Tibetan
ས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །གཞི་ནི་མ་བཅོས་དབྱིངས་ཉིད་ལས། །འཁོར་བའི་སྣང་གཞི་མེ་ལོང་འདྲ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་པའི་དབྱིངས། །དག་དང་མ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་རྟོགས་པའི་ངང་། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཕུར་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་དབྱིངས་ནས་སྒྲོལ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕུར་པ་ཡིས། །དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་སྦྱོར། །ཡང་དག་དོན་ཉིད་ཕུར་པ་ནི། །མ་སྤངས་མ་བསྒྲུབས་བཙལ་བ་མེད། །མ་བསླད་མ་བཅོས་བསྒྱུར་དུ་མེད། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་ཕུར་པའི་དོན། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཕུར་པ་ཡང་། །ངེས་པར་གདེང་དུ་མ་ གྱུར་པར། །ལྟ་བ་ཕྱོགས་འཛིན་རང་རྒྱུད་ཀྱིས། །སྤྱོད་པ་རྣམ་གཉིས་རང་གར་སྤྱོད། །འབྲས་བུ་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །དེ་ལ་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ཐུགས་རྗེའི་ཕུར་པས་གདུག་པ་འདུལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་ཡིས། །མཁའ་དབྱིངས་ཉོན་མོངས་དབྱིངས་ལ་སྡུད། །འདུས་བྱས་ཕུར་པ་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ཞིང་བཅུ་གཏན་ནས་སྟོངས་པར་བྱེད། །རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པའི་རོལ་པ་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་རང་བཞིན་ནི། །ཅི་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་འདི། །ཅི་སྟེ་ཡེ་ནས་ཕུར་པ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་འཁོར་བ་ཅི་ལྟར་འབྱུང་། །ཅི་སྟེ་མྱ་ངན་ཅི་ལྟར་འདས། །ཅི་སྟེ་འཁོར་འདས་ཅི་ལྟར་མཉམ། །ཅི་སྟེ་ཕུར་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །ཅི་སྟེ་ཕུར་པ་གང་ལ་གདབ། །ཅི་སྟེ་རོལ་པ་ཅི་ལྟར་སྣང་། །ཅི་སྟེ་སྲས་སུ་ཅི་ལྟར་བསྐྱེད། །ཅི་སྟེ་ཕུར་པའི་དོན་ཉིད་གང་། །ཡེ་ནས་ཕུར་པའི་རོལ་པ་ལས། །ཅི་སྟེ་ལུང་དང་འགལ་མི་འགྱུར། །རང་ལ་རང་ཆས་གནས་པ་ཡིན། །མ་རིག་པ་ལས་ཀུན་གཞི་འབྱུང་། །ཕྲ་རགས་རྟོག་པ་སོ་སོར་སྨིན། །དག་པ་ཉིད་དུ་དེ་རྟོགས་པས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལས་འབྱུང་། །གཉིས་སུ་མེད་པས་མཉམ་པ་སྟེ། །མཉམ་པའི་དུས་ན་བཟང་ངན་མེད། །མ་བཅོས་དོན་ཉིད་ཕུར་པའི་རྒྱུ། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཐུགས་རྗེས་བསྒྲལ། །རྣམ་པ་བཞི་རུ་ངེས་པར་གདབ། །ཞི་དང་ཁྲོ་ཡང་དེ་བཞིན་འབྱུང་། །དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ལས། །གཞི་ཡིས་དོན་རྣམས་མ་ལུས་འགྲུབ། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཕུར་པ་ལ། །གང་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ། །འཁོར་འདས་ལ་ཤན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་རྟོག་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དོན་ཉིད་ཕུར་པའི་དབྱིངས་ལ་སྤྲོས། །དོན་ཡང་དེ་ལས་གཡོས་པ་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་ཕུར་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་པས། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་རྣམ་གཉིས་གཞི། །ལྟ་བ་དོན་དམ་ཕུར་པ་ལ
Chinese
地基是轮回的因，基础是未造作的法界自性。轮回的显现犹如镜子，涅槃是证悟的法界。清净与不清净的一切法，皆在证悟法性橛的境界中。五种智慧的橛，从法界中解脱五种烦恼。身语意的橛，将三毒融入身语意。真实义的橛，不舍弃，不修持，无寻觅。不染污，不造作，不可改变。若证悟此，即是橛的意义。胜义的橛，若未成为确定的把握，以宗派偏执的自续，行为二元对立，随心所欲。果报是堕入恶趣，感受痛苦。对此，以善逝的加持，以慈悲的橛调伏暴恶。以菩提心的橛，将虚空收摄于烦恼的法界。以四种有为的橛，使十方刹土彻底空寂。种种戏耍，随显现为何，皆是法性橛的戏耍。金刚橛的自性是。为何此法性橛，为何本来就是橛？为何轮回如何产生？为何涅槃如何寂灭？为何轮涅如何平等？为何橛是为了什么？为何橛要钉在何处？为何戏耍如何显现？为何如何生为佛子？为何橛的意义究竟是什么？从本来是橛的戏耍中，为何不与经论相违？安住于自性本具。从无明产生阿赖耶识，粗细分别的念头各自成熟。证悟彼为清净自性，从中生起自生智慧。无二故平等，平等之时无好坏。未造作义是橛的因，法性橛以大悲救度。确定钉于四种形态，寂静与忿怒也同样生起。从三世善逝的加持中，以基础圆满一切意义。对于法性本来是橛，如何开示即如何，为了区分轮涅的差别。文字无分别，远离戏论。于意义自性的橛之法界中开展，意义也未曾从中动摇。从真实自性的橛中，佛与有情无二，彼是二元显现的基础。见地是胜义橛
English
The ground is the cause of samsara, the basis is the unconditioned nature of reality. The appearance of samsara is like a mirror, nirvana is the realm of realization. All pure and impure phenomena are in the state of realizing the nature of reality as a stake. The stake of the five wisdoms liberates the five afflictions from the realm. The stake of body, speech, and mind combines the three poisons into body, speech, and mind. The stake of true meaning is not abandoned, not cultivated, and not sought. It is not defiled, not fabricated, and cannot be changed. If one realizes this, it is the meaning of the stake. The stake of definitive meaning, if it does not become a definite certainty, with the self-stream of sectarian attachment, behavior is dualistic, acting as one pleases. The result is falling into the lower realms and experiencing suffering. To this, with the blessing of the Sugatas, the stake of compassion subdues the wicked. With the stake of bodhichitta, space is gathered into the realm of afflictions. With the four conditioned stakes, the ten directions of realms are completely emptied. Various plays, whatever appears, are the plays of the nature of reality stake. The nature of the vajra stake is. Why is this nature of reality stake, why is it originally a stake? Why does samsara arise, how does it arise? Why does nirvana pass away, how does it pass away? Why are samsara and nirvana equal, how are they equal? Why is the stake for what? Why is the stake to be driven where? Why do the plays appear, how do they appear? Why are they born as sons, how are they born? Why is the meaning of the stake ultimately what? From the play that is originally a stake, why does it not contradict the scriptures? It abides in its own inherent nature. From ignorance arises the alaya consciousness, subtle and coarse thoughts mature separately. Realizing that it is pure nature, from that arises self-born wisdom. Because of non-duality, it is equality, at the time of equality there is no good or bad. Unfabricated meaning is the cause of the stake, the nature of reality stake liberates with great compassion. Definitely drive it into four forms, peaceful and wrathful also arise in the same way. From the blessing of the Sugatas of the three times, with the basis, all meanings are completely accomplished. For the nature of reality that is originally a stake, however it is taught, it is like that, in order to distinguish the difference between samsara and nirvana. Letters are without concept, free from elaboration. Elaborate in the realm of the stake of the nature of meaning, meaning also does not move from that. From the stake of true nature, Buddhas and sentient beings are non-dual, that is the basis of dualistic appearance. The view is the ultimate stake.
Tibetan
ས། །རོལ་པ་ཅིར་ཡང་འགག་པ་མེད། །དེ་ཉིད་མ་སྤངས་ཕུར་པའི་དབྱིངས། །ཕྱོགས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པའི་དབྱིངས། །དེ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་གང་འཛིན་པ། ། དོན་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕུར་པ་འདི། །བཙལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཕྱོགས་བྲལ་སེམས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཡེ་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པ་འདི། །ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ། །གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཕྱོགས་འཛིན་ཆེ། །དེ་ཡི་དོན་དུ་བསྟན་པར་བྱ། །བརྟན་པ་རིན་ཆེན་རིགས་པའི་གཏེར། །ཟད་པ་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་དེ། །གང་དུ་འཛིན་པ་སྨིན་པའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཅིག་འབྲས་བུ་བཟང་ངན་གཉིས། །རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་ཉིད་ལས། །སྟོང་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྐུས་གང་ཡང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཀློང་རྡོལ་ཡང་། །འཁྲུལ་པའི་གཞི་ལ་ཟད་པ་མེད། །འཁྲུལ་བར་གཟུང་བ་དམ་པ་སྟེ། །དམ་པའི་ཤེས་པ་རང་འཛིན་རྒྱུ། །རྒྱལ་བ་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་གཞི། །བསྟན་པ་དར་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །རྒྱལ་བ་གྲངས་མེད་བརྗོད་ལས་འདས། །ཟད་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་གཏིང་དཔག་དཀའ། །འཁོར་བ་འབྱུང་བ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །འཁྲུལ་པ་མ་རིག་ཤེས་པའོ། །མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །སྣང་བ་བཏེགས་པས་མུན་པ་བཞིན། །དག་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་འགྱུར། །དེ་བཞིན་མ་རིག་མ་ཤེས་པས། །རྟོགས་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཉི་མ་ཤར་བའི་བ་མོ་འདྲ། །བསལ་བ་མེད་པར་རང་དྭངས་འགྱུར། །དག་པ་ཉིད་ལ་བསལ་བ་མེད། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་མེད་པས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཉོན་མོངས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་རྒྱས། །ཉོན་མོངས་ཉིད་ཀྱང་ངོས་བཟུང་བྲལ། །བདེ་བ་གཉིས་ཀྱང་འཛིན་པ་རྒྱས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཐམས་ཅད་བྱུང་། །མ་རིག་མ་རྟོགས་འཁོར་བ་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་བདེ་གཤེགས་རྒྱུ། །འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་བཏགས་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས། །འཁོར་འདས་ཐ་དད་སོ་སོར་མེད། །གཞི་གཅིག་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན། །སྨིན་པས་འཁོར་འདས་སོ་སོ་སྟེ། །འཁོར་བ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་སྨིན། །ལ་ ལར་དགའ་བདེ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་། །ལ་ལར་ཉོན་མོངས་རྩོད་པ་འབྱུང་། །ལ་ལར་ངར་འཛིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལ་ལར་གཏི་མུག་བྱོལ་སོང་གནས། །ལ་ལར་སེར་སྣ་ཡི་དྭགས་ཏེ། །ལ་ལར་ཞེ་སྡང་དམྱལ་བའི་གནས། །མ་རྟོགས་ཉོན་
Chinese
萨！嬉戏任何时候都不会停止。不舍弃那本身即是金刚橛的法界。无偏无戏论是金刚橛的法界。执着于那本身即是落入边见。 实义本身无戏论，没有金刚橛。这无执着的金刚橛，无需寻找自然成就。离边的心自然成就。本来无戏论的金刚橛，细微深奥难以测度。不能达到究竟是因为执着边见太重。为了那个意义而宣说。稳固珍宝是理性的宝藏。无尽地涌现各种事物。本来法性金刚橛中，佛与众生无二无别。执着于何处是成熟的因。一个因，善与恶两种果。证悟的次第是那样显现的。从普贤王如来的自性中，三千世界充满胜者的身，从那如是性中没有缺失。轮回的海洋即使翻腾，迷惑的根本也不会穷尽。执着于迷惑是殊胜的，殊胜的觉识是自执的因。胜者出现是教法的基础，胜者说教法将会弘扬。胜者无数，超越言说。不会穷尽也不会增长。因此法界深不可测。轮回的出现是迷惑，迷惑就是无明觉识。无明本身就是智慧，如同举起光明驱散黑暗一样，在那清净本身中也会同样转变。同样因为无明不了解，如果证悟就是自生智慧，如同太阳升起的雾气一样，无需消除自然清澈。清净本身中没有消除，因为清净与不清净无二，五毒就是智慧，证悟烦恼智慧增长。烦恼本身也无法确定。两种安乐也会增长执着。从菩提心生出一切，无明不证悟就产生轮回。证悟那本身就是善逝之因。在舍弃轮回的彼岸，成佛只是假名安立。因此轮回就是涅槃，轮回与涅槃不是各自独立的。一个基础成熟出不同的果，成熟就有了轮回与涅槃的差别，轮回成熟为六道。有些 产生喜乐受用，有些产生烦恼争斗，有些是我执一切的基础，有些是愚痴畜生道，有些是吝啬饿鬼道，有些是嗔恨地狱道。不证悟烦
English
Sa! Play never ceases in any way. Without abandoning that itself is the realm of the Vajrakila. Impartial and free from elaboration is the realm of the Vajrakila. Holding onto that itself is falling into extremes. The meaning itself is free from elaboration, there is no Vajrakila. This Vajrakila without grasping, spontaneously accomplished without searching. Spontaneously accomplished in the mind free from extremes. This Vajrakila, originally free from elaboration, is subtle and profound, difficult to fathom. Not reaching the ultimate is because of clinging to extremes too much. For the sake of that meaning, it will be explained. Steadfast and precious is the treasure of reasoning. Inexhaustibly, various things arise. Originally, in the Dharma-nature Vajrakila, Buddhas and sentient beings are non-dual. Holding onto anywhere is the cause of ripening. One cause, two fruits of good and bad. The stages of realization appear in that way. From the very nature of Samantabhadra, the three thousand worlds are filled with the bodies of the victorious ones, and from that Suchness, there is no diminution. Even if the ocean of samsara churns, the basis of delusion will not be exhausted. Grasping onto delusion is noble, and the knowledge of the noble is the cause of self-grasping. The arising of the victorious ones is the basis of the teachings, and the victorious ones said that the teachings will flourish. The victorious ones are countless, beyond expression. There is no exhaustion and no increase. Therefore, the Dharmadhatu is difficult to fathom. The arising of samsara is delusion, and delusion is ignorance and consciousness. Ignorance itself is wisdom, like raising light to dispel darkness, and in that purity itself, it will transform in the same way. Likewise, because of ignorance and not knowing, if realized, it is self-born wisdom, like the fog when the sun rises, naturally clear without needing to be removed. In purity itself, there is no removal, because purity and impurity are non-dual, the five poisons are wisdom, and realizing the afflictions increases wisdom. The afflictions themselves are also beyond identification. The two kinds of happiness also increase grasping. From Bodhicitta, everything arises. Ignorance and non-realization cause samsara to arise. Realizing that itself is the cause of the Sugatas. On the other shore of abandoning samsara, becoming a Buddha is just a nominal designation. Therefore, samsara is nirvana, and samsara and nirvana are not separate. One basis ripens into different fruits, and ripening causes samsara and nirvana to be separate, and samsara ripens into the six realms. Some produce joy, happiness, and enjoyment, some produce afflictions and strife, some are the basis of all self-grasping, some are the abode of ignorance and animals, some are the miserly pretas, and some are the abode of hatred and hell. Not realizing the afflictions