Tibetan
་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་མོད་ཀྱང། མུན་པ་ཕྱོགས་མེད་ཐིབས་པོ ཡིས།། ཀུན་ནས་གཡོགས་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས།། རང་རིག་སྣང་བ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་གདེག་ཏུ་གསོལ།། ངེས་རྐྱེན་སྒྲ་དང་བྲལ་རྣམས་ལ།། སྒྲ་མཆོག་ཆོས་དུང་འབུད་དུ་གསོལ།། འཁོར་བའི་འདམ དུ་བྱིང་ཀུན་ལ།། བླ་མེད་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་དུ་གསོལ།། ཆུ་བོ་རབ་མེད་མ་བརྒལ་བ།། བྱང་ཆུབ་སྐམ་སར་གདོན་དུ་གསོལ།། འཁོར་བའི་ཐ་བ་བསྐམས་པ་ལ།། ཐུགས་རྗེ་ཆར་བསིལ་དབབ་ཏུ་གསོལ།། དུག་ལྔའི སྐྲན་རྙིང་སོས་མེད་ལ།། བདུད་རྩི་སྨན་མཆོག་སྦྱར་དུ་གསོལ།། ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ང་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས།། ཐུགས་རྗེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང།། དུས འདིར་དུས་ལ་མ་བབ་ཅིང།། འདུས་པའི་བཅུད་དུ་མ་གྱུར་པས།། ང་ནི་གཅིག་ཀྱང་མི་གསུང་ངོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཚུལ་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡུམ་དམ་པ་དེས་ཕྲ་བའི་སྤྱོད་པས་ཐུགས་མཉེས་པར་བྱས་ནས། བཞད་པའི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་གསོལ་བ། ཨེ་མ་ཧོ་གསང་བདག་རིགས་ཀྱི་གཙོ།། ཕྱག་འཚལ་དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ལ།། བདག་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཚོགས་རྣམས།། བཅུད་ཀྱི་དམ་པའི་སྣོད་མིན ཞེས།། གསུང་བ་དག་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ།། ཆོས་ཀུན་བྱ་བརྩལ་བྲལ་བའི་གླིང།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་ནས། སྣོད་དུ་གྱུར་དང་མ་གྱུར་ཅེས།། ཅི་ཡི་སླད་དུ་གསུང་བར་མཛད།། ཅེས་གསོལ་བ་དང། བདུད་རྩི མཆོག་གི་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ང་ནི་ཐབས་མཆོག་བསམ་ཡས་པས།། ཀུན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་འགྱུར་ཡང། བདག་འཛིན་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས།། རང་རང་རྫས་ལ་མངོན་འཚེལ་བས།། བླང་དོར་སྤྱོད་པ སྣོད་མ་ཡིན།། བཅུད་དང་སྨན་དང་འབྲས་བུའི་མཆོག། ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ང་མཆོད་ཅིང། གཞན་དག་སྤོང་བར་བྱེད་པ་རྣམས།། བདུད་རྩི་མཆོག་གི་སྣོད་མ་ཡིན།། ཆེན་པོས་བསྐྱེད་བར་མཚུངས་མོད་ཀྱང།། དྲི་རོ ནུས་པར་ལྡན་པ་མཆོག།རང་གི་ནུས་པ་དཔག་མེད་ཀྱང།། དྲི་ངན་རོ་ངན་ཤ་ཁྲག་ཁུ།། མི་བསྙེན་ཀུན་ཏུ་སྤོང་བ་མེན།། ངན་སྐྱུགས་མཆིལ་སྣབས་འབུ་དང་རྣག། རྐང་དང་ཚིལ་བུ་ཤ་སོགས་བཅུད།། སྤང་དང་བླང་ བའི་སྤྱོད་པ་ནི།། གཙང་སྨེ་མེད་པའི་གནོད་མ་ཡིན།། དབྱིངས་ཕྱུག་གསང་བའི་པདྨ་ནི།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཕོ་བྲང་ལ།། ངན་ཁུང་འདབ་རྫ་ས་ཞེས་སྨོད་པ།། ཐབས་མཆོག་བླ་མེད་སྣོད་མ་ཡིན།། ལྷུན་གྲུབ་རང སེམས་རྣམ་དག་ཀློང།། གཉིས་མེད་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ།། རྒྱུ་འབྲས་བསྒྲུབ་བྱ་བྱེད་ཟེར་བ།། གསང་སྔགས་མཆོག་གི་སྣོད་མ་ཡིན།། ཁྱད་པར་སྨན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིས།། རླུང་སོགས་འདུ་བའི་ནད་གསལ་ཞིང།། ཞེ སྡང་ལ་སོགས་ནད་རྙིང་རྣམས།། གསོལ་ལ་མི་བརྩོན་འཇོག་བྱེད་པ།། ར་ས་ཡ་ནའི་སྣོད་མ་ཡིན།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། འདུས་པའི་འཁོར་ཕལ་པོ་ཆེ་རྣམས་ཡིད་གཉིས་གྱུར་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ།། ཨེ་མ བདག་ཅག་གི་རྫས་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ན་རབ་ཏུ་དཀོན་པ་འདི་དག་ལ།འདི་སྐད་ཅེས་གསུང་བ་འདི། ཇི་འདྲ་བའི་རྫས་ངོ་མཚར་ཞིང་རྨད་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་མངའ་བ་དེ་ཞུ་བར་བྱའོ་སྙམ་སེམས་སོ།། དེ་ ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས།འཁོར་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐུགས་སུ་རྩོལ་ནས། རང་གི་བསྟན་ལས་ལངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲི་ཕྱར་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུར་ བཏབ་པ་ལས་ཀྱང།གཅད་པའི་དངོས་པོ་མ་རྙེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཏུགས་ཏེ་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་དྲི་མེད་བདེ་བ་ ཆེ།སྣང་ཆེན་གཙོ་བོ་དོན་རིག་པ།། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་གསུངས།། ནམ་མཁས་ཁྱབ་པའི་ཞིང་ཁམས་ན།། ནོར་མཆོག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྫས།། གང་ལགས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་གསུངས།། དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུང་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ།དོན་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་འོད་འབར་བ། གཞན་ནས་ མ་རྙེད་རང་ལས་བྱུང།། མུན་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི།། རང་གི་སེམས་ཉིད་ནོར་མཆོག་སྟེ།། སྨན་མཆོག་གནད་སེལ་བདུད་རྩིའོ།། ཡང་གསོལ་བ།། ནད་པའི་ཚོགས་ནི་གང་དང་གང།། ནད་གཞི་རྟག་ན་ཇི་ལྟ བུ།། ཡུན་ནི་ཇི་སྲིད་ཅིག་གནས་ན།། མཁས་པར་གྱུར་པའི་སྨན་པ་སུ།། སྨན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཁ་མངར་རྣམས།། སྦྱར་གཞི་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་ཕན།། ནད་པས་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་བསྲུང།། ནད་སོས་བདེ་བ་ཅི་ལྟར འགྱུར།། ཚེ་འཕེལ་ཡུན་ནི་ཇི་སྲིད་གནས།། དེ་ཡི་འདོད་སྤྱོད་ཚད་ཇི་ཙམ།། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སུ་ལ་ཕན།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ།། ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་ཁམས་གསུམ་གྱི།། སེམས་ཅན་མ་ལུས ནད་པའོ།། སེམས་འཕྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང།། ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ནད་བཞིའོ།། ཡུལ་ནི་འཁྲུལ་ནས་མ་གྲོལ་བར།། ཐབས་མེད་སོས་གླགས་མེད་པ་ན།། ཀུན་ལ་མཁས་པའི སྨན་པ་ནི།། ང་དང་བླ་མ་མཁས་རབ་བོ།། སྨན་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐབས།། ཁ་མངར་ཞི་ཁྲོས་ཕྱེ་བའོ།། ངས་གསུངས་ཐེག་པའི
Chinese
虽然超越一切境域，但因无边黑暗浓厚，为了使一切被覆盖的愚昧，获得自明之光，祈请树立正法明灯。对于远离决定性因素之声者，祈请吹奏殊胜法螺之声。对于沉溺于轮回泥潭的一切众生，祈请竖立无上胜幢。对于未能渡过无量河流者，祈请引导至菩提干地。对于轮回热恼已干涸者，祈请降下慈悲甘霖。对于五毒旧疾无药可医者，祈请调和甘露妙药。如是祈请后，薄伽梵（世尊）开示道：我从无始以来，虽未曾离开过大悲之境，但此时时机尚未成熟，也未成为聚集之精华，因此我一句话也不会说。如是开示。具有清净行为的殊胜佛母，以细微之行令其欢喜后，伴随着欢笑之声祈请道：唉玛吙！秘密主之种族主尊，我顶礼大雄，我等眷属众，说不是精华之殊胜法器，真是稀有！一切法皆是无为之境，于大明点中成佛后，说成为法器与未成为法器，是为何故而说？如是祈请后，甘露之王开示道：我以殊胜无量之方便，将利益一切众生，但执着自我的愚昧众生，显现贪执各自之物，取舍之行非为法器。以精华、药物与果实之殊胜，以特殊之物供养我，而舍弃其他者，非为甘露之殊胜法器。虽同为大者所生，但具足香、味、能力者为殊胜，自身能力虽不可估量，但不亲近恶臭、恶味、血肉，不普遍舍弃。恶臭呕吐物、痰、鼻涕、虫与脓，骨、脂肪、肉等精华，舍弃与取受之行，并非无垢之损害。境富秘密之莲花，乃三世诸佛之宫殿，说恶臭孔、花瓣、污泥者，非为殊胜无上之法器。本自俱生之自心清净虚空，本自即是无二者，说因果、所修、能作者，非为殊胜密咒之法
English
Although transcending all realms, due to the thick darkness without direction, in order to obtain the light of self-awareness for all the ignorance that is covered, please raise the lamp of Dharma. For those who are separated from the sound of definitive causes, please blow the supreme Dharma conch. For all beings who are sinking in the mud of samsara, please raise the supreme victory banner. For those who have not crossed the immeasurable river, please lead them to the dry land of Bodhi. For those whose samsaric heat has dried up, please send down the cool rain of compassion. For the incurable old sores of the five poisons, please mix the nectar of supreme medicine. After praying in this way, the Bhagavan (World Honored One) said: From the beginningless time, although I have never moved from the state of great compassion, but at this time the time has not yet come, and it has not become the essence of gathering, so I will not say a word. Thus he taught. The noble mother, who possessed pure conduct, pleased him with subtle actions, and then prayed with a sound of laughter: Emaho! Lord of the secret lineage, I prostrate to the great hero, we and the retinue, saying that we are not the supreme vessel of essence, it is truly rare! All dharmas are the realm of non-action, after becoming enlightened in the great bindu, saying whether it has become a vessel or not, why is it said? After praying in this way, the King of Nectar said: I will benefit all beings with supreme and immeasurable means, but the ignorant beings who cling to themselves, manifest attachment to their own things, and the practice of taking and abandoning is not a vessel. With the supreme essence, medicine and fruit, those who worship me with special things, and abandon others, are not the supreme vessel of nectar. Although they are born the same by the great ones, those who possess fragrance, taste, and ability are supreme, although their own ability is immeasurable, they do not approach bad smells, bad tastes, flesh and blood, and do not universally abandon them. Foul vomit, phlegm, snot, worms and pus, bones, fat, meat and other essences, the practice of abandoning and taking, is not a harmlessness without defilement. The lotus of the secret realm of wealth, is the palace of the Buddhas of the three times, saying that the foul-smelling hole, petals, and mud, are not the supreme and unsurpassed vessel. The spontaneously accomplished, pure space of one's own mind, which is inherently non-dual, saying cause and effect, what is to be accomplished, and the doer, is not the vessel of the supreme mantra.
Chinese
不是容器。尤其是以药物的形态，能清楚地显现风等聚合的疾病，对于贪嗔等顽固的旧病，不勤于治疗而置之不理，不是延寿法的容器。” 这样教诲后，聚集的众多眷属心生疑惑，心中想道：“唉玛，我们这些在天神和人类等处都极为稀有的物品，这样说，不知具有何等奇妙而令人惊叹的物品，应该去请教。” 之后，眷属中的大菩萨名为金刚锐利者，洞察了眷属们的想法，从自己的座位上站起，举起智慧之剑，向十方挥舞，却找不到可斩断之物，如同砍向虚空一般。于是，他一次又一次地亲吻世尊的莲足，祈请道：“世尊，无垢大乐者，大光明主，通晓义理者，您对我恩重如山。在虚空遍布的刹土中，具有特殊价值的珍宝是什么？请您对我恩赐教诲。” 之后，世尊进入了能完全消除一切痛苦、名为义理安立的禅定，说道：“如意宝珠光芒四射，并非从他处获得，而是从自身产生。未被黑暗泥潭所染污的，自己的心性即是珍宝，是能消除要害的殊胜甘露。” 又祈请道：“病人的群体是哪些？疾病的根源如果持续存在会怎样？持续多久？谁是精通医术的医生？各种甘甜的药物，如何调配才能有益？病人应该如何守护自己的行为？疾病痊愈后如何获得安乐？寿命增长能持续多久？其欲望和享用有多少限度？如此转变对谁有益？” 世尊教诲道：“无边虚空三界的一切众生都是病人。由心幻化产生的贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、嫉妒是四种疾病。如果迷失于对境而无法解脱，无计可施，没有痊愈的机会。那么，对一切都精通的医生就是我和上师。药物是特殊的方便法门，分为甘甜、寂静和愤怒。我所说的乘
English
It is not a vessel. Especially in the form of medicine, it clearly reveals diseases of the wind and other aggregates. Those who are not diligent in treating old diseases such as attachment and hatred, but leave them unattended, are not vessels for the Rasayana.” After this teaching, the assembled retinue became doubtful and thought to themselves, “Aima, these items of ours that are extremely rare in places such as gods and humans, to say this, I wonder what kind of wonderful and amazing item he possesses, we should ask.” Then, the great bodhisattva in that retinue named Vajra Sharp, discerning the thoughts of the retinue, rose from his seat, raised the sword of wisdom, and brandished it in the ten directions, but could not find anything to cut, as if cutting into the sky. Then, he kissed the lotus feet of the Blessed One again and again, and prayed, “Blessed One, stainless great bliss, great light lord, knower of meaning, you are very kind to me. In the realms pervaded by space, what is the precious jewel of special value? Please bestow your teachings upon me.” Then, the Blessed One entered the samadhi called Establishing Meaning, which completely eliminates all suffering, and said, “The wish-fulfilling jewel radiates light, not obtained from elsewhere, but arising from oneself. Not stained by the mud of darkness, one’s own mind is the jewel, it is the supreme nectar that eliminates the vital points.” Again he prayed, “What are the groups of patients? What if the root of the disease persists? How long does it last? Who is the doctor skilled in medicine? How should various sweet medicines be mixed to be beneficial? How should the patient protect his behavior? How does one obtain happiness after the disease is cured? How long does the increase of lifespan last? How much is the limit of its desires and enjoyments? Who benefits from such a transformation?” The Blessed One taught, “All sentient beings in the boundless space of the three realms are patients. The desire, hatred, ignorance, pride, and jealousy that arise from the illusion of the mind are the four diseases. If one is lost in the object and cannot be liberated, there is no way, there is no chance of recovery. Then, the doctor who is skilled in everything is me and the lama. Medicine is a special skillful means, divided into sweet, peaceful, and wrathful. The vehicle I have spoken of