Tibetan
ཏེ། །དམིགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དབུས། །དམིགས་སུ་མེད་པ་རྙེད་ནས་སྨིན། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད། །དགོངས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལ་དགོངས། །དཔྱད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་སྤྱད། །གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་སྙིང་པོས་གཞིག །བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་བསམ། །གང་ཡང་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ངང་ དེ་བཞིན་བཞག་ན་བསྒོམ་ཞེས་བྱ། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་རྣམ་པར་དག །གདོད་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །སྒྲ་མིང་ཚོགས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་དུ་མེད། །ཡེ་ནས་འཇིགས་མེད་ཐོག་རྒལ་བས། །དཔའ་བོ་སྐྱེས་བུ་བླ་མེད་ས། །དེ་ལ་སྦྱངས་པ་མི་དགོས་ཏེ། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིན་ཀྱིས་བདག །མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འདི། །ཐེག་པའི་མཆོག་སྟེ་བླ་ན་མེད། །གདོད་ནས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དངོས་པོར་བསྟན་པར་མ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལས་མི་འགག་རྒྱལ་བ་འབྱུང་། །མི་ཆགས་མི་རྟོགས་མི་གནས་པས། །ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་མི་གནས། །བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ནི། །བསམ་མེད་མི་བསམ་བསྒོམ་དུ་མེད། ཁོ།ས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཚིགས་ལས་འདས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་མེད། །ཨེ་མའོ་ཐ་སྙད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་། །འདི་ལ་མེད་པས་སྒྲོ་སྐུར་མེད། །ཉན་ཅིང་དམིགས་བྱའི་ཡུལ་མེད་པས། །བསླབ་པར་བྱ་བ་297༄༅། །ཡོད་པ་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཏིང་དཔག་མེད། །ཇི་སྙེད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །མིང་དུ་གདགས་པའི་རྟེན་མེད་པས། །སྒོ་ཕུགས་མ་འཁྲུལ་དམ་པའི་མཆོག །བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཡི་གེས་མཚོན་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །བརྟགས་པར་དཀའ་ལ་ཡོང་པར་མིན། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དུ་ཡང་། །མ་བསམས་ཐིག་ལེ་སྒྲོ་མེད་པས། །བྱང་ཆུབ་ཡིན་ཞེས་བསམ་མི་རུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསམ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །སྐྱེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་གཞི། །འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་སྐུའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ལམ་གྱི་མཆོག །བསམ་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ན་དགོངས་པའི་ཕུལ། །རང་བྱུང་ཐམས་ཅད་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་གཞི་ཉིད་གཞི། །འདི་ཞེས་མཚོན་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་དམ་པའི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཅིར་ཡང་མེད་དེ་སྣང་མཐའ་ཡས། །གྲུབ་པའི་ས་སྟེ་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ལམ་གྱི་མཆོག
Chinese
དེ།།无缘虚空般的中央，无缘之境寻得而成熟。佛陀菩提萨埵尊，于无思之义而思，于无察之义而行，以无坏之精要而基定，于无思之义而思。若于无所寻觅之自性，如是安住，则名为修。不生不灭，极清净，本初即不可言说，因超离言语名相之故，不可于自性中指示。本初即无惧，超越一切，英雄丈夫至上处。于此无需勤修，无实之自性，如日之光辉。此不变金刚乘，乃乘之殊胜，无上之乘。本初即空性之法性，未曾开示为实有，然由此不灭生出胜者。不执着，不分别，不住留，不滞留于禅定之味。甘露菩提心之自性，无思，非思，不可修。ཁོ།超越地等次第方便之语，是故心上无有佛。唉玛，名言尘许亦无有，因此于此无有增损。听闻及所缘之境皆无有，故无有可学之处。菩提心无有深度可测，超越一切言说之境。无有可立名之所依，门径根本不谬误，乃殊胜之至尊。无需修证二谛，文字亦无少许可表诠，难以测度且不可得。正直者亦不可思，无思之明点无有增损，故不可思为即是菩提。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，无思无修之品第七竟。此后，薄伽梵入于可思可修之三摩地，特为此而宣说：无生菩提心乃万象之基，不可指此为何物，故为佛陀之身。无有行持于成就之边际，乃道之殊胜。若无任何思念，则为见解之极峰。自生一切乃万象生起之基，不可指此为何物，不可测度，故为殊胜之界。菩提心一无所有，然显现无边。乃成就之地，不欲成就，乃道之殊胜。
English
Then, in the center like aimless space, the state of aimlessness is found and matured. The Buddhas and Bodhisattvas themselves contemplate the meaning of non-thought, practice the meaning of non-examination, establish with the essence of indestructibility, and contemplate the meaning of non-thought. If one remains in the state of nothing to be sought, it is called meditation. It is unborn and unceasing, completely pure. From the beginning, it is inexpressible, because it transcends the collection of sounds and names, it cannot be shown in its own nature. From the beginning, it is fearless, surpassing all, the supreme place of the heroic being. There is no need to practice it, the nature of non-existence is the master of the day. This unchanging Vajra Vehicle is the supreme of vehicles, the unsurpassed. From the beginning, in the nature of emptiness, it has not been taught as an entity, but from it, the victorious ones arise without ceasing. Without attachment, without understanding, without abiding, without attachment to the taste of samadhi. The nature of nectar Bodhicitta is unthinkable, non-thinking, and cannot be meditated upon. Kho. It transcends the words of the stages of skillful means, therefore there is no Buddha in the mind. Emaho, not even a speck of terminology exists, therefore there is no addition or subtraction here. Since there is no object to be heard or aimed at, there is nothing to be learned. Bodhicitta has no depth to measure, it transcends all realms of expression. There is no basis for establishing a name, the gate and root are not mistaken, it is the supreme of the noble ones. There is no need to accomplish the two truths, and not even a speck of a letter can express it, it is difficult to measure and unattainable. Even the righteous ones cannot think about it, the unthought bindu has no addition or subtraction, so it should not be thought of as Bodhi. Thus it is said. From the Vajrasattva, the Great King of Space, the Extensive Tantra, the seventh chapter, the chapter on non-thinking and non-meditation, is complete. Then, the Bhagavan entered into the samadhi of thinkable and meditable, and especially spoke this verse: The unborn Bodhicitta is the basis of all phenomena, it cannot be pointed out as this, therefore it is the body of the Buddha. There is no practice at the end of accomplishment, it is the supreme of the path. If there is no thought at all, then it is the peak of view. Self-arisen everything is the basis of the arising of all phenomena, it cannot be pointed out as this, it cannot be measured, therefore it is the supreme realm. Bodhicitta is nothing at all, but it appears boundless. It is the ground of accomplishment, not desiring accomplishment, it is the supreme of the path.
Tibetan
།བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་བསམ་མི་བྱ། །བསམ་མེད་གཡོ་བ་མེད་298པ་དགོངས་པ་སྟེ། །ལྷུན་གྲུབ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་གི །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་ཉིད། །གློག་བཞིན་མྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཞིང་སྣང་ཡང་མ་བཅོས་པ། །བསམ་མེད་གྱི་ནར་བཞག་པ་སངས་རྒྱས་ཐུགས། །དཀའ་ཕྱིར་སླ་ཞིང་སླི་ཕྱིར་དཀའ་བ་འདི། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་སུ་མེད་པ་ན། །བདེ་གཤེགས་ཐུགས་ཉིད་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་རིག་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད། །རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དེ་དེ་ལ་མི་བསམ་ཞིང་། །དེ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བཙལ་མི་བྱ། །རང་རིག་སངས་རྒྱས་ཞེས་པར་རབ་ངེས་ན། །མཆོག་མི་བསམ་ཞིང་གྲུབ་པའི་མཆོག་མི་སྤྱད། ་།བ་པ་དེ་ཡང་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །བསམ་ཞིང་མི་བསམ་དེ་བཞིན་བསམ་པ་བྱ། །བསམ་པའི་སྙིང་པོ་གང་ནའང་མེད་པ་དེ། །ཡུལ་ལས་མི་བཙལ་དེ་བཞིན་གནས་མི་བྱ། །རང་རིག་སྙིང་པོ་རང་གི་ཀློང་ནས་བཙལ། །རང་རིག་དེ་ཡང་ངེས་པར་གནས་ཙམ་ན། །གནས་པ་དེ་ཡང་གྲུབ་པའི་ཚིག་ལས་འདས། །ཡོད་པའི་ཆོས་ནི་སུས་ཀྱང་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །མེད་པའི་ཆོས་ནི་གང་ནས་བཙལ་མི་རྙེད། །དཔྱད་པས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་རུང་མ་ཡིན་པ། །དཔྱད་པའི་རྗེས་སུ་སྙེག་བྱེད་ཐར་བའི་གེགས། །བཙལ་བས་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མིད་པས། །བཙལ་བས་ཐར་པར་འདོད་བ་བུས་པའི་ལས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་299༄༅། །བསྟན་པས་ཡུལ་མེད་པས། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ཡི། །བསམ་པས་ཀྱང་ནི་ཤིན་ཏུ་སྙེག་པར་དཀའ། །ཆོས་ཀྱི་སྙིངཔོ་གང་ཡང་དངོས་མིན་ལས། །ཆགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ངང་གིས་འཆར། །གཞན་གྱི་ཡུལ་མེད་སྙིང་པོའི་ཡུལ་མཆོག་འདི། །བསྟན་ཅིང་བརྗོད་པར་དཀའ་ལ་དམིགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །གང་ལའང་མ་ཆགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཡི། །ཡུལ་མེད་དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱའི་སྐུ་འབར་བ། །དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་འདི་ལས་ནི། །ལྷག་པར་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་དུ་མེད། །ས་ས་མཚོན་པས་གྲུབ་རེ་ཡེ་ནས་ཞབྲུལ། །སྙིང་པོའི་ཡུལ་མེད་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །བཙལ་བས་ཐར་པར་འདོད་པ་བུས་པའི་ལས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ། །དཔྱད་པས་རྗེས་སུ་སྙེག་པ་ཐར་པའི་གེགས། །དོན་དང་མི་དོན་བདེ་དང་མི་བདེ་ཉིད། །འདི་ལ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད་པས་བསྒོམ་མི་བྱ། །མི་བསམ་མི་ཡེངས་མི་བལྟ་མི་བསྒོམ་པར། །ཇི་བཞིན་ཐིག་ལེར་མ་བཅོས་དེ་བཞིན་བཞག །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ
Chinese
不應思維不可思議之義，無思無動乃是意， 任運成就殊勝自生佛，菩提心即是種種生起之因。 如電般迅速的種種分別念，無論如何運行顯現亦不作改造， 安住於無思之中乃是佛陀之心意。因難而易，因易而難之事， 若連善逝亦無法思及，善逝之心即是勝者的意， 有情之覺性即是不動搖。 勝者之心不應思維，不應安住於彼，不應尋覓。 若能確信自覺即是佛，則不思勝妙，亦不享用已成就之勝妙。 彼亦無法指示說就是這個，應如是思維思維與不思維。 思維之精髓無處可尋，不應從外境尋覓，亦不應安住其中。 自覺之精髓應從自身之中尋覓，自覺亦僅僅是安住， 安住亦超越了成就之言詞。有之法無需任何人去證成， 無之法從何尋覓亦不可得。無法以分析研究而到達頂點， 追隨分析研究乃是解脫之障礙。以尋覓而欲獲得之境並不存在， 以尋覓而欲解脫乃是愚癡之行徑。此普賢王如來之大法性， 乃是佛法之精髓，因宣說而無境。 心之意識極其迅速，思維亦難以追及。 佛法之精髓並非實有之物，然自然顯現貪戀之姿態手印。 此無他境之精髓殊勝境，難以指示言說，亦無微塵可作目標。 不執著於任何事物，卻執著於彼，從無境之中，手印之身光芒四射。 此即是殊勝佛陀，除此之外，勝者亦無可宣說。 以地喻地，本來即是錯謬，精髓之無境，遠離了成就之邊際。 以尋覓而欲解脫乃是愚癡之行徑，對於普賢王如來之大法性， 以分析研究而追隨乃是解脫之障礙。意義與非意義，安樂與不安樂， 於此皆不存在，故不應修持。不思維，不散亂，不觀看，不修持， 如實安住於明點，不作改造。如是說。金剛薩埵。
English
One should not contemplate the meaning of the inconceivable; non-thinking, non-moving is the intention. The spontaneously accomplished, sacred, self-born Buddha's Bodhicitta is the very source of all things. Various thoughts, as swift as lightning, however they may move and appear, do not alter them. To rest in non-thinking is the mind of the Buddha. This which is easy because it is difficult, and difficult because it is easy, If even the Sugata cannot conceive of it, the Sugata's mind itself is the intention of the Victorious Ones. The awareness of sentient beings is itself unmoving. The mind of the Victorious Ones should not be thought about, should not be dwelled upon, should not be sought. If you are certain that self-awareness is the Buddha, then do not contemplate the supreme, and do not practice the accomplished supreme. That also cannot be pointed out as "this." One should think about thinking and not thinking in the same way. The essence of thinking, which is nowhere, should not be sought from external objects, nor should one dwell in it. The essence of self-awareness should be sought from within one's own space. Even when self-awareness is definitely just abiding, That abiding also transcends the words of accomplishment. No one needs to prove that which exists. That which does not exist cannot be found no matter where you search. It cannot be reached by analysis. To pursue analysis is an obstacle to liberation. Since the object to be found by searching does not exist, To desire liberation by searching is the work of a fool. This great Dharma nature of Samantabhadra, Is the essence of Dharma, because it is taught, there is no object. The mind's consciousness is extremely swift, and even thinking is very difficult to pursue. Since the essence of Dharma is not something real, the mudra of attachment naturally arises. This supreme object of the essence, which has no other object, is difficult to teach and express, and there is not even a mote of dust to aim at. Not attached to anything, yet attached to that, from that objectless state, the body of the mudra blazes. This is the sacred Buddha, and beyond this, the Victorious Ones have nothing more to say. To illustrate earth with earth is inherently mistaken. The objectless state of the essence is free from the extremes of accomplishment. To desire liberation by searching is the work of a fool. For the great Dharma nature of Samantabhadra, To pursue analysis is an obstacle to liberation. Meaning and non-meaning, happiness and unhappiness, Are completely absent in this, so do not meditate. Without thinking, without distraction, without looking, without meditating, Rest as it is, unaltered, in the bindu. Thus it is said. Vajrasattva.