Tibetan
སྟེ།། ཡོངས་རྫོགས་བརྩོན་པའི་བདག ཉིད་ཅན།། ཞི་རྒྱས་དབང་དང་མངོན་དུ་སྤྱོད།། སྣ་ཚོགས་གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། འཇིག་རྟེན་སྔགས་བདག་དྲེགས་པ་ཅན།། གཙོ་ཆེན་དབང་བསྒྱུར་ཁྱེད་རྣམ་ཀྱང།། ང་དང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི།། ཐུགས་དང་ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད།། གསུང་དང་དབྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན།། སྐུ་ལས་སོ་སོར་མི་བལྟ་སྟེ།། ཡོན་ཏན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྫོགས།། ཕྲིན་ལས་གཅིག་སྟེ་ཐུན་མོང་བསྒྲུབ།། ཐོག་མ་མེད་ནས་ད།། ལྟའི་བར། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས།། གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཕུང་པོར་སྨིན།། ང་རྒྱལ་དྲེགས་པའི་ལུས་ངག་སེམས།། སྟོབས་དང་ནུས་པ་དཔག་མེད་རྫོགས།། ཆེ་བཙན་དབང་ཕྱུག་ལྡན་གྱུར་ཀྱང།། ཡང དག་ངེས་པའི་དོན་མ་རྟོགས།དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོང་མ་ཆུད།། སྤྲོས་བྲལ་དགེ་ལ་བློ་མ་ཕྱོགས།། རང་རིག་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་མ་རྙེད།། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་རྩལ་མ་ཤར།། བདེ་ཆེན་གནས་ཀྱི་གདེང་མ་ཐོབ།། མཚོན་ མེད་བཅུད་ཀྱི་རོ་མ་མྱོང།། ཆོས་ཉིད་སྐུ་ཡི་གཟུགས་མ་མཐོང།། ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་སྒོ་མ་ཕྱེད།། དེ་བས་རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཀྱིས།། རང་གི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་རྟོགས།། ལུས་ལ་བདག་ཏུ་ཡོངས་མ་བཟུང།། ངག་ལ བརྗོད་པར་མ་སྨྲ་ཞིག།སེམས་ལ་དངོས་པོར་ག་ལ་རྟོག། གནས་ཡུལ་རིགས་ཁམས་སྡེ་དང་དཔུང།། རྟེན་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་དབང་སྐལ་རྣམས།། ང་དང་ང་ཡིར་གཟུང་བྱ་མིན།། ཐུན་མོང་དང་ནི་ཐ་དད་གཅིག། དེ་ དག་མ་ལུས་སྟོང་པ་སྟེ།། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དག་གོ། དེ་ལས་གུད་ན་གཞན་མེད་དེ།། གཞན་ལས་གུད་ནའང་དེ་མེད་ཅིང།། མ་སྐྱེས་མ་འགགས་མཚན་ཉིད་མེད།། མ་ཕྲི་མ་བསྣན་མ་བསླད་ཅིང།། མ་བཅོས་མ བསྒྱུར་མ་བྱུང་ལ།། མ་སྐྱེས་མ་བསྒྲུབས་མ་བཤད་པའི།། དོན་ཆེན་དེ་ནི་རང་ཉིད་ལས།། ཕྱི་ནང་སྔ་ཕྱི་སྟེང་དང་འོག། ཕྱོགས་མཚམས་འཁོར་འདས་ལུས་དང་སེམས།། ཀུན་ནས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། འདི་ནའང་ཡོད པ་མ་ཡིན་ནོ།། ཤ་ཁྲག་ལྤགས་པ་རུས་པ་དང།། སྙིང་དང་གློ་བ་སྣོད་རྣམས་དང།། དབང་པོ་ཡན་ལག་བཅས་པ་ལ།། བདེ་ཆེན་དམ་པ་དེ་མི་གནས།། དེ་ལས་གཞན་ནའང་གནས་མེད་དེ།། གནས་མ་གྲུབ་ལ གནས་ཤེས་བརྗོད།། གནས་ཡོད་སྙམ་ན་དེར་རྟོགས་ཤིག། ཅི་འདྲ་ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟ་བུ།། གང་ནས་འོངས་ཤིང་གང་དུ་སོང།། གང་ན་འདུག་ཅིང་ཇི་ཞིག་བྱེད།། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མིང་དང་མཚན།། རིགས་དང ཁམས་ལ་རབ་ཏུ་རྟོགས།། དེ་ལ་དེ་ཡིས་དེར་བལྟས་པས།། མཐོང་བ་མེད་པ་བལྟ་བའོ།། གང་ལ་གང་གིས་གང་བསྒོམས་པས།། བསྒོམ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ།། ཅི་ལ་སུ་ཞིག་ཅིར་སྤྱོད་པས།། སྤྱོད་རྒྱུ་མི གནས་སྤྱོད་པ་ཆེ།། སུ་ལ་སུས་ཐོབ་ཅི་བསྒྲུབས་པས།། མ་གྲུབ་རང་གནས་འབྲས་བུ་སྟེ།། མ་ལུས་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཡི།། ཡོན་ཏན་ཡོངས་རྫོགས་དབང་ཕྱུག་གོ། ཞི་དང་རྒྱས་དང་མངོན་དུ་སྤྱོད།། དབང་དུ་བསྡུ་བ ཕྲིན་ལས་ཡིན།། རང་ལ་རྫོགས་ཤིང་རང་གིས་གྲུབ།། ཐག་ཆོད་པ་དང་བསྟན་པ་དང།། ཚད་ལྡན་མཐར་བྱིན་ལ་བཟླ་དང།། འདས་དང་མ་འདས་སྟོན་པ་དང།། བཤད་དང་ཉན་དང་སྡུད་པ་དང།། གནས་དུས ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས་ནི།། རང་གི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ།། ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། དྲག་སྔགས་འདུས་པ་རྡོ་རྗེ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། དོན་དམ་པའི་གནས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས།། དགོངས་པ་ཆེན་པོ་འདི་གསུངས་ཏེ།། ཡེ་ནས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི།། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི།། གཟུང་འཛིན་མཐའ་བྲལ་མ་རྟོགས་ཏེ།། ང་བདག་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས།། དྲེགས་ཤིང་གཟིར་བའི་རཱུ་ཏྲ་དེ།། མ་བསྒྲལ་བ་ནི་ཉེས་པ་ནི།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གསུམ།། མཐུན་ཞིང་མཚུངས་ལྡན་སྲས་ཀྱིས་བསྒྲལ།། དམ་པའི་དོན་དེ་མ་རྟོགས་པར།། དངོས་པོར་བཤད་པས་འཁོར བར་ལྟུང།། མཁས་རྟོགས་ལྡན་པས་བཤད་པ་ཡིས།། འཕགས་པ་མཉེས་ཤིང་སེམས་ཅན་སྒྲོལ།། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཏེ་སྐུ་གསུམ་ཐོབ།། རྣམ་རིག་མཐོང་བས་དོན་ཐག་གཅད།། བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་པོས་བསྒྲུབ པ་བརྩམ།། དབང་དུ་བསྡུ་དང་འདུལ་བའི་ཕྱིར།། འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད།། ང་དང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད།། ཆོས་དབྱིངས་དུར་ཁྲོད་རང་གནས་སུ།། རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། སངས རྒྱས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བསྡུས།། སྙིགས་མ་རབ་ཏུ་བདོ་བའི་དུས།། བསྟོད་ཅིང་གཙུག་ལག་ལྟོས་པའི་ཆོས།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཚུལ་དུ་འབྱུང།། བསྟན་པ་འཇིག་བྱེད་ལས་ངན་ཅན།། དྲག་སྔགས་སྟོབས་ཀྱིས བསྒྲལ་བྱས་ན།། རྫོགས་དང་སྤངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར།། དཀྱིལ་འཁོར་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ།། ལྷ་དང་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན།། རྫས་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་འགྱུར།། ལིངྒ་ཉ་བོ་དམིགས་པའི་རྟེན།། མིང་རུས བྱང་བུ་རྣམ་ཤེས་དང།། སྔ་ཚེ་འཁོར་བའི་རྟེན་ཡིན་ནོ།། འགུགས་འདྲེན་གྱིས་ནི་དེ་དག་དགུག། ཕོ་ཉས་ལས་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད།། སྔགས་ཀྱི་རྫས་ཀྱིས་དཔལ་བསྐྱེད་ཅིང།། ཐུན་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་མྱོས་པ་དང།། རེངས་ལྐུགས་མཚོན་འདེབས་རྡུལ་དུ་རློག། གནད་དུ་འབེབས་ཤིང་སྙིང་ནས་
Chinese
是。 具足圆满精进之体性，息增怀伏现前行， 种种利他任运成。 世间咒主骄慢者， 诸大主宰汝等众， 我与三世诸佛之， 意与本来无二别， 语与有别亦非有， 身较各异不观待， 功德平等性中圆， 事业唯一共同成。 无始以来至于今， 烦恼业之因果故， 成熟恶趣之蕴身。 我慢骄傲身语意， 力量能力无量圆， 虽具伟大威权自在力， 然未证悟真正之义， 未领会胜义谛实义， 不趋向离戏之善， 未得自明觉王之威力， 未生无生界之妙用， 未获大乐处之把握， 未尝无相精要之味， 未见法性身之形相， 未启智慧界之门扉。 是故种姓之子等， 善自了悟自之境， 于身莫执以为我， 于语莫言以为说， 于心岂能执为实？ 处所种族界与众， 依物受用及权位， 莫执为我与我所。 共同以及各别一， 彼等一切皆为空， 空性亦即彼等也。 彼外无有他者故， 他外亦无彼等也， 不生不灭无体性， 不减不增无混杂， 不作不改亦不生， 不生不修亦不说之， 大义即是自心中， 外内先后上下方， 方隅轮涅身与心， 一切处所不得也， 此处亦非有也。 肉血皮肤骨骼等， 心与肺脏诸内脏， 根与肢体总集之， 大乐圣处彼不存。 彼外亦无有处所， 处所未成而说处， 若谓有处当知彼。 如何何物复如何， 从何而来又往何， 何处而住复作何， 形色名与相， 种与界当善知。 以彼于彼如是观， 无见之见即真见。 于何以何而修习， 修与
English
Is. Possessing the nature of complete diligence, Pacifying, increasing, empowering, and manifestly acting, Spontaneously accomplishing various benefits for others. Worldly mantra lords, arrogant ones, All you great masters, From me and the Buddhas of the three times, The mind is inherently inseparable, Speech is not different, It is not seen as separate from the body, Perfected in the equality of qualities, Activities are one, accomplished together. From beginningless time until now, Due to the cause and effect of afflictions and karma, Ripening into the aggregates of the unfortunate realms. Body, speech, and mind of pride and arrogance, Power and ability are immeasurably complete, Although possessing great power and dominion, Yet not realizing the true meaning, Not comprehending the ultimate truth, Not turning the mind towards virtue free from elaboration, Not finding the power of the self-aware king, Not arising the skill of the unborn realm, Not gaining confidence in the place of great bliss, Not tasting the essence of the signless, Not seeing the form of the Dharmata body, Not opening the door of the wisdom realm. Therefore, sons of the lineage, Thoroughly realize your own state, Do not grasp the body as self, Do not speak of speech as expression, How can the mind be grasped as an object? Place, abode, lineage, realm, group, and army, Support, wealth, enjoyment, and dominion, Do not grasp as me and mine. Common and distinct as one, All of them are empty, Emptiness is also them. Since there is no other apart from that, There is also no that apart from the other, Unborn, unceasing, without characteristics, Without decrease, without increase, without impurity, Unmade, unchanged, unarisen, Unborn, uncultivated, unspoken, The great meaning is within oneself, Outer, inner, before, after, above, and below, Directions, boundaries, samsara, nirvana, body, and mind, It is not found in any place, It is not even here. Flesh, blood, skin, bones, Heart, lungs, and all the organs, Senses and limbs together, The great bliss, the sacred place, does not exist there. There is also no place other than that, The place is not established, yet the place is spoken of, If you think there is a place, then realize it there. What is it like, what is it, how is it? From where does it come, and where does it go? Where does it dwell, and what does it do? Form, color, name, and sign, Lineage and realm, thoroughly understand. By looking at that with that, Seeing without seeing is true seeing. By meditating on what with what, Meditation and
Chinese
名为息灭而修。以何者谁于何而行用？行用之物不住，行用大。谁由谁得，成办何事？未成办，自住为果。无余亦无诸相之功德，圆满自在。息、增、怀而行用，调伏为事业。自圆满且自成就，决定与教示，具量、究竟而复诵，过去与未来示现，说、听、集、处、时、功德、过失等，以自之本性证悟而成就。如是宣说。猛咒集金刚根本续中，显示胜义谛处之品第四竟。此后，金刚持宣说此大密意：本来未生之法性，义之精髓，离能取所取边而未证悟，以我执之分别念，骄慢而折磨之鲁扎，若未诛杀，则为过失。方便、智慧、慈悲三者，和合且具足相同者由佛子诛杀。若未证悟胜义谛，以实有而说则堕轮回。具足智者证悟者所说，令圣者欢喜且救度众生。圆满二资粮而得三身，以明见而决断义。开始猛厉行仪之成办，为调伏与摄受之故，以世间业所摄之续，我与诸导师所说。法界尸林自住处，持明者们，为佛陀教法之义而集。五浊兴盛之时，赞颂且依于声明之法，以功过之方式而生起。毁灭教法之恶业者，若以猛咒力诛杀，则将获得圆满与断证。坛城所住之所依，为天、咒、三摩地，诸物成为因与缘。林伽、渔夫为所缘之所依，名、姓、书写、名识，为前世轮回之所依。以勾招而勾引彼等，使者成办一切事业，咒之物生吉祥，毒物使之昏迷，僵硬、喑哑、刺、涂灰。击中要害，从心而
English
It is called meditating on pacification. By what, who, and with what does one act? The object of action does not abide, the action is great. By whom is it obtained, and what is accomplished? Unaccomplished, self-abiding is the result. Without remainder and without aspects, the qualities are complete and powerful. Acting in pacification, increase, and subjugation, subjugation is the activity. Complete in oneself and accomplished by oneself, decisive and instructive, with measure, ultimately bestowed, and repeated, showing the past and the future, speaking, listening, and gathering, place, time, qualities, and faults, are accomplished by realizing one's own nature. Thus it was taught. The fourth chapter, showing the proximity of the ultimate place, from the Root Tantra of the Wrathful Mantra Gathering Vajra, is complete. Then, Vajradhara spoke this great intention: The essence of the meaning of the Dharma-nature, which is unborn from the beginning, is not realized, being free from the extremes of grasping and being grasped. By the conceptual thought of clinging to self, that arrogant and tormenting Rudra, if not slain, is a fault. The three, skillful means, wisdom, and compassion, harmonious and equally possessed, are slain by the son. If the ultimate meaning is not realized, one falls into samsara by speaking of it as substantial. By the speech of those with skillful realization, the noble ones are pleased and sentient beings are liberated. Completing the two accumulations, one obtains the three bodies. By seeing the varieties of knowledge, one decides the meaning. One begins the accomplishment of fierce conduct. For the sake of subjugation and taming, the tantra gathered by worldly actions is spoken by me and the teachers. In the Dharma-dhatu charnel ground, in one's own place, the vidyadharas gather for the sake of the Buddha's teachings. In times of great degeneration, the Dharma that praises and relies on grammar arises in the manner of faults and qualities. If the evil-doer who destroys the teachings is slain by the power of wrathful mantras, then accomplishment and abandonment will be obtained. The support for the mandala's dwelling is the deity, mantra, and samadhi. The substances become causes and conditions. The lingam and fisherman are the support for the object of focus. Name, clan, writing, and consciousness are the support for the previous life's samsara. By summoning, one attracts them. The messenger accomplishes all actions. The substance of mantra creates glory, and the substances of poison cause intoxication, stiffness, dumbness, piercing, and scattering as dust. Striking the vital point, from the heart,