Tibetan
ལས་དང་ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་རྣམ་པ་མང་པོ་ལ་སོ་སོ་ནས་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་རྟེན་འདྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་། ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་བཞིན་དུ་བར་མཚམས་དང་། གདོད་མཐའ་མེད་པར་འཁོར་བས་དང་པོ་དང་ཐ་མ་འདི་ཞེས་འཁོར་བ་སྤྱིའི་དབང་དུ་ཚད་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཀྱང་། ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གདུག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་འབྱུང་བར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་ནས་མཚམས་ཉེ་བར་བཟུང་ན། དེ་དག་དང་དེ་དག་གི་བུ་ཚ་དང་། བུ་ཚའི་རབས་བདུན་དང་། བརྒྱ་དང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ནས་ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་གྲངས་བགྲང་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་རྒྱུད་ལས་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་དང་འགགས་པ་བགྲང་ཞིང་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྫས་མང་པོ་བར་དུ་གཅད་པ་ནི་སེམས་ཅན་འདས་པའོ། །བསྟན་པ་འདས་པ་ནི། གང་དེའི་དུས་ན་ བྱོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོན་མེ་དག །དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་གཤེགས་པ་དང་། འཛམ་གླིང་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་རོལ་པ་མཛད་ཅིང་ཁབ་བཞེས་པ་དང་། ཁབ་ནས་མངོན་པར་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་རིང་བསྲེལ་བཞག་པ་དང་། བསྟན་པ་གནས་པ་དེས་སེམས་ཅན་འདུལ་བ་དང་། བསྟན་པ་ནུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རིམ་པར་བྱུང་བ་ཡང་གྲངས་འདི་ཙམ་ཞེས་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་དུ་མས་བར་དུ་བཅད་པ་ནི་བསྟན་པ་འདས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དང་བསྟན་པ་གྲངས་མེད་པ་དག་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱུང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་བརྗོད་པ་ལ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་སྔོན་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དུས་དང་སེམས་ཅན་དང་བསྟན་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་མང་པོས་བར་དུ་བཅད་པ་དེའི་གཏམ་ད་ལྟར་གསལ་བར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པའོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྟག་པ་ཡིས། །ཚུལ་ལམ་ཐབས་གང་གིས་རིག་ཅིང་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེ་ལ་དོན་དྲུག་སྟེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས། རང་བཞིན་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བར་རྟག་པ་དང་། གཉིས་པ་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟག་པ་དང་། གསུམ་པ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འདྲེལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མངའ་མཛད་པས་རྟ
Chinese
以各自的业和业果的多种方式受用的众生，由十二缘起支所生起，犹如车轮一般没有间断和起始地流转，因此从总体上无法确定轮回的起始和终结。但若从特殊角度而言，可以从出现极其愤怒和残暴的众生的那个时候作为临近的界限，从他们及其子孙，以及子孙的七代、百代、千代等等，直到现在，已经变得无法计数。从他们的血脉中减少、增加和断绝，也变得无法计数和衡量。像这样被众多事物隔断，就是众生的逝去。教法的逝去是：在那时 出现的世间明灯们，从兜率天降下，在此赡部洲诞生，示现童年嬉戏和娶妻，从家庭出家并示现成佛，转法轮，涅槃并留下舍利，教法住世调伏众生，教法隐没，同样，次第出现的诸佛也以无法衡量之多的数量隔断，这就是教法的逝去。在这样的时代里，为了讲述无数众生和教法在过去时代之前发生的故事，就称为“过去时代中的往事”。既然如此，时间和众生和教法无数次地发生在过去之前，那么被刹那等众多事物隔断的那些故事，现在想要清晰地讲述的是什么呢？那就是被称为“自性”的东西。伟大的自性以恒常的方式，通过何种方式能够认知和了解呢？对此有六个要点：由于安住于轮回和涅槃一切的伟大自性之中，因此本性不会改变而恒常。第二，由于安住于法界和智慧无二的伟大自性之中，因此以三身的体性而恒常。第三，由于安住于方便和智慧双运的伟大自性之中，因此拥有世间和出世间圆满的功德而恒
English
Beings who experience various forms of karma and its results are generated by the twelve links of dependent origination. Like the wheel of a chariot, they revolve without interruption or beginning. Therefore, it is impossible to determine the beginning and end of samsara in general. However, from a specific perspective, we can take the time when extremely wrathful and cruel beings appeared as a nearby boundary. From them and their descendants, and the seven generations, hundreds, thousands, and so on of their descendants, until now, they have become countless. The decrease, increase, and extinction from their lineage have also become uncountable and immeasurable. Thus, being separated by many such things is the passing away of beings. The passing away of the teachings is: At that time, the world's lamps who appeared, descended from the Tushita heaven, took birth in this Jambudvipa, displayed youthful play and marriage, renounced the household and manifested enlightenment, turned the wheel of Dharma, passed into nirvana and left relics, the teachings remained to tame beings, the teachings declined, and similarly, the Buddhas who appeared in succession were also separated by countless numbers. This is the passing away of the teachings. In such times, to tell the stories of countless beings and teachings that occurred before the past era is called "events of the past era." Since time, beings, and teachings have occurred countless times before the past, what is it that we now want to clearly tell, separated by many things such as moments? It is what is called "self-nature." How can the great self-nature be known and understood in a constant way? There are six points to this: Because it abides in the great self-nature of all samsara and nirvana, its nature does not change and is constant. Second, because it abides in the great self-nature of the indivisibility of the dharmadhatu and wisdom, it is constant in the nature of the three kayas. Third, because it abides in the great self-nature of the union of skillful means and wisdom, it possesses the perfect qualities of the mundane and supramundane, and is constant.
Tibetan
ག་པ་དང་། བཞི་པ་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས་སྐུ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པས་རྟག་པ་དང་། ལྔ་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་ཀྱང་། སྒོ་གསུམ་ནས་སྤྱོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྟོན་པས། ཡོན་ཏན་དམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པའི་དགོངས་སྤྱོད་རྟག་པ་དང་། དྲུག་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བཞུགས་ཀྱང་། མཚན་མའི་རྣམ་པས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་རྟག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་རྟག་པ་ཁོ་ནར་བཟུང་བ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ནང་གི་ལྟར་ན་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ པའི་ལམ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ཁུ་ཁྲག་དང་། རྒྱུ་དྲི་ཟ་ཉེ་བར་འཁོར་བ་ཕྲད་པ་ལས་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་འགྲུབ་པ་དང་འདྲ་བས། ཡབ་ཡུམ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་དཀར་དམར་ཚོགས་པ་ལས། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་རྒྱལ་བ་མ་ལུས་པའི་སྐུ་འཁྲུངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ། གསུང་རབ་ནི་མཚན་ཉིད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་དང་། སྔགས་ནང་པ་གསུམ་ལ་སོགས་དཔལ་ཁྲག་འཐུང་གིས་རིག་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལས་སོ། །ལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བའི་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བའི་འཁོར་ལོས་གསུང་རབ་ཆོས་བཤད་པ་ལས། སློབ་མ་དགེ་སློང་ནག་པོས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྟག་པར་བལྟས་པ་ལས་སོ། །དེ་ཡང་ནམ་བྱུང་ནི་འདས་པའི་དུས་ན་སྔོན་དུ་བྱུང་། གང་ཟག་གང་བྱུང་ན་དགེ་སློང་ནག་པོ་བྱུང་། རྒྱུ་གང་གིས་བྱུང་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྟག་པར་བལྟ་བ་ལས་བྱུང་། རྐྱེན་གང་གིས་བྱུང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ལ་བཀའ་བསྒོ་ལོག་པ་ལས་བྱུང་ངོ་། །འགྲོ་བའི་ཚུལ་དུ་སྔོན་བྱུང་བ། །དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ན། དཔལ་ཁྲག་འཐུང་གི་གསུང་རབ་ཀྱིས་འདུལ་བ་དེའི་ཚེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཟེར་ཡང་འགྲོ་བ་ནི་དེའི་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་སོ། །འགྲོ་བ་དེའི་ཚུལ་ནི་དོན་ལ་འཇུག་པའམ་དོན་གྱི་ཐོ
Chinese
第五，第四，安住于有相和无相二者无别的伟大自性中，以具足四种身相的体性而安住，是常恒的。第五，身语意如金刚般不可分割且无有差别的伟大自性中安住，虽然从三门显现如幻化般的行为，持续不断地示现，以具足殊胜功德的事业利益他众，其意行是常恒的。第六，虽然安住于无相的伟大自性之中，却以有相之相利益他众，因此是常恒的。这些也是由于执着于仅仅是常恒而产生的。如来之语教中说：如来有两种，外在的是因为趋入真如的缘故是如来，因为智慧的本性如是趋入法界，如实证悟法性如是之义，故为如来。内在的就像世间 道的贪欲所生的精血，以及食香等因缘聚合而形成身体一样，父母双运无别的菩提心红白二滴聚合，从中出生圆满二资粮的诸佛，故称为如来。语教是指特征三藏，外密三部，内密三部等，是吉祥饮血尊所能理解和证悟的。所谓“拉”是指如同如来一般的导师，以诸佛的法轮宣说语教，弟子黑比丘视伟大自性为常恒而产生的。那么何时产生的呢？是在过去的时候产生的。什么人产生的呢？是黑比丘产生的。以什么因产生的呢？是视伟大自性为常恒而产生的。以什么缘产生的呢？是对如来语教的错误教导而产生的。以众生的方式先前产生的。那时一切有情众生。以什么方式产生的呢？当吉祥饮血尊的语教调伏之时。虽然说一切有情众生，但所说的众生是指被其教法所调伏的众生。那些众生的方式是趋入意义或意义的获
English
Fifth, the fourth dwells in the great essence that is inseparable from characteristics and the lack of characteristics, and because it dwells in the nature of possessing four forms, it is constant. Fifth, although the body, speech, and mind dwell in the great essence that is like a vajra, undifferentiated and indivisible, it continuously demonstrates actions like illusions from the three doors. The intention and conduct of benefiting others through activities endowed with sacred qualities is constant. Sixth, although it dwells in the state of the great essence without characteristics, it benefits others through the aspect of characteristics, therefore it is constant. These also arise from clinging to only permanence. In the teachings of the Tathagata: There are two Tathagatas. The outer is the Tathagata because it has gone to Suchness. Because the wisdom of awareness goes to the Dharmadhatu as it is, and realizes the meaning of the nature of reality as it is, it is the Tathagata. According to the inner view, just as the world path of desire is the semen and blood born of desire, and the aggregation of causes such as গন্ধর্ব্ব (Gandharva, celestial musician) and close relatives results in the formation of the body, similarly, from the union of the father and mother, the inseparable method and wisdom, the white and red Bodhicitta, from which the Buddhas who have perfected the two accumulations are born, hence they are called Tathagatas. The scriptures are the three Pitakas of characteristics, the three outer Tantras, and the three inner Tantras, etc., which are to be understood and realized by glorious Heruka. The term "la" refers to a teacher like the Tathagata, who expounds the scriptures with the Dharma wheel of the Buddhas, from which the disciple, the black monk, arose from viewing the great essence as permanent. When did it happen? It happened in the past. Who arose? The black monk arose. What was the cause? It arose from viewing the great essence as permanent. What was the condition? It arose from the wrong instruction on the teachings of the Tathagata. It happened previously in the manner of beings. At that time, all sentient beings. How did it happen? When the teachings of glorious Heruka were subdued. Although it is said that all sentient beings, the beings referred to are those who are subdued by its teachings. The way of those beings is to enter into meaning or the attainment of meaning.