Tibetan
ན་བསྡུས་པའི་ཏན་ཏྲ་ལས། ལྟ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་པའོ།། །།ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་རིག་འཛིན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དབང་ཆེན་བསྡུས་པའི་ཏན་ཏྲ་ལས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི་རྩ་ནི། །སེམས་དང་ཀུན་གཞིར་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ་འདི་གསུངས། །དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་རྩ་བ་ཀུན་གཞི་ཉིད་ལ་འདུས། །ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སྣང་བ། །དེ་ལྟའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ན། །ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་དེ་ལ་ཚང་བས་ན། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་རིགས་བྱ། །སེམས་དང་ཀུན་གཞི་རྩ་བའི་དོན་རྟོགས་ན། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ན་བཅོས་མེད་པར། །དང་པོར་ས་ཉིད་ནོན་པ་མཁས་པས་གསུངས། །གནས་སྐབས་དེ་ན་བལྟ་མཐར་ཡོད་མེད་ཐུག །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དང་། །སེམས་ལ་མཚན་མ་ཡོད་མེད་རྟོགས་པར་བྱ། །སེམས་དེ་ཉིད་ལ་ལྟ་བས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། །སེམས་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནམ་མི་སྣང་བ། །སེམས་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་སངས་རྒྱས་མིན། །སེམས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་ཡོད་དམ་མེད། །དེ་ཡང་ཅིར་བཞག་བལྟ་བས་ཟིན་བྱ་དགོས། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ན། །འདུས་ བྱས་དགེ་རྩ་མི་དགག་ནུས་ཚད་བྱ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་སེམས་ལ་འདུས། །དེ་ལ་བསམ་ཞིང་བསྒོམ་མེད་ངང་ལ་བཞག་པ་ན། །ཅིར་སྣང་ཅི་སྲིད་མཚན་མེད་དབྱིངས་གཅིག་པས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །དོན་དེ་མ་བརྗོད་པ་ན་མ་བཙལ་ཡང་། །ལྷུན་གྲུབ་ས་དེ་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ནོན། །དེ་ལྟའི་དོན་རྟོགས་ཉམས་སུ་གསལ་ན་ཡང་། །ཆོས་ཀུན་སྒོ་དང་མི་འགལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལྡན་གོལ་བའི་སྒོ་བཀག་ནས། །དྲོད་ཆེན་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མྱོང་། །དེ་བས་ཏིང་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་བསྒོམ་པས། །འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རང་བཞིན་རྫོགས། །རང་སེམས་ནམ་མཁའ་མ་གཡོས་ངང་ལ་གཞག །འོན་ཀྱང་དྲན་ཞིང་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་བས། །ཆོས་ཉིད་མ་གཡོས་རྟོགས་པས་མ་བཅད་པས། །ངང་གིས་མ་བཅོས་ཡོང་གིས་འོད་གསལ་ཞེས། །སྔ་རབས་མཁས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཡིད་དང་སེམས་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཡོ་ག་གསུམ་དོན་གནས་སྐབས་དེ་ལ་གསལ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྙན་ཁུང་ཡང་བརྒྱུད་ནས། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟའི་དོན་སྟོན་སྐྱེས་བུ་ཡང་རབ་ལ། །ཅི་ལ་མི་བརྩེག་ཡོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་དབུལ། །འོན་ཀྱང་བྱ་བཙལ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ནས། །ཡེ་ནས་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ། །དེ་ན་འཛིན་ཆགས་བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་ཡང་། །ཚོགས་གཉིས་དུས་གཅིག་རྫོགས་པར་དམ་བཅའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་མཚན་མ་རྣམ་པར་དག །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཆེ་ཡོན་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྱང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པས་ན། །ཕྱི་ནང་བཞེད་དང་མཐུན་པར་ས་རྣམས་ནོན། །འདིར་ནི་བདེ་གཤེགས་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཡིན། །སེམས་དཔའ་ཕལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པའི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། །གདོད་ནས་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་སྦྱང་དཀའ་འོ། །ས་དང་ས་ཡི་འདོད་སྟོངས་ཁྱད་ཡོད་གསུངས། །མཉམ་པར་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་གཉིས་མེད་གསལ་དུས་ན། ། སངས་རྒྱས་ཆེ་ཡོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ངེས་སོ། །སྟོང་དང་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་མ་སྐྱེས་ཁྱད་པར་ནི། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་བྱ་བཙལ་ལ་སོགས་པ། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡེ་གནས་པ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིར་སྣང་ཅི་སྲིད་ཀྱང་། །བུཌྜྷ་ཉག་གཅིག་སྐུ་ཡི་རྒྱན་དུ་སྣང་། །དེ་ཉིད་མ་བཀག་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པའི་ཚུལ། །གོང་འོག་ལ་སོགས་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་པོ་དག །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་རེ་རྩོལ་གནས་པ་ཡིས། །རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་གསལ་བ་སྨྲ་ན་ཡང་། །བལྟ་སྤྱོད་མཉམ་པའི་དོན་དུ་ཤེས་བྱ་དགོས། །བལྟ་སྤྱོད་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་བཞིན་དུ། །མི་མཉམ་མཉམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་གཏོགས་གང་ཡང་མེད། །གནས་སྐབས་དེ་ན་ཐབས་ཤེས་ཚོགས་འདྲེལ་ཡང་། །དེ་ཙམ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀུན། །དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སེམས་ལ་འདུས། །སེམས་ནི་ཡེ་ནས་ངང་གིས་མ་བཅོས་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ། །དེ་ལྟར་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་བདེ་ཆེན་ནི། །བགྲོད་པའི་ས་དང་ལྟ་བའི་གཟུགས་མེད་པས། །མཚན་མར་བཏགས་པའི་སྐྱོན་ཡོན་མ་ལུས་དག །ཐེག་རྒྱལ་ཡངས་རྩེས་ཐེ་ཚོམ་གེགས་བསལ་ཞིང་། །བླང་མེད་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོས་ལ་བཟླས་པ། །དེ་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཆ་ཕྲ་བ། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་དབང་དུ་རབ་འདུས་ཏེ། །གཞན་ལས་དཔག་པའི་དོན་ནི་འདི་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་ཕྱི་ནང་ཡུལ་དག་པས། །དག་པའི་མཚན་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས། །མཐའ་གཉིས་ངང་གིས་གསལ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་། །ཉམས་རྟོགས་ལྟ་བ་གུད་ན་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་བག་ཆགས་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་བསྒོམ་ཆོས་སོ་སོར་ཅིར་སྣང་ཡང་། །
Chinese
那合集续中，见海品第六十。 具有寿命自在的持明瑜伽士，于大权合集续中说，一切法之根本，以具足心与阿赖耶识之故，说此决定品。 又是，诸法之根本都汇集于阿赖耶识。 阿赖耶识转为五智显现，如是于意义上入定，阿赖耶识的转变也是那本身。 五智本身在那上面完备，五智汇集为一理应如此。 若能了悟心与阿赖耶识根本之意义，本来即是佛故无需造作。 贤者说，首先证得地本身。 彼时，观待之终点与有无相遇。 心之自性如何存在，以及了知心上是否有相。 如何以观待来观待那心本身？ 心本身是显现还是不显现？ 彼心是佛还是非佛？ 除了心之外有佛还是没有佛？ 又应当以何种方式安立，以观待来把握。 如是了悟而成为定解之时，不否定积聚的善根，尽力而为。 然而，一切法之自性汇集于心。 于彼思索，安住于无修之状态时，无论显现何物，存在何物，以无相之法界一味性，无有聚散之法性本初即是佛。 若不言说彼义，即使不寻觅，任运成就之地当下即可证得。 如是了悟意义，于体验中明晰，为示现一切法与门不相违，以具足三摩地，遮止迷谬之门，以三大暖热体验佛之密意。 因此，修习三种三摩地，果报六度自性圆满。 自心安住于虚空般不动摇之状态。 然而，无论生起何种忆念与分别，以不摇动法性，不以分别斩断，自然无作，全体光明，往昔贤哲们如此赞叹。 使意与心明晰者即是三摩地，三种瑜伽之意义于彼时明晰。 如是，也通过耳根，应当了知心性即是佛之意义。 如是宣说意义之士夫亦是极佳，为何不积累功德之品类？ 然而，了悟无需作为寻觅之意义后，本来即是自性。
English
In the Condensed Tantra, the sixtieth chapter is the Ocean of Views. The Vidyadhara Yogi who has attained mastery over life, in the Great Empowerment Condensed Tantra, said, "The root of all dharmas is because of the mind and the alaya. This chapter on determination is spoken. Moreover, the root of all dharmas gathers in the alaya itself. The alaya transforms and appears as the five wisdoms. By remaining in equanimity on such meaning, the transformation of the alaya is also that itself. Because the five wisdoms themselves are complete in that, the five wisdoms should be gathered into one. If one understands the meaning of the root of mind and alaya, since it is originally enlightened, without fabrication. The wise say that one should first attain the ground itself. At that time, the end of contemplation meets with existence and non-existence. How does the nature of the mind exist, and discern whether there are characteristics on the mind or not. How should one contemplate that mind itself by contemplating? Is the mind itself apparent or not apparent? Is that mind a Buddha or not a Buddha? Is there a Buddha apart from the mind or not? Also, one must grasp it by contemplating how it is established. When one understands in that way and becomes confident, one should not deny the accumulated roots of virtue, but do as much as one can. However, the nature of all dharmas gathers in the mind. When one thinks about that and remains in a state without meditation, whatever appears, whatever exists, with the oneness of the signless realm, the dharmata without gathering and scattering is originally enlightened. If that meaning is not spoken, even if one does not seek, the spontaneously accomplished ground can be attained from this very moment. Even if one understands the meaning in that way and it is clear in experience, in order to show that all dharmas are not contradictory to the gate, with the three samadhis, blocking the gate of straying, experiencing the Buddha's intention with the three great heats. Therefore, by meditating on the three aspects of samadhi, the result, the six perfections, are naturally complete. Let one's own mind remain in a state of unmoving sky. However, whatever memory and thought arise, by not moving the dharmata, not cutting with thought, naturally without fabrication, entirely clear light, the wise ones of the past greatly praised. That which clarifies the mind and heart is samadhi, the meaning of the three yogas is clear at that time. Therefore, also through the ear canal, one should know that the meaning of mind itself is Buddha. The person who teaches such meaning is also excellent, why not accumulate the categories of qualities? However, having understood the meaning of not having to seek as an action, it is originally self.
Chinese
名为完全清净。于此，无论生起执着、苦乐，誓愿同时圆满二资粮。无分别禅定，相状完全清净，法性显现时，功德利益 непрерывно. 二障清净，二资粮圆满，内外所愿皆顺遂，超越诸地。此处乃是善逝甚深密意行，非普通菩萨之行境。诸佛虽已证悟平等之义，然众生未能证悟，故从初始之执着习气难以 очистить. 经中说，地与地之间，有欲界与空界的差别。平等证悟与未证悟，二者无别显现之时， 佛陀功德自然成就。空性、无自性、无生之差别在于，有无、常断、作为寻觅等，一切皆自然成就，本自存在。无论显现何种因果，无论存在何种可能，都仅显现为唯一的佛陀身之庄严。不遮止此，即是圆满坛城之相。上下等过失与功德二者，因证悟与未证悟、期望与努力而存在。虽说因果各自显现，然应知见修行平等之义。见修行本无分离，无论显现何种不平等与平等之行境，皆无他，唯是手印坛城。彼时，方便智慧之结合，仅此而已，一切意念皆是法性，实则汇集于大智慧之心。心本自无为，自然而然，故远离一切禅定之对境。如是远离之菩提大乐，因无有可行之路与可见之色，故凡是假立名相之过患与功德皆已消除。以广大之胜乘，消除疑惑障碍，以无所求之大成就而反复修持。因此，中观之见解极为精微，一切无余皆完全摄于其中，此乃依他而推测之义。经部等内外清净之境，仅安住于清净之相，瑜伽行者则将诸法汇集于心。虽说二边自然显现，然体验证悟与见解并无分别。认为存在于他处，乃是习气之过患。因此，无论显现何种各自不同的修法。
English
It is called completely pure. Here, no matter what clinging, attachment, happiness, or suffering arises, I vow to perfect the two accumulations at once. Non-conceptual samadhi, the characteristics are completely pure, when the nature of reality manifests, great qualities and benefits are непрерывно. When the two obscurations are purified and the two accumulations are perfected, all inner and outer wishes are fulfilled, and the grounds are surpassed. Herein lies the profound intention and conduct of the Sugatas, which is not the domain of ordinary Bodhisattvas. Although the Buddhas have realized the meaning of equality, sentient beings have not realized it, therefore, it is difficult to очистить the habitual tendencies of clinging from the beginning. It is said in the scriptures that there are differences between the grounds, such as the desire realm and the empty realm. When the realization of equality and non-realization are manifested as non-dual, The qualities and benefits of the Buddha are naturally accomplished. The difference between emptiness, selflessness, and non-arising lies in the fact that existence and non-existence, permanence and annihilation, actions and searches, etc., are all naturally accomplished and exist primordially. No matter what kind of cause and effect appears, no matter what kind of possibility exists, it only appears as the adornment of the unique Buddha body. Not blocking this is the aspect of the perfect mandala. The two faults and qualities, such as above and below, exist because of realization and non-realization, hope and effort. Although it is said that cause and effect are manifested separately, one should know the meaning of the equality of view and practice. View and practice are inherently inseparable, no matter what kind of unequal and equal conduct appears, there is nothing other than the handprint mandala. At that time, the combination of skillful means and wisdom, that's all, all thoughts are the nature of reality, in fact, they are gathered in the mind of great wisdom. The mind is inherently unconditioned, natural, so it is free from all objects of meditation. The great bliss of enlightenment that is so free, because there is no path to go and no form to see, all the faults and qualities that are falsely established are eliminated. With the vast supreme vehicle, dispel doubts and obstacles, and repeatedly practice with the great accomplishment of non-seeking. Therefore, the view of the Middle Way is extremely subtle, and everything without remainder is completely included in it, this is the meaning of inferring from others. The pure realms of sutras and so on, both internal and external, only abide in the aspect of purity, and the practitioners of yoga gather all phenomena in the mind. Although it is said that the two extremes naturally appear, there is no difference between experiential realization and view. To think that it exists elsewhere is the fault of habitual tendencies. Therefore, no matter what kind of different practices appear.