Chinese
耶。忿怒尊和忿怒母的化身，充满三千大千世界和须弥山。如芥子般数量众多地散发。开示了正确的决定。证悟的加持显现在一切处。如太阳的光芒般均匀明亮。是照亮黑暗的伟大光明。是救度三毒的救度之主。是断除五毒的唯一亲友。法性本初离于偏颇，但因执着而产生痛苦。因修习而行走于道地。因希望而伴随疑惑。因疑惑的 缘故而显现为二元。金刚、珍宝、莲花和，事业以及如来部。心性光明而无分别念。譬如大海本身一样。功德之宝藏永不耗尽。从不耗尽中生出一切。譬如如意宝珠一样。殊胜语是梵天的声音，譬如岩石的回声一样。事业圆满行持种种，譬如舞者本身一样。殊胜身光明而无分别念，譬如镜中的影像一样。自生智慧力量强大。须弥山化为微尘和水滴，以及衡量三千大千世界，以及将三界摄为己用，以及显现无数佛陀，以及轮回六道周转，以及将须弥山掷成堆，以及从海底吸干大海，一切皆从自生力量中产生。因未证悟自生智慧，故不识真实之义。因俱生无明，故以此为基础产生阿赖耶识。善与非善的一切习气，如镜上的污垢般显现。以分别念思虑而成就轮回。丝毫没有安乐的果实。譬如车轮的轮辐一样。没有解脱之时，痛苦巨大。自己从自己的痛苦中，成熟各自不同的果实。因证悟而从善业福德中，通过修习和实修的次第，最终无法获得果实，只是产生暂时的安乐道地。因此，阿赖耶识是二元的基石。积累二取则无法成佛。自生智慧是自生的，无明与自生无有差别。自生智慧是无明的清净，那即是自生智慧。俱生无明是自生的，轮回与涅槃二者没有积累的基础。譬如虚空空旷
English
Yeah. The emanation of wrathful deities and wrathful mothers, filling the three thousand great thousand worlds and Mount Sumeru. Scattering like countless mustard seeds. It reveals the correct determination. The blessings of realization appear everywhere. Like the rays of the sun, evenly bright. It is the great light that illuminates the darkness. It is the lord of salvation who saves from the three poisons. It is the only friend who eradicates the five poisons. The nature of reality is originally free from bias, but suffering arises from attachment. By practicing, one walks the paths and grounds. Accompanied by hope and doubt. Because of doubt, duality appears. Vajra, jewel, lotus, and the families of karma and the Tathagatas. The nature of mind is clear and without conceptual thought. Like the ocean itself. The treasure of qualities is inexhaustible. Everything arises from the inexhaustible. Like a wish-fulfilling jewel. The supreme speech is the sound of Brahma, like the echo of a rock. Activities are perfectly accomplished and varied, like a dancer himself. The supreme body is clear and without conceptual thought, like the image in a mirror. Self-born wisdom is powerful. Mount Sumeru turns into dust and drops, and measuring the three thousand great thousand worlds, and subduing the three realms, and the appearance of countless Buddhas, and the revolving of the six realms of samsara, and throwing Mount Sumeru into heaps, and drying up the ocean from the bottom, all arise from self-born power. Because self-born wisdom is not realized, the true meaning is not recognized. Because of co-emergent ignorance, the alaya consciousness arises based on it. All the habitual tendencies of good and non-good appear like dirt on a mirror. Samsara is accomplished by conceptual thought. There is not even a trace of the fruit of happiness. Like the spokes of a chariot wheel. There is no time for liberation, and suffering is great. From one's own suffering, different fruits ripen separately. From the merit of virtuous deeds through realization, through the stages of practice and accomplishment, ultimately the fruit cannot be obtained, only temporary paths and grounds of happiness arise. Therefore, the alaya consciousness is the foundation of duality. Accumulating dualistic grasping will not lead to Buddhahood. Self-born wisdom is self-born, ignorance and self-born are not different. Self-born wisdom is the purity of ignorance, that is self-born wisdom. Co-emergent ignorance is self-born, there is no basis for accumulating samsara and nirvana. Like the emptiness of space.
Tibetan
པ་འདྲ། །ཀུན་བརྟགས་མ་རིག་གཞི་མེད་པས། །འཁོར་ འདས་གཉིས་སུ་བརྟག་ཏུ་མེད། །མ་བརྟགས་དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་མིང་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་རྗོད་པའི་ཚིག་ལས་འདས། །མི་བགྲོད་པ་ཡི་ས་ཉིད་ཡིན། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །སྟོང་པ་རྟོག་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྟོང་པ་དྲི་མེད་འོད་དང་ལྡན། །སྟོང་པ་བྱེད་པ་ཀུན་གྱི་དཔལ། །སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཅན། །སྟོང་པ་ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་བདག །སྟོང་པ་ཡི་གེ་ཀུན་གྱི་གནས། །སྟོང་པ་ཞི་བ་འོད་ཀྱི་ཞལ། །སྟོང་པ་འདུས་པ་དྲག་པོའི་སྐུ། །སྟོང་པ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་སྣང་། །སྟོང་པ་ཡོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །སྟོང་པ་དོན་དམ་བཅུད་ཀྱི་རྒྱན། །སྟོང་པ་རོལ་པ་འགག་པ་མེད། །སྟོང་པ་རིགས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་འབྱུང་། །སྟོང་པའི་སྟོང་པ་དྲི་མ་མེད། །སྟོང་པའི་སྣང་བ་ལྷ་ཡི་སྐུ། །སྟོང་པའི་ལོག་རྟོག་ལོག་པར་འཁྱམས། །སྟོང་པའི་འབྲས་བུ་སྣང་བ་ཉིད། །སྟོང་པའི་རྒྱུ་ཉིད་སྣང་བས་གཞིག །སྟོང་པ་བཅུ་དགུའི་རང་བཞིན་ནི། །སྟོང་པའི་སྣང་བ་རྣམ་པར་གསལ། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་འཛིན་དང་བྲལ། །སྣང་བའི་རིགས་ལྔ་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །སྣང་བ་བདུད་འདུལ་ཁྲོ་བོའི་སྐུ། །སྣང་བ་རོལ་པ་འཛིན་པ་མེད། །སྣང་བ་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་སུ་མེད། །སྣང་བ་དོན་དམ་བཅུད་ཀྱི་རྒྱན། །སྣང་བ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་བ་བཞུགས་གནས་གཞལ་ཡས་ཁང་། །སྣང་བ་མཚོན་བྱེད་ཡི་གེ་མེད། །སྣང་བ་དྲི་མེད་འཛིན་པ་བྲལ། །སྣང་བ་སེམས་ཉིད་འབྱུང་བ་མེད། །སྣང་བ་བཅུད་ཀྱི་སྟོང་པ་གསལ། །སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། །སྣང་ཞེས་མཚན་མར་ག་ལ་འཛིན། །སྟོང་ཞེས་མཚན་མར་ག་ལ་བལྟ། །མེད་པ་མ་ཡིན་སྙིང་པོའི་དོན། །ཡོད་པ་མཚན་མ་ཀུན་དང་བྲལ། །དེས་ན་གཉིས་མེད་རེ་དོགས་བྲལ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཤར་བའོ། །མ་རིག་མུན་པ་འཇོམས་པའོ། །ཐམས་ཅད་རྒྱན་དུ་སྣང་ བའོ། །གདུག་པ་ཆེན་པོ་འདུལ་བའི་གནས། །མཚམས་མེད་ལྔ་ནི་བདེ་ལྡན་གནས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །རིགས་ལྔ་བདེ་གཤེགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །སེམས་དཔའ་སེམས་མ་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཁྲོ་བོ་བཞི། །ཉོན་མོངས་དྲུག་ནི་ཐུབ་པ་དྲུག །ཐམས་ཅད་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །གཞལ་ཡས་བྷནྡྷ་བརྗིད་ཆེན་ལས། །བཞུགས་པའི་དོན་གྱིས་དེ་རུ་བཞུགས། །ལྷ་རྣམས་དོན་གྱིས་དེ་ན་བཞུགས། །རང་བཞིན་ལྷ་དང་མཆོད་པ་དང་། །འ
Chinese
犹如（空性）。 遍计非理无有根， 轮回涅槃不可思。 不思犹如虚空界， 彼处本基离名言。 彼性超越言语道， 乃是不可行之境。 自性乃是大空性， 空性无念离戏论。 空性无垢具光明， 空性乃是一切之庄严。 空性具有智慧光， 空性乃是三界之主。 空性乃是一切字母之所依， 空性寂静光明面。 空性聚集猛厉身， 空性显空二者显。 空性远离一切有， 空性胜义精华饰。 空性嬉戏无有止， 空性族姓之胜者生。 空性之空性无垢染， 空性之显现天神身。 空性之邪念歧途行， 空性之果即显现。 空性之因以显现灭， 空性十九之自性者。 空性之显现极明朗， 显现种种任运成。 无二远离二取执， 显现五部乃胜者身。 显现调伏魔众忿怒身， 显现嬉戏无执着。 显现行为二者皆无， 显现胜义精华饰。 显现显而无自性， 显现安住宫殿中。 显现表诠无文字， 显现无垢离执着。 显现心性无生灭， 显现精华空性明。 显空无二之中性里， 显现之名如何执为相？ 空性之名如何视为相？ 非无乃是精要义， 有乃远离一切相。 是故无二离希疑， 超越有无二边际。 乃是三界一切之作者， 智慧光明而生起。 摧毁无明之黑暗， 一切显现为庄严。 乃是调伏大恶处， 五无间罪乃安乐处。 五烦恼即是五智慧， 五部如来五蕴身。 菩萨佛母诸识等， 四颠倒乃四忿怒。 六烦恼即是六能仁， 一切乃是天神之自性。 于量严广大之坛城中， 以安住之义而安住于彼。 诸天神以意义而安住于彼， 自性天神与供养及，
English
Like (emptiness). Since the imputed ignorance has no basis, there is no consideration of samsara and nirvana as two. The unconsidered is like the sky. In that, the basis of all is without name. That very thing transcends the words of expression. It is the very ground of the unapproachable. From the very nature of the great emptiness, emptiness is without thought, free from elaboration. Emptiness is stainless, endowed with light. Emptiness is the glory of all actions. Emptiness is possessed of the light of wisdom. Emptiness is the lord of all three realms. Emptiness is the abode of all letters. Emptiness is the peaceful face of light. Emptiness is the body of fierce gathering. Emptiness appears as emptiness and appearance. Emptiness is devoid of all that exists. Emptiness is the ornament of the essence of ultimate meaning. Emptiness is playful, without cessation. From emptiness, the victorious ones of the lineage arise. The emptiness of emptiness is without stain. The appearance of emptiness is the body of the deity. The wrong thoughts of emptiness wander wrongly. The fruit of emptiness is appearance itself. The cause of emptiness is destroyed by appearance. The nature of the nineteen emptinesses is that the appearance of emptiness is completely clear. Appearances are spontaneously accomplished in various ways. Non-duality is free from grasping at duality. The five families of appearance are the bodies of the victorious ones. Appearance is the body of the wrathful one who subdues demons. Appearance is playful, without grasping. Appearance is without action or conduct as two. Appearance is the ornament of the essence of ultimate meaning. Appearance appears, but has no nature. Appearance is the dwelling place, the palace. Appearance has no letters to represent it. Appearance is stainless, free from grasping. Appearance is mind itself, without arising. Appearance is the clear emptiness of essence. In that which is non-dual, emptiness and appearance, how can appearance be grasped as a sign? How can emptiness be regarded as a sign? Non-existence is not the meaning of essence. Existence is devoid of all signs. Therefore, non-duality is free from hope and doubt. It transcends the limits of existence and non-existence. It is the maker of all three realms. The light of wisdom arises. It destroys the darkness of ignorance. All appears as an ornament. It is the place for subduing great wickedness. The five inexpiable sins are the place of bliss. The five afflictions are the five wisdoms. The five families are the five aggregates of the Sugatas. Bodhisattvas, consorts, consciousnesses, etc. The four perversions are the four wrathful ones. The six afflictions are the six Buddhas. All is the nature of the deity. In the immeasurable, great and glorious mandala, it dwells there by the meaning of dwelling. The deities dwell there by meaning, the nature of the deity, and offerings, and