Tibetan
་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།300དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཨེ་མའོ་ཐ་སྙད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་། །འདི་ལ་མེད་པས་སྒྲོ་སྐུར་མེད། །མཉེན་ཅིང་དམིགས་བྱའི་ཡུལ་མེད་པས། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཏིང་དཔག་མེད། །མིང་དུ་གདགས་པའི་རྟེན་མེད་པས། །ཇི་སྙེད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་མཚོན་དུ་མེད། །བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཡིད་ཀྱིས་འཇོག་པ་མི་འབྱུང་ན། །དེ་ནི་བླ་མེད་སྙིང་པོ་ཡིས། འདའ་བར་མི་མཛད་དམ་པའི་ཀློང་། །ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱར་མི་སྣང་བས། ཁྲེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ལ་དགོངས་སུ་ཡོད་པ་མིན། །མི་དགོངས་པ་ཉིད་དགོངས་པའི་མཆོག །ཡེ་ནས་མཉམ་གནས་དགོངས་པའི་མཆོག །མ་བསམས་ཐིག་ལེ་སྒྲོ་མེད་པས། །བརྟག་པར་དཀའ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དུའང་མེད། །གཞན་གྱིས་ཡོད་མིན་ལྟ་བ་ལ། །འདི་ཞེས་ལྟ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། །འཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་མིན་ན། །དེ་ནི་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་འཐོབ ཨེ་མའོ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །བསྐལ་པ་འབུམ་བརྒྱར་བཙལ་བ་བས། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་གསལ་སྙོམས་ན། །ཡུད་ཀྱིས་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཡོ་བ་མེད། །འཁོར་བར་ཤི་བ་སློང་བའི་རྩི། །འདི་ལ་ཅིར་ཡང་བསམ་མེད་པས། །སུས་301༄༅། །ཀྱང་མི་བསམ་བསྒོམ་དུའང་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །སངས་རྒྱས་ལོགས་ན་ཡོད་པ་མིན། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ན་མི་གནས་པས། །ཡེ་ནས་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དོ། །བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ནི། །ས་ལེ་བར་ཡང་བསམ་དུ་མེད། །བསམ་མེད་མི་བསམ་བསྒོམ་དུ་མེད། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་འདས། །དེ་བཞིན་བསམ་མེད་སྙིང་པོ་ལ། །ཅིར་ཡང་མ་བསམ་དེ་བཞིན་པ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ། །དེ་ནི་བསམ་མེད་སྙིང་པོའི་མཆོག །བསམ་པར་བྱ་བ་གང་ནའང་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རང་རིག་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅིར་ཡང་མི་གཡོའི་ཀློང་ནས་བཙལ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་ཐམས་ཆེན་ནི། །ལུང་བསྟན་མི་འབྱུང་བསྟན་དུ་མེད། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེ་དཀྱིལ་ནས། །སྤྲུལ་པ་པོ་ཡང་སྡོད་སངས་རྒྱས། །དྲང་ཞིང་དམ་པར་མི་འགྱུར་བའི། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད། །འཕགས་ལ་མི་རིང་ལྷང་ངེའི་ལམ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོངས་ན་གནས
Chinese
《大虚空王广大续》中，思考与禅修之品第八。300此后，薄伽梵进入殊胜之等持，并宣说此偈：唉玛吙，名言尘许亦无有，因此无有诽谤。柔软且无有可缘之境，因此无有可学之处。菩提心无有深度可测，无有可命名的所依，超越所有言说之境，无法以词语和文字来表达。对于无法指示的法性，若无有以心安住，那以无上心髓，不住于胜妙之界吗？因不显现为智慧手印，故无法以狡诈之方便抓住。于彼无有可思，不思即是思之胜。本初俱生即是思之胜。未思之明点无有虚妄，故难以观察且非有。正直者们亦不思，于他人有无之见，不作此是之观，若连获得亦不欲求，那便获得殊胜之心髓。唉玛吙，此心之行境，胜过于亿万劫寻求，若智慧明点清明调适，顷刻便能获得心髓。菩提心不动摇，是轮回中起死回生之药。于此无有任何思，谁301༄༅། 亦不思亦不修。因此，除了心之外，无有另外的佛。不住于内外二者，故本初无有可寻之处。甘露菩提心性，刹那间亦不可思。无思不思不可修，超越界与智慧本身。如是于无思心髓，不思任何即是如是。如是安住之彼，即是无思心髓之胜。无有任何可思之事，空性与法界，自明心髓如是性，于无有任何动摇之界中寻。欲求菩提之所有，不出现授记不可示。真实佛陀于彼中，化身者亦住佛位。不正直且不神圣之彼，于彼有法之精髓。不远于圣者，朗然之路，安住于圣者之界。
English
From the Tantra of the Great King of Space, the Expanded: The Chapter on Thinking and Meditating, the Eighth. 300 Then, the Bhagavan, having entered into the supreme samadhi, spoke this verse: Emaho, not even a mote of terminology exists in this, therefore there is no slander. Being soft and without an object of focus, therefore there is nothing to be learned. The mind of enlightenment has no depth to fathom, without a basis for naming, it transcends all that can be spoken of, it cannot be expressed by words and letters. If there is no arising of mental fixation on the nature of reality that cannot be shown, then by the unsurpassed essence, does it not abide in the realm of the holy ones? Because it does not appear as a wisdom mudra, it cannot be grasped by cunning means. There is no thought of it. Non-thought itself is the best of thoughts. Primordial co-emergence is the best of thoughts. Because the unthought-of bindu is without falsehood, it is difficult to examine and is non-existent. Even the hermits do not think of it. In the view of whether others exist or not, one does not look at it as "this." If one does not even desire to attain it, then one attains the supreme essence. Emaho, this realm of the mind's activity, is better than searching for a hundred million kalpas. If the bindu of wisdom is clear and balanced, one will quickly attain the essence. The mind of enlightenment is unwavering, it is the elixir for reviving the dead in samsara. Because there is no thought of anything in this, who 301༄༅། also does not think or meditate. Therefore, other than the mind, there is no Buddha elsewhere. Because it does not abide in either inner or outer, there is no place to search for it from the beginning. The nectar of the mind of enlightenment itself, cannot be thought of even for a moment. Non-thought, non-thinking, cannot be meditated upon, it transcends the realm and wisdom itself. Likewise, in the essence of non-thought, not thinking anything is just as it is. That which abides in suchness, that is the best of the essence of non-thought. There is nothing to be thought of anywhere. Emptiness and the realm of phenomena, the essence of self-awareness is suchness. Search from the realm of non-movement. All those who desire enlightenment, prophecies do not arise and cannot be shown. The true Buddha from within that, the emanation also abides as a Buddha. That which is not upright and not sacred, in that there is the essence of Dharma. Not far from the noble ones, the clear path, abides in the realm of the noble ones.