Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལས།། བདུད་རྩིའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཆེར་གཟིགས་སོ།། དེའི་ཚེ་ཞིང་ཁམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ནས་རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅིང། ཁ་ཅིག་ནི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གྲངས་མེད་པའི་སྣང་བ་ཀུན་ཀྱང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པར་སྣང་ངོ།། གདོད་ནས་མ་བཅོས་སངས་རྒྱས ཀུན།། རང་གི་གནས་ན་ལོངས་སྤྱོད་མཛད།། དེ་ལ་གྲངས་མེད་རྒྱ་ཆེན་ཚོགས།། ཞིང་ཁམས་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་གྲུབ།། སྐྱེ་འགྲོ་ཀུན་གྱི་གནས་སྤྱོད་དེ།། ཐ་དད་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བའི།། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་རྟག་པའི རྒྱུན།། ཉོན་མོངས་རྒྱུ་ལས་དེ་བསྐྱེད་ཅིང།། ང་རྒྱལ་ཆེན་པོས་གནས་པ་ལ།། ང་རྒྱལ་ཚོགས་བཅས་རགས་པར་སྤྱོད།། དེ་དག་གཉིས་དང་གསུམ་བཅས་པའི།། དྲེགས་པའི་མཐའ་ཀུན་དོན་དུ་གཉེར།། དེ་ཡི་རྒྱུ་དང རྐྱེན་དག་དང།། འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་རྒྱས་འགྱུར།། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་ཚོགས་བསྐྱེད་ཅིང།། ལྷ་མིན་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི།། ང་རྒྱལ་དྲེགས་པའི་མཐའ་གནས་པ།། རང་རྒྱུད་རྟག་པའི་མཐུ་དང ལྡན།། འགྲོ་གཞན་དེ་དག་གནས་མོས་པས།། དེ་ཉིད་བསྟན་པས་བཟུང་བར་བྱེད།། ཞིང་ཁམས་ཁ་ཅིག་གཏི་མུག་གི། ལོག་པའི་རྒྱུ་བཅས་ཀུན་སྤྱད་རྨོངས།། རྒྱུ་འབྲས་དོན་ཀུན་འཁྲུལ་པའི་མཐུས།། རྟག་ཏུ་མུན པའི་འཇིག་རྟེན་གནས།། དེ་དག་མཐུ་ཡིས་ཁམས་གསུམ་འདིར།། རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་སྤྱོད་པས།། བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་སྣང།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རབ་གསལ་བ།། དེ་དག་གཏི་མུག་ཆེན་པོས བསྒྲིབས།། དེ་མཐའ་བསྟན་པ་ལ་གནས་པའི།། རྨོངས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འཇུག། རང་གི་ལས་བཅས་རྣམ་སྤྱོད་པའི།། སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུན།། ཞིང་ཁམས་སྣང་བ་ཁ་ཅིག་ཏུ།། འདོད ཆགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་སྤྱོད་བདག།དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀུན་འདོད་པར།། ཉོན་མོངས་ཚོགས་བཅས་འཕེལ་བར་བྱེད།། རང་གི་ལས་བཞིན་འཇུག་བྱེད་ཅིང།། རྟག་ཏུ་ཆགས་སྲེད་ལེན་པར་གནས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་ སྒོ་མཐུན་པས།། ཡི་དྭགས་འཇིགས་རྟེན་ལ་སོགས་སྣང།། དེ་ནས་དེ་ལས་དེར་རྟོགས་པ།། བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་གཟུང་བར་བྱེད།། ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་ཏུ།། ཞེ་སྡང་ཆོས་ཀུན་རྣམ་སྤྱོད་དེ།། དེ་ཉིད་ཀུན་ནས ཞེན་པའི་མཐུས།། ཉོན་མོངས་ཆོས་ཀུན་སྐྱེད་པར་བྱེད།། དེ་དག་རྒྱུ་བཅས་འབྲས་བུ་ཉིད།། དམྱལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་སྣང།། རྒྱུ་རྐྱེ
Chinese
从那些的加持的影像中，看到了广大的甘露城市。那时，有些不可思议的刹土从烦恼的方面行事，有些则完全从精华智慧的集合中解脱出来，像这样，所有无数的显现都以各种方式被利用而显现。本来未曾造作的诸佛，在自己的处所享受。在那里，无数广大的集合，成就了不可思议的刹土。那是所有众生的处所和行为，在不同的二元对立的法显现中，像这样，有些是恒常的延续，从烦恼的因中产生，以大我慢而住，伴随着我慢的集合而粗略地行事。那些二者和三者一起的，追求所有傲慢的边际的意义。那些的因和缘，以及果自身使处所增长广大。从中产生烦恼的集合，以及非天城市等等，安住于我慢傲慢的边际，具有自身延续的恒常力量。其他的众生因为喜爱那些处所，所以被教法所掌握。有些刹土，愚痴的，伴随着邪见的因，一切都愚昧地行事。由于因果一切意义都颠倒的力量，恒常安住于黑暗的世界。那些的力量，在这个三界中，因果一切都如是行事，所以显现出旁生世界等等。诸法一切都非常明亮，那些被大愚痴所遮蔽。那些边际安住于教法，一切都进入愚昧的集合。各自伴随着业而如是行事，痛苦烦恼集合的延续。在有些刹土的显现中，贪欲自身的如是行事之主。那些诸法一切都贪求，伴随着烦恼的集合而增长。像自己的业一样进入，恒常安住于贪恋。因缘果的门一致，所以显现出饿鬼世界等等。从那之后，从那之中在那证悟，教法的形式被掌握。在有些大刹土中，嗔恨诸法一切如是行事，完全执着于那些的力量，产生一切烦恼之法。那些伴随着因的果自身，显现出地狱世界等等。因缘
English
From the blessings of those images, the vast city of nectar was seen. At that time, some inconceivable realms acted from the side of afflictions, and some were completely liberated from the collection of essence wisdom. Like this, all countless appearances were used and appeared in various ways. All Buddhas who were originally uncreated, enjoy in their own places. There, countless vast collections, accomplish inconceivable realms. That is the place and behavior of all beings, in the appearance of different dualistic dharmas, like this, some are a constant continuation, produced from the cause of afflictions, abiding with great arrogance, and acting roughly with the collection of arrogance. Those two and three together, pursue the meaning of all the limits of pride. Those causes and conditions, and the fruit itself, make the place grow vast. From that, the collection of afflictions is produced, and the city of Asuras, etc., abide at the limit of arrogance and pride, possessing the constant power of self-continuation. Other beings, because they like those places, are held by the teachings. Some realms, ignorant, with the cause of wrong views, all act ignorantly. Due to the power of the inversion of all meanings of cause and effect, they constantly abide in the dark world. By the power of those, in this three realms, all causes and effects act in this way, so the animal world, etc., appear. All dharmas are very clear, those are obscured by great ignorance. Those limits abide in the teachings, all enter the collection of ignorance. Each acts according to their own karma, the continuation of suffering and the collection of afflictions. In the appearance of some realms, the lord of desire itself acts in this way. Those dharmas all desire, and increase with the collection of afflictions. They enter like their own karma, and constantly abide in attachment. The doors of cause, condition, and result are consistent, so the preta world, etc., appear. After that, from that, enlightenment is attained in that, the form of the teachings is grasped. In some great realms, all dharmas of hatred act in this way, completely clinging to the power of those, producing all afflictive dharmas. Those with the cause, the fruit itself, the hell world, etc., appear. Cause and condition
Tibetan
ན་གོམས་ཤུགས་མཐར་ཕྱིན་པས།། རྟག་ཏུ་རང་གི་ལས བཞིན་སྤྱོད།། སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས།། བར་མཚམས་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་རྨོངས།། དེ་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་གཞན་དག་ཀྱང།། དེ་ཡི་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་ཅིང།། ཀུན་ནས་ཉེས་པའི་བལྟ་བ་ཡིས།། མཐའ་རྣམས ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་མྱོས།། ཞིང་ཁམས་གཞན་དག་ཁ་ཅིག་ཏུ།། ཕྲག་དོག་ལས་ཀྱིས་འཁོར་གྱུར་ཏེ།། བདག་ཅག་ཆོས་ཀུན་རྣམ་བརྟགས་པས།། དེ་དག་མྱ་ངན་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད།། རང་གི་ལྟ་བ་རྣམ་འཛིན པས།། ཐམས་ཅད་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས།། ཡོན་ཏན་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ།། ཀུན་ཏུ་འཛིན་པས་བདག་སྒྲུབ་བྱེད།། གཞན་རྟོགས་གནས་ཀུན་ཕྲག་དོག་ཉིད།། ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུད བཅས་པའི།། ཡན་ལག་གཞན་ཚོགས་རྣམ་བསྐྱེད་པས།། རྟོག་པའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྒྱས།། དེ་ལས་རྩ་བ་ཡན་ལག་གོ། རྒྱུ་དང་བཅས་ཀྱི་མིང་སོགས་གནས།། རང་གི་མཐུ་ཡིས་ཀུན་ཏུ་སྣང། དུས་ཀུན་མངོན པར་ཞེན་པའི་ཤུགས།། གཞན་དག་བསྟན་པ་ལ་གནས་བྱེད།། མངོན་པར་འཕོ་བའི་ལས་ཀུན་གྱིས།། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན།། རང་གི་ལས་དང་ལས་ཀྱིས་འཁོར།། དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་སྣང བས།། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར།། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཕེལ་ཞིང།། རྩ་བ་མངོན་བསྐྱེད་འབྱིན་བྱེད་པས།། ཡན་ལག་ཆ་ཤས་རྣམ་རྒྱས་ཏེ།། འགྲོ་གཞན་གནས་ཀུན་རྒྱས་པར་འགྲུབ།། ཁ་ཅིག དེ་དག་ཀུན་འཛིན་ཅིང།། ཁ་ཅིག་དེ་དག་ཆ་ལ་གནས།། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་རྒྱས་པ།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་འཁོར་བའི་གནས།། ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ན།། སྤྱོད་བཅས་དེ་ལས་གྲོལ་འདོད་ཅིང།། དེ ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་ཀུན་སྤྱོད།། དེ་དག་བརྟགས་པས་གཞན་གནས་ཏེ།། དེ་དག་ཟློས་པས་གཞན་དུ་འཁྲུལ།། དེ་ཉིད་ཚུལ་ལས་གྲོལ་འདོད་པའི།། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་གང་ཟག་དག། ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ་སྤྱོད ཅིང།། མྱ་ངན་མི་འདའ་རྟོག་ཀུན་འཛིན།། ཐབས་གཞན་ཐེག་པའི་རིམ་པ་བཞིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱ་ཆེན་བློས།། ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོ་རྣམ་སྦྱངས་ཤིང།། རྣམ་གྲོལ་མྱ་ངན་འདས་ལམ་བསྒྲུབ།། དེ་ནས རིགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་བདག།བཅོམ་ལྡན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཔལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གདན་བཞུགས་ཏེ།། དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་གནས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པའི་དོན།། ཐུགས་རྗེ་དྲི་མེད་སྤྱན་ལྡན་ པས།། ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོ་བསམ་ཡས་པའི།། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་རྣམས་དག་པར་གཟིགས།། དེ་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་སྣང་བས།།
Chinese
串习力究竟，恒常如己业而行。 种种痛苦之苦恼，无有间断恒时迷茫。 彼之因缘其他者，亦入于彼之教法。 由一切过患之见，诸边恒时皆迷醉。 于其他某些刹土中，由嫉妒业而流转。 我等若能善加思择诸法，则彼等生起忧悲痛苦。 以执持自己之见，一切皆从正法中退失。 于希求功德之事物，以恒时执著而成就我执。 于他者觉悟之诸处，唯是嫉妒。 以及烦恼痛苦相续，生起其他支分之众。 故而分别之法极增长，彼等即是根本与支分。 以及具有因之名称等安住，以自己之威力而恒时显现。 恒时现前贪执之力，令其他安住于教法。 由现前迁转之诸业，天等一切有情众， 由自己之业与业而流转，由彼等显现一切痛苦。 故于诸方皆得增长，如是烦恼众增长。 根本现前生起能出者，支分部分皆增长。 他者所行诸处皆增长，某些执持彼等一切。 某些安住于彼等分位，业之轮转极增长。 于佛陀自身乃是流转之处，于其他广大刹土中。 连同行为欲从此解脱，彼即是因缘一切行。 思择彼等乃是他者之所住，重复彼等则于他处迷乱。 欲从此理解脱者，以方便未摄持之补特伽罗。 行持下劣乘之道，执持不离忧悲之分别。 其他方便如是乘之次第，菩萨以广大之心。 清净广大之刹土，成就解脱寂灭之道。 其后，诸族类之主，薄伽梵普贤之吉祥。 安住于自生智慧之座，彼即是正法之等持处。 诸佛之意趣，以无垢大悲具眼者。 清净观视广大无边刹土中，所化有情之相续。 彼即是心之最胜坛城，显现十方一切佛陀。
English
When the power of habit is perfected, One always acts according to one's own karma. With various kinds of suffering and pain, One is constantly deluded without interruption. Those others who are causes and conditions, Also enter into that teaching of his. With a view of all faults, All extremes are always intoxicated. In some other realms, One revolves due to the karma of jealousy. When we examine all the dharmas, They give rise to sorrow and suffering. By holding onto one's own views, Everything is greatly diminished from the Dharma. Towards objects that desire qualities, By constantly grasping, one accomplishes self-grasping. In all places where others realize, it is only jealousy. And with the continuum of afflictions and suffering, Generating other groups of limbs, The dharmas of thought greatly increase. From that, there are roots and branches. Names and so forth, along with causes, abide, Appearing everywhere by one's own power. The force of constant attachment to appearances, Causes others to abide in the teachings. By all the actions of manifest transference, All beings, such as gods, Revolve by their own karma and actions. From that, all suffering appears, Therefore, they grow in all directions. Thus, the assembly of afflictions increases, As the root manifests and brings forth, The limbs and parts grow, Other beings accomplish growth in all places. Some hold onto all of those, Some abide in the parts of those. The wheel of karma greatly increases, The place of revolving is in the Buddha himself. In other great realms, Along with conduct, one wishes to be liberated from that, That itself is the cause and condition for all actions. Examining those, one abides in others, Repeating those, one is confused in others. Those who wish to be liberated from that principle, Individuals who are not seized by skillful means, Practice the path of the inferior vehicle, Holding onto all thoughts that do not transcend sorrow. Other skillful means, according to the stages of the vehicle, The Bodhisattva, with a vast mind, Purifies the great realms, Accomplishing the path of liberation and nirvana. Then, the lord of all lineages, The Bhagavan, the glorious Samantabhadra, Abiding on the seat of self-arisen wisdom, That itself is the place of samadhi of the Dharma. The intention of all Buddhas, With immaculate compassion and eyes, He sees clearly the continuums of beings to be tamed, In the vast and immeasurable realms. That itself is the supreme mandala of the heart, As all Buddhas of the ten directions appear.