Tibetan
བོར་ནས།། སྤྱོད་པ་མཆོག་ལ་ནན་ཏན་དུ།། གྱུར་ནས་ཐལ་སྦྱར་སྤྱན་སྔར་འཁོད།། དཔལ་བདུད་རྩི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལས།བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཆོག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདུད་རྩི་བདེ་བ་ཆེན་པོས། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་མུན་པ་སེལ་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཅང་མི་གསུང་བ་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོས་འཁོར་དེ་དག་ལ་སྤྱན་གྱི་ལྟ་ཟུར་གྱིས་བལྟ་ན། ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་གནགས་ནས འཁོད་པ་མཐོང་ངོ།། དེ་ནས་འཁོར་དེ་ན་བདུད་རྩི་དབང་ཕྱུག་འོད་མཆོག་འཕྲེང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལྷ་མོ་རབ་ཏུ་གཟུགས་བྱད་བཟང་ཞིང། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་ཏེ།། ལག་པ་གཉིས་ཀར་མྱུར་བར བསྒྱུར་ཞིང་རང་གི་པད་མའི་སྟན་ལས་ལངས་ནས།འཛུམ་པའི་མདངས་དམུལ་ཏེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ ཁམས་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩིའི་དབྱིངས་ལ་བཀོད་ཟིན་ཅིང་དགོངས་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་ན།ད་དུང་འཁོར་འདི་བའི་ཚོགས་དང་ཁམས་གསུམ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གཏི་མུག་ ཅན་ཐམས་ཅད་ད་དུང་གཅིག་ཀྱང་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་ན།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་བསྐུལ་བ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཅེས་སྨྲས་པ་དང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སླར་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ ནི་དོན་མང་དུ་ཞུས་པས་བཀས་གནང་བའང་མཛད་ལ།སེམས་ཅན་གྱི་མཛད་པའང་མཛད་ཟིན་ན། ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞུ་བ་སྤོབས་ཤིག། ལྷ་མོས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཀྱང་ཞུ་བ་མི་སྤོབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤོབས་མོད་ཀྱང། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་རྨོངས་ཤིང། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་སྲས་ཀྱི་དམ་པ་ཁོ་ནར་མཛད་པས་ཞུ་བ་སྤོབས་པ་ཅན་ཀྱང་ཡིན་ལ། བདག་ཅག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྤྲོ་བས། སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞུས་ཤིག། ཅེས་སྨྲས་པ་དང། འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་དེས་རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་ཁམས གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་བཏབ་སྟེ།གཏི་མུག་གི་དྲ་བ་ཅི་ཡོད་པ་རྣམས་ཁྲག་མེད་པར་བརྡལ་ཏེ།། རང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟར་བཅུག་སྟེ། རལ་གྲི་དེ་སྟན་ལ་བཞག་ནས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་གསོལ་པ།ཀྱེ
Chinese
舍弃之后，对于殊胜行，精进地，成为之后合掌于眼前。吉祥甘露大乐名为续之大王中，甘露菩提心之殊胜行所示之第十七品。之后， पुन: 世尊甘露大乐，处于如镜大智慧遣除黑暗之意境中，寂然不语。之后，大菩萨金刚锐利以眼角斜视彼等眷属，见一切自性极度沉寂而安住。之后，彼眷属中名甘露自在光明胜妙鬘者，天女极度容貌姣好，以各种珍宝严饰，双手迅速挥舞，从自己莲花座上起身，绽放笑容，对菩萨金刚锐利如是说道：大菩萨，世尊已将一切有情界安置于甘露之界中，并已了知，寂然不语而安住，如今此眷属之众及三界不可思议处所安住之一切愚痴有情，尚无一解脱，大菩萨，您为何不向大雄祈请与劝请？菩提心菩萨复又说道：我已多次请问，亦已蒙受开许，有情之事亦已成办，您有何可请？天女说道：我亦非不能请问，实则能请问，然大菩萨您乃智慧最为殊胜者，对于一切事皆不愚昧，且如来亦已加持，唯作佛子之殊胜者，故亦是能请问者，我等亦如是欢喜，菩萨您请问吧！如是说时，一切眷属亦皆如是说。之后，彼菩萨以自己智慧之宝剑击打三界极度愚昧之有情，将所有愚痴之网无血斩断，令其各按自心之显现而入，将宝剑置于座上，向世尊顶礼而祈请：
English
Having abandoned, to the supreme conduct, diligently, having become, placed palms together before the eyes. From the great king of tantras called Glorious Amrita Great Bliss, the seventeenth chapter, which teaches the supreme conduct of amrita bodhicitta. Then again, the भगवत (bhagavata, bhagavata, blessed one) Amrita Great Bliss, remained silent, dwelling in the intention of the great mirror-like wisdom that dispels darkness. Then, the great Bodhisattva Vajra Sharp looked at those retinues with a sidelong glance, and saw that all were dwelling in a state of extreme stillness. Then, in that retinue, a goddess named Amrita自在光明胜妙鬘 (Amrita dbang phyug 'od mchog 'phreng, , , Amrita, the powerful, supreme light garland), a goddess of extremely beautiful form, adorned with various precious jewels, quickly waving both hands, rose from her lotus seat, with a smiling expression, and spoke thus to the Bodhisattva Vajra Sharp: Great Bodhisattva, the भगवत (bhagavata, bhagavata, blessed one) has already placed all sentient beings in the realm of amrita, and having understood, remains silent, and now, since not even one of all the ignorant sentient beings dwelling in the inconceivable places of this retinue and the three realms has been liberated, Great Bodhisattva, why do you not pray and urge the great hero? The Bodhisattva then said again: I have already asked many times, and have also received permission, and the affairs of sentient beings have also been accomplished, so what do you have to ask? The goddess said: It is not that I cannot ask, but I can ask, but Great Bodhisattva, you are the most excellent in wisdom, and are not deluded in all matters, and the Sugata has also blessed you, and has made you only the supreme son, so you are also one who can ask, and we are also pleased in the same way, Bodhisattva, please ask! When she said this, all the retinues also said the same. Then, that Bodhisattva struck the extremely deluded sentient beings of the three realms with his own sword of wisdom, and cut off all the nets of ignorance without blood, and caused them to enter according to the appearance of their own minds, and placed the sword on the seat, and prostrated to the भगवत (bhagavata, bhagavata, blessed one) and prayed:
Tibetan
་མ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེའི་བདག། མ་རིག་རྒྱ་མོ་ཆུད་པ་ཡིས།། གཏི་མུག་མུན་པར་འཁྱམས་པ་རྣམས།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཕྱིར།། དེ་ཡི་དོན་རྣམས་བཤད་དུ་ གསོལ།། གཏི་མུག་སེམས་ལས་ཐ་དད་མིན།། མེ་ལོང་ལྟ་བུར་གསལ་དག་ཅིང།། དྲི་མ་མ་སྤངས་དེ་ཉིད་ཅེས།། གསུངས་དོན་བདག་ཅག་རྣམས་ལ་ཤོད།། བཅོམ་ལྡན་བདུད་རྩིས་བཀའ་སྩལ་པ།། སེམས་ལས གཏི་མུག་ཐ་དད་པར།། འཛིན་པའི་འགྲོ་བ་བླུན་པོ་སྟེ།། དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་དཀའ།། དཔེར་ན་ཆུ་དང་ལན་ཚཝ་གཉིས།། གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་མེད་པ་ལ།། འབྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་འཕྲུལ།། དེ་བཞིན་སེམས ལོགས་གཏི་མུག་ཅེས།། སྤང་དང་བླང་པར་བྱེད་པ་ནི།། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོངས་མ་གྲུབ།། སེམས་ཉིད་ཅིར་ཡང་མི་སེམས་ཤིང།། ཅི་ལའང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་ལ།། རྣམ་གྲངས་ངེས་པའི་བདག་ལ་རྨོངས།། གཏི་མུག ཅེས་ནི་ཐ་སྙད་བཏགས།། ཇི་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་དཔག་དཀའ་སྟེ།། དཔེར་ན་མཆོག་རབ་ལྷུན་པོ་ལ།། ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་བཤིག་བྱས་ནས།། གྲངས་ཀྱི་ངེས་པར་བྱེད་པ་འདྲ།། གཏི་མུག་ཅེས་སུ་གཏགས་པ་ཉིད།། མེ ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། མི་རྟོག་པ་ལ་ཐམས་ཅད་གསལ།། དེ་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིགས།། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྒྱལ་བའི་གཙོ།། སྤངས་པས་མི་སྤོངས་ནང་སྦྱངས་ཤིང།། དེ་ཉིད་དབྱིངས སུ་ཐག་གཅད་ཕྱིར།། ལུས་ལས་བྱུང་བའི་འདྲི་ཆེན་པོ།། ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་དང་དུ་བླང།། སྤངས་པས་མི་སྤོངས་གྱུར་པ་ནི།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ།། མུན་པའི་གཞི་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ།། མེད་དེ་ཡེ་ནས་གསལ དག་ཀྱང།། མཁའ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲིན་ཆེན་པོས།། གཏིབས་པས་གསལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང། འོད་ལ་དབྱེ་བསྲི་མིང་མེད་དེ།། ཐུགས་རྗེའི་སྣང་བ་ཤར་གྱུར་ཀྱང།། རི་ནག་པོ་ཡིས་བསྒྲིབས་བྱས་ནས།། གླིང་བར དག་ན་མི་སྣང་བཞིན།། གཏི་མུག་ཅེས་པའང་དེ་དང་འདྲ།། དེ་ཉིད་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཐབས།། བླང་དང་དོར་བ་དབྱིངས་ཉིད་དུ།། གཅིག་པས་བཅུ་དང་སྙིགས་མ་ཞེས།། སྤང་བླང་མེད་པས་དང་དུ་བླང།། རྒྱུ་ཉིད གཙང་ལ་འབྲས་བུ་ནི།། མི་གཙང་བར་འཛིན་འགྲོ་བ་འཁྲུལ།། འབྲས་བུ་གཙང་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ནི།། མི་གཙང་དེ་ཡང་ག་ལ་རིགས།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེ་མེད་དེ།། རྒྱུ་གཙང་འབྲས་བུ་དག་ཀྱང་གཙང།། བཟློག་པ་དག ཀྱང་དེ་བཞིན་བས།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལ་སྤང་བླང་མེད།། དེ་བས་ཐེག་ཆེན་བླ་མེད་འདིར།། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་བརྡལ་བ་སྟེ།། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་བསྒྲལ་བ་དང།། བཤང་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་བྱེད་ཅིང། དེ་ལ་ཞེན རྣམ
Chinese
玛！薄伽梵大悲主，因无明广袤所蒙蔽，于愚痴黑暗中漂泊之众，为令圆满成就佛陀之位，祈请宣说彼之义。愚痴非与心异，如明镜般清净，未离垢染即是彼，请为我等宣说所说之义。薄伽梵以甘露开示道：执愚痴异于心之众生乃愚者，彼实难获菩提。譬如水与盐二者，一而无别，欲分彼者乃幻术。如是心外有愚痴，欲舍弃与取受者，于自性中未圆成。心性于何亦不思，亦离于任何涉入，于名相决定之我而愚昧，愚痴，仅是假名安立。如何安立亦难测，譬如极高须弥山，分解为极微尘，欲作数量之决定，如是。愚痴之安立，乃如明镜般之智慧，于无分别中一切显现。彼即善逝之种姓，遍照如来之主尊，不以断除而断除，内自修习，为于彼性中作决断故，领受身中所生之大疑问，具慧者欣然领受。不以断除而断除者，譬如于日之精华中，黑暗之基微少许，亦无，本自清净，然由空中所生之大云，虽遮蔽而未显明，然于光芒无有分别之名，虽大悲之光明生起，然为黑山所遮蔽，如于洲渚中不显现般，愚痴亦如是。彼即应消除之方便，取与舍于法界中，以一故，十与糟粕，无有舍取故而领受。因位清净而果位，执持为不清净，众生乃迷乱。果位清净而因位，不清净，彼亦有何道理？因与果无有分别，因清净果亦清净，反之亦然。因果二者无有舍取。是故此无上大乘中，一切皆为法性之开展，如是不解脱者，执持粪便为殊胜，且于彼贪执者众
English
Ma! Bhagavan, Lord of Great Compassion, due to being obscured by the vastness of ignorance, those wandering in the darkness of delusion, in order to perfectly accomplish the state of Buddhahood, please explain the meaning of that. Delusion is not different from mind, it is clear and pure like a mirror, without abandoning defilements, that is it, please tell us the meaning of what was said. The Bhagavan declared with nectar: Those beings who hold delusion to be different from mind are foolish, it is difficult for them to attain enlightenment. For example, water and salt, being one and inseparable, it is an illusion to want to separate them. Likewise, to abandon and accept delusion as separate from the mind is not fully accomplished in its own nature. The nature of mind does not think of anything, nor is it involved in anything, it is ignorant of the self of fixed names, delusion is merely a label. It is difficult to measure how it is labeled, like the supreme Mount Meru, broken down into minute dust particles, wanting to determine the number, it is like that. The labeling of delusion is like the wisdom of a mirror, everything is clear in non-discrimination. That is the lineage of the Sugatas, the chief of the Victorious Ones, Vairochana, not abandoned by abandoning, practicing internally, for the sake of deciding in that nature, accepting the great question arising from the body, the wise ones gladly accept. That which is not abandoned by abandoning, for example, in the essence of the sun, there is not even a little bit of the basis of darkness, it is inherently clear, but although the great clouds arising from the sky cover it and it is not clear, there is no name for distinguishing the light, although the light of great compassion arises, it is obscured by the black mountain, just as it does not appear in the islands, delusion is also like that. That is the means to be eliminated, taking and abandoning in the realm of Dharma, because of oneness, ten and dross, without taking and abandoning, therefore accept. The cause is pure, but the result, holding it to be impure, beings are confused. The result is pure, but the cause, impure, what reason is there for that? Cause and effect are inseparable, if the cause is pure, the result is also pure, and vice versa. There is no taking and abandoning in cause and effect. Therefore, in this unsurpassed Great Vehicle, everything is the unfolding of Dharma nature, those who do not understand this liberate, holding feces as supreme, and those who are attached to it