Tibetan
ཨོྂ་ལ་སྤྲོ་བསྡུ་གཉིས་ནང་དུ་འཇུག་པ་ཧཱུ~ྂ་ལ་སྤྲོ་བསྡུ་གཉིས་ནང་དུ་གནས་པ་ཨཱཿལ་སྤྲོ་བསྡུ་གཉིས་སོ།[(]ག[)]། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ན།། ཡི་གེ་གསུམ་པོ་རྣམ་དག་ནས།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གནས པའོ།། ཨོྂ་སྐུ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ།། ཨཱཿགསུང། ཧཱུ~ྂ་ཐུགས་སུ་གསལ་ལོ།[(]ཁ[)]། ཐ་མལ་སེམས་[(]ཀ[)་]ལ་དམིགས་པ་ནི།། འདོད་བདེ་བར་ཤར་ཆགས་ཞེ་སྡང་གསལ་བར་ཤར་གཏི་མུག་མི་རྟོག་པར་ཤར་བ། དང།། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད། གཟུགས་ལ་རྒྱུའི་གཟུགས་བཞི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་བཅུ་གཅིག། ཚོར་བ་གསུམ། འདུ་ཤེས་གསུམ། འདུ་བྱེད་སེམས་དང་ལྡན་པས་ལྔ་བཅུའོ།། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུར་ཤར་བ་དང། ཐབས་རྡོ་རྗེ།། ཕོ་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་མོ་དང་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་མ་ནིང ནི།། ཐ་མལ་སེམས་ལ་དམིགས་པའོ།[་(]ཁ[)་]། ལམ་དུ་བསྒོམ་པའི་དམིགས་པ་ནི།། ལུས་སྐུར་བདེ། ངག་གསུང་དུ་སེམས་ཐུགས་སུ།། བདེ་བ་གསུམ་དང་དགའ་བ་མཆོག་དགའ་དག་འབྲལ་གྱི་དགའ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། ཆད་དགའ བ་བཞི།། འོད་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་མེ་ལོང་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཞལ་ཕྱག་མེ་ལོང་ནང་དུ་བལྟ། ཉི་མ་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐུགས་རྗེ་ཉི་མ་ལ་བལྟ། མར་མེ་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་དགོངས་པ་མར་མེ་ལ་བལྟ། མེ་ལོང་ནང་གི་བཞིན་ལྟར་གཟུགས་གསལ་བ་མར་མེ་ལྟར་དགོངས པ་གསལ་ཉི་མ་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་གསལ།བཅས་པ།། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལམ་ཡིན་ནོ།། འབྲས་བུའི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིགལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་འཆང་བྱེད་པ་དེ་ལ་ལུས་སྐུར་གསལ་ཁམས་བདུད་རྩིར་བདེ་སྔགས་དང་བདུད་རྩིས་བྱིན་ གྱིས་རློབ་པའོ།མི།། སྐུ་རང་ལུས་རྩ་ལས་ལྷ་སྐུའི་དབྱིབས་གྲུབ། དང་ཁམས་བདུད་རྩི་ལས་བདེ་བ་སྔགས་དང་རླུང་གིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་གསུམ། རྩ་སྐུར་གསལ། ངག་སྔགས། རླུང་ཐུགས་སུ་གསལ་བ་ནི།། འབྲས་བུའི་སེམས་ལ་དམིགས་པའོ།[་(]ག[)]། ཐ་ མལ་པ་ཡི་བདག་[(]ཀ[)]བྱིན་བརླབ།། སྣང་བ་རང་ལུགས་སེམས་ཅན་ལུས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་རང་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་ལྔའི་རིགས་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའོ།། མི་ལུས་གྲུབ་སོགས་ཐ་མལ་པ།། དེའི་ནང་ནས་མི ལུས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་ཆོས་དང་ཕྲད་པས་སོ།། དེ་[(]ཁ[)]ལས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཙམ་ན།། རྡོ་རྗེའི་ལུས་ཉིད་དག་པ་ནི།། དང་པོར་བལྟ་བས་རང་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པས་སངས་རྒྱས་སུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་ཡེ་ནས་དག་པའོ།། རང་ཉིད དམིགས་ཤིང་ཡིད་འཇོག་པ།། དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ཁམ
Chinese
嗡（藏文：ཨོྂ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）于收放二者之中进入，吽（藏文：ཧཱུ~ྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）于收放二者之中安住，啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）于收放二者是。 果金刚的念诵时，从三字完全清净中，身语意而安住。嗡（藏文：ཨོྂ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）身不尽之庄严轮，啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）语，吽（藏文：ཧཱུ~ྂ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）意中明了。 专注于平凡心时，欲乐而生，贪嗔显明而生，痴无分别而生。 以及，八识聚。 色之中，因之色四，果之色十一。 受三种，想三种，行与心相应有五十。 自性显现八十，以及，方便金刚。 男与智慧空性，女与方便智慧无别之双性人是，专注于平凡心。 作为道而修的所缘是，身乐为身，语为语，心为意。 三乐与喜，胜喜，离喜，俱生之。 断喜四。 光明之显现三，镜光明之显现，面容手于镜中看。 日光明之显现，慈悲看太阳。 烛光明之显现，看烛光之意。 如镜中之面容，色明，如烛光般意明，如太阳般慈悲明。 总之。 如此修持是道。 专注于果的心是，瑜伽士任何，持有天慢者，彼之身明为身，界甘露为乐，以咒与甘露加持。人。 身自根脉成天身之形。 以及界甘露之乐，以咒与风加持三。 脉明为身，语为咒，风明为意是，专注于果的心。 平凡者之我加持。 显现自性有情身。 三界有情众生之显现，于自性中生起，五种之五类自性而住。 成人身等是平凡者。 其中获得特殊人身，是与金刚乘之法相遇。 从那，稍微取为道时。 金刚身自身清净是。 首先看自身，以金刚咒之乘，决定成佛，故本来清净。 自身 专注且作意。 如此蕴界
English
Oṃ (Tibetan: ཨོྂ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡) enters into the two of gathering and dispersing, Hūṃ (Tibetan: ཧཱུ~ྂ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) abides in the two of gathering and dispersing, Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: 啊) is the two of gathering and dispersing. When reciting the Vajra of Fruit, from the complete purification of the three syllables, it abides as body, speech, and mind. Oṃ (Tibetan: ཨོྂ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡), the inexhaustible body, the wheel of ornaments, Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: 啊) speech, Hūṃ (Tibetan: ཧཱུ~ྂ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) is clear in the mind. Focusing on the ordinary mind is: desire arises as pleasure, attachment and anger arise clearly, ignorance arises without thought. And, the eight aggregates of consciousness. In form, the four forms of cause, the eleven forms of effect. Three feelings, three perceptions, fifty with actions associated with mind. Eighty manifest as nature, and, the Vajra of means. Male and wisdom emptiness, female and means wisdom inseparable hermaphrodite is, focusing on the ordinary mind. The focus of meditating on the path is: body is blissful as form, speech as speech, mind as mind. Three pleasures and joy, supreme joy, separation joy, innate. Four cut joys. Three appearances of light, mirror appearance of light, looking at the face and hands in the mirror. Sun appearance of light, compassion looking at the sun. Candle appearance of light, looking at the candle's intention. Like the face in the mirror, form is clear, like the candle, intention is clear, like the sun, compassion is clear. In short. Meditating like this is the path. Focusing on the mind of the fruit is: whichever yogi holds the pride of the deity, for that one, the body is clear as form, the realm of nectar is bliss, blessed by mantra and nectar. Person. The body itself, from the root channels, the shape of the deity's body is formed. And the bliss of the realm of nectar, blessed by mantra and wind, three. Channels are clear as body, speech is mantra, wind is clear as mind is, focusing on the mind of the fruit. The blessing of the ordinary person's self. The appearance of sentient beings' bodies in their own nature. The appearance of sentient beings of the three realms, arising in their own nature, the five types of the five families abiding by their own nature. Becoming a human body etc. is ordinary. Among them, obtaining a special human body is because of encountering the Dharma of the Vajrayana. From that, just taking it as the path. The Vajra body itself is pure. First, looking at oneself, with the vehicle of Vajra mantra, it is decided to become a Buddha, therefore it is pure from the beginning. Oneself focuses and pays attention. Thus the aggregates and realms.
Tibetan
ས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ལས་འཇོག་པའོ།། སྤྱོད་ལམ་ཉིད་ཀྱང་སྒྱུ་མར་བལྟ།། སྤྱོད་ལམ་དུས་བཞིའི་ཡང་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མར་བལྟ་བའོ།། དེ་ནི་རབ་ཏུ་བསྒོམ པའོ།། ལམ་བུ་བསྒོམ་པ་ཡིད་ལ་འཇོག་སྤྱོད་པ་དང་མ་བྲལ་བའོ།། འབྲས་བུའི་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ནི།། སྒྱུ་མ་དང་ལྷ་སྐུས་དོན་མཛད་ཅིང་ལྷ་སྐུར་སྣང་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའོ། ནི་ཆུ་ཟླ་དང། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་འདྲ། གསལ་བ་རྟོག་པ་མེད པས།། འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་པ།། དེ་ལྟར་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་འབྲས་བུའི་སྐུར་སྣང་བ།། མཚན་ཁྲོ་བོའི་གར་དགུ་དང་དཔེ་བྱད་ཆས་བརྒྱད་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན།། དེ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་སྐུ་ཞི་ཁྲོར་སྣང་བ། འབྲས་བུའི་རིམ པའོ།། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་གྲུབ་ནས་གནས་པ་དེ།། འོད་གསལ་བ་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི།། ཐ་མལ་ལས་གྲུབ་རང་བཞིན་སྟོང།། ཐ་མལ་ལ་སེམས་རང་གིས་མ་བཅོས་ལ་ཡོངས་ཀྱིས་འོད་གསལ་བར་གྲུབ་པའོ།། ལམ་ཡང་རང བཞིན་སེམས་རང་གིས་འོད་གསལ་བས་མཁྱེན་པ་མ་འགགས།མེད་པ་སྟེ།། སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་གསལ་ཉིད།། ངང་གིས་མ་བཅོས་པས་རང་བཞིན་སྟོང།། འབྲས་བུ་ཡང་ནི་འོད་གསལ་ལོ།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་ གནས་པ་སངས་རྒྱས་སོ།། དེ་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར། སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པས་སོ།། ཐ་མལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི།། ཐོག་མའི་དུས་དང་ཐ་མའི་དུས།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་དེ།། གཉིས་སུ་མེད པས་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཐོག་མ་སེམས་ཅན་དུ་གནས་པའི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། ཐ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པའི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་གཉིས་མེད་དུ་ཟུང་འཇུག་གོ། ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བླང་དོར མེད།། སེམས་ཅན་ལ་ངན་པར་བསྟན་ནས་དོར་དུ་མེད་སངས་རྒྱས་ལ་བཟང་པོར་བལྟས་ནས་བླང་དུ་མེད་དོ།། བླང་དོར་མེད་པས་ལམ་དུ་ཁྱེར།། ཟུང་དུ་འཇུག་དཔེར་ན་རྨོས་སླང་གཉིས་གཤིབས་ནས་ཞིང་རྨོད་པར་ནུས་པ་ལྟར་ཡབ་ཡུམ་གཉིས བསྡེབས་པ་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་བལྟ་བའོ།པས་གཉིས་སུ་བསྡེབ།། འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་དབྱིངས་ཡུམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡབ་ལ་འཇུག་པའོ། ཟུང་དུ་འཇུག། ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་ལ་གནས་ན། ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ པས་ན།། སླར་ཞིང་གང་ཡང་མི་སློབ་བོ།། སློབ་མའི་ཟུང་འཇུག་དང་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ལས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ལས་
Chinese
将地生之物观想为本尊神，并从禅修中放下。行为本身也视为幻化。四种行为也是将本尊的身相手印视为幻化。这是极好的禅修。将道禅修铭记于心，与行为不分离。果的加持是：以幻化和本尊身相成办事业，虽显现为本尊身相，却与幻化相同。如水中月。显现而无自性，如水中月。明亮而无分别念，如彩虹般无实体。如是，光荣黑汝嘎的果位身相显现。以忿怒九舞和八种瑞相之饰庄严。那是为了调伏对境而显现寂静与忿怒之身。这是果位的次第。心性自性光明而安住，光明的体性是：从庸常中成就，自性空。庸常是指心未经自己改造，而完全成就光明。道也是自性心以光明而知，无有阻碍。心的坛城即是光明。自然而未经改造，故自性空。果也是光明。一切佛陀的身相安住于智慧之身，即是佛陀。那是所有共同乘也如此。因希求成佛之故。将庸常二取对立统一是：初始之时和最终之时，佛与有情无二，无二故本初成佛。初始之时，即使安住于有情的状态，心性也是如来藏；最终之时，即使安住于佛陀的状态，心性也是如来藏本身成佛，故二取对立统一。本初成佛故无取舍。对有情显示为恶而无须舍弃，对佛陀视为善而无须取。无取舍故带入道中。二取对立统一譬如犁和锄头并用才能耕田，如是父母双运，视为俱生智成就。故二者结合。果也是融入法界母和智慧父。二取对立统一。安住于二取对立统一的果位，将安住于法身的密意，故不再学习任何田地。从有学二取对立统一和无学二取对立统一中，空性法身中
English
The earth-born elements are visualized as the deity of the yidam, and then relinquished from meditation. Actions themselves are also viewed as illusory. The four actions are also to view the deity's body, mudras as illusory. That is excellent meditation. Meditating on the path, keeping it in mind, not separated from actions. The blessing of the fruit is: accomplishing deeds with illusion and the deity's body, although appearing as the deity's body, it is similar to illusion. Like the moon in water. Appearing but without inherent existence, like the moon in water. Clear but without conceptual thought, like a rainbow without substance. Thus, the glorious Heruka's fruit body appears. Adorned with the nine wrathful dances and the eight auspicious symbols. That is to manifest peaceful and wrathful bodies to those to be tamed. This is the order of the fruit. The nature of mind is naturally luminous and abiding, the characteristic of luminosity is: accomplished from the ordinary, nature is empty. Ordinary means the mind is not transformed by itself, but is completely accomplished in luminosity. The path is also the nature of mind itself knowing with luminosity, without obstruction. The mandala of mind is luminosity itself. Naturally and without transformation, therefore nature is empty. The fruit is also luminosity. The bodies of all Buddhas abide in the body of wisdom, that is Buddhahood. That is the same for all common vehicles. Because of desiring to attain Buddhahood. Unifying the duality of ordinary is: the initial time and the final time, Buddha and sentient beings are non-dual, because of non-duality, primordially enlightened. In the initial time, even when abiding in the state of sentient beings, the nature of mind is the Tathagatagarbha; in the final time, even when abiding in the state of Buddha, the nature of mind itself is the Tathagata, thus unifying the duality. Because of primordial enlightenment, there is no acceptance or rejection. Showing sentient beings as bad, there is no need to abandon, viewing Buddha as good, there is no need to accept. Because there is no acceptance or rejection, it is brought into the path. Unifying duality is like a plow and a hoe used together to cultivate the field, thus the union of father and mother, viewed as the accomplishment of coemergent wisdom. Therefore, the two are combined. The fruit is also entering the Dharmadhatu mother and the wisdom father. Unifying duality. Abiding in the state of unified duality, one will abide in the intention of the Dharmakaya, therefore, one will no longer learn any field. From the unified duality of the learner and the unified duality of the non-learner, in the emptiness Dharmakaya...