Tibetan
ད་བྲལ་བ་ཡིན། བ་ར་མཱརྠ་པཏྱ་ཅེས་པ། བ་ར་མ་ནི་མཆོག་གམ་དམ་པ། ཨརྠ་ནི་དོན་དམ་དགོས་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་དོན་བསྒྲུབ་ཅིང་དགོས་པར་བྱ་བའི་མཆོག། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མྱང་འདས་ལ་ཡང་ཁྱབ། ཡང་གཅིག་ཏུ་ན། འཇིག་རྟེན་ནས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན།། པ ཏྱྂ་ནི་བདེན་པ་སྟེ་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་བདེན་པས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ།། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས། ན་དོན་དམ་མོ།། ངོ་བོ་ཡིན་པར་དེ་འདོད་ལ། !། ཤེས་བྱའི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པར གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་ནི།དོན་དམ་པ་ཡང་ན་དོན་ནི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དམ་པ་རིག་པ་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ།། གྱུར་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚིག་ཉིད་དོ། !། དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་དག་དོན་དམ་དང།། རྣམ་གྲངས་མ་ ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ།། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ། བ་སྟེ་མཐའ་བརྒྱད་ནི་སྐྱེ། འགག། རྟག། ཆད། འོང། འགྲོ། མཐའ། དབུས་དང་བྲལ་བའོ།། སྤྱིར་ན་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི དོན་དམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཡིན་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་གཟིགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཡིན་ནོ།། སོ་སོ་སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི།། འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱའོ།། དབང་པོ་ལྔ་ནི་ཐེར་ཟུག་མིན།། ནང་ནི་སྟོང་པ་སྟོང པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ། དྷྱཱཏྨ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་ཨ་དྷྱཱཏྨ་ནི་ནང། ཤུ་ནྱཱ་ཏ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་ཆོས། མིག། རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས། ཡིད་རྣམས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་མིག་ལས་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་ན་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ ལ།། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་སོགས་འཇིག་འགྱུར་ཕྱིར། བ་ཧིརྡྷཡ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའྀ་ཆོས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའང་མ་ཡིན་འཇིག་པར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པས དངོས་པོ་མེད་པས་ན་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།། དངོས་པོ་མེད་པ་ཕྱི་སྟོང་ཉིད།། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། ཨ་དྷྱཏྨ་ཧིརྔྷ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དོན་དམ་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མེད་དེ། ཡུལ་དང ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དང་བྲལ་བས་ན་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་སོ།། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གྱུར་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་གཞན་གྱིས་མིན། ཤུ་ནྱ་ཏ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་གྱིས་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བྱ་བ་མེད་པས།སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཏོ།། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད།། འཇིག་རྟེན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟེ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུར་སྟཽང་པས་ན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཅེས་བྱའོ།། མྱང་འདས་པར་མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད། ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་ནི་མྱང་འདས་ལ་བྱ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དངོས་པོར་གཟུང་དུ་རུང་བ་མེད་པས་ན་མིང་ངོ། ཁམས་གསུམ་སྂ་སྐྲྀ་ཏ་ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད། ཡིན ཏེ་འདུས་བྱས་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ།ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱེ་གནས་འགག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྟོང་པས་ནའོ།། འགོག་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདུས་མ་བྱས། ཨ་སྂ་སྐྲྀ་ཏ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ནི་ ནམ་མཁའ་དང།དེ་བཞིན་ཉིད་དང། འགོག་པ་གཉིས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་བཞི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ནའོ།། རྟག་ཆད་མཐའ་འདས་སྟོང་པ་ཉིད། ཨ་ཏྱནྟ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟེ། རྟག་ཆད་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ དང་བྲལ་བས་ནའོ།། འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་མེད་པས་སྟོང། ཨ་ན་བ་ཏཱ་གྲ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་ལ་དབུས་ཀྱང་སྟོང་པས་ནའོ།། ཆོས་རྣམས་དོར་བ་མེད་པས་སྟོང། ཨ་ན་བ་ཀཱ་ར་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ ཞེས་པ། ན་བ་ཀཱ་ར་ནི། དོར་བ་སྟེ་དོར་བ་མེད་པས་ན། ཨ་ན་བ་ཀཱ་ར་ཞེས་བྱ་སྟེ། བུམ་པའི་ནང་གི་ཆུ་སྔར་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ སྟེ།དོར་བའམ་བསམ་པ་མེད་པས་ནའོ།། ཀུན་གྱིས་མ་མཛད་རང་བཞིན་སྟོང། པྲ་ཀྲྀ་ཏི་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐས་ཅད་ཉན་རང་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་མ་མཛད་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་ ནའོ།། ཕུང་པོ་ཁམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང། སརྦ་དྷརྨ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟེ་དེ
Chinese
现在要分离了。所谓“巴Ra玛尔塔巴德亚”，巴Ra玛是至高无上或神圣的，阿尔塔是究竟的必要，即唯一成办意义且必须做到的至高无上。 远离一切痛苦也遍及涅槃。 又一方面，从世间超越的殊胜智慧的对境成为有意义的。巴德央是真实，对于圣者们来说，涅槃和无生是真实不虚的，因此称为胜义谛。 因为是殊胜智慧的境，所以是胜义。他们认为这是自性！因为在所知的事物中是殊胜的，所以是胜义，或者意义是人们所希望的，殊胜是殊胜智慧的境，所以是殊胜的。因为已经成为决定的词语！分类是清净胜义，以及非名言的胜义谛两种。非名言的胜义谛是远离八戏论的。所谓八边是生、灭、常、断、来、去、边、中，远离这些。一般来说，非名言的胜义是佛陀的意，而名言的胜义是意所知所见的境。十八种各自的空性是：如此这般详细地分类。五根不是真实的。内部是空性，在十八种空性中。 （梵文天城体：དྷྱཱཏྨ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文罗马拟音：dhyātma-śūnyatā，汉语字面意思：内空性），阿Dhyātma是内部，Śūnyāta是空性，即内部的法，眼、耳、鼻、舌、身、意，因为这些不是真实存在的，所以在胜义谛中，从眼等没有事物，因此称为内空性。 色声香味等会坏灭，（梵文天城体：བ་ཧིརྡྷཡ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文罗马拟音：bahirdhaya-śūnyatā，汉语字面意思：外空性），所谓外空性，即外部的法，色、声、香、味、触、法，一切都不是真实存在的，也不是会坏灭的，所以在胜义谛中，从色等没有事物，因此称为外空性。没有事物，是外空性。内外之生处，（梵文天城体：ཨ་དྷྱཏྨ་ཧིརྔྷ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文罗马拟音：adhyatma-hirṅgha-śūnyatā，汉语字面意思：内外空性），所谓内外空性，即内外之十二处，在胜义谛中，能取和所取二者皆无，因为远离了境与有境之相，所以是内外空
English
Now it is time to separate. The term "BaRaMārthaPatya" is used. BaRaMa means supreme or sacred, and Artha means ultimate necessity, that is, the supreme that solely accomplishes meaning and must be done. Being free from all suffering also encompasses Nirvana. On the other hand, it becomes meaningful for the object of the supreme wisdom that transcends the world. Patyam is truth, and for the noble ones, Nirvana and non-birth are truly real, therefore it is called the ultimate truth. Because it is the realm of supreme wisdom, it is ultimate. They consider it to be the essence! Because it is sacred among the knowable things, it is ultimate, or meaning is what people desire, and sacred is the realm of supreme wisdom, therefore it is sacred. Because it has become a definite word! The classification is pure ultimate truth, and the non-conceptual ultimate truth. The non-conceptual ultimate truth is free from the eight elaborations. The so-called eight extremes are birth, cessation, permanence, annihilation, coming, going, edge, and center, being free from these. Generally, the non-conceptual ultimate truth is the mind of the Buddha, and the conceptual ultimate truth is the objects known and seen by the mind. The eighteen individual emptinesses are: to be classified in this way. The five senses are not real. The interior is emptiness, among the eighteen emptinesses. (Sanskrit Devanagari: ध्यात्मशून्यता, Sanskrit Romanization: dhyātma-śūnyatā, Chinese literal meaning: inner emptiness), Adhyātma is the interior, and Śūnyāta is emptiness, that is, the internal dharmas, eye, ear, nose, tongue, body, and mind, because these are not truly existent, therefore in the ultimate truth, there are no things from the eye and so on, therefore it is called inner emptiness. Forms, sounds, smells, etc. will decay, (Sanskrit Devanagari: बहिर धय शून्यता, Sanskrit Romanization: bahirdhaya-śūnyatā, Chinese literal meaning: outer emptiness), the so-called outer emptiness, that is, the external dharmas, form, sound, smell, taste, touch, dharma, all are not truly existent, nor will they decay, therefore in the ultimate truth, there are no things from form and so on, therefore it is called outer emptiness. There are no things, it is outer emptiness. The sense bases of inner and outer, (Sanskrit Devanagari: अध्यात्म हिरघ शून्यता, Sanskrit Romanization: adhyatma-hirṅgha-śūnyatā, Chinese literal meaning: inner and outer emptiness), the so-called inner and outer emptiness, that is, the twelve sense bases of inner and outer, in the ultimate truth, there is neither grasper nor grasped, because it is free from the aspect of object and subject, therefore it is inner and outer empty.
Chinese
谓之也。内外空性已成，自性为空非由他。ཤུ་ནྱ་ཏ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Śūnyatā-śūnyatā，梵文罗马拟音，空性-空性），即是空性空性，一切法自性皆空，自性本空，非由他令空，故为空性空性。空性即是空性。大世界空性。མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Mahā-śūnyatā，梵文罗马拟音，大-空性）即是大空性，器世界之大轮于十方皆空，故名大空性。言涅槃为མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Mahā-śūnyatā，梵文罗马拟音，大-空性），胜义空性。胜义即指涅槃，然胜义本身亦无可执为实有，故为空性。三界སྂ་སྐྲྀ་ཏ་ཤུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Saṃskṛta-śūnyatā，梵文罗马拟音，有为-空性）即有为空性。有为即指三界一切。三界诸法亦如芭蕉，离生住灭且空，故为空性。灭性虚空无为。ཨ་སྂ་སྐྲྀ་ཏ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Asaṃskṛta-śūnyatā，梵文罗马拟音，无为-空性）即无为空性。无为者，虚空、真如、灭尽二者，此四非由因缘所成，故自性为空。常断边际超离空性。ཨ་ཏྱནྟ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Atyanta-śūnyatā，梵文罗马拟音，极-空性）即超离边际空性，远离常断有无等边际故。轮回无始无终故空。ཨ་ན་བ་ཏཱ་གྲ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Anavātagra-śūnyatā，梵文罗马拟音，无间断-空性）即无始无终空性，轮回无始无终，中央亦空故。诸法不舍故空。ཨ་ན་བ་ཀཱ་ར་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Anavakāra-śūnyatā，梵文罗马拟音，无舍弃-空性），ན་བ་ཀཱ་ར་（藏文，梵文天城体，Navakāra，梵文罗马拟音，舍弃）即舍弃，无舍弃故，名ཨ་ན་བ་ཀཱ་ར་（藏文，梵文天城体，Anavakāra，梵文罗马拟音，无舍弃）。非如瓶中之水由有转无，诸法本自性空，无舍弃或作意故。非由他作自性空。པྲ་ཀྲྀ་ཏི་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Prakṛti-śūnyatā，梵文罗马拟音，自性-空性）即自性空性，一切法非由声闻、独觉及如来所作，自性亦非有为故。蕴界处诸法皆空。སརྦ་དྷརྨ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་（藏文，梵文天城体，Sarva-dharma-śūnyatā，梵文罗马拟音，一切法-空性）即一切法空性，一切法即蕴、界、处等有为无为一切法，彼
English
It is called thus. The emptiness of inner and outer has become, empty by nature, not by others. Śūnyatā-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Śūnyatā-śūnyatā，梵文罗马拟音，Emptiness-emptiness), which is emptiness of emptiness, all dharmas are empty in their essence, empty by nature, not made empty by others, therefore it is emptiness of emptiness. Emptiness is emptiness. The great world is emptiness. Mahā-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Mahā-śūnyatā，梵文罗马拟音，Great-emptiness) is the great emptiness, the great mandala of the container world is empty in the ten directions, therefore it is called the great emptiness. Mahā-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Mahā-śūnyatā，梵文罗马拟音，Great-emptiness) is said to be in Nirvana, the ultimate emptiness. The ultimate is Nirvana, but the ultimate itself cannot be grasped as real, hence it is emptiness. The three realms Saṃskṛta-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Saṃskṛta-śūnyatā，梵文罗马拟音，Conditioned-emptiness) is conditioned emptiness. Conditioned is all the three realms. The three realms are like banana trees, free from arising, abiding, and ceasing, and empty, hence they are empty. Cessation itself, space, is unconditioned. Asaṃskṛta-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Asaṃskṛta-śūnyatā，梵文罗马拟音，Unconditioned-emptiness) is unconditioned emptiness. Unconditioned is space, suchness, and the two cessations. These four are not made by causes and conditions, hence they are empty by nature. The emptiness that transcends the extremes of permanence and annihilation. Atyanta-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Atyanta-śūnyatā，梵文罗马拟音，Extreme-emptiness) is the emptiness that transcends extremes, because it is free from extremes such as permanence and annihilation, existence and non-existence. Samsara is empty because it has no beginning or end. Anavātagra-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Anavātagra-śūnyatā，梵文罗马拟音，Uninterrupted-emptiness) is the emptiness that has no beginning or end, samsara has no beginning or end, and the center is also empty. Dharmas are empty because they are not abandoned. Anavakāra-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Anavakāra-śūnyatā，梵文罗马拟音，Non-abandonment-emptiness), Navakāra (藏文，梵文天城体，Navakāra，梵文罗马拟音，Abandonment) means abandonment, because there is no abandonment, it is called Anavakāra (藏文，梵文天城体，Anavakāra，梵文罗马拟音，Non-abandonment). It is not like water in a vase that changes from existence to non-existence, dharmas are empty by nature, without abandonment or intention. The self-nature is empty, not made by others. Prakṛti-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Prakṛti-śūnyatā，梵文罗马拟音，Nature-emptiness) is the emptiness of self-nature, all dharmas are not made by hearers, solitary realizers, or Tathagatas, and self-nature is not conditioned. The dharmas of aggregates, elements, and sources are all empty. Sarva-dharma-śūnyatā (藏文，梵文天城体，Sarva-dharma-śūnyatā，梵文罗马拟音，All-dharma-emptiness) is the emptiness of all dharmas, all dharmas are all conditioned and unconditioned dharmas such as aggregates, elements, and sources, that