Tibetan
ད་མ་སྤངས་རྣམ་པར་དག། གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ངེས་པ་ལ།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར གྱིས།། ཐ་དད་ཆོས་སུ་གང་སྣང་བ།། དངོས་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པ་མིན།། རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མེད་ཤེས་རབ་སྟེ།། མེ་ལོང་ཐབས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང།། གཉིས་མེད་འབྲེལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད།། མ་ལུས་དབྱེར་མེད་དམ་པར བཤད།། དེ་ནས་རྟོགས་སྒོ་བཤད་བྱ་བ།། གང་ལ་གང་གི་དོན་མེད་པས།། ལྟ་དང་སྤྱོད་དང་ལམ་འབྲས་དག། འདི་ཉིད་དོན་གཉེར་གཞན་མེད་པའོ།། གང་གིས་དེ་དག་དེ་དོན་དུ།། ཚིག་དང་སྔགས་རྫས དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས།། གང་བསྟན་དེ་ཡི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས།། བདག་གཞན་ཕན་པར་གང་འདོད་པའོ།། གང་ལས་གྱུར་པ་དེ་ཞིག་པས།། ལུས་སེམས་འབྱུང་བའི་བག་ལ་གནས།། ཕྱིན་ཅད་ཕན་གནོད་ཆོས་མེད པས།། དཀའ་ཐུབ་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་སོ།། གང་ཕྱིར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཞི་དག། མཉེས་དང་དག་པས་བདེ་བྱའི་ཕྱིར།། ལས་དང་དཀའ་ཐུབ་དྲག་ཤུལ་གྱིས།། གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་འདོད་པར་སྣང།། བདེན་བཞི་བཅུ དྲུག་ཐ་དད་ལམ།། ཁམས་གསུམ་མཐོང་སྒོམ་སྤོང་ཚུལ་གྱིས།། རང་དོན་ཟག་པ་ཀུན་བྲལ་ནས།། རང་དོན་ནང་དུ་མྱ་ངན་འདས།། རྐྱེན་རྟོགས་བག་ཆགས་སད་པ་ཡིས།། འབྱུང་མེད་བཅུ་གཉིས་རང་བརྟགས ནས།། མ་རིག་འཁྲུལ་འཁོར་རྒྱུ་འབྲས་ཟད།། ཡིད་བཞིན་བདེ་བ་མཆོག་གི་ས།། ཐ་དད་མེད་པའི་རིག་པའི་སེམས།། བདེན་བརྫུན་ཁྱད་པར་ཅིར་བལྟས་པ།། གསལ་ལ་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་ཉིད།། བདག་གཞན་ནུས པའི་སྟོབས་སུ་སྣང།། ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་དང།། བྲག་ཅ་ཆུ་ཟླ་འདྲ་བ་ཡི།། དེ་ཉིད་མཐའ་དབུས་བྲལ་བ་ནི།། བདེན་གཉིས་འབྲེལ་པ་དབུ་མའི་ཚུལ།། རྡོ་རྗེ་དམ་པ་གསུམ་བཀོད་དེ།། དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལས གྲོལ་ནས།། དག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས།། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་མངོན་སུམ་ཤར།། གང་ཕྱིར་ལས་དང་བྱ་བ་དང།། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་བརྟེན་ནས།། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས།། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ འཛིན་པའི་ས།། དེ་དག་ལས་མཐུན་ཁྱད་པར་ཉིད།། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་རྟོགས་ནས།། ལས་དང་ཏིང་འཛིན་འབྲེལ་གོམས་པས།། རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་ས་ལ་གནས།། ཏིང་འཛིན་རིག་པ་གཙོར་བྱས ནས།། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསམ་པ་ཡིས།། ཆ་ལུགས་ཇི་བཞིན་མངོན་སྒྱུར་ཏེ།། གོམས་པས་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ་པའོ།། ཐབས་དང་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། དབང་པོ་ཡུལ་དང་རྣམ་ཤེས་དང།། སྣང་སྲིད་ཕྱི ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི།། སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཀུན།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའི།། གསང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱས་བ
Chinese
如今未舍弃完全清净，为何那般确定呢？ 由觉悟与未觉悟的差别，所显现的种种不同之法， 并非事物本来的存在方式，金刚无生即是智慧。 如镜方便自现种种相，无二关联即是平等性， 完整无别即是殊胜之说。此后当说觉悟之门， 因于何者无有何者之义，见与行与道果皆善妙， 此即是唯一所求别无他。以何者彼等为此义故， 以词句与真言事物苦行，凡所开示彼之加持力， 凡欲利益自他一切众生。从何所变者彼即坏灭， 身心生起安住于习气，一切既已无有利益损害之法， 故不需苦行勤奋努力。为何行事的四种因缘， 以悦意与清净为得乐故，以业与苦行猛烈之行， 显现欲求解脱与出离之相。四谛十六各别道， 三界见修断除之方式，自利断尽一切漏， 自利于内而入涅槃。因缘觉悟习气苏醒故， 无生十二支自观察后，无明轮回因果尽， 如意安乐至上之境。无有差别之觉性心， 真假差别如何看待之？明然而不分别即是精要， 显现为自他能力之力量。诸法如幻术与眩目， 如阳焰水月一般，彼性无有边际与中心， 二谛关联即是中观之理。安立殊胜三金刚， 从事物幻相中解脱后，依靠清净之缘起， 智慧幻相即能现前生起。为何依靠事业与行为， 沐浴与洁净之行，以真言与手印之威力， 三门金刚持之境地。彼等业相同之差别性， 证悟四种真实性之后，以业与禅定关联串习故， 安住于金刚持之境地。以禅定觉性为主导， 以真言与手印作意念，如其仪轨而作显现变化， 由串习故能成就自他之义。以方便与解脱之差别， 根与境与诸识，显有内外器情世间， 所有行境如何转变一切，以方便与智慧无别之， 秘密方便而作增长。
English
Now, without abandoning complete purity, why is it so certain? Due to the difference between realization and non-realization, Whatever appears as different dharmas, Is not the way things actually exist. Vajra unborn is wisdom, Like a mirror, skillful means manifest various appearances. The equality of inseparable connection, Is said to be completely indivisible and supreme. Next, the door of realization will be explained, Because in what there is no meaning of what, View, conduct, path, and result are all good. This is the only pursuit, there is nothing else to seek. By what means do they achieve that purpose? Through words, mantras, substances, and asceticism, Whatever is taught, through its blessings, Whatever is desired to benefit oneself and others. Whatever arises from it, that will perish, Body and mind abide in the habitual tendencies of arising. Since all have no dharmas of benefit or harm, There is no need for asceticism or effort. Why are the four causes of action good? For the sake of happiness through satisfaction and purity, Through actions and intense asceticism, It appears that one desires liberation and release. The four truths, sixteen different paths, The way to abandon the three realms of seeing and cultivating, Having completely abandoned all defilements for one's own benefit, One's own benefit is to enter nirvana within. By awakening the habitual tendencies of conditioned realization, After self-examining the twelve unborn branches, The cause and effect of ignorance and the cycle of existence cease. The supreme place of wish-fulfilling bliss, The mind of awareness without difference, How does one view the distinction between truth and falsehood? Clear and non-conceptual is the essence itself, It appears as the power of benefiting oneself and others. Dharmas are like illusions and mirages, Like echoes and reflections in water, That very nature is without beginning or end, The connection of the two truths is the Middle Way. Establishing the three supreme vajras, Having been liberated from the illusion of phenomena, By relying on pure dependent origination, The illusion of wisdom manifestly arises. Why rely on actions and deeds, Bathing and purification, Through the power and strength of mantras and mudras, The place of the three doors holding the vajra. Those are the differences in karmic connections, Having realized the four suchness, Through the familiarity of connecting actions and samadhi, One abides in the place of Vajradhara. Primarily focusing on the awareness of samadhi, By contemplating mantras and mudras, Transforming the appearance as it is according to the ritual, Through familiarity, the meaning of self and others is accomplished. Through the difference between skillful means and liberation, The faculties, objects, and consciousness, The outer and inner worlds, the vessel and its contents, How all the objects of experience transform, Through the inseparability of skillful means and wisdom, Increasing through secret skillful means.
Tibetan
ཏབ་པས།། མ་ལུས་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་འགྱུར།། སྣང་སྲིད་དཔའ་བོ་ཐབས་ཆེན་དེ།། རང བཞིན་དབྱེར་མེད་དག་པ་ཡི།། སྣ་ཚོགས་འཕྲུལ་པ་རང་སྣང་བས།། མ་ལུས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་པའི།། ཐབས་དང་རིག་པ་གང་ཟིན་པ།། གཞན་གྱིས་དོར་བའི་འཁོར་བའི ཆོས།། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོར་འགྱུར།། མ་ལུས་གཅིག་དང་ཐ་བྲལ་བའི།། ཇི་ལྟར་མཐུན་པའི་སྙིང་པོ་ལ།། སོ་སོའི་དོན་ལྟར་མི་གནས་པས།། བསྐྱེད་པ་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་དང།། རྫོགས་པ་ནམ་མཁའི་ཡེ ཤེས་དང།། དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རུ།། སྣང་བ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྱུར་བ་ལྟར།། མ་ལུས་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྱུར།། དེ་དག་བལྟས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། རང་རེའི་མོས་དང་བསམ་པ་དང།། ནུས་པའི་རིམ་པ་ཅིར་སྣང ཡང།། ནམ་མཁའ་དང་བའི་རང་བཞིན་ལས།། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་སྤྲིན་ཁུ་རླངས།། རང་འབྱུང་རང་དྭངས་འགྱུར་མེད་ལྟར།། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། དངོས་དབང་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས།། དེ་དག་དེ ལྟར་ཉིད་སྣང་བས།། དེ་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁོངས་སུ་འདུ།། དེ་ནས་གཏན་ཚིགས་བཤད་པར་བྱ།། མ་ལུས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོས་ཀུན་ཁྱབ་པས།། ཀུན་གྱིས་མཐོང་གོམས་བྱ་དགོས་པས།། སོ སོ་ཐུན་མོང་གཏན་ཚིགས་དང།། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ།། རྒྱ་མཚོ་ཀློང་དང་ཆུ་བོ་ལྟར།། མ་ལུས་འདུལ་ཤིང་འབྱུང་བ་ཡིན།། ཐུན་མོང་བཞི་སོགས་གང་ཡིན་པ།། ལོག་ལྟ་ཕྱོགས་འཛིན་དགག་པ དང།། དངོས་དབང་ཐབས་དང་འབྲེལ་མཚོན་ཕྱིར།། ཐུན་མོང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ཡིན།། གང་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།། རང་ལས་འཕྲུལ་ཕྱིར་མེ་ལོང་ཉིད།། མ་ལུས་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན།། གང གི་མཐའ་ལས་ཡོངས་གྲོལ་ཏེ།། དབུས་སུ་གཟུང་མེད་གཏན་ལ་ཕེབས།། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའོ།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་འབྲས་བུ་སྟེ།། ཐབས་དེ་གདོད་ནས་དག་པ་གསུམ།། མ་ལུས་རང་སྣང་རྟོགས་པ ཉིད།། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ།། རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་དང་མངོན་སུམ་པ།། མ་ལུས་རྟོགས་པ་བཞིར་ཤར་ཏེ།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་བཞིར་སྣང་ངོ།། མ་སྐྱེས་ངང་ལས་གང སྣང་བ།། ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་གཅིག་པས་ན།། དེ་དང་དེར་གཅིག་དབྱེར་མེད་པས།། དངོས་པོ་ལོ་རྒྱུས་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས།། འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི།། རྩ་བ་ཆགས་སྡང་ལྔ་ཉིད་དེ།། གཞི་རྩ་མ བཅོས་སྐད་ཅིག་མ།། དེ་ཉིད་རང་སྤྱིར་གང་སྣང་བ།། རྟོགས་པས་སྤྱི་དང་རང་མཚན་ཤེས།། སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་རྣམས་མཐའ་ཡས་དང།
Chinese
如是说。一切皆转为金刚之体性。 显有世间大勇士之方便， 自性无别清净之， 种种幻化自显现， 一切皆为无二智慧。 方便与智慧无二者， 方便与觉性若能把握， 他人舍弃之轮回法， 转为智慧甘露之体性。 一切与一分离之， 如何相合之精要处， 不住于各自之意义上， 生起本尊与宫殿， 圆满虚空之智慧， 以及事物俱生之， 如同显现由缘而转变， 一切皆转为彼之体性。 彼等观待之差别， 自身之意乐与思维， 以及能力之次第如何显现， 然于虚空与光之自性中， 如同日月星辰云雾， 自生自净无有改变般， 如何显现之诸法皆， 不离事物之权能意义， 彼等如是显现故， 彼即融入虚空之中。 彼后将说论证。 一切有情众生皆， 菩提心要所遍布故， 皆应见惯之， 各自共同之论证与， 不共等等， 如同海洋虚空与河流， 一切皆为调伏之木所生。 共同四者等等为何， 为遣除邪见偏执， 为表示事物权能方便与关联， 故说共同之论证。 何故一切论证皆， 自生幻化故如明镜， 一切非一亦非异。 何者从边解脱， 于中央无执而安住， 不离一与多也。 因与缘与果， 彼方便本初清净三者， 一切自显现证悟即， 彼体性之体性也。 因同一与文字之相， 加持与现量， 一切显现为四种证悟， 彼即显现为四种证悟。 未生之自性中显现之， 如同水与波浪般同一故， 彼与彼一无分别故， 事物由历史自身而知。 轮回与涅槃之， 根本为贪嗔五毒， 基础为无造作刹那。 彼即自共所显现之， 由证悟而知共相与自相。 器情相续等无边际，
English
Thus it is said. All transforms into the nature of Vajra. The skillful means of the brave ones of appearance and existence, The self-nature inseparable and pure, The various manifestations of self-appearance, All are non-dual wisdom. The inseparability of skillful means and wisdom, If skillful means and awareness are grasped, The samsaric dharmas abandoned by others, Transform into the nature of wisdom nectar. All that is separate from one, How to combine the essence, Not abiding in the meaning of each, Generation of deities and palaces, Perfection of the wisdom of space, And the co-emergent of things, Just as appearances transform by conditions, All transform into its nature. The differences in how they are viewed, Our own inclinations and thoughts, And how the levels of ability appear, Yet in the nature of space and light, Like the sun, moon, stars, clouds, and mist, Self-arising, self-purifying, unchanging, How all the dharmas appear, Not deviating from the power and meaning of things, Because they appear as such, They merge into the realm of space. Then the reasoning will be explained. All sentient beings, Because they are pervaded by the essence of Bodhichitta, All should be accustomed to seeing, Each common reasoning and, Uncommon and so on, Like the ocean, space, and rivers, All arise from the wood of taming. What are the four common ones and so on, To refute wrong views and biases, To show the power of things, means, and connections, Therefore, common reasoning is spoken. Why all reasoning, Because it is a self-arising illusion, like a mirror, All is neither one nor different. Whoever is completely liberated from the edge, Abiding without grasping in the center, Not separate from one and many. Cause, condition, and result, Those skillful means, the three that are pure from the beginning, All self-appearing realization is, The nature of that nature. The same cause and the form of letters, Blessings and direct perception, All appear as four kinds of realization, That itself appears as four kinds of realization. Whatever appears from the unborn state, Because it is the same as water and waves, Because that and that are one and inseparable, Things are known by history itself. The root of samsara and nirvana, Is the five poisons of attachment and aversion, The basis is the uncreated moment. That itself, whatever appears as self and general, By realization, one knows the general and specific characteristics. Vessels, essences, and streams are limitless,