Tibetan
འི་དབྱིངས་སུ་རྒྱས་བཏབ་ལ།། ཕྱི་ནང་མཚན་མས་ཕྱེ་བས་འཁྲུལ།། གདོས་བཅས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གདངས།། དྲན་རིག་ཤེས པ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ལ།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཕྱེ་བ་འཁྲུལ།། དེ་བས་རྟོག་པའི་སེམས་སྤངས་ཏེ།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཁྱབ་བརྡལ་བས།། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཚར་ཆོད་ལ།། བདུད་རྩི་མཆོག ལ་ནན་ཏན་བྱོས།། ཡང་སེམས་དཔས་རང་གི་སེམས་ལ་དམིགས་ཏེ་བརྟགས་ན། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱོན་དུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་མི་རིགས་སོ་བསམ ནས་གསོལ་པ།ེ་མ་ཧོ་ཅི་སྟེ་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བའི་ཞབས།། ངན་སྐྱུགས་འདམ་རྫབ་མི་གཙང་བས།། མཆོད་པར་དམིགས་ཏེ་བསྐང་བྱས་ན།། རྣམ་སྨིན་ལས་ཀྱི་རྒྱ་མོ་ཡིས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་ བའི་འདམ་རྫབ་ལ།། ཐར་མེད་ནད་ཀྱིས་མི་འཆི་པས།། བཅོམ་ལྡན་དཔའ་བོས་ཐུགས་དགོངས་ཏེ།། གསུང་མེད་གསུང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞི་ཉིད་ནི།། གདོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ སྟེ།། འདི་ལ་གཙང་དང་མི་གཙང་ཞེས།། གཞིགས་ཅིང་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་བུ་བླུན།། གསལ་བའི་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་བྲལ་ལ།། བསྐྱོར་པའི་རྩིག་པས་བརྩིབས་གཡོགས་ཏེ།། མུན་དུ་གྱུར་པས་མི་ཤེས་བཞིན།། ཆོས་ཉིད་རང བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང།། རྟོག་པའི་དྲི་མ་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང།། མུན་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀུན་འཐིབས་པས།། གཟུང་འཛིན་མཐས་བཅིངས་དོན་མ་ཤེས།། ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་མཉེས་མཆོད་ན།། ནམ་མཁའི་རྡུལ གྱིས་ག་ལ་གོས།། ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོད།། མཆོད་པའི་ཚིག་སྟེ་མཐའ་ལས་འདས།། དེ་ལ་གང་ཞིག་རྟོག་བྱེད་པ།། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་ལ་ཕུས་བཏབ་ལྟར།། ཚི་ཆད་སྤྲིན་སངས་ག་ལ་སྲིད།། ཡང་དག་འདོད ཕྱིར་ཡང་དག་ཚོལ།། བཙལ་བས་ཡང་དག་མི་རྙེད་དེ།། དོན་རྟོགས་ཡང་དག་བདེ་ཆེན་འགྲུབ།། བདག་གཞན་མཐའ་ལས་མ་གྲོལ་ཞིང།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་མཐའ་བསྡམས་པས།། ནམ་ཡང་ཐར་ཅིང་གྲོལ་བ ནི།། འབྱུང་བར་ང་ཡིས་མ་མཐོང་སྟེ།། དཔེར་ན་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན།། རང་གིས་རང་བཅིངས་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ།། ཅེས་བཀའ་སྩལ་པས། སེམས་དཔའ་ཅེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ཆ་གཅིག ཙམ་རྟོགས་ཀྱང།སེམས་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆུད་པས་གདུང་བའི་ཐག་ཆོད་པར་མ་གྱུར་ཏོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཀློང་ཀུན་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ལ་ཡུན་ རིང་དུ་བཞུགས་སོ།། དེ་ལྟར་བཞུགས་ནས་འཁོར་དེ་དག་གི་སེམས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟ
Chinese
界的扩展，内外以相区分是错误的。有碍之形、颜色、声音，记忆、理智、知识所有一切，自生智慧自显现，分为因和果是错误的。因此舍弃分别的心，广大遍布大乐，心的造作终结，努力于甘露胜妙。又菩萨以自己的心为对境进行观察，三世的一切善逝都舍弃了所有应作的过失，想到不应作这样的供养而祈请。诶玛吙，奇哉！善逝诸佛的足，以恶臭的泥泞不净物，作为供养而进行圆满，成熟业力的罗刹女，在三界轮回的泥泞中，以无解脱之病不会死去。薄伽梵勇士请深思，以无言之语而教诲。施设名言之基础，从最初就是菩提心要，对于此有清净与不清净，观察并说的人是愚蠢的。明亮虚空无有遮蔽，以环绕的墙壁遮盖，如变为黑暗而不知，法性自性光明，分别的垢染断绝，黑暗的遮蔽全部笼罩，以能取所取束缚而不知意义。虚空供养虚空，虚空的尘埃怎么会污染？法性供养智慧，供养之词超越边际。对于此谁进行分别，如向虚空的云吐唾沫，唾沫干涸云怎么会消散？为了真实欲望而真实寻觅，寻觅不能得到真实，通达意义成就真实大乐。没有从自他之边解脱，以心束缚心的边，何时解脱和脱离，我没有见到会发生，譬如丝绸的蚕，自己束缚自己是可悲悯之处。这样教诲后，大菩萨金刚锐利等，虽然领悟了一部分边，但没有完全理解心性的边，因此没有断除痛苦。那时，薄伽梵于秘密近安置的名为周遍明朗之义中久住。如是安住后，真实观察那些眷属的心。
English
Expanding in the realm, it is a mistake to distinguish between inner and outer with characteristics. All that is obstructive, shapes, colors, sounds, memories, intellect, and knowledge, are the self-manifestation of self-born wisdom. It is a mistake to divide them into cause and effect. Therefore, abandoning the mind of discrimination, with great bliss pervading, the activities of the mind cease, and diligently strive for the supreme nectar. Again, when a Bodhisattva observes by focusing on his own mind, all the Sugatas of the three times have abandoned all faults to be done, thinking that such offerings are not appropriate, he prays. Emaho! Wonderful! The feet of the Sugata Buddhas, with foul-smelling mud and impure substances, are offered and fulfilled. The Rakshasa woman of ripening karma, in the mire of the three realms of samsara, will not die from an incurable disease. Bhagavan, the hero, please consider deeply, and teach with unspoken words. The basis for establishing terms, from the beginning, is the essence of Bodhicitta. The person who observes and speaks of purity and impurity in this is foolish. The clear sky is free from obscurations, but it is covered by encircling walls, like becoming dark and not knowing. The nature of reality, the self-nature, is clear light, and although the stains of discrimination are cut off, the obscurations of darkness completely envelop it. Bound by grasping and being grasped, the meaning is not understood. If space is offered to space, how can the dust of space pollute it? Wisdom is offered to the nature of reality, the words of offering transcend limits. Whoever discriminates about this is like spitting at a cloud in the sky. When the saliva dries, how can the cloud dissipate? Seek the truth for the sake of true desire, but by seeking, the truth is not found. Understanding the meaning accomplishes true great bliss. Not liberated from the boundaries of self and other, and with the mind binding the boundaries of the mind, when will liberation and release occur? I have not seen it happen. For example, like a silkworm, binding itself is a place of compassion. After teaching in this way, the great Bodhisattva Vajra Sharp and others, although they understood a part of the boundary, did not fully comprehend the boundary of the mind itself, and therefore did not cut off suffering. At that time, the Bhagavan dwelt for a long time in the meaning of the secret, closely placed, called "Completely Clear Space." After dwelling in this way, he truly observed the minds of those retinues.
Tibetan
གས་ན་ད་དུང་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སོན་བར་ཐུགས་སུ་བརྩོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། ཨེ་མའོ་རང་བཞིན རྣམ་དག་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས།། ཅིར་ཡང་སྣང་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཅི་འདོད་རང་བཞིན་འབྱུང།། དཔེ་མེད་དཔེ་ལས་འདས་ཏེ་དཔེ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། འདོད་པ་ཀུན་སྒྲུབ་འདོད་པའི་སྐྱོན་གྱིས མ་གོས་པདྨ་ལྟར།། ཡོངས་ལ་གསལ་ཞིང་ཡོངས་ཁྱབ་ཡོངས་ཀྱི་དངོས་གཞི་བདུད་རྩི་སྟེ།། གཙང་སྨེ་དབྱེར་མེད་གཙང་མའི་མཆོག་སྟེ་གཙང་ཞེས་ཟེར་པ་འདུག། ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཉི་ཤར་སྤྲིན་གྱིས་གཡོགས་ན འོད་བྲལ་མུན་བཞིན་དུ།། རང་སེམས་འདོད་ནས་འོད་གསལ་ཉི་མ་འབུམ་ཤར་འདྲ་ཡང་སྤྲིན་འདྲ་མུན་གཏིབས་པས།། དོན་གྱི་ཕྱོགས་ཙམ་སྣང་ཡང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ད་དུང་སེམས་ལ་ལྟོས།། རིགས་ཀྱི་བུ་མཉམ་པ ལ་ཞོག་སྟེ་རང་གི་སེམས་ལ་བསྲིངས་ཏེ་རྟཽགས་ཤིག་དང།། དེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ།། སེམས་དཔའ་བསྟོད། ལག་པ་བསྣོལ། མིག་ཟམ་ཟིམ་དུ་བཙུམས། དབུགས་བསྲིངས། སྒྲ་བཅག། ཚིག་པ་དཔྱངས་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་འདི་རྒྱུ་ཅི་ལས་བྱུང། རྐྱེན་ཅིས་བསྐྱེད། ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་བུ། འབྲས་བུ་ཅི་འཐོབ་པ་བརྟགས་ན། དེ ལའང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞད་དེ།བཀའ་སྩལ་པ། ངར་འཛིན་མདུད་པ་མཁྲོལ་ཏེ།། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕུར་པ་དམ།། བདག་གཞན་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ན།། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཙོག་པུ་བརྐྱང་བསྐུམ་འཁྲུལ།། བདུད་རྩི་ཆེན་ པོའི་འདུག་ཐབས་བདེ།། ནམ་མཁའ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས།། ཉི་ཟླ་འཇའ་དང་སྐར་མ་གློག། སེམས་ཉིད་མཐའ་དབུས་མེད་ཁྱབ་ལ།། རྟོག་བཅས་ཅི་སྣང་སེམས་ཉིད་པས།། བསྟོད་དང་སྨད་ཅེས་བཏགས་པ འཁྲུལ།། བདུད་རྩི་མཆོག་གི་རང་གསལ་བདེ།། ལུས་སེམས་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ།། ཡན་ལག་ཕྱེ་བའི་རྟོག་གཞི་མེད།། རིགས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ།། མཉམ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་འཁྲུལ།། དྲི་མེད་བདུད རྩིའི་རྒྱ་བཅིངས་བདེ།། ཕྱོགས་མཐའ་ཀུན་ཏུ་མ་སྤྲོས་ཀྱང།། བཀའ་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གསལ།། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དབྱེར་མེད་ལ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་སྟོངས་འཁྲུལ།། གཉིས་མེད་བདུད་རྩི་ལ་བལྟས བདེ།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་མེད་པ།། གཡུང་དྲུང་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ལ།། བཅུ་དང་ལྔ་རུ་བརྟག་བྱས་ཏེ།། བསྲིངས་དང་བསྡམ་ཞེས་རྟོག་པ་འཁྲུལ།། བདུད་རྩི་བསྲིངས་ཏེ་བསྟིམས་ན་བདེ།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་ངོ བོའི་གསུང།། བརྗོད་པ་ལ་འདས་སྨྲར་མེད་ལ
Chinese
如果还没有达到那个本然的境界，就请努力修持，这样说道：唉玛吙！自性，超越了清净相的境界。显现任何事物却又什么都不是，随心所欲的自性显现。无有比喻，超越比喻，因为脱离比喻而如同虚空。成办一切所愿，如同莲花不被欲望的过失所染污。对一切都清晰，且遍布一切，是一切事物的本体，是甘露。无有净秽之分，是清净中的至高者，被称为清净。在清净的虚空中，太阳升起却被云遮蔽，如同失去光明陷入黑暗。自心执着，如同亿万太阳升起般光明，却被乌云般的黑暗所覆盖。虽然显现了意义的一点点方面，却没有显现出来，现在还要看看自心。种姓之子，安住于平等之中，延伸到自己的心中去证悟吧！这样就能领悟了。之后，大菩萨等眷属们结跏趺坐。赞叹菩萨。双手合掌。眼睛半闭。屏住呼吸。压低声音。垂下下巴。如果观察自己的心性从何而来？因何而生？本体如何？获得什么果？对此，世尊也笑了，说道：解开我执的结。摧毁执着于我的橛。因为有主客二取的分别。所以跏趺坐、蹲坐、伸展、收缩都是错乱的。大甘露的安住方式是安乐的。从虚空光明的坛城中。太阳、月亮、彩虹、星星、闪电。心性无有边际，周遍一切。有分别念的一切显现都是心性。所以称赞和贬低都是错乱的。至高甘露的自明是安乐的。对于身体和心识的假名安立。没有区分肢体的分别基础。对于区分种姓的手印。执着于平等性是错乱的。无垢甘露的束缚是安乐的。虽然没有向任何方向延伸。无言自生的智慧却很清晰。对于境和根无有分别。执着于我的空性见是错乱的。观待于无二甘露是安乐的。法界和智慧无有分别。对于永恒不变的雍仲常续。执着于十和五的分别。所以伸展和收缩的念头是错乱的。甘露伸展并融入是安乐的。法性清净本性的开示。超越言说，无法言说
English
If you have not yet reached that very state of Suchness, then please strive in your heart, and thus he spoke: Emaho! Self-nature, transcends the realm of pure signs. Appearing as anything, yet being nothing, the self-nature of whatever is desired arises. Without example, transcending examples, because it is free from examples, it is like the sky. Accomplishing all desires, like a lotus unstained by the faults of desire. Clear to all, pervading all, the essence of all things, it is nectar. Without distinction between clean and unclean, it is the supreme of purity, called purity. In the pure sky, the sun rises but is covered by clouds, like losing light and falling into darkness. Self-mind attached, like a billion suns rising with light, but covered by cloud-like darkness. Although a little aspect of meaning appears, it has not manifested, now also look at your own mind. Son of lineage, rest in equality, extend it to your own mind and realize it! Thus you will comprehend it. Then, the great bodhisattva and other retinues sat in the lotus position. Praising the bodhisattva. Hands folded. Eyes half-closed. Holding the breath. Lowering the voice. Drooping the chin. If one examines from what cause this self-nature arises? What conditions create it? What is its essence? What fruit is obtained? To that, the Bhagavan also smiled and said: Untie the knot of self-grasping. Subdue the stake of clinging to self. Because there is the duality of subject and object. Therefore, sitting cross-legged, squatting, stretching, and contracting are confused. The way of dwelling in the great nectar is blissful. From the mandala of the sky of light. Sun, moon, rainbow, stars, lightning. Mind-nature is without limit, pervading all. Whatever appears with conceptual thought is mind-nature. Therefore, praise and blame are confused. The self-illumination of the supreme nectar is blissful. For the imputed names of body and mind. There is no basis for distinguishing limbs. For the mudra of distinguishing lineages. Clinging to equality as supreme is confused. The bond of stainless nectar is blissful. Although not extended in any direction. The self-born wisdom without words is clear. For objects and senses without distinction. The view of emptiness clinging to self is confused. Looking at non-dual nectar is blissful. Dharmadhatu and wisdom are without distinction. For the eternal continuity of Yungdrung. Clinging to the distinction of ten and five. Therefore, the thought of stretching and contracting is confused. Stretching and dissolving the nectar is blissful. The teaching of the pure essence of Dharma-nature. Transcending expression, unspeakable.