Tibetan
། བྱར་མེད་རྫོགས་པའི་སྲོག་ཀྱང་བཅད་དུ་མེད།། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། རང་གྲོལ་གཉིས་མེད་རང་ཤུག་ས་རུ་གྲོལ།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱར་རང་གྲོལ་ན། ཁམས་གསུམ སེམས་ཅན་ལོག་པའི་སྲོག་བཅད་ན།། སྒྲིབ་བྱང་ཚོགས་ལྡན་འབྲས་བུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། སྤྱད་དུ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་མ་ཤེས་ན།། དཔེ་ལ་མཚོན་བྱེད་རང་ཟོར་སྤྱོད་པ་དག། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མཉམ་པའི་བཙོན རར་ཆུད།། རྩོལ་བ་བྱས་པས་རྟག་པའི་བདུད་ཀྱིས་ཟིན།། ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་སྤྱད་དུ་མེད་ཤེས་ན།། ལྷ་སྲིན་ཀུན་གྱི་མིང་དང་མཚན་སྨོས་ནས།། ལས་ལ་མངགས་ཤིང་ཕོ་ཉ་ཀུན་བཀྱེ་ཡང།། བླང་དོར་མེད་པས འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད།། མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབ་རྫོགས་ཏེ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། བསྙེན་བསྒྲུབ་རྩོལ་མེད་སྔགས་དོན་མ་ཤེས་ན།། ཕྱི་ནང་རྟགས་ལ་ཞེན་པས་བསྙེན་ཞིང་བསྒྲུབ་པ་ཡིས།། མི་དགེ་བསོག་ལ་རྩོལ་བའི རང་བདུད་རང་ལ་འཁོར།། མནར་བའི་དམྱལ་བའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད།། བསྙེན་བསྒྲུབ་རྩོལ་མེད་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཤེས་ན།། སྲིད་གསུམ་རྩོལ་འཕྲོ་འདུས་པའི་སྲོག་མདངས་ལ།། ལྷ་སྲིན་ཀུན་གྱི་སྲོག་སྙིང་དྲིལ བའི་མཆོག།དྲག་པོ་ཨེ་དང་ཡན་ལག་སྦྱོར་བ་ནི།། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡེ་ཤེས་རོལ་པར་ཤེས།། གང་མཐོང་ཅིར་སྤྱད་མཐའ་གཉིས་རང་སར་གྲོལ།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་ན།། མཚན་མའི་ཁྲོ་བོ་གཞན་ ནས་རྩོལ་བསྒོམ་པ།། མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་སྤྱོད་ལམ་རྟག་པར་གོལ།། ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལས།། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ།། རང་རིག་ཕྱག་རྒྱ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐུ།། གཉིས་མེད་ཡེ ཤེས་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད།། རྟག་ཆད་མཐའ་གཉིས་གྲོལ་བས་སངས་རྒྱས་སྐུ།། ཕུང་པོ་མི་གནས་སངས་རྒྱས་རང་གནས་པའོ།། རྟོག་དཔྱོད་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། འདི་མེད་རང འཆིང་དོན་མེད་རྟག་ཆད་མཐའ།། ནམ་མཁའ་རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ལྷུན་པོ་ལྟར།། དོན་གཉིས་སྨིན་པས་ཡོན་ཏན་ཅིར་ཡང་སྣང།། མ་བཅིངས་གྲོལ་མེད་བགྲོད་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན།། སྣང་སྲིད་འཁྲུལ་པ་དུག་ལྔའི་སྨག རུམ་ནས།། སངས་རྒྱས་དྲག་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ཤར།། བདུད་བཞིའི་གནས་སུ་ཆོས་སྐུ་བདེ་བས་བཅོམ།། བླ་མེད་སངས་རྒྱས་བདེ་ཆེན་རང་ལ་ཤར།། སྦྱོར་སྒྲོལ་བྱ་རྩོལ་རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་འདས།། གཉིས་སུ མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཤད།། དཔལ་ཚེ་བདག་གི་དགོངས་རྒྱུད་ནག་པོ་ལས།། བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བཞི་པའོ།།།།
Chinese
無為圓滿之命亦不可斷，執為命者乃是邪念顛倒也。自解脫無二，自生於自處解脫。大智慧之手印中自解脫，若於三界有情斷邪命，則淨障具足，果自成。若不識無為之事業，譬如示現自斧之用，將墮入業之異熟平等獄。若作勤作，則為常恆之魔所縛。若知事業任運無為，則稱誦諸天魔之名號，雖差遣於業，役使諸使者，然無取捨，果即是佛。不尋不修，圓滿即是本來佛。若不識無勤近修之咒義，以外內之相執著而近修，則積累不善，勤作之自魔反繞自身，無疑將墮入苦惱之地獄。若知無勤近修之咒義，於三有勤作所聚之命精華中，諸天魔之命心合一之最勝者，猛厲ཨེ་（藏文：ཨེ་，梵文天城體：ए，梵文羅馬擬音：e，漢語字面意思：唉）與支分結合，當知金剛念誦乃是智慧之嬉戲。所見所用，二邊自解脫於自處。若與無可修之義不合，則從他處勤修有相之忿怒尊，常迷謬於外道之行徑。法性無所緣，從空性虛空中，於無生生起之神變中，自證手印任運成就之身，無二智慧圓滿受用。解脫常斷二邊故，乃是佛身。蘊身不住，佛自住於自處。超越思維之佛任運成就。無此則自縛，無義則常斷邊。如虛空珍寶海及須彌山，二利成熟故，功德隨意顯現。無縛無脫，成熟行道之果。從顯有迷亂五毒之黑暗中，佛之猛咒智慧日升起。於四魔之處，法身以安樂摧伏。無上佛大樂於自中升起。合解脫，離作勤，超常斷邊。宣說無二任運成就。從具德壽主之黑法意續中，離作勤之品第二十四竟。
English
The life of effortless perfection cannot be severed. To grasp at life is a mistaken and deluded notion. Self-liberation is non-dual, self-arising, liberated in its own place. If self-liberation occurs in the great wisdom mudra, and the lives of sentient beings in the three realms are severed from their false existence, then obscurations are purified, accumulations are complete, and the fruit is spontaneously accomplished. If the action of effortless activity is not understood, it is like using one's own axe as an example, leading to falling into the prison of karmic ripening. By making effort, one is seized by the eternal demon. If one knows that activity is spontaneously accomplished and effortless, then by reciting the names of all gods and demons, even if one sends them to work and dispatches all messengers, there is no acceptance or rejection, and the fruit is Buddhahood itself. Without searching or striving, it is complete, already enlightened. If one does not understand the meaning of mantra without approach, accomplishment, or effort, then by clinging to outer and inner signs and engaging in approach and accomplishment, one accumulates negativity, and the self-demon of effort revolves around oneself. There is no doubt that one will fall into the suffering hell realms. If one understands the meaning of mantra without approach, accomplishment, or effort, then in the life essence gathered from the efforts of the three realms, the supreme essence that combines the life-hearts of all gods and demons, the wrathful ཨེ་（藏文：ཨེ་，梵文天城體：ए，梵文羅馬擬音：e，漢語字面意思：唉）E and the union of limbs, know that the vajra recitation is the play of wisdom. Whatever is seen, whatever is used, the two extremes are self-liberated in their own place. If it does not accord with the meaning of that which cannot be meditated upon, then striving to meditate on a conceptual wrathful deity from elsewhere is always a mistaken practice of the tirthikas. From the emptiness of dharmata, unobservable, from the sky, in the miraculous display of the unborn arising, the spontaneously accomplished body of self-awareness mudra, non-dual wisdom, perfect enjoyment. By liberating from the two extremes of permanence and annihilation, it is the body of a Buddha. The aggregates do not abide, the Buddha abides in his own place. The Buddha beyond thought and analysis is spontaneously accomplished. Without this, there is self-bondage; without meaning, there is the extreme of permanence and annihilation. Like the sky, the precious ocean, and Mount Meru, because the two benefits are ripened, qualities appear in every way. Without bondage, without liberation, the fruit of traversing ripens. From the darkness of the five poisons, the delusion of appearance and existence, the sun of wisdom, the wrathful mantra of the Buddha, arises. In the place of the four maras, the dharmakaya conquers with bliss. The unsurpassed Buddha, great bliss, arises within oneself. Union and liberation, free from action and effort, beyond the extremes of permanence and annihilation. It is taught to be spontaneously accomplished in non-duality. From the Black Lineage of the Intent of Glorious Lord of Life, the Twenty-fourth Chapter, Free from Action and Effort, is complete.