Tibetan
བྲས་རབ་དམ་པ་འདི། །འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་ནང་ན་ཐོབ། །མ་མོ་ལམ་རྒྱུད་ལུང་ལས། མ་མོའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་དག་རབ་བཤད་པ། །ས་དང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་དང་ཡང་། །སྤོང་བ་བཞི་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། །རྐང་པ་བཞི་དང་ཚོགས་ལམ་གྱི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པའོ། །ངོ་བོ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །ལུས་དྲན་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡང་། །མ་མོ་ལུས་དྲན་ཉེར་གཞག་སྟེ། །མི་བརྗེད་ཕྱིར་ན་དྲན་པ་སྟེ། །ཀུན་ལ་ཚུལ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བཅུ། །དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔ་སྟེ། །ངོ་བོ་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདུན་ཡིན་ལ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ལྔ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །གསུམ་དུ་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །བྱ་བྲལ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྟོང་པ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན། །མ་མོའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ། །མཚན་མ་མི་འབྱུང་གང་ཡང་མེད། །དཔེར་ན་མེ་ལས་དུ་བ་བཞིན། །དུ་བས་མཚོན་པའི་མེ་དང་ནི། ། མཚན་མས་མཚན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །གོལ་ས་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བས་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ། །མཁས་པས་ནན་ཏན་བྱ་བ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་ལས་ནི་མཚན་མ་འབྱུང་། །མཚན་མའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་ལ། །གནས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྐྱེ། །རྟོགས་པས་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་སྤོང་། །སྤངས་པས་ངན་འགྲོ་སྲིད་ལམ་སྒྲོལ། །མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །པི་ལུ་ར་དང་པི་ཐ་ར། །མུ་སྟེགས་པ་ཡི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དེ་ལྟར་ཏེ། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ཡིན། །མ་ནུ་ས་རའི་དོན་མ་རྟོགས། །རང་སེམས་གོལ་བའི་སྣང་བ་ལས། །སྒྱུ་མ་རང་གསལ་ཡུལ་ལ་རོལ། །རང་རང་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ལ། །གོང་མ་གོང་མས་གཞལ་བ་ན། །འོག་མ་འོག་མས་མེད་པར་སྣང་། །མེད་པ་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ། །གོལ་བས་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་། །སྨིག་རྒྱུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན། །མེད་པ་སྣང་བས་ངོ་མཚར་ཏེ། །གྲོལ་བ་ཤེས་པས་ངོ་མཚར་རོ། །གོལ་བའི་ངོ་མཚར་དམན་པ་ནི། །ལས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་ཏེ། །གོལ་བ་ཁྱད་པར་ངོ་མཚར་ཆེ། །བླ་མའི་མན་ངག་ངོ་མཚར་ཆེ། །མ་མོ་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་དང་། །རྫོགས་ཆེན་ཡང་ནི་གོལ་བ་སྟེ། །ཏིང་འཛིན་ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཏིང་འཛིན་ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་ཅན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །སྣང་སྟེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །བསྒོམ་དང་བཟླས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །
Chinese
此殊胜之果，乃于所得之果中获得。 嘛莫道次第之经中，嘛莫之果所示之第四品。 之后详尽宣说，地与道之体性，即四念住，以及四正断，与神足之，四支，及资粮道之，体性，如是认为。 体性乃心之自性。 此亦应如是知晓。 身念住者，嘛莫身念住也。 以不忘故，是为念住。 于一切应知此理。 加行道之体性有十，五根与五力也。 体性非心之外。 见道有七，修道亦有五，果道之体性，智者应知为三。 无修圆满之体性，乃空性无为任运成就。 证悟嘛莫之体性时，无有不显现之相。 譬如火与烟，以烟所表之火， 以相所表之体性，无有任何错谬之处。 是故于最初之体性，智者应精勤。 从体性生起相，由相之门于体性，生起安住之证悟。 以证悟而遣除增益与诽谤，以遣除而解脱恶趣轮回之路。 无相之体性，乃皮鲁拉与皮塔拉，外道之修持。 体性之差别如是，共同之体性如下。 不解玛努萨拉之义，从自心错谬之显现中，于幻化自显之境中享乐。 于各自显现为幻化之时，以上以上衡量时，以下以下显现为无。 无者不应显现，以错谬故显现为有。 如执取阳焰之识，无者显现甚为稀奇，知解脱者甚为稀奇。 错谬之稀奇较低劣者，乃业之神变稀奇，错谬之殊胜稀奇大。 上师之口诀稀奇大。 嘛莫生起与圆满，及大圆满亦为错谬，三摩地神变稀奇大。 具有三摩地神变之稀奇，如乾闼婆之城市般，显现而实为空无。 如是于空性之三摩地中，修习与念诵有何用？
English
This excellent fruit is obtained among the fruits that are obtained. In the Mamo Path Lineage Scripture, the fourth chapter, which teaches the fruit of Mamo. Then, the nature of the grounds and paths is thoroughly explained, namely, the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of miraculous power, and the characteristics of the accumulation path, as it is believed. The nature is the intrinsic nature of the mind. This should also be understood as follows. The mindfulness of the body is also the Mamo mindfulness of the body. Because it is not forgotten, it is mindfulness. This principle should be understood by all. The characteristics of the path of joining are ten, the five faculties and the five powers. The nature is not other than the mind. The seeing path has seven, and the meditation path also has five. The characteristics of the fruit path should be known by the wise as three. The characteristic of effortless perfection is emptiness, unconditioned, and spontaneously accomplished. When realizing the characteristics of Mamo, there is nothing that does not appear as a sign. For example, like smoke from fire, the fire indicated by smoke, The characteristic indicated by the sign, there is no error whatsoever. Therefore, the wise should diligently engage in the initial characteristic. From the characteristic arises the sign, and through the door of the sign, realization arises that abides in the characteristic. With realization, exaggeration and slander are abandoned. With abandonment, one is liberated from the path of evil destinies and existence. The characteristic without signs is Pilura and Pitara, the practices of the Tirthikas. The distinctions of characteristics are such, and the general characteristic is as follows. Not understanding the meaning of Manu-sara, from the appearance of the mind's delusion, one enjoys the self-illuminating realm of illusion. When each appears as illusion, when measured by the higher and higher, the lower and lower appear as non-existent. The non-existent should not appear, but due to delusion, it appears as existent. Like the consciousness that grasps mirages, it is wonderful that the non-existent appears, and it is wonderful to know liberation. The lesser wonder of delusion is the wonder of the magical powers of karma, and the extraordinary wonder of delusion is great. The instructions of the lama are very wonderful. Mamo generation and completion, and Dzogchen are also delusions, and the magical powers of samadhi are very wonderful. The wonder of the magical powers of samadhi, like the city of the Gandharvas, appears but is only non-existent. Therefore, what is the use of meditating and reciting in such a non-existent samadhi?
Tibetan
མེད་པས་ཡོངས་གྲུབ་འགྱུར་བ་ན། །བླ་མའི་མན་ངག་ཅི་ལ་དགོས། །དེ་དག་རིག་པ་བདེན་མོད་ཀྱིས། །རེ་ཞིག་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །མེད་པ་གསུང་བ་གཉིས་པ་ལ། །རེ་ཞིག་ཡོད་པ་གཉིས་པ་ཡིན། །གོལ་བ་དངོས་པོ་གཉིས་པ་ལ། །དངོས་པོའི་གནས་པ་བཞི་པ་སྟེ། །གོལ་བའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །མེད་པས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཀྱང་། །མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་སྟོན་པ་ལྟར། །ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་ལྟར། །མེད་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། །དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་ཚོལ་བ་ལས། །གོལ་བ་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན། །དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས། །སཱ་ལུའི་ འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལ། །ས་གཞི་དང་ནི་ལུད་དང་ཆུ། །རྨོད་པ་ལ་སོགས་རིམ་པ་ཀུན། །སཱ་ལུའི་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སཱ་ལུའི་རྒྱུ་ལས་ས་ལུ་ཡི། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཐབས་སུ་སྣང་། །དེ་བཞིན་རྟོག་བཅས་གསུམ་པ་ཡང་། །བཞི་པོ་རྟོགས་མེད་འབྱུང་པའི་རྟགས། །ཡིན་པར་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི། །སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་མ་བཀག་པར། །རྣམ་རྟོག་མྱོས་པའི་སེམས་འདི་ཡིས། །སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་མེད་པ་ཡོད། །ཡོད་པ་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དོན་བྱེད་མི་ནུས་མེད་དང་འདྲ། །མེད་པས་དམན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དོན་བྱེད་ཕྱིར་ན་ཡོད་ཀྱང་འདྲ། །བསྐྱེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་འདི། །རྫོགས་པའི་རིམ་པས་མ་བསལ་བར། །སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྐྱེད་པའི་རྟོག་པས་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་དང་རྫོགས་ཆེན་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྣམ་རྟོག་རླུང་འདི་མ་འགགས་བར། །ཡེ་ཤེས་མེ་འདི་འབར་མི་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་མེ་འདི་མ་འབར་ན། །མ་རིག་མུན་སེལ་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་རིག་མུན་པ་མ་བསལ་བར། །རང་རིག་རང་གསལ་རང་ལས་འབྱུང་། །རང་རིག་རང་གིས་མ་གསལ་བར། །སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མེད། །དཔེར་ན་བུ་གའི་རླུང་མ་བཀག །མར་མེ་འབར་བར་མི་འགྱུར་ལ། །མར་མེ་འབར་བར་མ་གྱུར་ན། །མུན་པ་བསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་མི་གནས་ཀྱང་། །སྦྱིན་པའི་ཚོགས་ལ་འབད་དེ་བསླབ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་སྨིན་པར་འགྱུར། །སྨིན་པས་རྣམ་རྟོག་ཉེར་ཞི་ནས། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ལེགས་གནས་འགྱུར། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟ་བུ། །གང་གིས་མི་ཤེས་དམུ་ཅོར་དུ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ནི། །ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་འདོད་པ་ཡིན། །མ་མོ་ལམ་རྒྱུད་ ལུང་ལས། ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་མ་མོའི་ས་དང་ལམ། །འབྲས་བུའི་རྟ
Chinese
若以无而成办，何需上师口诀？彼等智慧虽真实，然且如此而知之。言说无者为二取，然且有者为二取。迷乱事物为二取，事物之住为四取。不转为迷乱事物，虽不以无转为有，如指端示月亮般，如寻觅有之体性般，无为方便之支分。较之寻觅事物之住处方便，迷乱为方便之差别。譬如稻谷之种子，稻穗之果实生起时，土地以及肥料与水，耕耘等等次第皆，不转为稻穗之果实，然从稻谷之因，稻谷之果实生起之方便而显现。如是具念第三者，亦为四者无念生起之征兆，如是过去之佛陀所说。如何显现之分别念此，于生起次第未遮止前，为此分别念迷醉之心，如何证悟空性任运成？是故生起无者有，有者非深奥，不能成办义故与无同。非以无而低劣，成办义故与有亦同。生起之分别念微细此，若未以圆满次第而遣除，不转为证悟无生，因生起之分别念而衰损故。圆满与大圆满亦如是，若未止息分别念风此，智慧之火不转为燃烧。若此智慧之火未燃烧，不能遣除无明黑暗，若未遣除无明黑暗，自明自显自性生。若自明未由自性而显现，无有身等等之名言。譬如若未遮止孔隙之风，不转为燃烧灯火，若未转为燃烧灯火，不能遣除黑暗也。虽不住于生起次第，然勤奋修习布施之资粮，由此自心将成熟，成熟故分别念渐息灭，转为善住于生起次第。道之体性如是者，若有不识者则盲修，与方便分离之空性者，是欲求虚空之衣者。玛莫道续经中，开显道之体性之第五品。之后玛莫之地与道，果之标
English
If accomplishment is achieved through non-existence, what need is there for the guru's instructions? Although those wisdoms are true, for the time being, understand them in this way. Speaking of non-existence is dualistic, and for the time being, existence is dualistic. Confusion of objects is dualistic, and the abiding of objects is fourfold. It does not transform into confused objects, and although it does not transform from non-existence into existence, like pointing to the moon with a finger, like seeking the characteristics of existence, non-existence is a branch of skillful means. Compared to seeking the skillful means of the abiding place of objects, confusion is a distinction of skillful means. For example, from the seed of a rice plant, when the fruit of the rice ear arises, the earth, as well as fertilizer and water, and all the stages of plowing, etc., do not transform into the fruit of the rice ear, but from the cause of the rice plant, it appears as a means for the fruit of the rice plant to arise. Likewise, the third with conceptualization is also a sign of the arising of the four without conceptualization, as the Buddhas of the past have said. How can this conceptual thought that appears, without obstructing the stages of arising, how can this mind intoxicated by conceptual thought realize emptiness, spontaneously accomplished? Therefore, the arising of non-existence is existence, and existence is not profound, because it cannot accomplish meaning, it is the same as non-existence. It is not inferior to non-existence, because it accomplishes meaning, it is also the same as existence. If this subtle conceptual thought of arising is not eliminated by the completion stage, it will not transform into the realization of non-arising, because it is weakened by the conceptual thought of arising. Completion and Great Completion are also the same, if this wind of conceptual thought is not stopped, this fire of wisdom will not transform into burning. If this fire of wisdom does not burn, it will not eliminate the darkness of ignorance, and if the darkness of ignorance is not eliminated, self-awareness, self-illumination, and self-nature will arise. If self-awareness is not illuminated by self-nature, there will be no terms such as body, etc. For example, if the wind of the hole is not blocked, it will not transform into burning a lamp, and if it does not transform into burning a lamp, it will not eliminate darkness. Although one does not abide in the arising stage, one should diligently practice the accumulation of generosity, and thereby one's own mind will ripen, and because of ripening, conceptual thoughts will gradually subside, and one will transform into abiding well in the arising stage. The nature of the path is such that if there are those who do not know it, they are blind practitioners, and emptiness separated from skillful means is desiring the clothing of space. From the Mamo Path Continuum Sutra, the fifth chapter, which reveals the nature of the path. Then the ground and path of Mamo, the sign of the fruit.