Tibetan
ས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། ཡེ་ནས་རང་ བཞིན་མ་བཅོས་པ།། རང་ལུགས་ཇི་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད།། དེ་ཁོ་ན་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི།། ཅིར་ཡང་མ་འགགས་གསལ་བའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་འཆར་བ།། སྒྲོ་སྐུར་ཡེ་ནས་བྲལ་བའི་ཕྱིར།། འདི་ཡིན དངོས་སུ་རྟག་ཏུ་མེད།། ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བཟུང་དུ་མེད། བློ་ཡི་དབང་དུ་རྟགས་པའི་ཕྱིར།། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཟུང་བའོ།། གང་ཡང་མ་སྤངས་པ་ཡི་ཕྱིར།། ཅིར་ཡང ཡིན་ཞིང་སྣང་བ་ལ།། གར་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡི་ཕྱིར།། གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ།། ཐ་སྙད་ཆོས་རྣམས་རང་སྣང་ཕྱིར།། འདི་ལྟར་བསྟན་དུ་འདོད་པ་ལ།། གདོད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར།། དངོས་པོ་འདི་ཡིན བསྟན་དུ་མེད།། ཡེ་ནས་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། ཤིན་ཏུ་བརྟག་པར་སླ་བ་ལ།། ཡུལ་དུ་བརྟག་པར་དཀའ་བའོ།། སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གོམ་པ་བྱར་ཡོད།། བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་མེད།། ཐམས་ཅད་ཆོས ཉིད་གྲུབ་ཟིན་ཕྱིར།། ད་ལྟ་རྟོག་སྤྱོད་བྱར་མེད་དེ།། སྔར་མ་མཐོང་ཕྱིར་བྱར་ཡོད་པས།། ཇི་ལྟར་རྟགས་པ་ལྟར་བྱུང་ཕྱིར།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རང་སྣང་བའོ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་མ་གྲུབ་ཕྱིར།། དངོས་པོ་གང་ཡང གནས་པ་མེད།། མཚན་ཉིད་སྣང་ཕྱིར་མ་ངེས་ལ།། ཇི་བཞིན་གཞི་ཉིད་ཕྱིར་ངེས་པའོ།། ཐམས་ཅད་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཕྱིར།། གདོད་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་རོལ་པ་ཕྱོགས་མེད་འཆར་བའི་ཕྱིར།། དུ་མའི་རྣམ པར་སྣང་བ་ཡིན།། དེ་དག་ལ་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས།། ཇི་ལྟར་བཤད་ཀྱང་རྟག་དཀའ་འོ།། ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་མཐའ་ཡིན་ཏེ།། བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཡིན་ཞེ་ན།། བརྗོད་ཡོད་ལྟས་ན་མཐའ་རུ་འགྱུར།། མཐའ དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན།། མ་བྲལ་ལྟོས་བའི་མཐའ་རུ་འགྱུར།། དེས་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་སྐྱོན།། རང་གི་རིག་པས་བརྟགས་པར་བྱའོ།། ཆེད་དུ་མ་བརྟགས་རང་རིག་གསལ།། འཁོར་འདས་ལ་སོགས་ཆོས་ཐམས ཅད།། དངོས་པོར་མེད་ལས་བློ་ངོར་ཡོད།། ཡོད་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཤད།། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་སྟེ།། དེ་རྟོགས་བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ཐོབ།། འཇམ་དཔལ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད ལས།། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔའ་སྣང་གི་དགོངས་པ་མངོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བརྒྱ་བཅུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་ཆེན་རྒྱལ་པོའི་འོད་ལྡན་ཅེས་བྱ་བ་ན་བཞུགས་པའི། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་སྣང་བ་མེད།། གར་ཡང་མ་སྦས་མཐོང་བ་མེད།། ཡེ་ནས་མ་བྲལ་ངོ་མ་ཤེས།། བརྟགས་ན་མ མཐོང་ཅིར་ཡང་སྣང།སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་དངོས་པོ་མེད།། དངོས་པོ་བསྐལ་པར་གནས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་མེད།། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང།། སྣ་ཚོགས་རང་སྣང་དངོས་པོ་མེད།། དངོས་གཞི་མེད་པར་ཅིར་ ཡང་སྣང།། ཀུན་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཇི་མ་སྤངས།། སྣ་ཚོགས་སྒོ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད།། དངོས་མེད་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་སྣང།། ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་གནས།། གཟུགས་མེད་ཇི་ལྟར་བལྟས་པར སྣང།། ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་འགྱུར་བ་མེད།། གཅིག་ལས་མ་གཡོས་ཐ་དད་སྣང།། མཐའ་ཡས་བྱུང་ཡང་མུ་མཐའ་མེད།། མཐའ་དབུས་མེད་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། རང་བྱུང་ཉིད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ།། རྣམ་པར དག་པས་དྲི་མ་མེད།། མ་བཙལ་རྫོགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཉིད་ལས་གཞན་མེད་གཉིས་སུ་མེད།། རྟག་ཆད་མེད་པ་མཐའ་དང་བྲལ།། བཅོས་སླད་མེད་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་ཉིད།། མ་བྱས་མ་རྟགས་བདག་མེད་པ།། མི འགྱུར་མི་སླུ་མ་ནིར་ངེས།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅིང་བདག་གཞན་མེད།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད།། ཅིར་ཡང་སྣང་བས་འགག་པ་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པར་འདུས་མ་བྱས།། སྒྲིབ་མེད་རང་གསལ་ཕྱོགས་རིས མེད།། དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཐོག་མ་མེད།། བདག་གཞན་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད།། མི་འགྱུར་ངེས་པས་མ་ནོར་བའོ།། མཐའ་དང་དབུས་མེད་སྒྲོ་སྐུར་མེད།། སྣ་ཚོགས་རང་སྣང་ངོས་མ་འགྲུབ།། འདུས་མ་བྱས ཤིང་དབྱེར་མི་བྱེད།། རང་བྱུང་རིག་པ་རང་གསལ་བ།། དཔག་མེད་བསམ་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ།། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མ་བཅོས་པ།། གསལ་ལ་མི་རྟོག་ངོས་བཟུང་མེད།། མ་བཅོས་མི་གཡོ་ཕྱོགས་ཆ་མེད།། ཐིག་ལེ་ཆེན པོ་བྱ་བཙལ་བྲལ།། འཛིན་མེད་རང་གསལ་དངོས་མེད་དག་མི་གཡོ་མི་དམིགས་གནས་པ་མེད།། གཉིས་མེད་རང་བྱུང་རང་སྣང་བ།། མཉམ་ཉིད་འོད་གསལ་གཞི་ཉིད་གནས།། ཅིར་ཡང་མ་གཡོས་པ་ལ་གཞག་དེ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པར་བཤད།། འཇམ་དཔལ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱི་དགོངས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བརྒྱ་བཅུ གཅིག་གོ།ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨ་འོད་ཅན་བདེ་ལྡན་ཚལ་ན་བཞུགས་པའི།། སངས་རྒྱས་དྲི་མེད་མེ་ཏོག་ཡེ་ཤེས་དཔལ་ཞེས་བྱ་བས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།། གནས་ལུགས་དོན་ གྱི་གཞི་ཉིད་ནི།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས།། ཀུན་འབྱུང་ཀུན་ཁྱབ་ཀུན་འདུས་པས།། སྙིང་པོ་ཡ
Chinese
所有土地的， 本初自然未造作， 如其自性平等性， 彼即是其体性者， 以无有任何阻碍故， 于一切法中自显现， 以本初远离增益故， 此是实有恒时无。 以本体不可示现故， 如是之相不可取， 以随顺于心识故， 执取种种之相也。 以无有任何舍弃故， 于任何显现为是者， 以于何处皆不定故， 名为任何皆非有。 以名言诸法自显现， 欲如是示现之时， 以本初无有自性故， 此是实物不可示。 以本初即是自性故， 极易于观察之时， 于境观察则甚困难。 以先前未曾见故可行走， 以非心识之行境故无有， 以一切法性已成就故， 如今思择行持皆不可， 以先前未曾见故可行走， 以如所执着般显现故， 诸法种种自显现也。 以本体性未成立故， 任何实物皆不住， 以体性显现故不定， 以如是基性故为定。 以一切皆未离于彼故， 本初即是本体性，一味游戏，无有方所显现之故， 乃是众多之相显现也。 以彼等及诸余理路， 无论如何宣说皆难定。 为何言说即是边际耶？ 若谓以不可言说故， 若观待可说则成边， 若谓远离诸边际耶？ 若观待未离则成边。 是故一切名言皆过失， 当以自之觉性而观察。 不作意而自明自显现， 轮回涅槃等一切法， 于实物中无有唯于心前有， 说有即是无有之自性， 彼即是佛陀之密意， 若证悟彼即获无上佛。 《文殊六万颂大瑜伽续》中，开显佛陀法王勇猛显现之密意品第五百一十终。
English
Of all the lands, Primordially uncreated by nature, Just as it is, the equality of its own way, That alone is its characteristic, Because it is clear without any obstruction, It arises spontaneously in all dharmas, Because it is primordially free from imputation, This is not truly existent at any time. Because its essence cannot be shown, Such an appearance cannot be grasped, Because it follows the mind, It grasps various appearances. Because nothing is abandoned, In whatever appears to be, Because it is not certain anywhere, It is called not being anything. Because nominal dharmas appear spontaneously, When one wants to show it like this, Because it is primordially without self-nature, This is not a real thing to be shown. Because it is primordially its own nature, When it is very easy to examine, It is very difficult to examine as an object. Because it has not been seen before, there is walking, Because it is not the object of the mind, it does not exist, Because all dharmata is already accomplished, Now there is no contemplation or practice, Because it has not been seen before, there is walking, Because it appears as it is grasped, All dharmas appear spontaneously in various ways. Because the essence is not established, No real thing remains, Because the characteristics appear, it is uncertain, Because it is the basis as it is, it is certain. Because everything does not move from itself, Primordially, it is the essence, playing in one taste, because it arises without direction, It is the appearance of many forms. With these and other reasons, No matter how it is explained, it is difficult to determine. Why is speech the end? If it is said that it is because it cannot be spoken, If one looks at what can be said, it becomes an end, If it is said to be free from ends? If one looks at what is not separated, it becomes an end. Therefore, all names are faults, It should be examined with one's own awareness. Without intention, self-awareness is clear, All dharmas such as samsara and nirvana, In reality, there is nothing, only in the mind, Saying that there is is the nature of non-existence, That is the intention of the Buddha, If one realizes that, one attains the supreme Buddha. From the Tantra of the Great Yoga of Manjushri Sixty Thousand Verses, the five hundred and tenth chapter, which reveals the intention of the Buddha, the King of Dharma, Dpa' Snang, is completed. Then, in the world realm of the south called the Jewel King's Light, the Buddha, the Rays of the Glory of Qualities, specially spoke of his intention. To all
Chinese
虽寻不见亦显现，何处未藏亦未见，本初未离然不识，若细察之，不见而显现。种种显现然无实，实物纵经劫亦不断，空性之中生种种，种种自显无实物，无有实基然显现，离一切而唯一，未曾舍弃。种种门亦无变异，无实之物亦无碍显现，无方安住于方之实基，无形随所见而显现，虽显现然无变异，未离于一而显现各异，虽生无边然无尽头，无边无中遍一切，自生之性离因缘，极净无垢，不求自足任运成，自性之外无他无二，无常断离边，无有矫饰故如是，无作无记无我者，不变不欺真实定，无因无果无自他，无因缘故无生，显现一切故无灭，无生无灭非造作，无障自明无偏颇，三时不变无初始，无自他故平等性，不变决定故无错谬。无边无中无增损，种种自显不成实，非造作亦不分别，自生觉性自明者，无量无思思不尽，义之精髓无造作，明然不思无执着，无造作不动摇无方分，大明点离作求，无执自明无实性，清净不摇不动无所住。无二自生自显现，平等光明本基住，于未动摇之性而安住，此乃如来藏，是诸佛之密意。出自《文殊六万续密咒心要经》中，佛功德庄严之密意品第五百一十一。于西方世界莲花光圆满刹土安住之，佛名无垢莲花智吉祥者，特为此宣说自之密意。安住之实义基乃，轮回涅槃之法性，一切生一切遍一切聚，故为精要。
English
Though sought, it is not found, yet it appears. Nowhere hidden, yet unseen. From the beginning, inseparable, yet unrecognized. If examined, it is unseen, yet it appears in every way. Though various appearances arise, there is no substance. Though substance remains for eons, it is never interrupted. From emptiness, various things arise. Various self-appearances have no substance. Without a real basis, everything appears. Unique, separate from all, never abandoned. Though there are various doors, there is no change. Without substance, everything appears unceasingly. Without direction, it abides as the basis of direction. Without form, it appears as one looks at it. Though it appears in this way, there is no change. Without moving from one, various things appear. Though limitless things arise, there is no end. Without beginning or end, it pervades all. Being self-arisen, it is free from cause and condition. Being perfectly pure, it is without stain. Without seeking, it is complete, spontaneously accomplished. Other than itself, there is no other, no duality. Without permanence or annihilation, it is free from extremes. Without fabrication, it is as it is. Unmade, unmarked, without self. Unchanging, unfailing, certainly true. Without cause and effect, without self and other. Without cause and condition, there is no birth. Appearing in every way, there is no cessation. Without birth or cessation, it is uncompounded. Without obscuration, self-luminous, without partiality. Unchanging in the three times, without beginning. Without self and other, it is equality itself. Being unchanging and certain, it is without error. Without beginning or end, without exaggeration or depreciation. Various self-appearances are not established as real. Uncompounded, and not differentiated. Self-arisen awareness, self-luminous. Immeasurable, unthinkable, beyond thought. The essence of meaning, unfabricated. Clear, yet non-conceptual, without grasping. Unfabricated, unmoving, without direction or part. The great bindu, free from action and seeking. Without grasping, self-luminous, without substance, pure. Unmoving, unfixated, without abiding. Non-dual, self-arisen, self-appearing. Equality, luminosity, abiding as the very basis. Abiding in the nature of unwavering, this is the Tathagatagarbha (Buddha-nature). It is taught as the intention of all Buddhas. From the "Sixty Thousand Verses of Manjushri, the Quintessence of Secret Mantra Tantra," the chapter on the Intention of the Glorious Qualities of the Buddha, the five hundred and eleventh. The Buddha named Immaculate Lotus Wisdom Glory, residing in the Lotus Light Blissful Grove of the Western Realm, specifically speaks this intention of his own. The very basis of the meaning of abiding is: The Dharma of Samsara, Nirvana, and transcendence. Everything arises, everything pervades, everything gathers, Therefore, it is the essence.