Tibetan
་དང་རྫོགས་པ་ཡིས།། རིག་པ་འཛིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རིག་པ་འཛིན་པ་འདུས་པ་རྩ བའི་རྒྱུད་ལས།བསྒྲུབ་པ་བསྡུས་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་གྱིས།། རིག་འཛིན་ཚོགས་ལ་འདི་སྐད་བཤད།། ཨེ་མ་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས།། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དུས་དག་ཏུ།། ང་ཡི་ རྗེས་སུ་རིག་པ་འཛིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། ཤེས་ཤིང་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ།། སྲིད་དང་ཞི་བ་དངོས་དང་སྟོང།། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས།། བདེ་སྡུག་རྟོག་པ་རབ་སྣང་ཡང།། ཆོས་ཅན་ཆོས ཉིད་མ་ལུས་སྟོང།། ཤེས་པའི་གནས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང།། རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་དང་ལྡོག་པ་སོགས།། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང།། དངོས་པོ་མཚན་མ་མཚན་ཉིད་དང།། མཚན ཉིད་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཀུན།། མ་སྐྱེས་མི་འགག་མི་རྟག་ཅིང།། མ་ཆད་མི་འགྲོ་མི་འོང་སྟེ།། ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་བྲལ་བ།། འདི་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ།། དེ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ།། བསྒྲུབ་པའི་གཞི་ནི་སེམས ཡིན་ཏེ།། སྣང་དང་སྲིད་པ་སེམས་ལས་བྱུང།། དེ་ཉིད་བརྟག་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད།། མཁས་པ་ཞིག་གིས་ཚོལ་བྱེད་ཀྱང།། ནམ་ཡང་རྙེད་ཅིང་མཐོང་བ་མེད།། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སྟེ།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང དེ་ཡིན་ནོ།། དེ་ཡང་ཤེས་པ་རིག་འཛིན་མཆོག། འདོད་པ་དེ་ལ་ཡོངས་མི་འབྱུང།། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་ཚོལ་བ་བཞིན།། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གང་ཤེས་པ།། དེ་ལ་མཆོག་འགྱུར་ཡུན་མི་རིང།། ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་མཚོན པ་ཡིས།། རྟོགས་ཤིང་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ལན་ཚཝའི་རོ།། མ་མྱངས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། ནམ་ཞིག་རྩོལ་བས་མྱང་གྱུར་ན།། ཐེ་ཚོམ་བྲལ་བའི་རོ་མྱངས་ཏེ།། ཀུན་གྱི་ལན་ཚཝའི་རོ་ཤེས འགྱུར།། དེ་བཞིན་ཡང་དག་མཐའ་ཡི་དོན།། མ་མཚོན་མཚོན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། བརྡ་དང་ཐབས་དང་བྱིན་རླབས་དང།། དཔེ་དོན་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་སྟེ།། ངོས་བཟུང་དྲོད་ཚད་ལྡན་བྱས་ན།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས མཐོང་བར་འགྱུར།། གནས་དང་བགྲོད་དང་ཐོབ་པ་ནི།། ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འབྱུང་སྟེ།། ཇི་ལྟར་སྨན་གྱི་ལོ་འབྲས་དག། འཁྲུངས་པས་ནད་ལ་མི་ཕན་བཞིན།། ཉམས་སུ་མ་མྱངས་ཆོས་རྣམས་ཀྱང།། གཉེན་པོར མི་འགྱུར་དེ་བཞིན་ནོ།། དེ་བཞིན་ཆུ་ཆེན་སྒྲོལ་བ་དང།། གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང།། རི་མོ་དམུས་ལོང་ལ་བསྟན་དང།། འོན་པའི་རྣ་བར་སྒྲ་སྒྲགས་དང།། ས་བོན་མེ་ཡིས་བསྲེགས་པ་དང།། ས་ཡིས རྙོགས་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ།། མ་རྟོགས་གཞི་དང་མ་བགྲོད་ལམ།། མ་བསྒྲུབས་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་ནོ།། གཞན་ཡང་མེ་ནི་གཙུབ་ཤིང་དང།། མར་ནི་འོ་མ་ལ་གནས་དང།། འབྲས་བུ་ས་བོན་ལས་འབྱུང ཡང།། མ་བསྲུབས་མ་བསྒྲུབས་མ་བསྐྱེད་པར།། དེ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བཞིན།། མ་མཐོང་མ་ཤེས་མ་གོ་ཞིང།། མ་བསྒྲུབས་མ་བརྟེན་དེ་མི་འབྱུང།། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་པས།། ཆད་པ་ཉིད དུ་ཐལ་བར་འགྱུར།། ཐབས་གཅིག་པུས་ཀྱང་འཆིངས་འགྱུར་ཏེ།། ཤེས་རབ་བྲལ་བས་གྲོལ་བ་མིན།། གཉིས་ཀ་མེད་པ་འཁོར་བའི་ལམ།། ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ནི་གཉིས་ཀས་འཆིངས།། ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་དབྱེར མེད་པར།། སྤྱད་ཅེས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས།། དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བརྗོད།། དེ་ཤེས་ནས་ནི་ཡང་དག་བསྟན།། ཕྱི་མའི་དུས་ན་རིག་པ་འཛིན།། ཁ་ཅིག་ང་ཡི་ཚུལ་འཆོས་ཤིང།། གང་ཟག་རྟག་པའི བདག་ཡོད་ཅེས།། སྨྲ་བ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་སྟེ།། གང་ཟག་བདག་ནི་བྱེད་པ་པོ།། བཅུ་གཉིས་གྱིས་བསོགས་བྱས་པས་རྟག། རང་གི་རྒྱུ་འབྲས་མི་འདོར་ཞེས།། སྨྲ་བ་འབྱུང་སྟེ་དེ་མི་རིགས།། རྟག་པ་དོན་བྱེད་མེད པས་སྟོང།། དཔེར་ན་རི་བོང་རཝ་བཞིན་ནོ།། མ་ཁྱབ་དོན་བྱེད་ནུས་ཤེ་ན།། རིམ་གྱིས་སམ་ནི་ཅིག་ཆར་བྱེད།། རིམ་གྱིས་ཞེ་ན་རྟག་པ་ཉམས།། དེ་ལ་རིམ་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ།། ཅིག་ཆར་ཞེ་ན་དེ་ཡི་རྒྱུ།། ནུས་པ་ཐོགས མེད་དེ་འབྲས་བུ།། བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་དེ་ཡོད་ལྟར།། མི་བསྐྱེད་དུས་ན་ཡོད་དམ་མེད།། ཡོད་ན་ཅིག་ཆར་བསྐྱེད་པ་ཉམས།། དེ་ཡིས་ཕྱིས་ཀྱང་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོ།། རྐྱེན་དང་འཕྲད་པས་འབྱུང་ཞེ་ན།། རྟག་པར་འདོད པ་དེ་ཉམས་ཏེ།། རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པར།། ཕྱི་ནས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོ།། འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་དུས་ན་ནི།། ནུས་པ་ཐོགས་མེད་མིན་ཞེ་ན།། ཐོགས་མེད་ཐོགས་བཅས་འགྱུར་བ་ཡིས།། རྟག་བར་འདོད པ་དེ་ཉམས་སོ།། དེ་བས་ཅིག་ཆར་དོན་བྱེད་ན།། འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ།། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྒས་པ་དང།། མྱུ་གུ་འབྲས་བུར་སྨིན་བཞིན་རིགས།། ཅིག་ཆར་དོན་བྱེད་འདོད་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟར་འདོད་ན མངོན་སུམ་སྐྱོན།། གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ།། མི་རྟག་རྒྱུ་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར།། ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་པས་ཁྱབ་ཅེ་ན།། འབྲས་བུ་ཡོད་དམ་མེད་པ་སྐྱེད།། ཡོད་ན་བསྐྱེད་པ་མི་དགོས་ཏེ།། འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་སྐྱོན དུ་འགྱུར།། མེད་པ་སྐྱེས་པར་འདོད་ན་ནི།། མེད་པ་དེ་ལ་རྒྱུས་ཕན་ནམ།། ཕན་ན་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་སྟེ།། གད
Chinese
和圆满，体验持明者，如是宣说。持明者聚集根本续中，修法总摄品第二。此后金刚持王，对持明众如是说：唉玛，持明者众，未来未来的时代中，我之后持明者，菩萨们，了知且见解应如是：有和寂灭，实有和空性，轮回和涅槃，乐苦分别显现，然法性法相，无余皆空。知之处，微尘许亦无。蕴、界和处，以及缘起生灭等，自性本空。事物、相、体性，以及体性之基等一切，不生不灭，无常，不绝不断，不来不去，离有无之边，此乃遍一切处。此乃应证悟者，修法之基乃心，显现和有，从心而生。彼性不可观察亦不可指示，智者虽寻觅，然何时亦不可得见。有情自性菩提，菩提亦是彼。彼亦是知者持明殊胜者，欲求于彼不得生，如寻虚空之边际，如幻而知者，于彼殊胜转变不久远。仅以名言表示，即能证悟且成明觉。譬如海盐之味，未尝不可证悟，何时勤奋而尝之，则离疑之味已尝，知一切盐味。如是真实边际之义，未表示不可表示，以符号、方便和加持，以及譬喻、意义、表相之所知，若能确定且具足暖相，则自明智慧得见。住处、行持和获得，仅听闻不能生起，如药之叶果，虽生然于病无益，未曾修持之法，不能成对治，亦如是。如是度过大河，以及他人之圆满，以及为盲者示画像，以及于聋者耳边发声，以及种子为火所焚烧，以及为土所污浊
English
And perfection, experience the vidyadhara, thus it was declared. From the root tantra of the Gathering of Vidyadharas, the second chapter, the Condensed Practice. Then Vajradhara King, spoke thus to the assembly of vidyadharas: Ema, assembly of vidyadharas, in the future, future times, after me, the vidyadharas, bodhisattvas, should know and see like this: existence and peace, reality and emptiness, samsara and nirvana, happiness and suffering, conceptual appearances, but the nature of phenomena, the characteristics of phenomena, are all empty without remainder. The place of knowing, not even a mote of dust exists. Skandhas, dhatus and ayatanas, and dependent arising, arising and ceasing, etc., are empty by their very nature. Things, signs, characteristics, and the basis of characteristics, etc., all are unborn, unceasing, impermanent, unceasing, not going, not coming, free from the extremes of existence and non-existence, this pervades all. This is to be realized, the basis of practice is mind, appearances and existence, arise from mind. That nature cannot be examined nor indicated, although a wise person seeks it, yet it can never be found or seen. The nature of sentient beings is enlightenment, and enlightenment itself is that. That is also the knower, the supreme vidyadhara, desire does not arise in that, like seeking the edge of space, whoever knows it as an illusion, for them, the supreme transformation is not long. By merely expressing with terms, one can realize and become aware. For example, the taste of ocean salt, cannot be realized without tasting, when one diligently tastes it, then the taste free from doubt has been tasted, and one knows the taste of all salt. Likewise, the meaning of the true ultimate, cannot be expressed without expressing, with symbols, means and blessings, and knowledge of examples, meanings, and signs, if one can ascertain and possess warmth, then self-awareness wisdom will be seen. Abiding, conduct and attainment, do not arise from merely hearing, like the leaves and fruits of medicine, although they grow, they are not beneficial for disease, dharmas that have not been practiced, do not become antidotes, likewise. Likewise, crossing a great river, and the abundance of others, and showing a picture to the blind, and making a sound in the ear of the deaf, and a seed burned by fire, and defiled by earth.
Chinese
如水一般。 未领悟基和未行道， 未修持果亦是如此。 此外，火存在于钻木中， 酥油存在于牛奶中， 果实也从种子中产生， 若不搅动、不修持、不生起， 它们便不会产生。 若不曾见、不曾知、不曾懂， 不修持、不依止，则不会生起。 仅凭无方便的智慧， 将堕入断灭。 仅凭方便也会束缚， 离了智慧则不得解脱。 二者皆无乃轮回之路， 仅执一方亦为二者所缚。 双运且无有分别地， 行持，诸佛如是说。 初时仅说为世俗谛， 知晓此后则宣说胜义谛， 于后时则为持明者。 有些人伪装我的行径， 说有常恒之我， 驳斥那些言论。 说人我是作者， 由十二缘起积聚而成常恒， 不舍弃自己的因果， 此种说法不合理。 常恒者无作用故为空， 譬如兔角一般。 若说不遍及但有作用， 是渐次还是同时产生？ 若说是渐次，则常恒性破灭， 因为其中有次第。 若说是同时，则此因的， 无碍之能力，于果， 产生之时，如其存在一般， 不产生之时，是存在还是不存在？ 若存在，则同时产生之说破灭， 因为其之后也能产生。 若说是与缘相遇而生， 则常恒之想破灭， 因为因不能产生， 而是从外在的缘而产生。 果不产生之时， 若说能力并非无碍， 则无碍与有碍的转变， 常恒之想便破灭了。 因此，若同时产生作用， 则果应于刹那间成就， 如同刚出生便衰老， 如同幼芽成熟为果实一般。 因为想要同时产生作用。 若如此认为，则违背现量。 此外，你的果， 因为无常之因未成立， 若说一方以常恒遍及， 是产生已有的果还是没有的果？ 若已存在，则无需产生， 果将有无穷尽的过失。 若认为产生不存在的果， 那么因对不存在者有益处吗？ 若有益处，则果未成立， 定
English
Like water. Without realizing the ground and without traversing the path, Without accomplishing the result, it is just like that. Furthermore, fire resides in the kindling wood, Ghee resides in milk, And fruit arises from seeds as well, Without churning, without cultivating, without generating, They will not arise. Without seeing, without knowing, without understanding, Without cultivating, without relying, it will not arise. With wisdom alone, without skillful means, One will fall into nihilism. With skillful means alone, one will be bound, Without wisdom, there is no liberation. Without both, it is the path of samsara, Holding onto one side binds with both. In union and without separation, Practice, the victorious ones have said. At first, it is only spoken of as conventional truth, Having known that, then the ultimate truth is taught, In later times, one becomes a knowledge holder. Some feign my conduct, Saying there is a permanent self, Refute those statements. Saying that the person is the doer, Accumulated by the twelve links, it is permanent, Not abandoning its own cause and effect, Such a statement is not reasonable. The permanent is empty because it has no function, Like a rabbit's horn. If it is said to be non-pervasive but capable of functioning, Does it happen gradually or simultaneously? If it is said to be gradual, then permanence is destroyed, Because there is a sequence in it. If it is said to be simultaneous, then that cause's, Unobstructed ability, for the fruit, At the time of generation, as if it exists, At the time of non-generation, does it exist or not? If it exists, then the simultaneous generation is destroyed, Because it can generate even later. If it is said to arise by encountering conditions, Then the idea of permanence is destroyed, Because the cause cannot generate, But it is generated by external conditions. At the time when the fruit is not generated, If it is said that the ability is not unobstructed, Then the change of unobstructed and obstructed, The idea of permanence is destroyed. Therefore, if it functions simultaneously, Then the fruit should be accomplished in an instant, Like aging immediately after being born, Like a sprout ripening into fruit. Because one wants it to function simultaneously. If one thinks like that, then it contradicts direct perception. Furthermore, your fruit, Because the impermanent cause is not established, If one side pervades with permanence, Does it generate an existing fruit or a non-existing fruit? If it already exists, then there is no need to generate it, The fruit will have the fault of being endless. If one thinks that a non-existing fruit is generated, Then does the cause benefit that non-existing thing? If it benefits, then the fruit is not established, Definitely