Tibetan
ས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པས། །ཆགས་དང་ཆགས་པར་བྱ་མེད་པས། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཉེས་པས་མ་གོས་པདྨ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་དབྱིངས་འདུས་པས། །འདི་ལ་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མབྱསབཞིནདུདོནགྲུབཔས། །སྐྱོན་ཡོན་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་སྦྱོར། །འདི་ནི་ལས་རྣམས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་དུ་མ་765༄༅། །བྲལ། །གང་ཡང་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད། །དབྱེར་མེད་པ་ཡི་ཚུལ་རྟོགས་ཏེ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀྱི་རིགས། །སྣང་སྲིད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གསལ་བ་དྲོ་བར་གནས་བྱེད་ཅིང་། །མཚན་མའི་བག་ཆགས་སྲེག་བྱེད་པ། །འདི་ན་མེ་ཡི་རིགས་སུ་བཤད། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ངང་གིས་ཡེ་ནས་འབྱོར་ལྡན་ཞིང་། །མཉེན་ཆགས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད། །མི་བདེ་དག་བས་ཆུ་ཆེན་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུང་ཐམས་ཅད་ནི། །དངོས་པོར་སྣང་ལ་གཟུང་དུ་མེད། །བསྐྱོད་ནས་ཐམས་ཅད་ཀུན་སྨྲ་སྟེ། །འདི་ནི་རླུད་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་མདོ་རྣམས་ལས། །འབྱུང་བ་ལྔ་རྣམས་བཤད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་གནས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་འཚོ་སྐྱེད་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །སྲ་ཞིང་རྟེན་པའི་གནས་ཡོད་པས། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚུལ་རྟོགས་ཏེ། །འདི་ནི་ས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གོ་འབྱེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་གསལ་བའི་ངང་ཡིན་ཏེ། །འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཐིམ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ལུབ། །ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པར་767༄༅། །གཏི་མུག་ཡིན། །དེ་རྟོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་བཅས་ནས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཐེག་དམན་ལ། ཁེན་ཏུ་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོར་སྣང་། །ང་རྒྱལ་ཞི་བ་སོ་སོ་མིན། །རང་བཞིན་མེད་པས་དབྱིངས་སུ་འདུས། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཡིན། །དེ་བཞིན་དག་པར་ཤེས་པར་བྱོས། །ཕྲག་དོག་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། །འཛིན་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །མཉམ་མི་ཤེས་ལ་ཕྲག་དོག་ཅིང་། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུས། །མི་མཉམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྡོམ། །དེ་བས་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བདག་ཏུ་བཅིངས། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཤིན་ཏུ་དོག །གཟུང་འ
Chinese
萨！诸法皆无别，无贪与可贪，如是性中义唯一，莲花不染诸过失。一切无余融入界，于此无有丝毫事，如是性中义成就，过失功德融于菩提。此乃诸业成就者，诸法无余一切皆，无边无中不可分。非何亦非如是性，了悟无别之体性，此乃如来之种姓。显有世间一切皆，明亮温暖而安住，焚烧名相之习气者，此乃火之种姓中说。诸法无余一切皆，自性本具即富足，柔和调顺而安住者，再三不断常相续。不乐即是大水也。诸法无余一切皆，显现为实然不可执，动摇之后宣说一切，此乃大风如是说。大誓言经中，所说五大者，一切无余乃生处，乃一切之滋养。诸法无余一切皆，有坚硬稳固之住处，了悟无有事物之体性，此乃大地如是说。诸法无余一切皆，如是广大虚空界，分别内外之界限也，一切乃光明之体性。四大一切皆，一切融入虚空性，诸法无余一切皆，没入如是性之界。所谓五烦恼之誓言者，无明即是智慧，愚痴也，了悟彼即如来也。我慢之体性宣说者，安住于平等性中，于颠倒与小乘，显现为傲慢自大者。我慢寂灭非各别，无自性故融入界，此乃功德之生处，如是清净当了知。嫉妒之体性宣说者，执着于我与我所，执着本身非实有，于不平等生嫉妒，一切融入平等性，于不平等极厌恶，是故乃大嫉妒也。颠倒乃束缚于我，所取与能取极执着，所取
English
Sa! All dharmas are without distinction, without attachment and what can be attached to, in suchness, the meaning is one, the lotus is not stained by faults. All without remainder are merged into the realm, in this there is not even a speck of action, in suchness the meaning is accomplished, faults and virtues are blended into bodhi. This is the accomplisher of all actions, all dharmas without remainder are all, without beginning and without middle, inseparable. Not anything, also not suchness, realizing the nature of indivisibility, this is the lineage of the Tathagata. All that appears and exists, all, dwells clearly and warmly, burning the imprints of signs, this is said to be the lineage of fire. All dharmas without remainder, are naturally endowed from the beginning, dwelling in gentleness and compliance, constantly and continuously. Discomfort is the great water. All dharmas without remainder, appear as real but cannot be grasped, after moving, speaking all, this is said to be the great wind. In the sutras of great samaya, the five elements are explained, all without remainder are the place of origin, is the nourishment of all. All dharmas without remainder, have a solid and stable dwelling place, realizing the nature of non-existence, this is said to be the great earth. All dharmas without remainder, in suchness, the great space, separates the boundaries of outer and inner, all is the nature of clarity. All four elements, all dissolve into the nature of space, all dharmas without remainder, are immersed in the realm of suchness. The samaya of the so-called five afflictions, ignorance is wisdom, is delusion, realizing that is the Tathagata. The nature of pride is declared, abiding in equality, in perversion and Hinayana, it appears as great arrogance. The pacification of pride is not separate, without self-nature it merges into the realm, this is the source of qualities, thus know it purely. The nature of jealousy is declared, clinging to self and mine, clinging itself is not real, jealousy arises from inequality, all merges into equality, extremely disgusted with inequality, therefore it is great jealousy. Perversion is bound to self, what is taken and what takes are extremely attached, what is taken
Tibetan
ཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དོག་ཡངས་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་མཉམ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ལས་རབ་འགྲུབ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཤེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོར་སྣང་བ་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་བྱ་བ་སྣ་ཆོགས་བྱེད། །བདེ་བའི་ཡུལ་དང་མི་བདེའི་ཡུལ། །སོ་སོའི་རོ་རྣམས་མྱོང་བྱེད་ཅིང་། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་གཞིག་བྱས་ན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །གང་གིས་དེ་ལ་དངོས་གཟུང་ན། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་ནརངབཞིནམེད། །སྣང་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་སུ་མེད། །དེ་རྟོགས་རྣམ་768པར་ཐར་པའི་གནས། །གཟུགས་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཀུན་ལ་རྣམ་གསུམ་འབྱུང་མོད་ཀྱི། །བདེ་དང་མི་བདེའི་དངོས་པོ་མེད། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ལུང་མ་བསྟན། །སྣ་ཚོགས་ཚོར་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཡང་། །ཚོར་དང་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་སྟོང་། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བགོས་ཡིན། །འདུ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །གསུམ་ཚོགས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་གཤིག་པ་ན། །དངོས་པོ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དངོས་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་འཇུག ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །མཚན་མ་ཆེ་ཆུང་བསམ་མི་ཁྱབ། ཁྱབ་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་མཚན། །འདུ་བྱེད་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་གནས། །རྩ་བ་བརྒྱད་པོས་ཀློང་འགྱུར་ཏེ། །ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀུན་ལ་འཕྲོ། །དེ་རྟོགས་རྩ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་བཞིན་ལོག་གཡོ་རྣམ་པར་འབྱུང་། །དེ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་གཡེངས་གྱུར་ནས། ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྒྱུན་དུ་འཁོར། །ཡང་དག་དོན་བཞིན་རིག་པས་ནི། །འཕྲོ་བའི་གཞིརྩདེབཞིནཉིད། །དེལས་རང་རིག་འབྱུང་བ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་དབྱིངས་སྐད་ཅིག་མ། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རོལ་པར་མཛད། །སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་རྣམ་ཤེས་769༄༅། །ཏེ། །དེ་ཡི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི། ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་རིགས་བརྒྱུད་མིན། །གང་ཡང་མ་ཡིན་ཉིད་མི་དམིགས། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་ཏེ། །མཐོ་རིས་འགྲོའམ་ངན་སོང་འགྲོ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པོ་མཉམ་པའི་ངང་ཤེས་ན། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན། ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་དམ་ཚིག་ནི། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །རང་གི་རྣ
Chinese
离戏的智慧是，没有局限广大，一切平等。知晓此理，事业迅速成就。了知五蕴的誓言是：显现为五蕴，行作世俗种种事业，感受安乐之境与不安乐之境各自的滋味。如果剖析五蕴的体性，各自的体性则无实物。若有人执彼为实有，将堕落三恶道。其中，色的体性是，显现即无自性，无显现却能示现种种，不落入显现与不显现二者。了悟此理，即是解脱之所。色即是圆满受用身。宣说受的体性是，虽于一切众生有三种感受生起，然无安乐与不安乐之实物，亦非二者，是无记。种种感受生起变化，然感受与生起二者皆空。空性并非实有。了悟此理，即是佛法的分配。宣说想的体性是，执持三者聚合之相。若剖析各自的体性，则无实物，即是如是性。无实物却能示现种种，无作而周遍一切。三界一切，相之大小不可思议，无有周遍，实物亦不存在。如是了悟，即是佛的相。行的体性是如此安住，由八根转为虚空，遍及五十二种心所。了悟此理，则无有根本，虽无而生起虚妄动摇。若执彼为实有，则恒时为烦恼所扰，于三界牢狱中不断流转。以正确之理智认知，则知动摇之基亦是如是性。由此生起自明智，无实物之界刹那间，于智慧界中享用，是为化身大集会。一切之生处，阿赖耶识，其事物之自性，非颜色、形状与种姓，亦非任何事物，不可指认。此乃掌管一切，或往善趣，或往恶趣，了悟与不了悟之差别。若能于四者平等之状态中了知，即是大智慧。五种颜色的誓言是，对于一切有情，虽以五种智慧周遍，然自之
English
The wisdom free from grasping is without limitation, vast, and equal to all. By knowing this, activities are swiftly accomplished. The vow to know the five aggregates is: Although appearing as the five aggregates, it performs various activities of conventionality. It experiences the individual tastes of the realms of happiness and unhappiness. If the characteristics of the aggregates are analyzed, their individual characteristics are without substance. If someone grasps them as real, they will be born into the three lower realms. Among them, the characteristic of form is that appearance itself is without inherent existence. Non-appearance itself reveals various things. It is not in the duality of appearance and non-appearance. Realizing this is the place of liberation. Form itself is the enjoyment body. The characteristic of feeling is expressed as: Although three kinds of feelings arise in everyone, there is no substance of happiness and unhappiness. It is neither of the two, it is undeclared. Although various feelings arise and change, both feeling and arising are empty. Emptiness is not a real thing. Realizing this is the division of Dharma. The characteristic of perception is explained as: It is grasping onto the characteristics of the three aggregates. If the individual characteristics are analyzed, there is no substance, it is suchness. Non-substance itself is various. It engages everywhere without action. In all three realms, the characteristics, whether large or small, are inconceivable. There is no pervasiveness, and substance does not exist. Realizing this is the characteristic of the Buddha. The characteristic of volition abides in this way. It transforms into space through the eight roots, spreading to all fifty-two mental factors. Realizing this, there is no root. Although non-existent, false movements arise. Grasping it as a real thing, one is constantly disturbed by afflictions, continuously wandering in the prison of the three realms. By knowing with correct intelligence, the basis of movement is also suchness. From this, self-awareness arises. In an instant, the realm without substance enjoys the realm of wisdom. It is said to be a great gathering of emanations. The source of all, the alaya-consciousness, its nature of things is not color, shape, or lineage. It is not anything, and cannot be pointed out. This is what controls everything, whether going to the higher realms or going to the lower realms. It is the difference between realization and non-realization. If one knows in a state of equality of the four, that is great wisdom. The vow of the five colors is that, although all sentient beings are pervaded by the five wisdoms, their own