Tibetan
མ་བཅོས་རང་བཞིན་རྣལ་མ་ལ།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་པར་སྦྱོར།། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད།། འབད་རྩོལ་དམིགས་པ་མཚན་མར་བཅས།། མཚོན་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཉིད་ཐབས།། དུས་གསུམ མི་དམིགས་དེ་ཉིད་ཀྱང།། བརྡ་ཐབས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང།། གནད་དུ་མཚོན་པས་གང་རྟོགས་པ།། མ་མཐོང་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཡིན། བློ་དང་བློ་མིན་ཁྱད་པར་གྱིས།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཞེས་སུ་བསྟན།། རང བཞིན་ཚོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས།། ཆུ་དང་འོ་མ་དུ་བ་མེ།། རྟ་དང་སྐྱེས་བུ་ཇི་བཞིན་དུ།། ཐ་དད་གཅིག་པ་དབྱེར་མེད་དེ།། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་སྔགས་ལ་སོགས།། སྣང་དང་སྟོང་པ་ཐ་དད་མེད།། ཐམས་ཅད་རང་གི ངོ་བོས་སྟོང།། གསལ་བཅས་དེ་ཉིད་ཁོ་ནའོ།། གསང་བ་ཞེས་བྱ་སྐུ་དང་གསུང།། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་མཐར་ཐུག་པ།། སྦས་པ་དང་ནི་དགོངས་པ་དང།། སྒྲ་ཙམ་མིན་དང་ངེས་པའོ།། དེ་ནས་འཁོར་གྱིས་ཡང་ཞུས པ།། ཀྱེ་མ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང།། ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལགས།། དེ་བཞིན་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཆེན་ཅི།། སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ།། ཏིང་འཛིན་ཞེས་པ་ཅི་ཕྱིར་གདགས།། གཞལ་མེད་ཁང་ཞེས་གང་ལ་བྱ།། མཆོད་པས ཀྱང་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ།། ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ།། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ནི་གང་ཞིག་ལགས།། དབང་བསྐུར་ཞེས་པ་ཅི་ཕྱིར་བརྗོད།། ཕྲིན་ལས་བཤད་པའི་དོན་ཆེད་ཅི།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ པ།། མཐར་ཐུག་པ་དང་གནས་སྐབས་སུ།། ཕན་བྱེད་ནུས་པ་ལྷ་ཡིན་ནོ།། གང་ལས་ཤེས་དང་གང་ལས་སྐྱོབ།། ཤེས་ཤིང་སྐྱོབ་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན།། ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་གང་སྟོན་པ།། ཐབས་ཆེན་བཤད་པ་སྙིང པོར་འགྱུར།། སྒྲིབ་མེད་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་རྫོགས།། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན།། རྒྱ་ཁྱོན་ཡོན་ཏན་ཚདམེད་པས།། གཞལ་མེད་ཁང་པར་དེ་འགྱུར་རོ།། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གང་མཉེས་པ།། དེ་ནི་ཀུན གྱི་མཆོད་པ་ཡིན།། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ།། དེ་ཉིད་རྒྱལ་བཏབ་ཕྱག་རྒྱའོ།། རྟོག་མེད་བདེ་དང་གསལ་བས་ཁྱབ།། གང་ལ་གནས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། ལུས་ངག་ཡིད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི།། དྲི་མ་འཁྲུད བྱེད་དབང་དུ་བརྗོད།། ཞི་འཕེལ་ཆགས་དང་ཁྲོ་བོ་ཡིས།། བསམ་པ་གནས་འགྱུར་ཕྲིན་ལས་སོ།། དེ་ནས་འཁོར་གྱིས་ཡང་ཞུས་པ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆེན་ཇི་ལྟར་ལགས།། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཅི།། སངས རྒྱས་ཞེས་པ་གང་ཞིག་ལགས།། དེ་དོན་བལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བུ།། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལགས།། སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག། དམ་ཚིག་གནོད་པ་གང་ལ་བྱ།། བསྙེན་པ་ཞེས་པའི་དགོས་པ་ཅི།། སྒྲུབ་པ་ཡིས་ནི་ཅི་ཞིག འགྲུབ།། རྒྱས་གདབ་ཀུན་ནི་ཇི་ལྟར་འཚལ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ཞི་བར་གནས།། ངོ་བོ་དངོས་མིན་གཏེར་ཆེན་མཆོག། སྙིང་རྗེ་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད།། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ སེམས་ཆེན་ཡིན།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ངང་གིས་དྲིལ།། མི་ཕྱེད་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དེ།། ཆོས་ཀུན་རིག་པའི་རྗེས་སུ་གནས།། དེ་ནི་འཛིན་བྱེད་སྐྱེས་བུར་འགྱུར།། ཇི་སྙེད་དོན་བྱ་བྱ་བ་ཡང་ཀུན་སྤངས་ནས།། བླང་བྱ་མ ལུས་རབ་ཏུ་བརྙེས།། མ་རིག་ཐིབ་པོ་རབ་སད་ཅིང།། དགོངས་པས་ཤེས་བྱ་རབ་ཏུ་རྒྱས།། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ནོར་མཐོང།། ཡང་དག་དོན་རྟོགས་བལྟ་བའོ།། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ལོག། ཉོན་མོངས་ཕྲ་བ་ཙམ གྱིས་ཀྱང།། མི་བརྫི་གོམས་སྟོབས་སྐྱེད་བྱེད་པ།། མཐོང་བ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པའོ།། དང་པོའི་ལས་དང་བསྒོམ་པ་དང།། བརྟུལ་ཞུགས་འཆང་དང་མཉམ་གཞག་དང།། རང་གི་སེམས་ལ་གང་སྤྱོད་པ།། མི་སྤྱད་མ མཐོང་དེ་སྤྱོད་ཡིན།། རིན་ཆེན་ས་གཞི་བཟང་ལྟ་བུ།། སྐྱོན་མེད་གཞན་བསྐྱེད་ནུས་པར་ལྡན།། ཉེས་པའི་རྩ་བ་ངེས་པར་སྤོང།། མི་འགལ་སྟོན་པ་དམ་ཚིག་གོ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་ཆེན་གསང།། བརྩམ་ཞིང ཕན་འདོགས་མ་རུངས་འདུལ།། བསོད་ནམས་ཚོགས་དང་བསྐྱེད་རིམ་འབྲེལ།། བསྒྲུབ་བྱ་ཉེར་གྱུར་བསྙེན་པ་སྟེ།། མཆོག་གྱུར་པ་དང་ཐུན་མོང་ལས།། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་འཕྲོས་ཆེར་བསྒྲུབ་པའོ།། རྒྱུ་དང་འབྲས བུ་ཕན་ཚུན་དུ།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས།། ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་གང་བསྡུས་ནས།། གཅིག་གིས་གཅིག་གསལ་རྒྱས་འདེབས་སོ།། དེ་ནས་འཁོར་གྱིས་ཡང་ཞུས་པ།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཅི།། སྙིང་རྗེ ཞེས་པ་གང་ཞིག་ལགས།། སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་སྤྱད།། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་ལྟར་སྤྱད།། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་གང།། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ།། བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟ བུ།། དངོས་གྲུབ་ཞེས་ནི་གང་ལ་བྱ།། ཚེ་འདིའི་འགྲུབ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། བར་མ་དོར་ནི་སུ་ཞིག་གྲོལ།། སྐྱེ་བར་བརྒྱུད་ལ་ཐོགས་པ་གང།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། འདོད་ཆགས སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ།། ཞེ་སྡང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། གཏི་མུག་ཆོས་དབྱིངས་སྣང་བའོ།། ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ།། སེམས་ཅན་ཆོས་དང་དམིགས་མེད་ཀྱིས།། སྙིང་རྗེ་གསུམ་ལས་ཡོངས་མི་འདའ།། སྦྱོར བ་གོམས་པ་བརྟན་བྱས་ནས།། གསད་གསོ་སྦྱིན་དང་སྙན་པ་དང།། བཞི་ཡིས་རྣ
Chinese
未造作自性真实中，方便与智慧平等结合。此乃瑜伽殊胜之续，勤奋目标具相而立。可示现者仅为方便，三时无缘即彼性。以表法加持，以要点示现所证悟，未见之知即智慧。以有念与无念之差别，显示胜义与世俗。自性聚合以因果，如水与乳，烟与火，如马与人一般，各异一体无分别。坛城本尊及咒等，显现与空性无差别。一切自性皆为空，具光明即彼性。所谓秘密，身与语，意之秘密至究竟。隐蔽与意趣，非仅音声及决定。其后眷属复请问：奇哉导师普贤王，何谓名为“天神”者？如是，咒语之大义为何？所谓“心要”是何等？何故安立名为“三摩地”？何谓名为“无量宫”？供养亦能作何事？手印之体性为何如？智慧又是何者耶？何故宣说名为“灌顶”？宣说事业之义为何？薄伽梵开示：于究竟及暂时中，利乐之能力即天神。从何而知，从何而救？知且救护，是咒语之义。何者显示功德至究竟？宣说大方便，即成心要。无垢智慧速圆满，是名为“三摩地”。以其广阔功德无量，故彼即成无量宫。所修与能修，何者令欢喜，彼即一切之供养。于外内秘密之诸法，于彼立胜即手印。无分别之乐且光明遍布，于何而住即智慧。身语意之烦恼垢，洗涤之作用说为灌顶。以息增怀诛，所思转变处即事业。其后眷属复请问：菩提大心如何耶？持明之士是何者？所谓“佛陀”是何者？彼义见地如何耶？所应修持为何者？行持之行有多少？损害誓言为何者？所谓“近修”之义
English
In the untainted, genuine nature, combine skillful means and wisdom equally. This is the supreme tantra of yoga, established with diligence and a defined goal. Merely having something to point to is the skillful means. Not fixating on the three times is also that very nature. Through the blessing of symbolic means, and whatever is realized by pointing to the essential, the unseen knowledge is wisdom. Through the distinction between mind and non-mind, ultimate truth and conventional truth are shown. The aggregation of self-nature is through cause and effect, like water and milk, smoke and fire, just as with a horse and a man, distinct, one, and indivisible. Mandala, deities, and mantras, etc., appearance and emptiness are without difference. Everything is empty in its own essence, and that very clarity is it. What is called secret is body and speech, the ultimate secret of mind. Hidden, and also intention, not just sound and certainty. Then the retinue asked again: Alas, teacher, Samantabhadra, what is called a "deity"? Likewise, what is the great meaning of mantra? What is the nature of what is called "essence"? Why is the name "samadhi" given? What is called "immeasurable palace"? What does offering accomplish? What is the nature of a mudra? What is wisdom? Why is the term "empowerment" used? What is the purpose of explaining activities? The Bhagavan replied: In the ultimate and temporary, the ability to benefit is the deity. From what is known, and from what is protected? Knowing and protecting is the meaning of mantra. What shows the ultimate qualities? Explaining the great skillful means becomes the essence. Quickly perfecting stainless wisdom is called "samadhi." Because of its vast and immeasurable qualities, it becomes the immeasurable palace. Whatever pleases the object of practice and the practitioner is the offering of all. On the outer, inner, and secret dharmas, establishing victory is the mudra. Non-conceptual bliss and pervasive clarity, abiding in what is wisdom. The defilements of body, speech, and mind, the act of washing away is called empowerment. Through pacifying, increasing, subjugating, and wrathful actions, transforming the state of mind is activity. Then the retinue asked again: How is the great Bodhicitta? What is the knowledge-holding person? What is called "Buddha"? What is the view of that meaning? What should be meditated upon? How much is the practice practiced? What is the harm to the samaya? What is the meaning of "approach"?
Chinese
何为欲？修持又有何成就？如何才能如意增长？ 薄伽梵开示说： 不生不灭，安住寂静。 本体非实，乃大宝藏之最胜。 慈悲空性，不可分离。 此乃菩提大心。 身语意三，自然融合。 不可分离的真实金刚。 一切法皆随智慧而住。 彼即成为执持之士。 尽所有义事，一切皆舍弃。 无所取，身得圆满。 无明黑暗得以醒觉。 以智慧，所知得以增长。 于彼如实无谬见。 即是证悟真实义。 外境之念皆断除。 烦恼纵微亦不染。 增长串习之力。 于见性中修持。 初始之业与修持。 持梵行与入定。 于自心中所行持。 不行持，见即是行持。 如珍宝大地之良善。 无过失，具足生他之能力。 定当舍弃罪恶之根源。 不违背导师之誓言。 诸佛之大方便秘密。 发起，饶益，调伏难调者。 福德资粮与生起次第相联。 所修之物临近，即是近修。 从殊胜与共同之中。 广大修持三坛城。 因与果，相互间。 以身语意之金刚。 总集一切差别为一。 一者显现一者，增长增上。 其后眷属又请问说： 贪欲、嗔恨、愚痴为何？ 慈悲，又是何物？ 如何为利有情而行持？ 如何行持智慧之梵行？ 何为双运之行持？ 如何加持自身？ 念诵之瑜伽又如何？ 成就，又是指什么？ 此生之成就如何生起？ 中阴界中，谁能解脱？ 于转生之际，有何阻碍？ 薄伽梵开示说： 贪欲，即是分别。 嗔恨，即是明智之智慧。 愚痴，即是法界之显现。 烦恼即是智慧，亦复如是。 有情、法与无缘。 慈悲不离此三者。 串习稳固结合后。 杀、生、布施与爱语。 以四
English
What is desire? What is accomplished by practice? How does one achieve complete growth? The Bhagavan declared: Unborn, unceasing, abiding in peace. Essence unreal, supreme treasure. Compassion and emptiness, inseparable. This is the great Bodhi mind. Body, speech, and mind, naturally integrated. The indivisible true vajra. All dharmas abide in the wake of wisdom. That becomes the one who holds. Renouncing all meaningful actions and deeds. Without grasping, the body is fully attained. The darkness of ignorance is awakened. With wisdom, knowledge expands. In that, one sees correctly without error. It is the view of realizing the true meaning. The thoughts of external objects are reversed. Even the slightest affliction does not defile. Increasing the power of habituation. Meditating on the nature of seeing. The initial action and meditation. Holding vows and entering samadhi. Whatever is practiced in one's own mind. Not practicing, seeing is practice. Like the goodness of a precious earth. Without fault, possessing the ability to generate others. Definitely abandon the root of evil. The vow of the teacher is not contradictory. The great secret of the methods of all Buddhas. Initiating, benefiting, subduing the untamed. The accumulation of merit is connected to the generation stage. The object to be accomplished is near, which is approaching. From the supreme and the common. Extensively practice the three mandalas. Cause and effect, mutually. With the vajra of body, speech, and mind. Gathering all differences into one. One reveals the other, increasing and enhancing. Then the retinue asked again: What are desire, hatred, and delusion? What is compassion? How does one act for the benefit of sentient beings? How does one practice the conduct of wisdom? What is the practice of union? How does one bless oneself? What is the yoga of recitation like? What is meant by accomplishment? How does the accomplishment of this life arise? In the bardo, who is liberated? At the time of rebirth, what are the obstacles? The Bhagavan declared: Desire is discrimination. Hatred is the wisdom of clarity. Delusion is the appearance of the Dharmadhatu. Afflictions are wisdom, likewise. Sentient beings, dharma, and without object. Compassion does not stray from these three. After the practice is combined and stabilized. Killing, saving, giving, and kind speech. With four