Tibetan
དག་ཉིད་བལྟས་ཏེ་སྦྱང་བར་བྱ།། དང་པོར་གཞན་པ་ཀ་དག་གཉིས།། སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་དག་ནི།། དབང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡམས་ཤིང།། འདོད་པ་བཀག་པའི་གདུང་བས་ཀྱང།། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མ ཟིན་པ།། རྒྱལ་བའི་བྱིན་རླབས་ཉེ་འགྱུར་བས།། བསམ་གཏན་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན།། འདི་ནི་སོ་སོར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ།། དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་དེ།། སོ་སོར་སྤང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། འདོད་པའི་གཡེང་བར་གྱུར་པ སྤང།། སོ་སོར་སྤང་བ་སྡོམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།། བསམ་གཏན་འབྲེལ་དང་ཡུལ་དུ་བཅས།། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཅན།། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པ་དང།། སྡིག ཏོ་མི་དགེ་བ་ཡི་ཆོས།། དབེན་པ་དག་ལས་དེ་སྐྱེད་ཡིན།། འདི་ཡི་ཕྱིར་ན་དེའི་འོག་ཏུ།། བསམ་གཏན་བསྟན་པ་རིགས་པས་བཤད།། བསམ་གཏན་ཡུལ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས།། གསང་བ་གསུམ་ལ་ཡུལ་དུ་བྱ།། དེ་ལ སྐུ་ཡི་གསང་བ་ནི།། ལྷ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ།། ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་གཡོ་བ་ཡི།། སྨིན་མ་མིག་དང་སོ་དང་མཆུ།། བཞིན་དང་ལུས་དང་ཡན་ལག་གིས།། པདྨ་དབང་ཆེན་དཔལ་གྱི་རྒྱ།། རང་དོན་ལས་རྣམས གྲུབ་བྱེད་པའོ།། དེ་ནི་སྐུ་ཡི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི།། སྒོ་ནས་བསམ་གཏན་ཡུལ་དུ་དམིགས།། དེ་ལ་གསུང་གི་གསང་བ་ནི།། སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་རྣམ་བཅད་པ།། ང་རོ་སྦས་པ་རྡོ་རྗེའི་གསུང།། ལྷ་ཡི་ཐུགས་ལ་ལྗགས་སྟེང དུ།། ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་དོག་དང།། དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་མར་བསམ་པ་དང།། དེ་ཡང་སྒྲ་དང་སྒྲ་དོན་གྱིས།། ཆོས་ཉིད་བརྟག་པ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད།། བསམ་གཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ གཏན་ནི།། རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན།། སྒྲ་ཡི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ནི།། བསམ་གཏན་ཐར་པ་སྟེར་བར་བྱེད།། ངག་གི་སྒྲ་གྲག་བྱེད་པ་ནི།། བསམ་གཏན་གཙོ་བོར་བཤད་པ་ཡིས།། སྐབས་འདིར་གཡེང་བའི རྒྱུར་འགྱུར་རོ།། དེ་ལ་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི།། ཐུགས་ཀར་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ།། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པ་ནི།། དེ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ།། དེ་ཡི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གནས་པ ཡིས།། མཚན་མ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ནི།། ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལྟར་གསལ་བ་གསུམ་དམིགས་པ། བསམ་གཏན་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ།། གསང་བ་གསུམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས།། ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ དག་པ་ཡི།། ལྷ་རྣམས་དོན་དང་རྟགས་ཚུལ་བསྡུས།། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ།། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་དགའ་བདེ་གཉིས།། སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་དང་ལྔ།། ཡན་ལག་ཚུ
Chinese
应当观察自身而修习。首先，其他二者是清净的。应当舍弃的这些是：根门自然地被束缚，即使被欲望阻碍的痛苦所困扰，禅定也不会被获得，由于诸佛的加持力临近，因此成为禅定的容器。这被称为各自修行。因此，享受安乐，也称为各自舍弃。舍弃成为欲望散乱之处。各自舍弃是安住于律仪的禅定。禅定与所缘相关联，具有作为所缘的支分。通过禅定，从欲望和罪恶、不善之法中，从寂静之处产生。因此，在此之后，以理智阐述禅定。禅定的所缘是身语意，将三密作为所缘。其中，身的秘密是：本尊的手印，色身，颜色、形状和动态，眉毛、眼睛、牙齿和嘴唇，面容、身体和肢体，莲花、大自在、吉祥的印记，成就自利事业。那是通过身体的各种形态，作为禅定的所缘而专注。其中，语的秘密是：区分声音和非声音，隐藏的阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），金刚语，在本尊的心间、舌尖上，观想经文的文字、颜色和形状的相，并且通过声音和声音的意义，考察法性，进行考察和分析。这是获得禅定的原因，安住于声音的禅定，是应当获得的瑜伽。安住于声音的边际，禅定能给予解脱。口中发出声音，通过主要阐述的禅定，在此处成为散乱的原因。其中，意的秘密是：在心间观想金刚萨埵，观想智慧萨埵，那是心的相。它的意义是菩提心，安住于法身中，区分诸相，那是心的自性。像这样专注三种光明，是禅定的所缘。三密涵盖一切，手印完全清净，诸佛汇集了意义和象征的方式。禅定的五种支分，即寻、伺二者，以及喜、乐二者，心一境性是第五种。支分的方式
English
One should observe oneself and practice. First, the other two are pure. These that should be abandoned are: the sense faculties are naturally restrained, and even when afflicted by the suffering of obstructed desires, samadhi is not attained, because the blessings of the Buddhas draw near, therefore it becomes a vessel for meditation. This is called practicing individually. Therefore, enjoying bliss is also called abandoning individually. Abandoning what becomes a distraction of desire. Abandoning individually is the samadhi of abiding in discipline. Dhyana is related to the object and has limbs to be focused on. Through dhyana, from desires and sins, unwholesome dharmas, it arises from solitary places. Therefore, after this, dhyana is explained with reason. The object of dhyana is body, speech, and mind, taking the three secrets as the object. Among them, the secret of the body is: the mudra of the deity, the form body, color, shape, and movement, eyebrows, eyes, teeth, and lips, face, body, and limbs, lotus, great power, auspicious marks, accomplishing self-benefiting activities. That is through the various forms of the body, focusing as the object of dhyana. Among them, the secret of speech is: distinguishing sound and non-sound, the hidden A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), the vajra speech, on the heart of the deity, on the tip of the tongue, contemplating the letters, colors, and shapes of the scriptures, and through the sound and the meaning of the sound, examining the nature of reality, examining and analyzing. This is the cause of attaining dhyana, the dhyana that abides in sound, is the yoga that should be attained. Abiding at the edge of sound, dhyana gives liberation. Uttering sounds from the mouth, through the mainly explained dhyana, here it becomes a cause of distraction. Among them, the secret of mind is: visualizing Vajrasattva in the heart, visualizing Jñanasattva, that is the sign of the mind. Its meaning is bodhicitta, abiding in the dharmakaya, distinguishing the signs, that is the nature of the mind. Like this, focusing on the three luminosities, is the object of dhyana. The three secrets encompass everything, the mudras are completely pure, the deities gather the meaning and the manner of symbols. The five limbs of dhyana, namely the two of investigation and analysis, and the two of joy and bliss, one-pointedness of mind is the fifth. The manner of the limbs.
Tibetan
ལ་གྱིས་དམིགས་པར བྱེད།། གསང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ།། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་བློ།། དེ་ལ་རྟོགས་ནས་སྐྱེ་བའོ།། དེ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི།། དེ་ཉིད་ལ་ནི་བློ་ཉིད་ཀྱིས།། ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱོར་བྱ་ཞིང།། དེ་ཡི་དོན་དང བཅས་པ་ལ།། ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་ཡང་ནས་ཡང།། སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་འཇུག་པའོ།། དེ་ལ་དགའ་བར་བྱ་བ་ནི།། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས།། ཐོབ་པས་གསང་བ་གསུམ་པོ་ཡི།། འདྲ་སྣང་རྣམ་པར འབྱུང་གྱུར་ཏེ།། དེའི་ཚེ་འདོད་པས་དབེན་གྱུར་པ།། སྔར་མ་མྱོང་བའི་དོན་ཉིད་ནི།། མྱོང་བས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི།། དགའ་བ་རླབས་པོ་ཆེར་སྐྱེའོ།། དེ་ལ་བདེ་བ་བྱ་བ་ནི།། དེ་དབང་སེམས་བསྡུས་ཐོབ་པ ན།། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི།། དེས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་འགྱུར་རོ།། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི།། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་འགྱུར་ལས།། ཤེས་པ་དང་ནི་ཤེས་བྱ་ཡང།། གཉིས་སུ་སྣང་བར་མི སྐྱེ་སྟེ།། རང་རིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའོ།། བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།། དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་དག་གིས་ནི།། སེམས་ནི་ཞི་བར་བྱ་བ་ལ།། ཤིན་ཏུ་དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། དབུགས་ཀྱང་དགག་ཅིང གཏང་བར་བྱ།། བསླབ་ཐབས་ནད་དུ་ཟུང་བ་དང།། མཚན་མ་སྔགས་དང་ཕྱི་ནང་རྟགས།། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྣང་གྱུར་བས།། ཤིན་ཏུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་གཅེས།། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཐབས།། ཕོ་རླུང་མོ་རླུང་མ ནིང་རླུང།། རྣམ་པ་དེ་གསུམ་བསླབ་པ་དང།། ཕྱིར་ལ་གཏད་དང་ནང་དུ་འཇུག། ཁོང་དུ་གནས་ལ་བསླབ་པ་དང།། ས་རླུང་ཆུ་རླུང་མེ་རླུང་དང།། རླུང་གི་རླུང་ལ་བསླབ་པ་དང།། བསླབ་པའི་གོ་ཡང་དུ་མར སྣང།། ཇི་ལྟར་བསླབ་ཀྱང་འགལ་བ་མེད།། གདུལ་བྱའི་རྣམ་རྟོག་བསམ་ཡས་ཀྱང།། དེ་སྙེད་འདུལ་ཐབས་སྒོ་རྣམས་སྤྲོས།། དོན་དུ་མི་འགྱུར་གཅིག་མ་གསུངས།། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྟོག་འདུལ་ཞིང།། དབུགས ཞི་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང།། རྟོགས་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་རྒྱུ་བའི་དབུགས།། ནང་དུ་གཟུགས་ལ་བསླབ་པར་བྱ།། དེ་ནས་ཡང་ནི་དབུགས་ཟིན་ཏེ།། སེམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར འགྱུར།། བརྟན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པས་ནི།། མཚན་མ་རྣམ་ལྔ་འབྱུང་བར་འགྱུར།། དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་དང།། གཉིས་པ་ལ་ནི་དུ་བའི་ཚུལ།། གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་འདྲ།། བཞི་པ་མར་མེ་བཞིན་དུ་འབར།། ལྔ པ་རྟགས་སུ་སྣང་བ་ནི།། སྤྲིན་མེད་པ་ཡི་ནམ་མཁའ་བཞིན།། དེ་ཡི་རྟགས་ནི་ཕྱི་ནང་གཉིས།། ཕྱི་ལ་ཉིན་དང་མཚན་མོར་སྣང།།
Chinese
以彼（拉）为所缘而作意。 于三密之体性， 如实了知之智， 于彼了知后而生起。 于彼行持者， 即于彼以智性， 应屡屡串习， 及其意义与所具， 细致观察再三地， 行持且趣入。 于彼应欢喜者， 由寻思与伺察二者之禅定， 获得故，三密之， 相似显现各别生起， 彼时离欲者， 往昔未曾经历之义， 经历故，成为不共之， 大欢喜生起。 于彼应安乐者， 彼力心摄持获得时， 身与心之安乐， 彼即体验感受也。 于彼心一境性者， 如是心之摄持转变故， 能知与所知亦， 不生起二取之显现， 唯成自证也。 名为禅定之等持。 如是禅定等之， 心乃为寂静之， 极调柔之故， 气息亦遮止且放舍。 习学方便执为疾病， 相与真言及内外之征相， 瑜伽士显现故， 极应珍重习学。 于彼如何习学之方便， 男气女气及， 非男非女气， 习学此三种相， 于外安住且内趣入， 习学住于腹中， 地气水气火气及， 气之气而习学， 习学之次第亦多显现， 无论如何习学皆无相违。 所化之分别念虽无数， 然亦广说尔许调伏方便门， 未曾说为异于意义之一。 彼后调伏心之分别念， 气息寂静稳固后， 为令具足证悟故， 于不决定游走之气息， 应习学内之形相。 彼后复又执持气息， 心亦极寂静转变， 由获得稳固故， 五种征相将生起。 初如阳焰相似， 第二则如烟之相， 第三如萤火虫， 第四如灯火般燃烧， 第五显现为征相者， 如无云之虚空。 彼之征相有内外二者， 于外则显现为日与夜。
English
Focus on that (La) as the object of attention. On the nature of the three secrets, The wisdom that realizes as it is, Arises after realizing that. To practice that is, To repeatedly train in that very thing with intelligence, And with its meaning and what it possesses, To examine closely again and again, To practice and enter. To rejoice in that is, From the samadhi of investigation and analysis, Because of obtaining, the three secrets', Similar appearances arise distinctly, At that time, one who is free from desire, The meaning that has never been experienced before, Because of experiencing, becomes the uncommon, A great joy arises. To be happy in that is, When that power of mind is gathered and obtained, The happiness of body and mind, That will be experienced. To have one-pointedness of mind in that is, Thus, because of the mind's gathering and transformation, Neither the knower nor the known, Appear as duality, But become merely self-awareness. This is the samadhi called dhyana. Thus, with these dhyanas, The mind is to be pacified, For the sake of being extremely tamed, The breath is also to be stopped and released. Taking the method of training as a disease, Signs, mantras, and inner and outer marks, Because they appear to the yogi, It is extremely important to train. In that, how to train in the method, Male breath, female breath, and, Neither male nor female breath, Training in these three aspects, Abiding outwardly and entering inwardly, Training in abiding in the abdomen, Earth breath, water breath, fire breath, and, Training in the breath of breath, The order of training also appears in many ways, No matter how you train, there is no contradiction. Although the thoughts of those to be tamed are countless, Nevertheless, so many methods of taming are explained, It has not been said to be different from the meaning of one. After that, subduing the thoughts of the mind, When the breath becomes peaceful and stable, For the sake of being endowed with realization, In the breath that wanders indeterminately, You should train in the inner form. After that, again holding the breath, The mind also becomes extremely peaceful, Because of obtaining stability, The five signs will arise. First, like a mirage, Second, like the appearance of smoke, Third, like a firefly, Fourth, burning like a butter lamp, Fifth, appearing as a sign, Like a cloudless sky. Its signs are two, outer and inner, Outwardly, it appears as day and night.