Tibetan
་གཏི་མུག་གི་རབ་ཏུ་རྨོངས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་ཐར་པའི་དུས་མེད་པས་ཤ་དང།པགས་པ་དང། ཁྲག་དང། རྐང་དང། ཀླད་པ་དང། ནང་ཁྲོལ་དང་བཅས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་མཆོད་ཅིང་ཤ་ཁྲག་ ཟ་ཞིང་འཐུང་པ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བཏང་ལ།རླུང་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་དོན་ཡོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསམ་ནས་འཁོད་དོ།། ཡི་དྭགས་མགྲིན་རིངས་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དང། དམྱལ་བ་ཕག་མིག་ལྟོ་བོ་ཆེ་ལ་ སོགས་པ་བགྲང་པས་མི་ལང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་ནུས་ཚད་ཕྱུང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ།བདག་ཅག་གིས་གསང་བ་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་གསུང་ཐོས་ནས། སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་གྲོལ་བར་ འགྱུར་སྲིད་དེ།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཅག་གི་གཙོ་བོ་ཡང་འདིའི་ཐད་དུ་དོང་ཞིང། སྐྱབས་སུ་གསོལ། དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཀྱང་བདུད་རྩི་འདི་དག་ལས་བཅུད་རྐུ་བ་འམ། དབྲོག་པ་བྱས་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པར་བྱའོ་ བསམ་ནས་འཁོད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་གཏོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་གནས་ན་གནས་ཤིང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་འཚོགས་ཏེ་འཁོད་དོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་བདུད་རྩི་བདེ་བ་ཆེན་པོ། གསང་བ་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི། སེང་གེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བརྗིད་དེ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འོད་བསྐལ་པ་ཐ་མའི་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུ། བརྒྱ་སྟོང་གིས་འཕྲོ་ཞིང་འདུ་བར་གྱུར་ཏེ། ལྷམ་མེ་ལྷང་ངེ་ལྷག་གེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ ཉིད།ཇི་བཞིན་པ་མི་རྟོག། རབ་ཏུ་མི་རྟོག། ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག། རྟོག་པ་ལས་འདས་ཏེ་བརྟགས་པས་མི་རྟོགས་པའི་དབྱིངས་ལ་རྣལ་བཞིན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་ཡུམ་ཆེན་མོ་བདུད་རྩི་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་དེས་འཛུམ་པའི་ མདངས་ཕྱུང་ནས་སྤྱན་ཟུར་གྱིས་བལྟས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གླེངས་སོ།། ཨེ་མ་ཧོ་སྟོང་ཉིད་ཀུན་དངོས་མཁས་ཀྱང་བསྐྲུན་པར་དཀའ་བར་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་ཡུལ་དང་བྲལ།། བསམ་དཔག་མེད་ཅིང་ཐར་ལམ་བདེ ཆེན་བདེ་བ་མཆོག་གི་བདུད་རྩི་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་འདྲ་བ་མེད།། ཀུན་གྱིས་མ་རྟོགས་སྐྲན་སྙིང་འཚོ་མེད་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀས་ཀུན་གཟིར་སྐྱབ་དང་བྲལ་ཞིང་འཁྱམས་སོ་སྐྱེས།། ཆོས་ཉིད་བདེ་བའི་པདྨ ཁ་ཟུམ་བུང་བ་དང་འདྲའི་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་བཅིངས་ཤིང་བསྡམས་གྱུར་ལ།། ཐུགས་རྗེའི་ཉིད་ཟེར་ལྟ་བུས་དྲི་དང་ལྡན་ཞིང་སེར་བུས་བསྐྱོད་དེ་པདྨ་ཁ་བྱེད་ཇི་བཞིན་བཅིངས་པ་ཁ་དབྱེ་རིགས་ཧོ།། ཞེས་བསྐུལ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔ་མ་ལྟར་བརྣལ་ཏེ་ཅིའང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ།། དེ་ནས་ཡུམ་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟོན་པ་དེས། སྤྱན་བག་དང་ལྡན་པ་དེས་བལྟས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ།། ཨེ་མ་ཧོ མཁའ་གསལ་དག་ལ་ཉི་ཟླའི་གཟུགས་ཤར་ཀུན་ལ་གསལ་དྲོ་ཀུན་ལ་དབྱེ་བ་སྲིང་མེད་པ་ལ།། སྤྲིན་དང་མུན་ནགས་འཐིབས་པོས་དཀྲུགས་པས་འགྲོ་ཀུན་རྨོངས་ནས་ངན་སོང་གཡང་སར་ལྷུང་སྟེ་འཆི་བའི་དུས་ནི ཉེ་བ་ལ།། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེར་བུས་སྤྲིན་བརླན་ཉི་ཟླ་ཤར་བའི་འོད་ཀྱིས་འགྲོ་ཀུན་མིག་རྙེད་སེམས་བརྟན་པས།། དལ་བ་རྙེད་དེ་དབུགས་ཕྱིན་འཇིགས་བྲལ་བདེ་བ་མྱོང། དེ་བཞིན་དུ་ནི་རྨོངས་འཐིབས་དོན དུ་ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཤར་མཛོད།། ཧོ། ཞེས་གསོལ་བས། ཡང་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ།། འདུས་པ་ཕལ་ཆེའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡི་བློང་བར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་དབྱིངས་གསང་བའི་ལྷ་མོ་དེས་རྡོ རྗེའི་གར་བསྒྱུར་ཏེ།འགྱིང་བག་ཏུ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་སྐུར་བཞག་ནས། སྤྱན་པདྨ་རྒྱས་པ་ལྟར་མཛད་དེ། རྡོ་རྗེ་དོན་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླུས་གསོལ་པ། ཨེ་མ་ཧོ་འགྲོ་བ་ཕལ་ཆེར་གནས་འདིར་འདུས་ རྣམས་སྐལ་ངན་ཏེ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་འདིར་མྱུར་བར་འདུས་ཀྱང་དོན་མེད་འཁྱམས།། འཁོར་བའི་ནད་རྙིང་བཟོད་དཀའ་ལུས་གདུངས་མགོན་པོས་སྤངས་ཤིང་གཟིར།། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོས་བདུད་རྩི སིལ་དངར་རོ་ཡི་ནད་གཞི་བརྟགས་ཏེ་མ་གསོས་པ།། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཤི་བར་གྱུར་ནས་བརླག་སྟེ་སླན་ཆད་གསོ་ཅི་ལོ།། བདེ་གཤེགས་མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཞེས་འགྲོ་ཀུན་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ཆུང་ཆུ་བོ་དག་ལས་སྒྲོལ མི་མཛད།། མུན་ནག་ཐིབས་པོར་འཁྱམས་ཏེ་ལམ་སྟེར་གཡང་སར་ལྟུང་བར་ངེས་ཀྱང་སྒྲོན་མི་འདེགས།། ཉི་ཚེའི་ཐུགས་རྗེས་བདག་འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་པར་མི་འགྱུར་དྲང་ངོ་ཀྱེ།། ཞེས་གསོལ་བས། བཅོམ ལྡན་འདས་བདུད་རྩི་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཐུགས་རྗེས་རླན་པར་མཛད་ནས།ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་སྤྱན་ཕྱེ་ནས་བཞུགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་མཛད་དོ།། དེའི་ཚེ་ཡང་ཡུམ་བདུད་རྩི་ དབྱིངས་ཕྱུག་མས།ཞལ་འཛུམ་པའི་མདངས་ཕྱུང་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཅིའི་ཕྱིར་ཅང་མི་གསུང་བཞུགས་ཤིང། བདག་ལ་སྤྱན་རས་ཅི་ལ་མཛད།། བདག་གིས་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རིག་ན།། སེམས་ཅན་དོན་ནི་ མཛད་དོ།། ཞེས་གསོལ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡེ་ནས་དག་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ན།། བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ།། རྣམ་གྲོལ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ།། བྱ་དང་བྱེད་པའི་ཐ སྙད་མེད།། ཅེས་གསུངས་ནས། ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་ནས་བཞུགས་སོ།། ཡང་ཡུམ་གྱིས་གསོལ་བ། ཡེ་ནས་རྣམ་དག་རྩལ་བྲལ་ཞིང།། སྤྱོད
Chinese
由于愚痴的极度迷惑而昏厥，没有解脱之时，所以（他们）认为供养遍知者这些血肉、皮肤、血液、骨骼、脑髓、内脏等，也布施给吃喝血肉者，平息风等，就能变得有意义，这样想着安住下来。众多饿鬼长颈等，以及地狱猪眼大腹等数不胜数者，也各自发挥自己的能力，这样想着：我们听闻了这位大秘密者的教言，或许能从此等痛苦中解脱。为什么呢？因为我们的主也投身于此，祈求救护。即使不能这样，也要从这些甘露中偷取或抢夺精华，从而利益我们，这样想着安住下来。同样，遍布虚空之处的一切众生，也全部聚集安住。世尊舞自在甘露大乐，那位大秘密者，如狮子般极其威严，等性之光如劫末之火燃烧，成百上千地放射和聚集，明亮、清晰、鲜明，一切法皆是等性，不分别如是，不极度分别，不普遍分别，超越分别，以观察也无法分别的法界中如实安住。当时，大佛母甘露法界自在母绽放笑容，用眼角看着，说了这样的话：唉玛吙！空性万物，纵然精通也难以创造，超越对境且远离对境。不可思议，解脱道大乐，无与伦比的至上安乐甘露之王。众人不解，无有滋养肿瘤心，难以忍受痛苦，众人饱受折磨，无依无靠，四处漂泊。法性安乐的莲花，花瓣闭合，如同蜜蜂，众生被紧紧束缚和捆绑。以慈悲的日光般的光芒，具有芬芳，被微风吹拂，如莲花绽放般，解开束缚，开启种姓！这样劝请后，世尊如先前一样寂静，什么也不说地安住着。之后，大解脱道的指路人佛母，用充满爱意的眼神看着，说了这些
English
Being utterly bewildered by ignorance and having no time for liberation, they think that offering all these flesh, skin, blood, bones, brains, and entrails to the all-knowing one, and also giving alms to those who eat and drink flesh and blood, and pacifying the winds, etc., will make things meaningful, and they abide thinking in this way. Numerous pretas with long necks, etc., and countless hell-beings with pig eyes and large bellies, etc., also exert their respective abilities, thinking thus: "Having heard the teachings of this great secret one, we might be liberated from these sufferings. Why? Because our lord also throws himself into this, and we pray for protection. Even if that doesn't happen, we will steal or plunder the essence from these nectars, thereby benefiting us," and they abide thinking in this way. Likewise, all beings abiding and acting in places pervading the expanse of the sky gather and abide without exception. The Bhagavan, the Lord of Dance, the Great Bliss of Nectar, that great secret one, is exceedingly majestic like a lion. The light of equality is like the burning fire of the final eon, radiating and gathering in hundreds and thousands, bright, clear, and distinct. All phenomena are equality itself. He does not conceptualize as it is, does not extremely conceptualize, does not universally conceptualize, transcends conceptualization, and abides in the sphere that cannot be conceptualized by investigation, just as it is. At that time, the Great Mother, the Queen of the Nectar Sphere, cast forth a smiling radiance and, glancing with the corner of her eye, spoke these words: "Emaho! Emptiness, all things, even the wise find it difficult to create, transcending and separate from the object. Inconceivable, the path of liberation, great bliss, the king of supreme nectar of supreme bliss is without equal. Not understood by all, without nourishment for the tumor heart, difficult to endure suffering, tormented by all, without refuge, wandering aimlessly. The lotus of the bliss of reality, petals closed, like a bumblebee, beings are tightly bound and restrained. With rays like the sun of compassion, possessing fragrance, moved by the breeze, like the lotus opening, open the bonds, reveal the lineage!" Having urged thus, the Bhagavan remained silent as before, not speaking at all. Then, the Mother who shows the path of great liberation, looking with eyes full of affection, spoke these words:
Chinese
祈请如是说。 唉玛吙！虚空清明中，日月之形升起，对一切皆光明温暖，对一切皆无有分别。 然因云雾与幽暗森林之浓密遮蔽，众生皆陷于迷茫，堕入恶道深渊，死亡之时已临近。 大悲之冰雹驱散云雾，日月升起之光芒使众生重见光明，心意坚定。 从而获得闲暇，呼吸顺畅，体验无惧之安乐。 亦如是，为遣除迷茫之黑暗，祈请慈悲之光芒显现。 吙！ 如是祈请后，依然如先前一般安住。 大部分聚集之眷属皆陷入昏沉。 其后，法界秘密之天女以金刚舞姿，威严地将双拳置于身前，双眼如盛开之莲花般睁大，金刚施予者（Vajradonada）之龙王祈请道： 唉玛吙！聚集于此处之大多数众生皆命运不济。 虽迅速聚集于如来之净土，却毫无意义地徘徊。 轮回之旧疾难以忍受，身体之痛苦被怙主舍弃并折磨。 药王以甘露清凉甜美之味诊断病症，却未能治愈。 迅速死亡而毁灭，此后又如何能治愈？ 诸众生皆言安乐逝者怙主慈悲广大，然却不从细小河流中救度。 在浓密黑暗中徘徊，指明道路，明知必定堕入悬崖却不点燃明灯。 仅凭短暂之慈悲，于我等聚集之眷属无有利益，真实不虚啊！ 如是祈请后，薄伽梵甘露胜王以无分别之慈悲滋润，开启智慧光明之眼而安住，遍照一切。 彼时，明妃甘露法界自在母，面露微笑之光彩，如是说道： 为何一言不发而安住？为何以慈眼视我？我若能知晓您之意，便会成办众生之利益。 如是祈请后，薄伽梵开示道： 本来清净之法界中，远离一切假立之名言。 于解脱菩提之精华，无有能作与所作之名言。 如是说后，面露微笑而安住。 明妃又祈请道： 本来清净，无有造作，行
English
Thus, he prayed with words. Emaho! In the clear sky, the forms of the sun and moon arise, shining warmly on all, without discrimination. However, obscured by dense clouds and dark forests, all beings are bewildered, falling into the abyss of evil destinies, with death drawing near. May the hailstorm of great compassion dispel the clouds, and the light of the rising sun and moon restore sight to all beings, stabilizing their minds. Thus, may they find leisure, breathe freely, and experience fearless bliss. Likewise, to dispel the darkness of delusion, may the light of compassion dawn. Ho! Thus he prayed. Yet, he remained as before. Most of the assembled retinue also fell into a stupor. Then, the goddess of the secret sphere transformed into a vajra dance, gracefully placing her fists before her, her eyes wide like blooming lotuses. The Naga, known as Vajradonada, prayed: Emaho! Most of the beings gathered here are unfortunate. Though quickly assembled in the realm of the Tathagata, they wander aimlessly. The old disease of samsara is unbearable, the suffering of the body is abandoned and tormented by the protector. The king of medicine diagnoses the root of the disease with the nectar's cool, sweet taste, but does not cure it. Quickly dying and being destroyed, how can it be healed afterward? All beings say that the Sugata Protector is great in compassion, but he does not save them from small rivers. Wandering in dense darkness, pointing the way, knowing they will surely fall into the abyss, yet he does not light a lamp. With only fleeting compassion, he will not benefit the assembled retinue, truly! Thus he prayed. Then, the Bhagavan, the King of Supreme Nectar, moistened them with non-conceptual compassion, opened the eyes of clear wisdom, and remained, pervading all. At that time, the Mother, Nectar Dharmadhatu Rich One, with a smiling countenance, spoke thus: Why do you remain silent? Why do you look at me with compassionate eyes? If I know your intention, I will accomplish the benefit of sentient beings. Thus she prayed. The Bhagavan replied: In the realm of primordial purity, there is separation from all imputed terms. In the essence of liberation and enlightenment, there are no terms of doer and deed. Having said this, he smiled and remained. Again, the Mother prayed: Primordially pure, devoid of effort, conduct