།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གཞལ་ཡས་ཁང།། དེ་སྟེང་རྣམ་པར་བསམ་པ་ནི།། བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ།། དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི།། ས་གཞི་ཡོངས་སུ་ནོན པའོ།། དེ་དབུས་བདག་པོའི་སྐུ་བསྐྱེད་དེ།། རགས་པར་སྣང་བ་འཇོམས་པའི་ཚུལ།། ཉོན་མོངས་དྲེགས་པ་བསྣོལ་བའི་སྟེང།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མ་ཆགས་གདན།། དེ་སྟེང་ཧཱུྂ་གི་འཕྲོ་འདུ་ལས།། དོན་གཉིས ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང།། འོད་ཞུ་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ནུས།། ལྔ་པའི་ས་ལས་འདས་པའོ།། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་གཟུགས།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོངས་རྫོགས་པའི།། ཐུགས་ཀྱི་ཆོ་གའི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས།། དོན་གཉིས ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང།། འོད་ཞུ་དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པས།། དྲུག་པའི་ས་ལས་འདས་པའོ།། དེ་ལས་ཕྲ་མོའི་ཚུལ་དུ་གྱུར།། ཚ་ཚ་ལྟ་བུའི་འཕྲོ་འདུ་ལས།། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས བརླབས།། གོང་མ་ལྟ་བུ་གྱུར་པའི་སྟོབས།། བདུན་པའི་ས་ལས་འདས་པའོ།། དེ་ལས་གསང་བའི་སྔགས་བརྗོད་པས།། དེ་ཉིད་སྒྲ་ཡི་ཚུལ་དུ་གྱུར།
Chinese
彼也。 处于他者之状态即是：阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字之中有吽（藏文：ཧཱུྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）存在，从一者彻底分离为多者的自性，是忆念觉悟一切生起的因缘，处于自成之中。 作为因之等持次第是，被称为果之等持，有情之业与愿力之力量，二身之幻化为有情之利益，成就后果显现。 任何所修持者，以对于因与缘的依赖之方式，开示后转变为文字之形象，是应思维之果，粗大的形象完全毁灭。 处于他者之相续中是，生起文字之自性后，如方便与智慧之方式，显现为阿丽嘎丽之类。 由此一者生起一者，使蕴、界与处等，所有言说皆生起。 之后一切成熟之果，如种子般本来存在，不是他者即是彼。 处于境之智慧与，随行之智慧与，如影像般显现之三种智慧，以超越十地之次第，最初三种是他者之利益，中间三种是自己之利益，最终修持后不会浪费，是使成熟之种子。 其后所依之坛城是，从五字之自性中，由五大所组成，以五智之意义命名，自性任运成就之宫殿。 其上之分别思维是，应如所说般了知。 彼之力量的三界之，地基完全超越。 其中心生起主尊之身，摧毁粗大显现之方式，于烦恼傲慢交错之上，方便与智慧无执著之座。 其上由吽（藏文：ཧཱུྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之放出与收摄，二利完全圆满，以及光明消融表相之分别念能力，超越第五地。 从彼生起五智之形象，因与果完全圆满之，心间仪轨之放出与收摄，二利完全成就，以及光明消融彼者不可得，超越第六地。 从彼转变为微细之方式，从如小泥塔般的放出与收摄，由善逝加持，成为如上方般的威力，超越第七地。 从彼念诵秘密之咒语，彼者转变为声音之方式。
English
That too. The way of dwelling in others is: Hūṃ (藏文：ཧཱུྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) dwells in the middle of A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), the self-nature that is completely separated from one into many, is the cause of all arising of memory and understanding, and dwells in self-accomplishment. The order of Samadhi as the cause is, called the Samadhi as the result, the power of sentient beings' karma and aspiration, the manifestation of the two bodies for the benefit of sentient beings, after accomplishment, the result manifests. Whatever is practiced, in the way of relying on cause and condition, after being shown, it transforms into the form of letters, it is the fruit to be contemplated, the gross appearance is completely destroyed. Dwelling in the continuum of others is, after generating the nature of letters, like the way of method and wisdom, appearing like Āli Kāli. By that, one arises from one, causing all that is said, such as aggregates, elements, and sources, to arise. After that, the fruit of all ripening, exists primordially like a seed, it is not different, it is just that. The wisdom dwelling in the object and, the wisdom that follows and, the three wisdoms that appear like reflections, by surpassing the order of the ten grounds, the first three are for the benefit of others, the middle three are for the benefit of oneself, the last one, after being accomplished, will not be wasted, it is the seed that causes ripening. After that, the mandala of the support is, from the nature of the five letters, composed of the five elements, naming the meaning of the five wisdoms, the spontaneously accomplished palace of self-nature. The conceptualization on top of that is, should be known as explained. The foundation of the three realms of its power, is completely surpassed. In its center, the body of the lord is generated, the way of destroying the gross appearance, on top of the intertwined afflictions and pride, the seat of method and wisdom without attachment. On top of that, from the emanation and absorption of Hūṃ (藏文：ཧཱུྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), the two benefits are completely fulfilled, and the ability to discriminate the appearance of light dissolving, surpassing the fifth ground. From that, the form of the five wisdoms arises, the emanation and absorption of the heart ritual that completely fulfills cause and effect, the two benefits are completely accomplished, and the light dissolves, that itself is imperceptible, surpassing the sixth ground. From that, it transforms into a subtle way, from the emanation and absorption like a small stupa, blessed by the Sugata, becoming like the upper one, surpassing the seventh ground. From that, by reciting the secret mantra, that itself transforms into the way of sound.
Tibetan
། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ།། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་རྣམས དང་ལྡན།། གདོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན།། གཞའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྐུར་གྱུར་ཏེ།། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་དང།། འབྲས་བུ་ས་བརྒྱན་ནོན་པའོ།། ཀུན་བཟང་ཟུང་འཇུག་རང་བཞིན་ལས།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡང དག་ལྡན།། ལུས་དང་གྲིབ་མའི་ཚུལ་ལྟ་བུར།། གཉིས་སུ་མེད་པར་རྒྱན་རྣམས་རྫོགས།། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནོན།། རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང།། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ཡེ་ཤེས་དང།། རྒྱུ་ལ ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང།། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་དང།། མེ་ཏོག་ལྟར་སྣང་ཡེ་ཤེས་དང།། བཞི་པོ་མ་རྟོགས་གོ་རིམ་བཞིན།། ལམ་རེ་དག་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན།། དེལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དང།། འཁོར་གྱི་རིམ་པ་ཇི ལྟར་བར།། རིམ་པའི་རིམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ།། དེའང་གྲངས་དང་རིམ་པ་རྣམས།། གཞོམ་བྱའི་ཡུལ་དང་འཇོམས་བྱའི་ལམ།། མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གནས་བཤད།། ཀུན་ཀྱང་བཅུ་རུ་གྱུར་པ་སྟེ།། ཁྲོ་བོ་བཅུ དང་ཁྲོ་མོ་བཅུ།། གསོད་བྱེད་བཅུ་དང་འཛིན་བྱེད་བཅུ།། ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་དང་མི་དགེ་བཅུ།། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་དང་བསྒྲལ་བའི་ཞིང།། བཅུ་བཅུ་དག་ཏུ་ཀུན་འགྱུར་རོ།། ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་མེ་ལྷ་དང།། གཤིན་རྗེ སྲིན་པོ་ཆུ་བདག་དང།། རླུང་ལྷ་གནོད་སྦྱིན་དབང་ལྡན་དང།། ས་བདག་ལ་སོགས་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ།། སྔོན་འབྱུང་ཚུལ་ནས་སྨྲསཔ་ཡིན།། འདོད་ལོག་མ་བྱིན་ལེན་པ་དང།། ལོག་ལྟ་སྲོག་གཅོད་རྒྱུན་དུ་སྨྲ།། ཀུན ནས་ཉོན་མོངས་ངག་འཁྱལ་དང།། ཚིག་རྩུབ་གནོད་སེམས་བརྣག་སེམས་རྣམས།། སྐྱེ་བ་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས།། མིང་དང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག། རེག་པ་ཚོར་བསྲེད་པ་དང།། ལེན་སྲིད་པ་དག་དང བཅུ།། དང་པོ་ཐ་མ་གཙོ་གཟུང་གཉིས།། གསང་བའི་ཚུལ་ནས་གཞག་ལ་ཡིན།། ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན།། ངན་སོང་གསུམ་དང་བཅུ་པོ་རྣམས།། བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་ལས་ཡིན་པས།། ཕྱི་ཡི་ཚུལ ནས་སྨྲས་པ་ཡིན།། འདི་ནི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བར།། གྲངས་དང་བཅས་པའི་དགོས་བྱེད་དོ།། ཁྲོ་བོའི་མིང་དག་མགོ་བརྙན་དབུ།། དོན་མཚོན་རྟགས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན།། བགྲོད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཡང།། ཐུན་མོང་ཚུལ ནས་འདི་ལྟར་གསུངས།། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང།། རིམ་པ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་བཞིན།། གང་ལ་བབ་པའི་རིནམ་པས་འཇུག། དེ་ཡི་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ།། མཐར་ཕྱིན་བཅུ་གསུམ་དག དང།། བཅོ་ལྔ་དག་ཏུ་སྨྲ་བའང་ཡོད།། རེ་ཞིག་འཁོར་གྱི་དབང་ཙམ་དུ།། བཅུ་བཅུ་དག་ཏུ་ཡང
Chinese
具足圆满之果身， 具有庄严与服饰， 非是粗重之法， 乃如彩虹般之身。 对此极度坚固， 乃是果位胜过十地。 从普贤双运自性中， 具备方便与智慧， 如同身体与影子般， 无二无别圆满庄严。 果位胜过三界九地。 随行之智慧， 如影像般显现之智慧， 入于因之智慧， 果位究竟之智慧， 如花朵般显现之智慧， 此四未证悟，依次第， 于各道中产生。 于彼完全请问， 眷属之次第如何， 应次第修习。 彼等之数量与次第， 所调伏之境与调伏之道， 究竟果位之状态宣说。 一切皆变为十， 十忿怒尊与十忿怒母， 十杀者与十执持者， 十方护法与十不善业， 十二缘起与度脱之田， 皆转变为十十。 梵天、帝释天、火神， 阎罗、罗刹、水神， 风神、夜叉、自在天， 地神等十方护法。 从最初出现之状态宣说。 邪淫、不予取， 邪见、杀生常说。 普遍烦恼、绮语， 恶语、害心、嗔心等。 生、行、识， 名与色与六处， 触、受、爱， 取、有等十。 最初、最后、主要、执取二者， 从秘密之状态安立。 衰败之相七种， 三恶道与此十者， 是自他二者之业， 从外之状态宣说。 此乃次第如何， 与数量俱全之所需。 忿怒尊之名乃头、顶髻、首， 是以表征意义之象征显示。 应行之次第， 从共同之状态如此宣说。 应修习之方法等， 如同安置为三种次第， 以各自信任之次第进入。 彼之应行之道， 究竟十三等， 也有说十五者。 稍微于眷属之自在中， 也可为十十。
English
The fully perfected fruition body, Possessing ornaments and attire, Is not a coarse phenomenon, But a body like a rainbow. To that which is extremely stable, Is the fruition surpassing the ten bhumis. From the nature of Samantabhadra's union, Possessing skillful means and wisdom, Like the manner of body and shadow, Non-dual and complete with ornaments. The fruition surpasses the three realms and nine grounds. The wisdom that follows, The wisdom that appears like an image, The wisdom that enters into the cause, The wisdom of ultimate fruition, The wisdom that appears like a flower, These four, not realized, in sequence, Arise in each path. There, completely inquire, How is the order of the retinue? One should meditate in sequence. Also, the numbers and sequences, The object to be subdued and the path to subdue, The state of the ultimate fruition is explained. Everything becomes ten, Ten wrathful deities and ten wrathful goddesses, Ten slayers and ten holders, Ten directional protectors and ten unwholesome deeds, Ten interdependent originations and the field of liberation, All transform into tens. Brahma, Indra, Agni, Yama, Rakshasa, Varuna, Vayu, Yaksha, Ishana, Prithvi, and so on, are the ten directional protectors. It is spoken from the state of the first arising. Adultery, taking what is not given, Wrong view, constantly speaking of killing. Universal afflictions, idle talk, Harsh words, harmful thoughts, and resentful thoughts. Birth, action, consciousness, Name and form and the six sense bases, Contact, feeling, craving, Grasping, existence, and so on, are ten. The first, the last, the main, the two that are grasped, Are established from the secret state. The seven characteristics of decline, The three lower realms and these ten, Are the actions of both self and other, It is spoken from the external state. This is how the sequence is, With the necessity of being complete with numbers. The names of the wrathful deities are head, topknot, chief, They are shown as symbols representing meaning. The sequence to be traversed, Is spoken in this way from the common state. The methods to be meditated upon, Are arranged in three sequences, Enter with the sequence that one trusts. That path to be traversed, Is ultimately thirteen, And there are also those who say fifteen. For a while, in the freedom of the retinue, It can also be in tens.