Tibetan
ལ་སངས་མི་རྒྱ། །སྦྱིན་པ་བསྲུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཆོས་ལ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐོབ། །མཚན་ཅན་བསྒོམ་པས་མཚན་མེད་ཐོབ། །སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་ངང་ལས་གནས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་ཏནྟྲ་ལས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་རེ་དྲུག་པའོ།། །།ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལེགས་པར་ཉོན། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །བསྒོམ་པའི་གསལ་དམིགས་བསྟན་པ་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །གཟུགས་དང་མཐུན་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་ཟིན་དང་མ་ཟིན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་ནི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར། །སེམས་ཅན་མཐའ་དག་ཉེར་འཚོ་བའི། །ཡོན་ཏན་ཕུང་པོ་དག་དང་ལྡན། །དོན་དམ་པར་སེམས་ནི་ནང་དུ་ཡང་མི་གནས། ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མི་གནས། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །འདས་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས། མ་འོངས་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས། སེམས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། འགག་པའི་ཚེ་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་བཅོས་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་ཏནྟྲ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་རེ་བདུན་པའོ།། །།ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ད་ཉོན་ཅིག །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །བཟོད་པའི་ངང་ལ་གནས་པར་བྱས་ཏེ། །འཁོར་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐམས་ཅད་མི་རྟོག་རང་བཞིན་ཏེ། །དོན་དམ་པར་བརྟགས་དབེན་པའོ། །བསྒོམ་པ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ གཉིས། །བྱིང་རྒོད་འཕྲོ་དང་གཡོ་དང་བཞི། །དེ་བཞིའི་དོན་ནི་ཤེས་པའོ། །ཞི་བ་མཉམ་པར་གནས་པ་དང་། །ལྷག་པ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་། །དེ་ལྟར་ངང་ལ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་ཏནྟྲ་ལས། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་རེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ཉོན་ཅིག །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ལ། །བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་སྤྱད་བསྒོམ་པས། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་ཡང་དག་ཐར། །བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱི་དགྲ་སྤངས་ནས། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཞུགས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཉིད་ངང་། །མ་བཙལ་ཉིད་ལ་ཤར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་ཏནྟྲ་ལས
Chinese
不成为佛。以守护布施之故，积累福德之资粮，于法而修习。如是安住于平等，获得佛之果位。以有相之修习，获得无相。显现即是空性。于彼之自性中安住。如是修习即是佛。如是说。出自《骏马嬉戏续》，布施波罗蜜多修习品第一百一十六。 语自在，善听！ 戒律波罗蜜多，乃是修习之明确定相之开示。以守护戒律之功德，获得与色身相符。一切已摄持与未摄持，进入一切智之大海。如如意宝珠珍宝般，滋养一切有情。与功德之聚蕴相合。胜义谛中，心既不住于内，亦不住于外，亦不缘于无二者。过去之心亦不可缘，未来之心亦不可缘。心生起之时，亦从任何处而来；灭去之时，亦不往任何处去。菩提心安住于未造作之状态。如是说。出自《骏马嬉戏续》，戒律波罗蜜多修习品第一百一十七。 语自在，现在谛听！ 忍辱波罗蜜多，安住于忍辱之自性中，此等轮回一切皆是无常。轮回之此等诸法，一切皆是无分别之自性。胜义谛中，远离分别。修习寂止与胜观二者。沉没、掉举、散乱与动摇四者。了知此四者之义。寂止是平等安住，胜观是智慧之见。如是于自性中修习。如是说。出自《骏马嬉戏续》，忍辱波罗蜜多修习品第一百一十八。 此后语自在，再谛听！ 精进波罗蜜多，于彼之果位开示中，以猛烈精进修习之故，从轮回之边际中真实解脱。断除沉没与掉举二者之敌，善入于平等性中。如是修习之故，果位法性之自性，于未寻觅中自然显现。如是说。出自《骏马嬉戏续》
English
Not becoming a Buddha. By the very act of guarding generosity, accumulate the collection of merit, meditate on the Dharma. Thus abiding in equanimity, attain the fruit of Buddhahood. By meditating on the conditioned, attain the unconditioned. Appearance itself is emptiness. Abide in its nature. Thus meditating, one becomes a Buddha. Thus it is said. From the Tantra of the Play of the Supreme Steed, the chapter on meditating on the Perfection of Generosity, the one hundred and sixteenth. Lord of Speech, listen well! The Perfection of Discipline is the clear instruction on the object of meditation. By the merit of guarding discipline, one obtains conformity with the form body. All that is grasped and not grasped, enters the ocean of omniscience. Like a wish-fulfilling jewel, it nourishes all sentient beings. Endowed with a collection of virtues. In ultimate truth, the mind neither abides within, nor abides without, nor is it perceived as neither. The past mind is not perceived, nor is the future mind perceived. When the mind arises, it does not come from anywhere; when it ceases, it does not go anywhere. The mind of enlightenment abides in an unconditioned state. Thus it is said. From the Tantra of the Play of the Supreme Steed, the chapter on meditating on the Perfection of Discipline, the one hundred and seventeenth. Lord of Speech, now listen! The Perfection of Patience is to abide in the nature of patience. All these cycles of existence are impermanent. All these phenomena of cyclic existence are of the nature of non-conceptualization. In ultimate truth, they are devoid of conceptualization. Meditation is of two types: śamatha and vipaśyanā. Sinking, agitation, scattering, and wavering are the four. The meaning of these four is to be known. Śamatha is abiding in equanimity, and vipaśyanā is seeing with wisdom. Thus, meditate in its nature. Thus it is said. From the Tantra of the Play of the Supreme Steed, the chapter on meditating on the Perfection of Patience, the one hundred and eighteenth. Then again, Lord of Speech, listen! The Perfection of Diligence is in the teaching of its fruit. By practicing and meditating with intense diligence, one is truly liberated from the limits of cyclic existence. Abandoning the enemies of sinking and agitation, one enters well into equanimity. Thus, by meditating, the fruit, the nature of reality, arises spontaneously without being sought. Thus it is said. From the Tantra of the Play of the Supreme Steed