Tibetan
རེ་བ་མེད་པར་དོན་རྟོགས་ནས། །ཡང་དག་བསྟན་པའི་ཕུར་པ་འགྱུར། །ལྷ་ཉིད་གཞི་རྩ་མ་བྲལ་ན། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ཕུར་པ་མིན། །འཛིན་པས་བཅིངས་པའི་ལྷ་ཉིད་ནི། །གཞི་དང་རྩ་བ་བཅས་པ་སྟེ། །ངེས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ན། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མིན། །དོན་གྱི་ཕུར་པ་གཞི་རྩ་བྲལ། །ངེས་པར་ཕུར་པ་བརྗོད་པ་བྲལ། །སྣང་བ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། །རང་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་མེད། །འཛིན་པ་རང་བཞིན་དངོས་པོ་སྟེ། །དེ་ཡིས་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ས་དང་ལམ་ལ་རིམ་པར་བསྟན། །རྟོགས་པ་མེད་པའི་ལྷ་ཉིད་ནི། །འབྲས་བུ་སྲིད་པ་ཉིད་དུ་བརྟས། །ཤེས་པའི་རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ། །རང་གྲོལ་འབྲས་བུ་བཙལ་མི་དགོས། །སངས་རྒྱས་ས་ལ་རྣམ་པ་ལྔ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ས། །འཛིན་པ་ཕྱོགས་སུ་བྲལ་བའི་ས། །ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ས། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་རྟོགས་པའི་ས། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ས། །ལྔ་ཡིས་རང་བྱུང་ས་ལྔ་རྟོགས། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས། །ནམ་མཁའ་སྟོན་པས་རབ་བསྟན་པ། །ངེས་པར་བསྟན་དུ་མེད་པར་རྟོགས། །སྟོན་པས་ཆུ་ཡི་དོན་བསྟན་པ། །འཁོར་བའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བར་རྟོགས། །སྟོན་པས་ས་ཡི་དོན་བསྟན་པ། །འགྲོ་བ་ཚིམས་ བྱེད་གསོས་སུ་རྟོགས། །སྟོན་པས་མེ་ཡི་དོན་བསྟན་པ། །འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་བསྲེག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་མེ་ཆེན་འབར་བའི་རྟགས། །སྟོན་པ་ལྔ་ཡིས་རབ་བསྟན་པ། །འཁོར་བ་ལྔ་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རེ་དོགས་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །ཡང་དག་སྟོན་པའི་སྙིང་པོ་འདི། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། །སེམས་ཅན་དྲག་པོས་སྒྲོལ་བ་ཡང་། །དྲག་པོ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་དང་བྲལ། །ཡེ་ཤེས་མེ་ཡི་ཁྲོ་བོ་ནི། །སྲེག་པའི་ལྷ་སྟེ་འཚིག་པར་བྱེད། །ཁམས་གསུམ་འཁྲུ་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཆུ། །འཁོར་བ་འཁྲུད་བྱེད་ངན་སོང་འཇོམས། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་ཆེན་པོ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས། རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རབ་ཏུ་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་ཡིས། །དུས་གསུམ་བདེར་གཤེགས་དགོངས་པ་འདུས། །ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་བསམ་འདས་པ། །རོལ་པའི་ཐེག་པ་བསམ་ལས་འདས། །ཡིན་དང་མ་ཡིན་བརྟག་དཀའ་བས། །རྟོག་པའི་ལྟ་བ་བསམ་ལས་འདས། །མ་རིག་མ་ཤེས་དྲང་བ་ལས། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་གྲངས་སུ་རབ་བསྟན་ཏེ། །དོན་དམ་གཉིས་སུ
Chinese
无有期望而证悟意义后，成为真实教法的橛。如果神性不离根本，则不是真实意义的橛。以执着束缚的神性，是具有基础和根本的。因为成为具有定性的，所以不是无有作为的智慧。意义的橛脱离基础和根本，必定橛脱离言说。仅仅显现为指示，各自相续中没有执着。执着是自性实物，由此所指示的果实，在道和地上次第指示。没有证悟的神性，果实被视为轮回本身。知识的分别念于自处解脱，无需寻找自解脱的果实。佛地有五种相，自明智慧证悟之地，执着向外分离之地，智慧相续不断之地，因果二无证悟之地，一切任运成就之地。以五者证悟自生五地。于五大种的自性中，证悟所有佛刹。以虚空指示者善加指示，证悟必定无有可指示。指示者指示水之义，证悟清净轮回习气。指示者指示地之义，证悟成为众生满足的滋养。指示者指示火之义，焚烧轮回的分别念，以及智慧大火燃烧的征象。五指示者善加指示，五轮回即是寂灭。无有希求和恐惧而寂灭。此乃真实指示者的心髓，是法性橛的体性。以猛烈调伏有情，猛烈本身也脱离对境。智慧火之忿怒尊，是焚烧之神，令其燃烧。三界洗涤者是智慧水，洗涤轮回，摧毁恶趣。宣说金刚橛大续中，大游戏品第十一。之后，薄伽梵入于极度慈爱大禅定，从金刚橛的法性中，以普贤王如来的嬉戏，三世善逝的意趣汇集。知识的差别不可思议，嬉戏的乘不可思议，难以辨别是与非，分别念的见解不可思议。从无明无知正直而行，于无漏诸法中，善加指示种种相，于胜义二谛中
English
Having realized the meaning without expectation, it becomes the stake of the true teaching. If the deity does not depart from its basis, it is not the stake of true meaning. The deity bound by grasping is that which possesses a basis and root. Because it has become something with certainty, it is not effortless wisdom. The stake of meaning is devoid of basis and root, certainly the stake is devoid of expression. It is taught as mere appearance, there is no grasping in one's own continuum. Grasping is the nature of substantiality, the fruit taught by it is taught sequentially on the grounds and paths. The deity without realization, the fruit is considered to be samsara itself. The conceptualization of knowledge is liberated in its own place, there is no need to seek the fruit of self-liberation. There are five aspects on the Buddha ground, the ground of realizing self-cognizant wisdom, the ground of separating grasping to the sides, the ground of the uninterrupted continuum of wisdom, the ground of realizing the non-duality of cause and effect, the ground of all being spontaneously accomplished. Through the five, realize the five self-born grounds. In the nature of the five elements, realize all the Buddha fields. That which is taught by the sky demonstrator is well taught, realize that there is certainly nothing to be taught. That which is taught by the demonstrator as the meaning of water, realize that it purifies the habitual tendencies of samsara. That which is taught by the demonstrator as the meaning of earth, realize that it becomes the nourishment that satisfies beings. That which is taught by the demonstrator as the meaning of fire, burns the conceptual thoughts of samsara, and the sign of the great fire of wisdom blazing. The five demonstrators have well taught, the five samsaras are nirvana. Without hope and fear, nirvana. This is the heart essence of the true demonstrator, it is the nature of the dharmata stake. Even taming sentient beings fiercely, fierceness itself is also free from objects. The wrathful one of the fire of wisdom is the god of burning, causing it to burn. The cleanser of the three realms is the water of wisdom, cleansing samsara, destroying the lower realms. From the great tantra that explains the Vajrakila, the eleventh chapter, the great play. Then, the Bhagavan entered into the samadhi of great loving kindness, from the dharmata of Vajrakila, with the play of Samantabhadra, the intention of the Sugatas of the three times is gathered. The distinction of knowledge is inconceivable, the vehicle of play is inconceivable, it is difficult to discern what is and is not, the view of conceptual thought is inconceivable. From ignorance and unknowing, being upright, in the undefiled dharmas, many aspects are well taught, in the two truths
Tibetan
་བསྟན་པར་སྣང་། །སིལ་བུ་གོང་བུ་སྙོམས་པར་འཇུག །ལྔ་རུ་འཇུག་ཅིང་ས་རྣམས་བགྲོད། །ས་གཉིས་རབ་ཏུ་ནོན་པ་ཡང་། །དོན་དང་མཐུན་པ་ཡང་དག་ས། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །རང་རང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །སྤང་བ་དང་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྤངས་ན་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །མ་སྤངས་ས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་ལས། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཕྱི་ནང་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བར་གནས། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་རང་བཞིན་ལས། །སྣང་བའི་རྟོག་པ་བཅད་པ་ཡིས། །མེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ན། ། བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་མར་མེ་འདྲ། །ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་དག །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་ལས། །བསལ་བྱ་སེལ་བར་བྱུང་བ་དང་། །བསལ་མེད་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད། །ས་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུ་གཏེར། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །དག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །རིམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་དང་། །དག་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ན། །ས་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །རིགས་ལྔ་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད། །དག་པས་གཙང་སྟེ་དྲི་མ་མེད། །རིམ་པར་གྱུར་ཏེ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ས་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལྷ། །རིམ་པ་མ་ཡིན་གཉིས་སུ་སྣང་། །མཉམ་པར་མཆོད་པ་ངོ་མཚར་ཏེ། །ཡང་དག་ས་ལ་གནས་པའོ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན་ལ། །སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཆེ། །ཏིང་འཛིན་ས་ཡི་རིམ་པ་ཡིན། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་རོལ་པ་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཡང་དག་འབྱུང་། །གནས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྫོགས་པའོ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། །གདུག་པ་འདུལ་བ་བྱམས་པར་སྣང་། །ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་སྦྱོར་བྱམས་པར་སྣང་། །ལོག་པར་སྒྲོལ་བ་བྱམས་པར་སྣང་། །ཡང་དག་བསྟན་པའི་ཕུར་པ་འདི། །དུས་གསུམ
Chinese
显现教法。微细聚合平等入。入于五境且行诸地。二地亦极能胜。与义相符真实地。由大慈之嬉戏中。法性橛普现一切。由各自证悟之差别。断除以及修持和。断除则空如虚空。未断之地有三种。烦恼业及痛苦三。由证悟与未证悟之差别。由大慈之加持力。法性橛普现一切。外内互相依存而住。瑜伽二种自性中。由断除显现之分别。成为无有之自性。显现而无自性故。 成为所立之自性。明晰而不分别如灯火。如水晶球般极清净。胜义世俗自性中。当生所断而断除和。无所断显现无自性。住地之果宝藏。由大慈之加持力。法性橛普现一切。由大清净之法性中。乃三种之体性。于二次第中开示和。由成为具清净者故。是为极住于地。由大慈之加持力。法性橛普现一切。五部显现无自性。由清净而洁净无垢染。成为次第甚稀奇。是为极住于地。由大慈之加持力。法性橛普现一切。显现而无自性之天。显现非次第为二。平等供养甚稀奇。是为真实住于地。由大慈之加持力。法性橛普现一切。于天与天女之自性。于离戏论之法性。无二之证悟甚大。是三摩地地之次第。由大慈之加持力。法性橛普现一切。普贤父母嬉戏中。真实生起大乐。由大安住之三摩地。诸地极圆满也。由大慈之加持力。法性橛普现一切。乃金刚橛之体性。调伏暴恶显现为慈。三界续合显现为慈。救度邪道显现为慈。此真实教法之橛。三世
English
The doctrine appears. The subtle aggregates enter equally. Entering into the five realms and traversing all the grounds. The two grounds are also extremely victorious. Being in accordance with the meaning is the true ground. From the play of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. From the distinction of each individual's realization. Abandoning and also cultivating. If abandoned, it is empty like the sky. If not abandoned, there are three aspects to the ground. Three of afflictions, karma, and suffering. From the distinction of realization and non-realization. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. Outer and inner, they abide interdependently. In the nature of the two yogas. By severing the conceptualization of appearance. It becomes the nature of non-existence. Because appearance lacks inherent existence. It becomes the nature of what is established. Clear and non-conceptual, like a lamp. Pure in appearance like a crystal egg. In the nature of ultimate and conventional truth. What is to be eliminated arises to be eliminated. Appearance without elimination lacks inherent existence. The treasure of the fruit abiding on the ground. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. From the nature of great purity. It is the essence of the three aspects. Being taught in two stages. Because it has become endowed with purity. It is extremely abiding on the ground. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. The five families, appearance lacks inherent existence. Clean and pure by purity, without defilement. Becoming sequential, it is very wondrous. It is extremely abiding on the ground. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. The deity of appearance without inherent existence. Appearing as two, not sequential. Equal offering is very wondrous. It is truly abiding on the ground. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. In the nature of the deity and the goddess. In the nature of reality free from elaboration. The non-dual realization is very great. It is the sequence of the samadhi grounds. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. In the play of Samantabhadra and Samantabhadri. Great bliss truly arises. By the samadhi of great abiding. All the grounds are extremely perfected. From the blessing of great love. The nature of reality, the phurba, appears in every way. It is the essence of the vajra phurba. Subduing the wicked appears as love. Combining the three realms appears as love. Liberating the perverse appears as love. This phurba of the true doctrine. The three times