Tibetan
་བའི་དམིགས་དང་བྲལ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ས། །ས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་མེད། །ཐེག་ཆེན་ས་ནི་ས་གཅིག་ཀུན་གྱི་དུས། །དེ་ཉིད་ངང་ལས་ས་རྣམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ས་སྟེ་བདེ་བའི་ངང་། །ལམ་མཆོག་ཉིད་ཀྱང་མ་བགྲོད་ཀུན་ཀྱང་བསྟན། ། ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ཡིས་ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ལམ་ལྔ་བགྲོད་པས་ལམ་མཆོག་ཡོངས་མི་ཐོབ། །བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ལམ་ཆེན་ང་ཡིས་བསྟན། །ས་དང་ལམ་ལ་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན། །བསྐལ་པར་འཛོམ་ཡང་དེ་ཉིད་འདྲེས་པ་མེད། །གཡེང་བ་མང་པོའི་དོན་རྣམས་ཡལ་བར་དོར། །ཕྱོགས་སུ་འཛིན་ཅིང་ང་ཡི་རང་བཞིན་ཅན། །འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྡིག་པའི་སྣོད་དང་བྲལ། །ཉི་མ་ཤར་བའི་རང་བཞིན་བྱས་པ་མིན། །མ་བྱས་པ་ཡང་མིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་སྣང་། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་ང་རུ་བསྟན་དུ་མེད། །བརྗོད་པ་གསུམ་དང་བྲལ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པའི་དམིགས་དང་བྲལ། །དང་པོ་མ་བྱུང་ཐ་མ་གར་མི་འགྲོ། །དེ་བཞིན་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འདི་ལ་གནས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་ཙམ་དུ་རང་བཞིན་གསལ་བ་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་དེ་བཞིན་འགྱུར། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་ཆེན་པོ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས། སྙིང་པོ་སྣང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་རྣམ་པ་ལྔ། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་མཆོག །ཐམས་ཅད་འདི་ཡི་ངོ་བོ་གསལ། །སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ། །སྣང་སྟོང་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ཤེས་རབ་ཡིན། །རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ངོ་བོར་གནས། །བྱ་བ་གྲུབ་པས་ལས་རྣམས་སྟོན། །ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པས་སྟོང་གསུམ་འགེངས། །དོན་རྣམས་མ་ལུས་འགྲུབ་པར་བྱེད། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ལས། །རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རིགས་སུ་ཕྱེ་བས་ལྔ་རུ་བཤད། །རོལ་པའི་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །གཅིག་ནི་ཆོས་སྐུ་དོན་གྱིས་མཚོན། །གཉིས་ནི་ལོངས་སྐུ་འགྲོ་བ་འདུལ། །གཅིག་ནི་སྤྲུལ་པ་བསྟན་པ་བསྲུང་། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་དག་པ། །ལྔ་པའི་ངེས་པར་གསལ་བར་འགྱུར། །དོན་ དམ་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཡིས། །རོལ་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ལྔར་འབྱུང་། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གང་བསྟན་པ། །ས་དང་ལམ་ལྔ
Chinese
离言思之境。大智慧自然成就之地。大乐自性证悟之地。地无三种形态之定。大乘地乃一切时之一地。彼性之中，诸地自然成就。一切生起之地，即安乐之性。最胜道亦未行，然一切皆示现。 彼道之精髓，成就一切道。行五道不能圆满获得最胜道。我已示现不可行之大道。地与道之定即是彼。纵经劫波相遇，亦不相混。众多散乱之义皆应舍弃。执持于方，具我之自性。然执持亦离罪恶之器。如日出之自性非造作。亦非非造作，然一切如是显现。身语意亦不可示现为我。离三言说故，即是如是。于言说本身，亦离言说之境。初无生起，终不往何处。如是三时皆住于此。普贤王如来亦即是彼。仅于显现中，自性光明，于空性中，差别如是转变。《宣说金刚橛大续》中，显现精髓之品第十。 其后，薄伽梵入于大乐之三摩地，四智与五相。如镜之智，一切之胜。一切皆显此之体性。空性之智无显现。大空性乃佛法之胜。平等性智乃珍宝。显空二者无差别。个别思择乃智慧。住于善分别之体性。事业成就故，示现诸业。一切以化身充满三千世界。无余成就诸义。从五智之自性中，自性光明之智慧。以种姓分别故，说为五种。于嬉戏之义无差别。一为法身，以义表示。二为报身，调伏有情。一为化身，守护教法。义之差别真实不虚。于第五之定将明晰显现。以胜义智慧之圆满，生起大乐之五种姓。金刚部之佛陀与，所显示之成就果位。地与五道
English
Devoid of the object of speech and thought. The ground where great wisdom is spontaneously accomplished. The ground where great bliss is realized in its own nature. There is no certainty of three forms in the ground. The Mahayana ground is the one ground of all times. From that very nature, all the grounds are spontaneously accomplished. The ground from which everything arises is the nature of bliss. Even the supreme path has not been traversed, yet everything is shown. By that essence of the path, all paths are accomplished. By traversing the five paths, the supreme path is not fully attained. I have shown the great path that cannot be traversed. The certainty of ground and path is that very thing. Even if they meet in kalpas, they are not mixed. All the meanings of many distractions should be abandoned. Holding to a direction, possessing my own nature. Yet even holding is devoid of the vessel of sin. The nature of the rising sun is not made. It is also not unmade, yet everything appears as such. Body, speech, and mind cannot be shown as me. Because it is devoid of three expressions, it is thus. In the expression itself, it is devoid of the object of expression. The first has not arisen, where does the last not go? Thus, all three times abide in this. Samantabhadra himself is also that very thing. Only in appearance, the nature is clear, in emptiness, the difference changes thus. From the tantra of "The Great Vajrakila," the tenth chapter, which shows the essence appearing. Then, the Bhagavan entered into the samadhi of great play, the four wisdoms and five aspects. Mirror-like wisdom is the best of all. Everything reveals this essence. The wisdom of emptiness has no appearance. Great emptiness is the best of Dharma. Equality wisdom is a jewel. There is no difference between appearance and emptiness. Individual discernment is wisdom. Abiding in the nature of good distinction. Because actions are accomplished, it shows all actions. Filling the three thousand worlds with all emanations. Accomplishing all meanings without exception. From the nature of the five wisdoms, the wisdom of self-luminous nature. Because it is divided into families, it is said to be five. There is no difference in the meaning of play. One is Dharmakaya, represented by meaning. Two are Sambhogakaya, taming beings. One is Nirmanakaya, protecting the teachings. The difference of meaning is truly not false. The certainty of the fifth will become clear. By the perfection of ultimate wisdom, the five families of great play arise. The Buddha of the Vajra family and, whatever fruit of accomplishment is shown. Ground and five paths
Tibetan
་རབ་བགྲོད་ཀྱང་། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིས། །སྣང་བའི་དོན་ལ་ཅིར་ཡང་སྟོན། །དེ་བཞིན་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན། །ས་དང་ལམ་ལ་རིང་བས་ན། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ནི། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་ཡང་། །གཞི་ཡི་དོན་གྱིས་ལས་མི་འགྲུབ། །སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་སར་གྲོལ། །མཉམ་པའི་ངང་དུ་ཡང་དག་སྟོན། །པདྨ་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །བདེ་བའི་འབྲས་བུ་དོན་གྱིས་གསལ། །རིམ་པ་གྲངས་ལ་བསྟན་ན་ཡང་། །བཞི་དང་ལྔ་རུ་བསྟན་དུ་མེད། །སོ་སོར་རྟོགས་པས་རྟོགས་པའི་ངང་། །ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །གྲུབ་པ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། །ས་དང་ལམ་ལ་བསྟན་པར་ཟད། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གཞི་མི་དགོས། །ཐམས་ཅད་གཅིག་པས་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ལྔ་ཡང་། །དོན་དམ་གཅིག་ལས་བསྟན་པ་ལ། །དེ་ཉིད་ངོ་བོར་འབྱུང་བས་ན། །རིག་པ་ཅན་དུ་གང་ལ་འགྱུར། །མེད་པར་བྱུང་བའི་དོན་དུ་ཡང་། །བརྗོད་པའི་ཚིག་ཙམ་ཡང་དག་མིན། །རང་རིག་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལས། །སྟོང་པའི་རིག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་གཞི། །རིག་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བས་ན། །རིག་པའི་ངོ་བོར་གཞི་རྩ་བྲལ། །མེད་པའི་རང་བཞིན་གཞི་རྩ་བྲལ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །ཆོས་ཉིད་ཕུར་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །ཐུགས་རྗེ་ཕུར་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །བྱང་སེམས་ཕུར་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །འདུས་བྱས་ཕུར་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཞི་རྩ་བྲལ། །ལྷ་ཡི་གཞལ་ཡས་གཞི་རྩ་བྲལ། །ལྷ་ཉིད་བསྒོམ་པར་གཞི་རྩ་བྲལ། །སྤྱན་དང་མཆོད་དང་བསྟོད་པ་དང་། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཞི་རྩ་བྲལ། །གཞི་དང་རྩ་བ་ངེས་གཟུང་མེད། །གཞི་རྩ་ བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཅིར་ཡང་མེད་ལ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་གཞི་རྩ་བྲལ། །ཅིར་ཡང་མེད་པས་ངོས་གཟུང་མེད། །ལྷ་དང་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པ་ཡང་། །ལྷ་གཉིས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད། །དྲང་བའི་དོན་དུ་ཅིར་ཡང་སྟོན། །དྲང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། །ངེས་པར་བརྟགས་པས་དེ་བཞིན་ཡིན། །ངེས་པ་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་མེད། །ངེས་མེད་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོན། །སྤངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐིག་ལྟར་ཕྲ། །ཕྲ་བས་དམིགས་དང་བྲལ་བར་བཤད། །ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་བརྟག་དཀའ་བ། །ཕྲ་བའི་དོན་ཉིད་ཅིར་ཡང་སྟོན། །དེ་ཡིས་དོན་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་དེ་བསྟན་ན། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་འབྲས་བུར་བཅས། །
Chinese
即使超越， 以大圆镜智， 于显现之义中，亦示现一切。 如是种姓之佛陀， 及成就之殊胜果， 因于地与道遥远， 故融入大空性之界。 珍宝种姓之佛陀， 成就之果亦珍宝， 然以基之义不能成办事业， 时机之果于自处解脱， 于平等之状态中如实示现。 莲花种姓之佛陀亦如是， 安乐之果以义而明晰， 若于次第数量上宣说， 亦不能示现为四或五， 以个别觉悟而于觉悟之状态中。 事业种姓之佛陀亦如是， 示现为具成就者， 仅于地与道上示现而已， 成就之果不需基， 因一切不从一中生起故， 是成办事业之自性。 五身五智亦如是， 于胜义一中示现， 彼即以自性而生起故， 于何者转变为有知者？ 于无而生起之义中， 言说之词亦非真实。 从自明清晰之自性中， 不转为空性之觉性。 觉性是一切之基， 因生起种种觉性故， 于觉性之自性中，无有基。 无有之自性，无有基。 无二，无有基。 法性，无有基。 大悲，无有基。 菩提心，无有基。 有为法，无有基。 如是性，无有基。 天宫，无有基。 观修天尊，无有基。 眼与供养及赞颂等， 一切自性，无有基。 基与根本，无有定执。 无有基之法性， 于一切皆无而一切皆显现， 显现本身亦无有基， 因一切皆无而无有可执。 观修天尊与天尊亦如是， 二天尊自性无有差别， 于正直之义中示现一切， 于正直本身中示现者， 以确定考察而如是， 确定本身与二无别， 示现一切不定之自性。 断除之法性如线般细微， 因细微故说为远离对境， 细微之自性难以观察， 细微之义本身示现一切， 彼示现诸义， 若于真实本身中示现彼， 则于确定本身中具足果。
English
Even if transcending, With the great mirror-like wisdom, In the meaning of appearance, it also shows everything. Likewise, the Buddhas of the lineages, And the special fruit of accomplishment, Because of being far on the ground and the path, They dissolve into the realm of great emptiness. The Buddhas of the Ratna lineage, The fruit of accomplishment is also Ratna, But the work cannot be accomplished with the meaning of the base, The fruit of the occasion is liberated in its own place, It truly shows in the state of equality. The Buddhas of the Padma lineage are also like that, The fruit of bliss is clear in meaning, Even if it is shown in the order of numbers, It cannot be shown as four or five, With individual realization, in the state of realization. The Buddhas of the Karma lineage are also like that, It is shown as having accomplishment, It is only shown on the ground and the path, The fruit of accomplishment does not need a base, Because everything does not arise from one, It is the nature of accomplishing work. The five bodies and five wisdoms are also like that, It is shown from the one ultimate meaning, Because it arises in its own nature, Into what does it transform into a knowing one? In the meaning of arising from nothing, The words of speech are also not true. From the nature of self-knowing clarity, It does not transform into the emptiness of knowing. Knowing is the base of all, Because various knowings arise, In the nature of knowing, there is no base. The nature of non-existence has no base. Non-duality has no base. Suchness has no base. Compassion has no base. Bodhicitta has no base. Conditioned phenomena have no base. Suchness has no base. The palace of the gods has no base. Meditating on the deity has no base. The eye and offerings and praises, All nature has no base. Base and root have no fixed grasp. The nature of the baseless, In everything, there is nothing and everything appears, The appearance itself also has no base, Because everything is nothing, there is nothing to grasp. Meditating on the deity and the deity is also like that, The two deities have no difference in nature, In the meaning of straightness, it shows everything, That which is shown in straightness itself, It is like that with definite examination, The definite itself is non-dual, It shows all the indefinite nature. The nature of abandonment is as thin as a line, Because it is thin, it is said to be separated from the object, The nature of thinness is difficult to examine, The meaning of thinness itself shows everything, It shows the meanings, If it is shown in the true itself, Then in the definite itself, it is complete with fruit.