Tibetan
་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ཡི།། ཨ་ཏི་ཡོ་གས་དེ་མི་མཐོང།། རང་ལྟ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་མི་མཐོང།། གཞན་ལྟ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་དེ་མི་མཐོང།། སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི།། ཐེག་པ་ ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་དངོས་མེད་ལ།། རིག་པའི་མིང་འདོགས་མ་བྱེད་ཅིག། ལྟ་ལྟ་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། བསྒོམ་སྒོམ་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། སྤྱོད་སྤྱོད་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། བསྒྲུབ་བསྒྲུབ་པོ་རུ མ་སེམས་ཤིག།ཐོབ་ཐོབ་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། སྟོང་སྟོང་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། གསལ་གསལ་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། བདེ་བདེ་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། ལྷན་ལྷན་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། ཙེན་ཙེན་པོ་རུ་ མ་སེམས་ཤིག།གནས་གནས་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། ལྷོད་ལྷོད་པོ་རུ་མ་སེམས་ཤིག། སེམས་ཀྱིས་བསམས་སོ་མ་སེམས་ཤིག། བློ་ཡིས་བཅོས་སོ་མ་སེམས་ཤིག། སངས་རྒྱས་དགོངས་པའི་ཡང་རྩེ་ནི།། མཚོན་དུ་ མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སྨྲ་བརྗོད་མེད་པའི་ངང་ལ་ཞོག། བསྟན་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བློ་ལས་འདས་པའི་ངང་ལ་ཞོག། བལྟ་རུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པར་ཞོག། བསམ་དུ མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་ཞོག། སྤྱད་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱ་བཙལ་མེད་པའི་ངང་ལ་ཞོག། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རེ་དོགས་བསྒྲུབ་མེད་ངང་ལ ཞོག།བསྲུང་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བསྲུང་མེད་དྲི་མེད་ངང་ལ་ཞོག། བྱ་བཙལ་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱར་མེད་སྤྲོས་པའི་ངང་ལ་ཞོག། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ངང་ ལ་ཞོག།གཞག་པར་བྱེད་པ་བཞག་པ་མེད།། ལྟ་རུ་མེད་དེ་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས།། བསྒོམ་དུ་མེད་དེ་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས།། སྤྱད་དུ་མེད་དེ་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ འཕགས།། བསྲུང་དུ་མེད་དེ་དམ་ཚིག་ཁྱད་པར་འཕགས།། བཙལ་དུ་མེད་དེ་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས།། གང་ཡང་བྱར་མེད་ཡང་རྩེ་ཁྱད་པར་འཕགས།། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས་ནི།། བྱ་མེད་ངང་ལ་གནས པར་བྱ།། རང་ཉིད་རང་སར་ངང་གིས་གནས།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དེ་ཡེ་ནས་གྲུབ།། རཻ་མེད་རང་གནས་ཆོས་སྐུ་ཡིན།། དེ་ལས་སྤགས་ས་ག་ལ་ཡོད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས པ།སྤགས་ཤིང་འདུས་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་འདི་སྐད
Chinese
是欲求法身者，不见阿底瑜伽。因执着显现自见故，不见此。因背离他见故，不见此。 佛陀心之意趣，是诸乘之顶峰。 自心本无实法身，莫作智慧之名诠。 勿思观为能观者，勿思修为能修者，勿思行为能行者，勿思修为能修者，勿思得为能得者，勿思空为空性，勿思明为明性，勿思乐为乐性，勿思俱生为俱生性，勿思禅为禅性，勿思住为住性，勿思松为松性，勿思心已思，勿思意已改。 佛陀意趣之顶峰，是不可示之菩提心。 安住于不可言说之境。 不可示之菩提心，安住于超离心意之境。 不可见之菩提心，安住于无所见能见。 不可思之菩提心，安住于无修之境。 不可为之菩提心，安住于无事寻之境。 不可修之菩提心，安住于无希冀恐惧修之境。 不可护之菩提心，安住于无护无垢之境。 离事寻之菩提心，安住于无为戏论之境。 无戏论之菩提心，安住于离戏法性之境。 无有安立之安立，不可见乃殊胜见，不可修乃殊胜修，不可为乃殊胜行，不可修乃殊胜果，不可护乃殊胜誓，不可寻乃殊胜行，无有可为，顶峰殊胜。 舍弃一切诸作为，安住于无为之境。 自身安住于自处，自然安住。 不可修乃本已成就，无垢自性即法身，此外何处有可增益？ 如是说。 究竟之见，大悲之意趣。 增益与和合品第三十二。 其后菩萨除盖障，向菩萨观世音如是说：
English
Those who desire the Dharmakaya do not see Ati Yoga. Because of clinging to the manifestation of one's own view, they do not see it. Because of turning away from the views of others, they do not see it. The intention of the Buddha's mind is the supreme essence of all vehicles. In the reality of one's own mind, which is without Dharmakaya, do not apply the name of awareness. Do not think of seeing as the seer. Do not think of meditating as the meditator. Do not think of acting as the actor. Do not think of accomplishing as the accomplisher. Do not think of attaining as the attainer. Do not think of emptiness as emptiness. Do not think of clarity as clarity. Do not think of bliss as bliss. Do not think of co-emergence as co-emergence. Do not think of zen as zen. Do not think of abiding as abiding. Do not think of relaxation as relaxation. Do not think that the mind has thought. Do not think that the intellect has altered. The supreme essence of the Buddha's intention is the Bodhicitta that cannot be shown. Rest in the state beyond words. The Bodhicitta that cannot be shown, rest in the state beyond mind. The Bodhicitta that cannot be seen, rest without object or subject of seeing. The Bodhicitta that cannot be thought, rest in the state without meditation. The Bodhicitta that cannot be acted upon, rest in the state without searching for action. The Bodhicitta that cannot be accomplished, rest in the state without hope, fear, or accomplishment. The Bodhicitta that cannot be protected, rest in the state without protection, without stain. The Bodhicitta that is free from searching for action, rest in the state without action, without elaboration. The Bodhicitta without elaboration, rest in the state of the nature of reality, free from elaboration. There is no establishment of what is established. Not seeing is the supreme seeing. Not meditating is the supreme meditation. Not acting is the supreme action. Not accomplishing is the supreme result. Not protecting is the supreme samaya. Not searching is the supreme conduct. There is nothing to do, the supreme essence is supreme. Having abandoned all actions, abide in the state without action. One's own self abides in its own place, naturally abiding. Not accomplishing is already accomplished from the beginning. Stainless self-nature is the Dharmakaya. Where else is there a place to add or subtract? Thus it was said. The ultimate view, the intention of great compassion. The thirty-second chapter, "Adding and Combining". Then the Bodhisattva Sarvanivaranaviskambhin spoke thus to the Bodhisattva Avalokiteshvara:
Tibetan
་ཞུས།། ཨེ་མ་འོ། ཐུགས་རྗེའི་ བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཆེ།། ཐུགས་དགོངས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། ལྟ་བའི་ཡང་རྩེ་ཁྱད་དུ་འཕགས།། དེ་ལས་དཔག་ཏུ་ཡོད་དམ་མེད།། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡང་གསུངས་པ།། ཨེ་མ་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས རྣམས།། ལྟ་བ་ཡང་ཐོག་ཁྱད་པར་འཕགས།། སྐུ་གསུམ་བསྒྲུབས་པས་སངས་མི་རྒྱ།། མ་བསྒྲུབས་རང་སར་རང་གྲོལ་ཞོག། སེམས་དང་རིག་པ་ཡིད་དང་གསུམ།། མ་སྤངས་མ་བླང་རང་སར་ཞོག། རིག་པ་སྟོང་པ གཉིས་མེད་གསུམ།། མ་སྤངས་མ་བླང་རང་སར་ཞོག། སྣང་བ་སྟོང་པ་གཉིས་མེད་གསུམ།། མ་སྤངས་མ་བླང་རང་སར་ཞོག། ཚིག་དང་མཚོན་པ་བཏགས་པ་གསུམ།། མ་སྤངས་མ་བླང་རང་སར་ཞོག། བླང་བྱ་དོར བྱ་འཛིན་བྱ་གསུམ།། མ་སྤངས་མ་བླང་རང་སར་ཞོག། རྩོལ་དང་བསྒྲུབ་དང་དོར་དང་གསུམ།། སྤང་བླ་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། སྣང་བ་བཏགས་པ་ཞེན་པ་གསུམ།། སྤང་བླང་མེད་པར་རང་སར ཞོག།མིང་དང་བཏགས་པ་བློ་བཏགས་གསུམ།། སྤང་བླང་མེད་པར་རང་སར་ཞོག། བློ་ཡུལ་ཡིད་སྨོན་མེད་གཟུག་གསུམ།། སྤང་བླང་མེད་པར་རང་སར་ཞོག། རྩོལ་བྱས་རྩོལ་མེད་ཡིད་སྨོན་གསུམ། སྤང་བླང་མ་ བྱེད་རང་སར་ཞོག།གྲུབ་འདོད་ཐོབ་འདོད་རེ་འདོད་གསུམ།། སྤང་བླང་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། རྟོག་ཚོགས་གཟུང་འཛིན་ཆགས་ཞེན་གསུམ།། སྤང་བླང་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། དེ་གསུམ་བསྒྲུབས་པས་སངས་མི་ རྒྱ།། སྤང་བླང་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། དགག་བསྒྲུབ་སྤོང་ལེན་བླང་དོར་གསུམ།། སྤང་བླང་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། ཡི་གེ་ཚིག་དང་མིང་དང་གསུམ།། སྤང་བླང་མ་བྱེད་རང་སར་ཞོག། ཞོག་ཅེས་བྱ་བ་བློ་ཡི ཚིག།གཞག་དང་མ་བཞག་གང་ཡང་མེད།། བལྟ་རུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལྟོས།། མཐོང་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་མཐོང།། སྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་སྒོམ།། ཞི་རྒྱུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ངང་ལ་ཞི།། སྤྱད་དུ་མེད་པའི་ རང་བཞིན་དོན་ལ་སྤྱད།། བྱ་བ་མེད་པའི་མ་བཅོས་རྣལ་མ་གྲུབ།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་རང་བསྒྲུབས་པས།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར།། ཤར་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ཤར།། སངས་དུ མེད་པའི་མ་རིག་མུན་པ་སངས།། མི་འགྱུར་གདེང་དང་ལྡན་པས་སྣང་སྲིད་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས།། སྐྱེ་མེད་ཀློང་ནས་འགྱུ་མེད་ཆོས་སྐུ་ཐོབ།། སྣང་གསལ་དངོས་མེད་ལོངས་སྤྱོ་རྫཽགས་སྐུར་གྲུབ།། སྣ་ཚོགས་གཉིས མེད་ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་པའིསྐུ།། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ།། དོན་ལ་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ།། སྐུ་
Chinese
祈请！唉玛吙！大悲之主，慈悲广大。心意与虚空边际相同。见解之顶峰，尤为殊胜。除此之外，可有思量与否？大悲尊者复又说道：唉玛，聚集的眷属们。见解亦是顶峰，尤为殊胜。修持三身不能成佛。不修持则于自处自然解脱。心与觉性，意三者。不舍弃不取，于自处安住。觉性空性，二无，三者。不舍弃不取，于自处安住。显现空性，二无，三者。不舍弃不取，于自处安住。词语与象征，施设三者。不舍弃不取，于自处安住。应取应舍，能执所执三者。不舍弃不取，于自处安住。勤作与修持，以及舍弃三者。不作取舍，于自处安住。显现施设，执着三者。无取无舍，于自处安住。名称与施设，分别念施设三者。无取无舍，于自处安住。心之境，意愿，无有形相三者。无取无舍，于自处安住。已勤作，无勤作，意愿三者。不作取舍，于自处安住。欲成就，欲获得，希求三者。不作取舍，于自处安住。分别念，能取所取，贪执三者。不作取舍，于自处安住。修持此三不能成佛。不作取舍，于自处安住。遮破与建立，舍弃与接受，取与舍三者。不作取舍，于自处安住。文字词语与名称三者。不作取舍，于自处安住。安住之语乃是心之语。安住与不安住皆不存在。观见无可观之见。证悟无可见之法性自生。修习无可修之禅修。于无寂灭之瑜伽士境界中寂灭。行持无可行持之自性义。无有作为之无造作本真成就。无有修持之果，自然成就。生灭灭尽之法性现前。升起无可升起之智慧之日。觉悟无可觉悟之无明黑暗。具足不变之确信，故能掌控显有世间。于无生之界中，获得无动之法身。显明清澈，无实有，成就报身。种种二无，大悲化身。三身无别为一，乃是大乐之身。究竟而言，乃是法性，于自性中，不转变，如金刚之身。身
English
Asked. Emaho! The lord of compassion, great compassion. The intention is equal to the edge of the sky. The pinnacle of view is particularly sublime. Apart from that, is there any measure or not? The Great Compassionate One spoke again: Ema, all the assembled retinues. The view is also the pinnacle, especially sublime. Practicing the three bodies does not lead to Buddhahood. Without practice, let it be self-liberated in its own place. Mind, awareness, and thought are three. Do not abandon or take, let it be in its own place. Awareness, emptiness, non-duality, three. Do not abandon or take, let it be in its own place. Appearance, emptiness, non-duality, three. Do not abandon or take, let it be in its own place. Words, symbols, designations, three. Do not abandon or take, let it be in its own place. What should be taken, what should be abandoned, the taker, the taken, three. Do not abandon or take, let it be in its own place. Effort, practice, and abandonment, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Appearance, designation, attachment, three. Without abandonment or taking, let it be in its own place. Name, designation, conceptual designation, three. Without abandonment or taking, let it be in its own place. The object of mind, wish, absence of form, three. Without abandonment or taking, let it be in its own place. Effort made, effortlessness, wish, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Desire to achieve, desire to obtain, desire to hope, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Thoughts, grasping, attachment, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Practicing these three does not lead to Buddhahood. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Negation and affirmation, abandonment and acceptance, taking and abandoning, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. Letters, words, and names, three. Do not do abandonment or taking, let it be in its own place. The word "leave it" is a word of the mind. There is neither leaving nor not leaving. Look at the view that cannot be seen. See the self-arisen nature of reality that cannot be seen. Meditate on the meditation that cannot be meditated upon. Pacify in the state of the yogi where there is no pacification. Practice the meaning of self-nature that cannot be practiced. The uncorrected true nature is accomplished without action. Because the fruit that cannot be practiced is self-accomplished. The nature of reality without birth and cessation becomes manifest. The sun of wisdom that cannot rise rises. The darkness of ignorance that cannot be enlightened is enlightened. With unwavering confidence, the world of appearance is held by the vastness. From the realm of unborn, the unwavering Dharmakaya is attained. Clear appearance, insubstantial, accomplished as the Sambhogakaya. Various non-dual, compassionate Nirmanakaya. The three bodies are inseparable as one, the body of great bliss. Ultimately, it is the nature of reality, unchanging in its own state, like the Vajra body. Body