Tibetan
་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། བརྡ་ཡིས་སྨྲ་ཞིང་བརྡ་བྱའོ།། གསང་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ཚད་མེད་བཞི་ ཡིས་སྒོ་ཕྱེ་གཅིག།རྒྱལ་བ། རིགས་ལྔའི་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་མཁྱེན་པ་རྒྱས་བདུད་བཞི་བཅོམ་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་མཐའ་ལས་འདས། སྐུ་ཕྱིར་ལ་བསྟན་པའི་དུས་ན། ཞི་ཞིང་ཐུགས་ནང་དུ་བལྟས་ཕྲ་ལ་དགོངས་པ་བརྟག་དཀའ་སྟེ།། དབང་ ཕྱུག་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ལྷ།ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་བཞིན་དུ།། རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། རིག་འཛིན་འདུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས། ཐུགས་སེམས་ཉིད། ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་ལ་བསྒྲུབ་པར་དམ་བཅས་ནས། སངས་རྒྱས་ ཞེ་གཉིས་བསྒོམ་པའི།། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བདག་ཅག་རྣམས་གནས་འགྱུར་བ། ཡེ་ཤེས་ལྷའི་སྐུ།། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བདག་གསལ་བར་གྱུར་ཅིག། བདེ་གཤེགས་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི། སེམས ཅན་རྣམས་ཡེ་ནས་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ཡང།བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། སྣང་བ་དེ་ལས་བཟློག་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིས།། སྒྲུབ་པ་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ལུགས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས། ཀུན་རྫོབ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་དང། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བསྲུང་ལ། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ འདོད།འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་པར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ནི། ཡང་དག་བསྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཐ་དད་དང་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།། མ་རྟོགས་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད དོ།། སངས་རྒྱས་འདི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱིར།། སྐུ་གསུམ་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་བསྒྲུབས་ནས། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གསང་སྔགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ། མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན
Chinese
所有這些，都用符號來表達和行動。在秘密至高無上、自然成就的壇城中，以四無量打開一扇門。勝者，五種煩惱的無明之眠已醒，智慧增長，降伏四魔，具足六種功德，超越邊界。當身體顯現於外時，寂靜且內觀於心，細微且意念難以測度。大自在至上的天神，如同未積累二資糧一般，向圓滿的身體頂禮。明覺持明的瑜伽士們，心意本身，是真實的意義，並誓願去實修。觀修四十二尊佛陀，願我們安住於禪定之中，轉化為智慧本尊之身，在偉大的手印中，願我等顯現清晰。於如來心之精要中，從發菩提心起，觀照有情眾生，有情眾生本來就具有如來藏，但因執著於我的緣故，顯現為輪迴的有情。為了從那顯現中扭轉，安置於佛的境界，修行者知曉一切有情皆是佛，這才是殊勝菩提心的生起。對此，依據因明之理，有世俗和勝義菩提心兩種。世俗是發願菩提心，和進入菩提心之後，守護菩薩戒。勝義則被認為是離戲的。在此，世俗菩提心是指有情眾生未證悟自心是佛而於輪迴中流轉。勝義菩提心則是，通過如實修行的瑜伽大自在者，觀修三界有情眾生的真如，與吉祥金剛薩埵心意的真如無二無別，無有差異和區別。未證悟輪迴的有情眾生，為了將其安置於佛的境界，生起殊勝菩提心。為了今生成就佛果，應當習慣於三身之境地。在成就佛果上，下乘的修行者需要 দীর্ঘ（梵文天城體，dīrgha，长）的时间去修行，之后才能成佛，但密咒瑜伽大乘，为了在此生此世证悟佛果，因此要修习真如之禅定。
English
All of these are expressed and acted upon with symbols. In the secret, supreme, spontaneously accomplished mandala, one opens a door with the four immeasurables. Victorious One, the sleep of ignorance of the five aggregates has awakened, wisdom has increased, the four maras have been conquered, endowed with six qualities, transcending boundaries. When the body is shown outwardly, it is peaceful and inwardly contemplates the mind, subtle and difficult to fathom the intention. Great powerful supreme deity, as if without accumulating the two accumulations, I prostrate to the perfect body. Yogis gathered with vidyadharas, the mind itself, is the true meaning, and having vowed to accomplish it, meditating on the forty-two Buddhas, may we abide in samadhi, transforming into the body of the wisdom deity, in the great mudra, may I clearly manifest. In the essence of the Sugata's mind, from the arising of bodhicitta, contemplating sentient beings, sentient beings inherently possess the Sugata-garbha, but due to clinging to self, they appear as samsaric beings. In order to reverse from that appearance and place them on the ground of Buddhahood, the practitioner knows that all sentient beings are Buddhas, and that alone is the arising of supreme bodhicitta. Regarding that, according to the reasoning of causality, there are two types of bodhicitta: conventional and ultimate. Conventional is aspiration bodhicitta, and after entering bodhicitta, guarding the bodhisattva vows. Ultimate is considered to be free from elaboration. Here, conventional bodhicitta refers to sentient beings wandering in samsara without realizing that their own mind is Buddha. Ultimate bodhicitta is when the great powerful yogi who truly practices, contemplates the suchness of all sentient beings in the three realms, and the suchness of the mind of glorious Vajrasattva, as being non-dual, without difference or distinction. Sentient beings who have not realized and are wandering in samsara, in order to place them on the ground of Buddhahood, generate supreme bodhicitta. In order to accomplish Buddhahood in this life, one should become accustomed to the ground of the three kayas. In accomplishing Buddhahood, the practitioners of the lower vehicles need a long time to practice, and only then can they accomplish Buddhahood, but the secret mantra Mahayoga, in order to attain Buddhahood in this very life, therefore, one should practice the samadhi of suchness.
Tibetan
་ལ་གོམས་པར་བྱ་ཞིང། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱང་བ་དང། ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ་ཞིང་ལོངས་སྐུ་པདྨ་ཅན་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང། རྒྱུའི་ལམ་གོམས་པར་བྱ་ཞིང་སྤྲུལ་སྐུ་འཁོར ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་སྦྱངས་ཏེ།སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་དང་ལས་ལ་མི་ལྟོས་པར།། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱ་བའོ།། དེ་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།། བསྐལ་པ་བྱེ་ བར་མི་འགྲུབ་པ།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཐེག་པ་འོག་མ་བས། གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་འཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི། རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་འབྲས་བུ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་ཆོས་སྐུ་འཐོབ་ པར་འདོད་པའོ།། འདིར་ནི་ལྷ་དགུ་བསྒོམ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒོམ་པའོ།། ཚེ་གཅིག་འགྲུབ་པས་ཁྱད་པར་འཕགས།། དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ།། དམིགས་པ མེད་པའི་དོན་གྱིས་བསྒོམ།དང་པོ་དེ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དགོས་པ། ངེས་ཚིག། ཐབས། འབྲས་བུའོ།། དང་པོ་ནི་རྟོགས་པ་སྦྱོང་བ་དང། འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་དགོས་པའོ།། རྟོག་པ་སྦྱོང་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས། རྟག་ཏུ་རྟོག་པའི་ དབང་གིས་འཁོར་བ་ཡིན་ལ།དེའི་གཉེན་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་ནི་གསང་སྔགས་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་བསྒོམ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ངེས་ཚིག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བློ་གཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཐབས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་སེམས་སུ་འདུས་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཇི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་ཞིང་དག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱའོ།། དེའི་ངང་དུ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཧཱུ~ྂ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡི་གེ་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ། ཨ་དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས ཏེ།དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ནས། སླར་འདུས་པས། ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཕྲ་ལ་མཇུག་སྒྲ་ཙམ་དུ་བསམ་མོ།། སྒྲ་ཡང་མཐར་སྟོང་སྟེ། ཅི
Chinese
应当习惯于此。应当修习法身普光之地，习惯于普明之地，习惯于报身莲花者，习惯于因之道，修习化身大轮之会之地，不依赖于来世之因和业，应当在此生获得果。那是所缘境，对于见解之所缘境应当生起心。如是说并生起心。于无数劫不能成就者，相比于声闻等下乘，于三无数劫积聚资粮后欲获得果位二身者，乃是因福德资粮而得果色身，欲从果位智慧资粮获得法身。此处观修九尊本尊乃福德资粮，于彼无自性乃智慧资粮，观修三身无别。一生能成就，故为殊胜。首先于法界自性中，以无所缘之义而修。首先如是修习有四：必要、词义、方法、果。首先是清净分别念，以及获得果位之必要。清净分别念是：一切有情从无始时来，恒常为分别念所控制而流转轮回，彼之对治是修习真如，以及获得果位之必要是密咒果法，果位是三身，因为从真如法身之性中生起二种色身，故首先修习。为何？词义是为了于一切法之真如中安立心，故名为真如。如何修习之方法是：一切法皆摄于自心，心之自性远离一切相，因为不是任何真实之物，故由心所假立之法亦无实体，于自性空寂清净如虚空之性中不应动摇。于彼性中念诵“玛哈苏卡吽（藏文：མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཧཱུ~ྂ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Mahasukha Hum，汉语字面意思：大乐 吽）”，观想自心显现为一白色阿字。从阿字放出光芒，焚烧一切显现为实有之物，复又收摄，渐小渐细，思维仅有尾音。声音最终也空寂，什么
English
One should become accustomed to this. One should practice in the realm of Dharmakaya, the land of all-pervading light, become accustomed to the land of all-illuminating appearance, and become accustomed to the Sambhogakaya, the lotus-possessor. One should become accustomed to the path of cause and practice in the realm of Nirmanakaya, the great wheel assembly. Without relying on the causes and actions of future lives, one should attain the result in this very life. That is the object of focus, and one should generate the mind towards the object of focus in view. Thus, one should speak and generate the mind. Those who cannot achieve it in countless eons, compared to the lower vehicles such as Sravakas, desire to attain the two Kayas of fruition after accumulating merit for three countless eons. That is, from the accumulation of merit, the result is the attainment of the Rupakaya, and from the accumulation of wisdom, one desires to attain the Dharmakaya. Here, meditating on the nine deities is the accumulation of merit. The absence of inherent existence in that is the accumulation of wisdom. One meditates on the three Kayas as inseparable. It is superior because it can be accomplished in one lifetime. First, in the very nature of the Dharmadhatu, one meditates with the meaning of non-objectification. First, there are four aspects to meditating in this way: purpose, definition, method, and result. The first is to purify conceptualization and the purpose of attaining the result. Purifying conceptualization is: all sentient beings, from beginningless time, are constantly under the control of conceptualization and wander in samsara. The antidote to that is meditating on Suchness. The purpose of attaining the result is that Secret Mantra is the Dharma of the result, and the result is the three Kayas. Because the two Rupakayas arise from the nature of the Dharmakaya of Suchness, one meditates on it first. Why? The definition is because one establishes the mind in the Suchness of all Dharmas, therefore it is called Suchness. The method of how to meditate is: all Dharmas are gathered into one's own mind, and the nature of the mind is free from all characteristics. Because it is not any real object, the Dharmas that are imputed by the mind are also without substance. One should remain unwavering in the nature of emptiness and purity like the sky. In that state, one recites "Mahasukha Hum (藏文：མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཧཱུ~ྂ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Mahasukha Hum，汉语字面意思：Great Bliss Hum)," and visualizes one's own mind as a single white A syllable. Light radiates from that A syllable, burning all that appears as real, and then it is reabsorbed, becoming smaller and thinner, contemplating only the final sound. The sound also ultimately becomes empty, what