Tibetan
ཡོད་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་མེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཡེ་ནས་མཉམ། །རང་མི་སྣང་བར་གཞན་མི་སྣང་། །རང་དང་གཞན་དུ་ཡེ་ནས་མཉམ། །རྫུན་པ་ཉིད་ན་དོན་ཉིད་བདེན། །རྫུན་དང་བདེན་པར་ཡེ་ནས་མཉམ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སེམས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཕྱོགས་ལྷུང་གང་ཡང་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་མིན་གཏད་མེད་དེ། །དཔེར་ན་ག་པུར་སྨན་དུག་བཞིན། །ཡེ་ནས་མཉམ་ཉིད་རང་ངོ་སྤྲད། །གྲུབ་མཐའི་ཕྱོགས་འཛིན་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་མཉམ་ཉིད་མཐའ་གྲོལ་ལ། །བྱིས་པས་རང་རྒྱུད་བཟུང་བ་འཁྲུལ། །ཆད་པས་སྟོང་པར་བཟུང་བས་ལོག །ཐེག་དམན་སྣང་བ་དགྲར་བལྟས་གོལ། །བྱང་སེམས་གཉེན་པོས་སྦྱངས་པས་བསྒྲིབས། །མཐའ་དབུས་སྟོང་པར་སྒྲོ་འདོགས་འབྱམས། །སྔགས་ལ་ཕྱི་ནང་དག་སྣང་དུ། །བསྒྱུར་བས་ཆོས་མིན་གཏིང་མ་རྟོགས། །མདོར་ན་ཕྱོགས་འཛིན་ལྟ་བའི་བདུད། །གཟའ་གཏད་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡིས། །ཆོས་མིན་རྟོགས་པས་ཕྱོགས་འཛིན་གྲོལ། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ལ་བཟླ་ནི། །ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་གང་རུང་ལ། །བྱུང་ཚུལ་མིང་གཟུགས་མཚན་དཔེ་དང་། །ལས་དང་ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་བྲལ། །བསམ་པས་བརྟགས་ན་འདི་ཡིན་མེད། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ཞིང་། །ཅིར་ཡང་སྣང་བས་མེད་པ་ཡི། །ཕྱོགས་སུ་ཡང་ནི་རྒྱ་མ་ཆད། །གཉིས་ཀའི་ངོས་ནས་རང་སྣང་བའི། །གཉིས་མེད་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས། །མཉམ་ཉིད་རྒྱ་ཆད་རིས་མེད་པར། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ལ་བཟླའོ། །བསྒོམ་པའི་ཉམས་ལེན་ལ་གསུམ་སྟེ། །བདག་འཛིན་རོ་དང་དབྲལ་བ་དང་། །བདེན་རྫུན་འཁྲུལ་པ་གཞིག་པ་དང་། །ཡིན་མིན་བློ་དང་དབྲལ་བའོ། །བདག་འཛིན་རོ་དང་དབྲལ་བ་ནི། །སྒོམ་བྱེད་མཁན་པོ་ང་བདག་སྟེ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དམིགས་པས་འཁོར། །ང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྟག །ངོ་བོ་ལུས་སེམས་གང་གིས་བྱས། །ལུས་ཀྱིས་བྱས་ན་མགོ་ཡན་ལག །དོན་ལྔ་སྣོད་དྲུག་ཤ་རུས་པགས། །གང་གིས་བྱས་ཏེ་དེར་མི་སྣང་། །གལ་ཏེ་སེམས་ ཀྱིས་བྱས་སེམས་ན། །ངོ་བོ་སྟོང་པས་བྱེད་མཁན་མེད། །རང་བཞིན་གསལ་ཡང་གཞི་རྩ་བྲལ། །མཚན་ཉིད་འགྱུ་དྲན་འཛིན་ཆགས་ཞི། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་བདག་མ་རྙེད། །དེ་མ་རྙེད་པས་བསྒོམ་བྱ་ཡི། །ཆོས་དང་སྤང་བྱའི་སྣང་བ་ཞིག །དེ་ཕྱིར་དམིགས་གཏད་ཀུན་དང་བྲལ། །བདག་འཛིན་རོ་མེད་ངོ་སྤྲོད་དོ། །བདེན་རྫུན་འཁྲུལ་པ་ཞིག་པ་ནི། །ཕྱི་ཡི་སྣང་ཡུལ་རང་རྒྱུད་པར། །བདེན་ཅིང་གྲུབ་པ་མེད་པར་ངེས། །བདེན་ན་རིགས་དྲུག་ལྟར་སྣང་དང་། །མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་ཐེག་དགུ་ཡི། །མཐོང་སྣང་ཐ་དད་ཅི་ལ་རིགས། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་མིན་རང་སྣང་ཞིང་། །སྣང་བའི་བྱེད་མཁན་མ་གྲུབ་པས། །སྣང་ཡུལ་བདེན་རྫུན་འཁྲུལ་སྣང་ཞིག །གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་པ་གཞི་རྩ་བྲལ། །ཡིན་མིན་བློ་དང་ཕྲལ་བ་ནི། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་གཞི་རྩ་བྲལ་བས། །བསྒྲུབ་བྱ་འདི་ཡིན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །སྤང་བྱ་འདི་མིན་སྤང་དུ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཡུལ་མེད་རིག་པ་ཉིད། །ཕྱོགས་མེད་རང་སྣང་ཡུལ་མེད་གྲོལ། །ཡིན་མིན་བློ་དང་དེར་བྲལ་མོད། །སྤྱོད་པའི་འགག་སྡོམ་ལ་ཡང་གསུམ། །ཆོས་བྱས་གཟུང་འཛིན་གཅད་བྱ་ཞིང་། །མ་བཅད་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པ་དང་། །སྒྱུ་མ་མཉམ་ཉིད་འགག་བསྡམ་མོ། །ཆེད་བྱས་གཟུང་འཛིན་བཅད་པ་ནི། །གཟའ་གཏད་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡིས། །ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་གྲོལ། །དམིགས་གཏད་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །མིན་པ་མེད་པར་གྲོགས་སུ་འཆར། །བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཡིན་མིན་མེད་པས་ཅི་ཡང་སྤྱད། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལས་འདས་པ་མེད། །དགེ་བཅུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང་། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སོགས་འདི་བླང་བྱ། །མི་དགེ་བཅུ་དང་མཚམས་མེད་ལྔ། །རྣམ་སྨིན་སྡིག་ཆེ་འདི་སྦྱང་བྱ། །མཚན་མ་རང་དག་གཞི་མེད་པས། །བླང་དོར་གཟུང་འཛིན་མིང་མེད་དེ། །ཡིན་མིན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལས་འདས། །མ་སྤྱད་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་ཚུལ་ནི། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །ངང་ལས་འགྲོ་ས་མ་རྙེད་པས། །མི་དགེ་བཅུ་དང་སྒྲིབ་གཉིས་སོགས། །མ་སྤངས་ཆོས་མིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དགེ་བཅུ་ཆོས་སྤྱོད་ཚོགས་ཆེན་ གཉིས། །མ་བཙལ་ཆོས་མིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས། །མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའོ། །སྒྱུ་མ་མཉམ་ཉིད་འགག་བསྡམ་ནི། །འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་ཆོས་ཐམས་ཅད། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་དགུ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཡོད་ནས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པ་ཉིད་ནས་རང་སྣང་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་མེད་དེ། །སྣང་བའི་དུས་ན་སྣང་བར་མཉམ། །སྟོང་པའི་དུས་ན་སྟོང་པར་མཉམ། །གཉི་གའི་དུས་ན་གཉིས་སུ་མཉམ། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ། །མཉམ་ཉིད་ཕྱོགས་ལས་གྲོལ་བས་ན། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འགག་བསྡམ་མོ། །འབྲས་བུའི་ལ་བཟླ་ལ་ཡང་གསུམ། །རྒྱུ་འབྲས་ཡུལ་འདས་ཐག་གཅད་ཅིང་། །སྤང་ཐོབ་མཚན་མེད་གཏན་ཚིགས་དང་། །བསྒྲུབ་མེད་ཡེ་རྫོགས་ལ་བཟླའོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཡུལ་འདས་ཐག་གཅོད་ནི། །གོང་བཞིན་བདག་འཛིན་རོ་བྲལ་བས། །རྒྱུ་ནི་སེམས་ཅན་ཡུལ་ལས་འདས། །ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཡུལ་ལ
Chinese
存在之时无自性，有与无者本即平等。自不显现则他不显现，自与他者本即平等。虚假之中真理即是真，虚假与真实本即平等。何以故？心性之体性，无有任何偏袒。是故非法无所依，譬如樟脑、药物与毒药。本即平等性，自识本面，乃是解脱宗派之偏执。诸法平等性，解脱边执，孩童执着自续乃是错谬。断见执空乃是邪道，小乘显现视作仇敌乃是错误。菩萨以对治调伏而遮蔽，边与中于空性妄加分别。于密咒以外内清净显现，转变故未悟非法之深义。总而言之，偏执乃是见解之魔，以无所执之见解，了悟非法而解脱偏执。无有偏颇之念诵乃是，于有法事物任何者，生起之方式、名、形、相、譬喻与，业、与颜色、形状分离。以思维观察则非此，不堕入有之方，虽显现为任何，亦不绝于无之方。从二者之角度，不堕入自显现之，二无之方，于平等性无有间断无有偏颇，乃是真实义之念诵。修习之体验有三者，断除我执之味与，摧毁真假之错觉与，断除是与非之念。断除我执之味乃是，修习者我即是主，所修、修者以对境而转。我主以自身而观察，体性以身心何者所作？若以身所作，则头、肢体，五蕴、六界、血肉筋骨皮，何者所作而于彼不显现。若心所作，心则，体性空性故无有作者，自性光明然无有根基。相为动念执着寂灭，任何亦未成办，未寻得我。未寻得彼故，所修之，法与所断之显现寂灭。是故远离一切对境，乃是无我执味之自识。摧毁真假之错觉乃是，外之显现境于自续上，确定无有真实与成立。若真实则如六道之显现与，外道常断九乘之，所见显现差别有何道理？
English
When there is existence, there is no self-nature. Existence and non-existence are equal from the beginning. If self does not appear, then other does not appear. Self and other are equal from the beginning. In falsehood, truth itself is true. Falsehood and truth are equal from the beginning. Why? Because the essence of mind itself is without any partiality. Therefore, what is not Dharma has no basis. For example, like camphor, medicine, and poison. From the beginning, equality itself is recognizing one's own face. It is liberation from the sectarian clinging to sides. All dharmas are equality, liberation from extremes. Children are mistaken in clinging to their own continuum. Nihilism is wrong in clinging to emptiness. The appearance of the Lesser Vehicle is a mistake in seeing it as an enemy. Bodhisattvas are obscured by purifying with antidotes. Extremes and the middle are wildly imputed to emptiness. In mantra, transforming outer and inner appearances into purity does not realize the depth of what is not Dharma. In short, clinging to sides is the demon of views. With a view that has no attachment, understanding what is not Dharma liberates from clinging to sides. The recitation without partiality is: on any phenomenon that is a subject, the way it arises, name, form, sign, example, and action, color, and shape are separate. If examined by thought, it is not this. Not falling to the side of existence, and since it appears as anything, it is not cut off from the side of non-existence. From the perspective of both, not falling to the side of self-appearing non-duality, in equality, without interruption, without partiality, is the recitation of the true meaning. There are three aspects to the practice of meditation: separating from the taste of self-grasping, destroying the illusion of truth and falsehood, and separating from the mind of yes and no. Separating from the taste of self-grasping is: the meditator, I, am the master. The object of meditation, the meditator, revolves around the object. The I, the master, examines itself. What is the essence made of, body or mind? If made by the body, then the head, limbs, five aggregates, six elements, flesh, bones, and skin, which one made it, and it does not appear there. If made by the mind, then the mind, its essence is emptiness, so there is no maker. Its nature is clear, but it has no basis. Its characteristics are movement, memory, grasping, attachment, and cessation. Nothing is accomplished, and the self is not found. Because it is not found, the appearance of the Dharma to be meditated upon and what is to be abandoned subsides. Therefore, it is separated from all objects of focus. It is the self-recognition of no taste of self-grasping. Destroying the illusion of truth and falsehood is: on the external objects of appearance, in one's own continuum, it is certain that there is no truth or establishment. If it were true, then what is the reason for the difference in appearances, such as the appearances of the six realms, and the views of eternalism and nihilism of the nine heretical vehicles?
Chinese
因此，不是佛法的自显现境， 显现的作者未成立之故， 显现之境是真假错觉的显现。 二取错觉已离根本。 与是非之念分离， 如是错觉之基已离根本， 此为所证，无从修证， 此为所断，无从断除。 一切是无境之觉性， 无偏袒的自显现，解脱于无境。 虽与是非之念分离， 然行为的止息收摄亦有三： 刻意修法，断除能所执， 未断，任运成就圆满， 如幻等性而止息。 特意断除能所执， 以无所执著的见地， 从无是处的偏颇中解脱。 以无所缘的修持， 将无非之处显现为助伴。 以无取舍的行为， 因无有是非而行一切。 无有超越法性之界限， 十善、六度波罗蜜， 以及十种行法等，此为应取。 十不善与五无间罪， 异熟果报重大的罪业，此为应净。 自性清净，无有基， 故取舍能所执，无有名相， 已超越是非二者的法。 不勤作任运成就之理， 如是见修法性之， 自性中未寻得去处， 故十不善与二障等， 未断，非法任运成就。 十善、行法大资粮 二者， 未寻得，非法任运成就。 所证之身与智慧等， 未修证，任运而圆满。 如幻等性之止息收摄， 轮回涅槃所摄的一切法， 如九喻如幻一般， 并非由有而显现， 而是由有性而自显现之故， 无生而生一切， 才生起即是无生， 显现之时于显现中平等， 空性之时于空性中平等， 二者之时于二者中平等， 无二之时于无二中平等， 以平等性从偏颇中解脱， 故如幻一般而止息收摄。 果位的重述亦有三： 断定因果超越对境， 舍取无相之理， 无修成原本圆满而重述。 断定因果超越对境， 如前一般，离我执之味， 因是众生，已超离对境， 以法性非任何事物， 果是佛陀，已超离对境。
English
Therefore, not Dharma, a self-appearing realm, Since the agent of appearance is not established, The appearing object is a deceptive appearance of truth and falsehood. The delusion of dualistic grasping is without root. Separated from the mind of yes and no, Thus, the basis of delusion is without root, This is what is to be attained, there is no way to attain it, This is what is to be abandoned, there is no way to abandon it. Everything is awareness without an object, Unbiased self-appearance, liberated from objectlessness. Although separated from the mind of yes and no, There are also three aspects to the cessation and gathering of conduct: Deliberately practicing Dharma, cutting off grasping, Undisrupted, spontaneously accomplished and perfected, Illusory equanimity and cessation. Specifically cutting off grasping, With a view without attachment, Liberated from the bias of non-existence. With a meditation without focus, May the non-existent appear as a companion. With conduct without acceptance or rejection, Because there is no yes or no, practice everything. There is nothing beyond the realm of Dharma, The ten virtues, the six perfections, And the ten practices of Dharma, etc., these should be taken. The ten non-virtues and the five heinous crimes, The karmic ripening of great sins, these should be purified. Since characteristics are self-purifying and without basis, Therefore, acceptance and rejection, grasping, are without name, Transcending the two Dharmas of yes and no. The way of spontaneous accomplishment without practice is, Thus, the view, meditation, and Dharma, In the nature of not finding a place to go, Therefore, the ten non-virtues and the two obscurations, etc., Without abandonment, non-Dharma is spontaneously accomplished. The ten virtues, Dharma practice, great accumulation Both, Without searching, non-Dharma is spontaneously accomplished. The body and wisdom to be attained, etc., Without cultivation, spontaneously perfected. The cessation and gathering of illusory equanimity, All Dharmas included in samsara and nirvana, Like the nine similes of illusion, It does not appear from existence, But from the nature of existence, it appears spontaneously, Without birth, everything is born, As soon as it is born, it is unborn, When appearing, it is equal in appearance, When empty, it is equal in emptiness, When both, it is equal in both, When non-dual, it is equal in non-duality, Because equanimity is liberated from bias, Therefore, it ceases and gathers like an illusion. There are also three repetitions of the fruit: Determining cause and effect beyond the object, The reason for abandoning and attaining without characteristics, Repeating the original perfection without cultivation. Determining cause and effect beyond the object, As before, without the taste of self-grasping, Because the cause is sentient beings, it has transcended the object, Because Dharma is not anything, The fruit is Buddha, it has transcended the object.