Tibetan
་ཡིས་དེར་བལྟས་པས། །མཐོང་བ་མེད་པ་བལྟ་བ་ཡི། །གང་ལ་གང་གིས་གར་བསྒོམས་པས། །བསྒོམ་དང་བྲལ་ལ་སྒོམ་ཞེས་བྱ། །ཅི་ལ་སུ་ཞིག་སྤྱིར་སྤྱོད་པས། །སྤྱོད་དགུ་མི་གནས་སྤྱོད་པ་ཆེ། །སུ་ལས་སུས་ཐོབ་ཅི་བསྒྲུབས་པས། །མ་གྲུབ་རང་གནས་འབྲས་བུ་སྟེ། །མ་ལུས་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཡི། །ཡོན་ཏན་ཡོངས་རྫོགས་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཞི་དང་རྒྱས་དང་མངོན་དུ་སྤྱོད། །དབང་དུ་བསྡུ་བ་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །རང་ལ་རྫོགས་ཤིང་རང་གིས་གྲུབ། །ཐག་ཆོད་པ་དང་བསྟན་པ་དང་། །ཚད་ལྡན་མཐར་ཕྱིན་ལ་བཟླ་དང་། །འདས་དང་མ་འདས་སྟོན་པ་དང་། །བཤད་དང་ཉན་དང་སྡུད་པ་དང་། །གནས་དུས་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ། །ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དྲག་སྔགས་འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་དོན་དམ་པའི་གནས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས། །དགོས་པ་ཆེན་པོ་འདི་གསུངས་ཏེ། །ཡེ་ནས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། །གཟུང་འཛིན་མཐའ་བྲལ་དོན་རྟོགས་ཏེ། །ང་བདག་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །དྲེགས་ཤིང་གཟིར་བའི་རུ་ཏྲ་ཏེ། །མ་བསྒྲལ་བ་ནི་ཉེས་པ་སྟེ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གསུམ། །མཐུན་ཞིང་མཚུངས་ལྡན་སྲས་ཀྱིས་བསྒྲལ། །དམ་པའི་དོན་དེ་མ་རྟོགས་པར། །དངོས་པོར་སྤྱད་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་། །མཁས་རྟོགས་ལྡན་པས་སྤྱད་པ་ཡིས། །འཕགས་པ་མཉེས་ཤིང་སེམས་ཅན་སྒྲོལ། །ཚོགས་ཉིད་རྫོགས་ཏེ་སྐུ་གསུམ་ཐོབ། །རྣམ་རིག་མཐོང་བས་ལ་ཐག་བཅད། །བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་པོས་བསྒྲུབ་པ་བརྩམ། །དབང་དུ་བསྡུ་དང་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད། །ང་དང་སྟོན་པ་རྣམས་ ཀྱིས་བཤད། །ཆོས་དབྱིངས་རང་གནས་དུར་ཁྲོད་དུ། །རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྡུད། །སྙིགས་མ་རབ་ཏུ་བདོ་བའི་དུས། །བསྡོད་ཅིང་བཙུགས་ལས་ལྟོས་པའི་ཆོས། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཚུལ་དུ་འབྱུང་། །བསྟན་པ་འཇིག་བྱེད་ལས་ངན་ཅན། །དྲག་སྔགས་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲལ་བྱས་ནས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྫས་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་འགྱུར། །ལིང་ག་ཉའོ་དམིགས་པའི་རྟེན། །མིང་རུས་བྱང་བུས་རྣམ་ཤེས་དང་། །བླ་ཚེ་འཁོར་བའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། །འགུགས་འདྲེན་གྱིས་ནི་དེ་དག་འགུགས། །ཕོ་ཉས་ལས་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་དཔལ་སྐྱེད་ཅིང་། །ཐུ
Chinese
以眼观彼处，以不见之眼观之，以何者于何处如何修习，离修习者名为修习。何者由谁普遍行持，离九种行持乃为大行持。由谁而谁得，成办何事，不成就而自住乃为果。无余亦无有，乃为具足一切功德之自在者。息增怀诛而行持，调伏乃为事业。于自圆满且由自成就，决断与教示，具量圆满而念诵，已逝与未逝示现，说与听与集聚，处所时分功德过失等，由自证悟彼性而成办。如是宣说。猛咒集根本续中，开示胜义谛处所之近为第四品。 之后金刚持，宣说了此大义，本来未生之，法性义之精要，即是了悟离能取所取之边，以我我所执之分别念，傲慢且折磨之鲁扎，不诛杀乃为过失，方便与智慧及慈悲三者，和合且具足，由佛子诛杀。不悟彼胜义谛，以实物行持则堕轮回，具足智者证悟者行持，令圣者欢喜且救度有情。自性圆满而获得三身，以明见而作决断，以猛厉行仪而开始成办，为调伏与降伏之故，以世间业所摄之续，由我与导师等宣说。法界自住尸林中，持明者等，为佛陀教法之义而集聚。五浊炽盛之时，安住且建立，观待业之法，以功过之方式出现。摧毁教法之恶业者，以猛咒之力诛杀之后，将得圆满正等觉。乃为坛城安住之所依。天神与咒语及三摩地，物质等成为因与缘。林伽娘乃为所缘之依处。名姓纸条乃为明识与，命寿轮回之所依，以勾招而勾招彼等。使者成办一切事业，增长咒与物之威德，
English
Having looked there with the eye, looking with the eye that does not see, by what, where, and how is meditation practiced? That which is free from meditation is called meditation. By what and by whom is it generally practiced? Great practice is not abiding in the nine practices. From whom and by whom is it obtained, and what is accomplished? Not accomplished, but self-abiding, is the fruit. Without remainder and without form, it is the all-perfect lord of qualities. Pacifying, increasing, empowering, and acting manifestly, subduing is the activity. Complete in oneself and accomplished by oneself, decisive and teaching, possessing measure, complete, reciting, showing the past and the not-past, speaking, listening, gathering, place, time, qualities, and faults, are accomplished by realizing one's own suchness. Thus he spoke. The fourth chapter, which is the chapter on showing the proximity of the ultimate place from the root tantra of the Wrathful Mantra Assembly. Then Vajradhara spoke this great purpose: The essence of the meaning of the nature of reality, which is unborn from the beginning, is to realize the meaning of being free from the extremes of grasping and being grasped. The Rudra who is arrogant and afflicted by the conceptual thoughts of grasping at self and mine, not killing is a fault. The three, method, wisdom, and compassion, are harmonious and endowed with equality, and are killed by the son. Not realizing that ultimate meaning, falling into samsara by practicing with objects, practicing with those who possess skillful realization, pleasing the noble ones and liberating sentient beings. Completing the assembly itself, one obtains the three bodies. Deciding by seeing the discriminating awareness, one begins to accomplish by fierce vows. For the sake of subduing and taming, the tantra gathered by worldly actions is spoken by me and the teachers. In the charnel ground, the self-abiding dharmadhatu, the vidyadharas gather for the sake of the meaning of the Buddha's teachings. At the time when the dregs are very abundant, abiding and establishing, the dharma that depends on karma appears in the manner of faults and qualities. After the evil-doers who destroy the teachings are killed by the power of the wrathful mantra, they will attain perfect enlightenment. It is the support for the mandala to abide. Gods, mantras, and samadhi, substances become causes and conditions. The linga nyao is the support for the object of focus. The name and clan paper is the support for consciousness and life and samsara, and they are summoned by summoning. The messenger accomplishes all actions, increasing the glory of mantra and substance.
Tibetan
ན་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་མྱོས་པ་དང་། །རེངས་ལྐུགས་མཚོན་འབེབས་རྡུལ་དུ་རློགས། །གནད་དུ་འབེབས་ཤིང་སྙིང་ནས་འདྲེན། །ལྷ་དང་འབྱེད་ཅིང་རྩ་བ་གཅོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི། །དོན་པོ་ཁྲག་གི་ལན་བུའི་མགོ། །ཀུན་གཞི་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་གནས། །རྩ་བ་རླུང་གནས་འདྲ་བས་ཏེ། །ཕུར་པ་མེ་སྦལ་ལྟ་བུ་ཡིས། །བསྡུས་ཤིང་བསྲེགས་ཏེ་གཅད་པ་ཡིས། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བྲལ་བར་བྱས། །བཀྲག་དང་གཟི་མདངས་རང་ལ་འདུས། །ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞིས་གཟིར་བ་ལ། །དགེ་སྡིག་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཉམ། །ལྟ་སྤྱོད་ལྡན་པས་ཞིང་བཅུས་ཏེ། །ཕ་རོལ་བླ་མེད་གནས་སུ་བསྒྲལ། །བར་མ་དོ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ཧཱུྃ་དང་ཕཊ་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། །སྦྱང་དང་སྤར་བའི་ལས་རྣམས་བྱ། །ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སུ་བསྐྱེད། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ཙམ་ཉིད་ནི། །རྟེན་གསུམ་གྱིས་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱང་། །ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་བསྟན་པར་བྱ། །འདིས་ནི་ཕ་རོལ་བླ་ན་མེད། །སྤྲུལ་པ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དང་། །རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་སྤྱད་པའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དྲག་སྔགས་འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པ་ཡིས། །ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འདི་གསུངས་ཏེ། །ཐོག་མར་འདི་ལ་ཤིས་པའི་གནས། །དུར་ཁྲོད་ཆུ་གླིང་རི་ཡི་སུལ། །ཁྲོས་ཤིང་གདུག་པའི་གནས་དེ་རུ། །རབ་ཏུ་མནག་ཅིང་གདེང་ལྡན་པས། །དམ་ཚིག་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པོ་སྟེ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །སྔོན་དུ་བླ་མ་མཉེས་བྱས་ཤིང་། །ལྷག་པའི་ལྷ་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཧེ་རུ་ཀ །ཉེ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་སུ་མེད། །ཚད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །ཡང་དག་ངེས་པའི་རྟགས་མཐོང་ནས། །རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་ནི། །སྨིན་འབྱོར་གདུག་ཅིང་ཤིས་པའི་ས། །ལས་ལ་མངག་པ་དེ་དག་ལ། །དྲེགས་པ་གཙོ་འཁོར་དམིགས་པའི་རྟེན། །འདོམ་གང་ལ་སོགས་ཚད་དང་ལྡན། །ལྟེ་བ་ལས་ནི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས། །བཞི་འམ་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དུ་འགོད། །བར་ཁྱམས་ཕྱོགས་བཞིར་སྒོ་བཞིར་བཅས། །རིམ་པ་གསུམ་གྱི་ཐོད་ཕྲེང་ལྡན། །རང་གི་རིགས་ལ་སྔགས་པ་ཡི། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་རྒྱན་དང་རྟགས། །ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བྱ། །དྲེགས་པ་ཅན་རྣམས་སྐུ་ཡི་རྟེན། །བྲིས་སམ་བརྐོས་སམ་བརྩིགས་པ་དག །རང་གི་གནས་སུ་མཛེས་པར་དགོད། །གསུང་གི་སྙིང་པོའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཐུགས་རྟེན་རང་རང་ཕྱག་ཆ་འམ། །སྔོན་ནས་བས
Chinese
以那样的物品所迷醉，僵硬愚钝，如箭射击，化为微尘。 击中要害，从心而引，与天神分离，斩断根本。 菩提心之实物，乃是精血所凝之脑髓。 一切之基础，如芝麻大小而存在，其根本如风所住之处。 以橛如火蛙之形，聚集焚烧而斩断，使所缘与所依分离。 光彩与光芒，聚集于自身，以四种事业而折磨。 善与恶，其自性平等，具足见行，以十方佛土，度脱至彼岸无上之境。 中阴之识，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和 啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）之放收，行清净与增上之事业。 化生为十方诸佛之子，仅余之蕴身，以三宝而善加清净。 示现法身之影像，以此度脱至彼岸无上之境。 化身乃三世诸佛，以及佛子菩萨之广大行持。 如是宣说。 《猛咒集根本续》中，解脱之三摩地所缘之品，第五品。 其后，金刚持尊，宣说了此等事业之差别，首先，此等吉祥之地，乃是尸林、水洲、山之幽谷，以及忿怒凶暴之地。 以极度之专注与自信，具足誓言之修行者，以及圆满之弟子，首先应令上师欢喜，殊胜之本尊亦具足力量。 金刚持尊黑汝嘎，亲近且无二，成为具足量者，于见真实决定之相后，应极力精进。 成熟富饶、凶暴吉祥之地，以及委派事业之彼等，傲慢者主眷之所依，一寻等量。 从脐轮而出之轮之辐条，安置四或六或八根，中间空地四方设四门，具足三层颅骨鬘。 自身之部族所赞颂者，形状、颜色、装饰与标志，应使其具足一切。 傲慢者乃身之所依，书写、雕刻或建造者，于自身之位置精美陈设。 语之精华亦如是，意之所依乃各自之法器，或从前所
English
Intoxicated by such substances, stiff and dumb, like arrows striking, reduced to dust. Striking the vital point, drawing from the heart, separating from the gods, severing the root. The essence of Bodhicitta is the marrow congealed from essence and blood. The basis of everything, existing like a sesame seed, its root resembling the dwelling place of wind. With a stake like a fire frog, gathering, burning, and severing, causing the object of focus to be separated from its support. Radiance and brilliance gather within oneself, tormenting with the four activities. Good and evil, their nature is equal, possessing view and conduct, with the ten Buddha-fields, liberating to the unsurpassed realm of the other shore. The consciousness of the Bardo, with the emanation and absorption of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) and Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：Phaṭ), performing the activities of purification and enhancement. Generating as sons of the Buddhas of the ten directions, the remaining aggregates, thoroughly purifying with the Three Jewels. Revealing the image of the Dharmakāya, with this liberating to the unsurpassed realm of the other shore. The Nirmāṇakāya is the conduct of the Buddhas of the three times, and the great conduct of the Bodhisattva Buddha-sons. Thus it was spoken. The fifth chapter, the object of focus of the Samādhi of Liberation, from the Root Tantra of the Collection of Wrathful Mantras. Thereafter, Vajradhara spoke of these distinctions of activities, first, these auspicious places are charnel grounds, water isles, mountain valleys, and wrathful, violent places. With utmost concentration and confidence, a practitioner possessing vows, and a complete disciple, should first please the Guru, and the supreme deity should also possess power. Vajradhara Heruka, intimate and non-dual, becoming one who possesses measure, upon seeing the signs of true certainty, one should exert great effort. Mature, prosperous, violent, and auspicious places, and those entrusted with activities, the support for the focus of the arrogant ones, chief and retinue, a fathom or so in measure. From the navel chakra, the spokes of the wheel, placing four or six or eight, with four doors in the four intermediate spaces, possessing a garland of three layers of skulls. One who praises one's own lineage, shape, color, ornaments, and symbols, should make it possess everything. The arrogant ones are the support of the body, whether written, carved, or built, beautifully arranged in their own places. The essence of speech is also the same, the support of the mind is one's own implements, or previously