Tibetan
བུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ། །རལ་གཅིག་མ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས། །དཔའ་བོས་རབ་ཏུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་འདི་གསུངས་སོ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་སྐྱེས་བུ་དང་། །བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ལྟར། །བྱིས་པ་རྡུལ་ལས་དངོས་པོར་འདོད། །ཆོས་ཙམ་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། །དེ་ཉིད་ཕྱོགས་ཆས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །གཅིག་མིན་ དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་སྟོང་མིན། །དེ་སྟོང་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་མིན། །མི་སྐྱེ་མ་ཡིན་སྐྱེ་བའང་མེད། །རྟག་མིན་ཆད་པ་མ་ཡིན་ལ། །མཚན་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་ཞེས། །དེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཤད། །དེ་བས་དམ་པའི་དོན་ཉིད་ནི། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་པ་གང་བྱུང་བ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་འདྲ། །རྟེན་འདྲེལ་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པས། །སྐྱེ་དང་འགག་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ཡང་དག་དོན་དུ་མི་བལྟ་བས། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་། །འཇིག་ཆགས་སྟོངས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྒྱུ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་འབྱུང་བས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མེད་འགྱུར་ཏེ། །ནམ་མཁའ་དང་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་འབྱུང་གང་མཐོང་བ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་བདེ་བར་གཤེགས། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་པས་ན། །མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ། །ཐ་དད་མ་ཡིན་དབྱེར་མེད་པས། །གཞན་དུ་བྱས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་ཁྱད་པར་ནི། །ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མིན། །གང་ལ་གོམས་པ་དེར་སྣང་བས། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་མི་འགལ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ལས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ན། །ཆོས་ཉིད་མཐོང་བས་བདེ་བར་གཤེགས། །དམ་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ན། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པས་མ་གཟིགས་ཏེ། །མཐོང་བར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དག །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པར་གྱིས། །འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ཆེན་པོར་བས། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ནི། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ། །ལམ་ལྔ་དག་ཏུ་ཚོགས་བསགས་ཤིང་། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་བྱས་ཏེ། །པདྨ་སྤྱན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །སྐད་ཅིག་ག
Chinese
当以持子的方式做。名为独髻母之手印，勇士如是善说。此后，薄伽梵一切如来之主大喜悦者，以一切有情皆具如来藏故，宣说了此自身心性寂灭戏论之法。我与有情士夫及，作者等之事物自性如空性，孩童执尘为实物。唯以法为所缘，然彼不成方分，非一亦非多。是故彼非空，彼非空，非有非无，非不生，亦无生，非常非断，无相无愿等，如是种种宣说。是故殊胜之义乃是，凡所生起之缘起，舍弃前后之边际，自性未生。是故如乾闼婆城，以缘起自性未生故，不成立生与灭，不视其为真实义，如幻而显现。坏灭空等之，因即是缘起，如是真如则成无，乃虚空清净之自性。凡所见之缘起，即是从真如中善逝。以周遍安住于一切故，如虚空般平等。诸事物皆是空性，于空性之事物，无有差别亦无分离，故无有任何改变。有寂之差别，亦无丝毫分。于何者串习则显现彼，故布施等皆不相违。色等诸事物，皆是诸法之自性，见色等时，以见法性故善逝。成为殊胜之境时，非以一切智所见，当以智慧了知可见之自性。无有丝毫可见者，以见彼而成大，以空性大智慧，如实见已得解脱。以识所见之境不存在，于五道中积聚资粮，清净一切障碍已，成为莲花眼者，于一刹那间。
English
It should be done in the manner of holding a child. It is called the mudra of the single-knotted mother, as the hero has well said. Then, the Bhagavan, the lord of all Tathagatas, the Great Joyful One, because all sentient beings possess the Tathagatagarbha, spoke this nature of his own essence, the pacification of elaboration. I and sentient beings, men, and agents, etc., the self-nature of things is like emptiness, children consider dust as real objects. Only the Dharma is the object of focus, but it does not constitute a part, nor is it one or many. Therefore, it is not empty, it is not empty, neither existent nor non-existent, neither unborn nor born, neither permanent nor impermanent, without characteristics, without aspirations, etc., thus variously explained. Therefore, the supreme meaning is, whatever arises as dependent origination, abandoning the extremes of before and after, is unborn in its own nature. Therefore, it is like a city of Gandharvas, because dependent origination is unborn in its own nature, birth and cessation are not established, not regarding it as the true meaning, it appears like an illusion. The cause of destruction, emptiness, etc., is dependent origination, thus Suchness becomes non-existent, it is the nature of pure space. Whatever dependent origination is seen, from Suchness the Sugata departs. Because it dwells pervading all, it becomes equal like space. All things are empty, in the object of emptiness, there is no difference or separation, therefore there is no change whatsoever. The difference between existence and peace, there is not even a fraction. Whatever one is accustomed to, that appears, therefore generosity and so on are not contradictory. All objects such as form, all are the nature of Dharma, when seeing form and so on, by seeing the Dharma nature, the Sugata departs. When it becomes a supreme object, it is not seen by omniscience, the nature of what is to be seen should be understood by the wise. There is nothing to be seen, by seeing that it becomes great, with the great wisdom of emptiness, having truly seen, one is liberated. There is no object seen by consciousness, accumulating merit in the five paths, having purified all obscurations, becoming the lotus-eyed one, in an instant.
Tibetan
ཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ ཆུབ། །པདྨ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ། །དམ་པའི་དོན་ལ་འདུས་བསྒོམ་ནས། །གོམས་པས་མཇུག་ཏུ་རང་བྱུང་འཆར། །གོམས་ཏེ་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་མེད་གང་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར། །ཡང་དག་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ལས། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དག །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཅི་ཡང་གསུང་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །གསང་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །གཞལ་ཡས་བརྩེགས་པའི་དབུས་སུ་ནི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བདག་སྦྱོར་བས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་པས། །ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཨཱ། །བསྒོམ་ནས་སྙིང་གའི་པདྨར་བཞག །འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདེར་འགྱུར་རོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་ཟླ་བར་བཅས་པ་ནི། །རྡོ་རྗེ་མཚོན་ཆ་མཆོག་འོད་འབར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས། །རྒྱ་ཆེན་རབ་ཟབ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་ན་མེད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་པའི། །ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་སྟེ། །བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ། །གསང་སྔགས་ཚུལ་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་མི་རྟོགས་པར། །ཚིག་ཙམ་ལ་ནི་གནས་བྱེད་དེ། །དད་མེད་ཉེས་ན་ཕུང་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་དགྱེས་པ་ཆེན་པོ་དེས། སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞེངས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། གཞན་གྱི་དོན་དུ་རི་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བཞེད་ནས། ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། བཞུགས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པས་མཆོད་དེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། ཨེ་མ་ཧོ་སངས་རྒྱས་ཀྱེ་སངས་རྒྱས། །བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་པ། །སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་དག །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་དགའ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཨེ་མ་ཧོ་ཆོས་ཀྱི་དོན་འབྱུང་བ། །ཆོས་དོན་དག་པ་བདག་མེད་པ། །གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲི་མ་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གསོལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་བདག །ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་སྒྲིབ་གཉིས་གྲོལ། །ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ། །ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག །འ
Chinese
证得圆满菩提。 莲花者的智慧，乃是自生大智慧。于圣义专注修习，习气成熟自生显现。一旦习惯便不会变得容易，任何无实之物都不会存在。从真实义的自性中，所有可言说的对境，连微尘许也不存在，因此，什么也无法宣说。如是知晓之后，便应进入秘密之义。于层叠宫殿的中央，以身语意与我相合，以方便与智慧无二，于脐轮之上观想字母阿（藏文：ཨཱ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿），置于心间的莲花中。以光芒放射与收摄的结合，当下便会转为安乐。吽字与月亮相连，是金刚兵器，光芒炽盛。是所有如来之心，广大甚深之精华。此乃所有胜者，成就无上之法，是方便之最胜，如是宣说，以教法完全解脱。不住于密咒之理，亦不领悟真如之义，仅执着于言辞，无信则有过患而衰败。所有如来的身语意金刚炽燃续中，心之坛城布置品第七。 之后，薄伽梵与所有如来之自性无别的大喜悦中，于幻化坛城中升起，安住于幻化种种变化的等持中，为了利益他人而欲绘制图画坛城，面露微笑，安住。所有如来以供养来供养，如是祈请道： 唉玛吙，佛陀啊，佛陀！所有意愿皆圆满，身之坛城极清净，祈请宣说极喜坛城！唉玛吙，生起法之义，法义清净无我，语之坛城无垢染，祈请清净无垢染之坛城！所有如来之主，知所知等二障解脱，以诸智慧成办义利，祈请宣说意之坛城！所有如来之，身语意之殊胜坛城！
English
Attaining complete enlightenment. The wisdom of the lotus-holder is the great self-born wisdom. By focusing on the sacred meaning and meditating, habitual tendencies mature and the self-born appears. Once accustomed, it will not become easy, and nothing unreal will exist. From the nature of the true meaning, all objects that can be spoken of, not even a particle exists, therefore, nothing can be spoken. Having understood this, one should enter the secret meaning. In the center of the layered palace, uniting myself with body, speech, and mind, with the inseparability of skillful means and wisdom, meditate on the letter Ah (Tibetan: ཨཱ, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: ā, Literal Chinese meaning: Ah) above the navel chakra, placing it in the lotus of the heart. Through the union of radiating and withdrawing light rays, one will immediately transform into bliss. The syllable Hum accompanied by the moon is the vajra weapon, blazing with supreme light. It is the heart of all the Tathagatas, the essence of vastness and profundity. This is the supreme method by which all the victorious ones accomplish the unsurpassed, and it is said to be the best of skillful means, and one is completely liberated by the teachings. Not abiding in the principles of secret mantra, nor understanding the meaning of suchness, but merely clinging to words, one will be ruined by lack of faith. From the Vajra Blazing Tantra of the Body, Speech, and Mind of all the Tathagatas, the seventh chapter, Arrangement of the Mandala of the Mind. Then, the Bhagavan, in the great joy inseparable from the nature of all the Tathagatas, arose in the illusory mandala, and having entered into the samadhi of magically transforming appearances, desiring to draw a pictorial mandala for the benefit of others, smiled and remained seated. All the Tathagatas offered with offerings, and requested thus: Emaho, Buddhas, O Buddhas! All intentions are completely fulfilled, the mandala of the body is extremely pure, please explain the mandala of great joy! Emaho, arising from the meaning of Dharma, the meaning of Dharma is pure and selfless, the mandala of speech is without defilement, please grant the pure and undefiled mandala! Lord of all the Tathagatas, the two obscurations, such as knowable objects, are liberated, accomplishing benefit with all wisdoms, please explain the mandala of the mind! The supreme mandala of the body, speech, and mind of all the Tathagatas!