Tibetan
་པ།། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་བཤད་པར་བྱ།། གང་དུ་དོན་ལ་གནས་པ་དག། བདག་གཞན་དེ་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཕྱིར།། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་བྱིན་བརླབས་པའི།། གང་མི་འདའ བ་དམ་ཚིག་མཆོག།སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་རིགས་རྣམས།། གསལ་བ་ཡིད་གཉིས་མེད་པ་ཡིས།། རྡོ་རྗེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྦྱོར་བས།། གང་ཡང་ཉམས་མེད་འབྲས་བུར་འགྲུབ།། དོན་དམ་སྙིང་པོར་གཉིས་མེད་ ཅིང།། ཐབས་ཀྱི་དོན་ལ་རབ་ངེས་ན།། ལས་དང་སྤྱོད་པ་གང་ཡང་རུང།། མ་བསགས་མི་སོགས་ཚོགས་འགྱུར་ཏེ།། འདུལ་སྡོམ་དམ་ཚིག་མ་ལུས་པ།། དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ།། མ་བྱས་རང་གི་ངོ་བོར རྫོགས།། འདུལ་སྡོམ་བལྟ་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག། བླང་དོར་མེད་པར་བྱིན་བརླབས་ཤིང། མ་ལུས་འདུས་པར་རྫོགས་ཏེ་གནས།། ཐབས་ཆེན་གསང་བའི་རང་བཞིན་ལ།། མཐའ་དབུས་ཡོད་མེད་ལས འདས་པའི།། མ་ལུས་སྒྱུ་མར་མཉམ་སྦྱོར་བས།། རླུང་སེམས་སྟོང་པར་ཡེ་དག་པས།། སྐྱེ་ཤི་འགྱུར་མེད་ནམ་མཁའི་ངང།། གྲུབ་པས་བདག་གཞན་མེད་སྣང་བས།། དངོས་གཅིག་བསྒྲལ་བས་མ་ལུས་བསྒྲལ།། མ ལུས་བདག་དང་མཉམ་སྦྱོར་བས།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད།། གསང་བ་གསང་ཆེན་ལས་བྱུང་བའི།། མ་ལུས་གཉིས་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག། མ་ལུས་དབྱེར་མེད་ཚུལ་གཅིག་པས།། གཉིས་དང་ཡུལ་དུ་མི འབྱེད་དེ།། རང་བྱུང་ལོངས་སྤྱོད་གསལ་རྟོགས་པས།། བླངས་པར་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས།། ཆོས་རྣམས་སྒྲ་ཚིག་བྲལ་བ་ཡིས།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་བ།། སྒྲ་སྙན་བྲག་ཆར་བྱིན་བརླབས་པས།། མ་ལུས བདེན་རྫུན་ཚིག་ཏུ་སྨྲ།། གང་དུ་རྟོག་དང་གཉེར་བ་ཡི།། རང་སེམས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་བརླབས་པས།། གང་དུ་དེ་ལས་འདའ་བྱེད་ལྷུང།། དེ་བས་སྤང་བར་སུ་ཞིག་སེམས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་གནས་ཤིང།། དྲི མེད་རྒྱུད་ལ་གང་འཇོག་པ།། སྤངས་པས་འཁོར་བའི་མཐའ་མར་ཏེ།། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྤང་བ་མིན།། ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་བྱེད་ཅིང།། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་འགྲུབ་བྱེད་པ།། སྙིང་པོ་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལ།། སྐད ཅིག་ཙམ་ཡང་འདའ་མི་རུང།། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་འཇུག་ཅིང།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོར་རྒྱས་འདེབས་པ།། ཕྱག་རྒྱ་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས།། འདས་ན་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ལྟུང།། དམ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པའི གྲོགས།། འོད་དང་སྙིང་པོ་ཇི་བཞིན་དུ།། ཐོག་མ་མཐའ་མར་མི་ཕྱེད་པ།། འབྲལ་དང་དབྱེ་བར་བྱ་བ་མིན།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བའི་དོན།། གཉེར་གཏད་པས་ཀྱང་གཞན་ལ་མིན།། གཉིས་ཀ་ལྟུང་འཇིག འབྱུང་བས་ན།། དམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས
Chinese
པ།། 誓言之殊胜当宣说，何处住于意义者，为自他如是任运成，诸佛皆加持之，不可违越誓言胜。心要手印咒等类，明晰无疑二之心，金刚身语意结合，任何无损成就果。胜义心要无二且，若于方便义极定，业与行为任何皆，未积不等等成聚。调伏律仪誓言全，大誓言之自性中，未作自之体性圆。调伏律仪见行极清净，无取舍而加持，无余聚集圆满而住。大方便秘密之自性，超越有无边与中，无余如幻平等合，气心空性本清净。生死不变虚空性，成就故无自他显，一物度脱故无余度。无余与自相合故，大明点无二。秘密大密所生之，无余无二坛城胜，无余无别一法故，不分二与境。自生受用明了故，取已功德极圆满。诸法离言语故，如是性之幻变者，妙音雷鸣加持故，无余真实虚妄语。何处分别与勤作之，自心加持为金刚故，何处离彼堕落者，是故舍弃谁思念？与诸佛皆同住且，于无垢续中安立者，舍弃故轮回至边际，梦中亦非舍弃时。净化业及烦恼且，成就智慧之轮者，心要咒之誓言上，刹那亦不应违越。诸佛之心入且，于智慧心要增盛者，手印意之自性中，离越则佛亦堕落。入圣者之城之友，如光与心要一般，初始终末不分离，不应分离与分别。诸佛皆是秘密义，托付亦不与他人，二者堕落毁灭故，于圣者定解。
English
Pa. I shall explain the supreme Samaya. Those who abide in meaning, For the spontaneous accomplishment of self and others, The supreme Samaya is that which is blessed by all the Buddhas and cannot be transgressed. The essence, hand seals, and mantra classes, With clarity and without doubt, Through the union of Vajra body, speech, and mind, Whatever is without defect will accomplish the result. If the ultimate essence is without duality, And if one is utterly certain of the meaning of the means, Whatever action or conduct it may be, Without accumulation, it transforms into a gathering. All the disciplines, vows, and Samayas, In the nature of the great Samaya, Are perfected in their own unmade essence. The disciplines, vows, views, and conduct are utterly pure, Blessed without acceptance or rejection, And abide perfectly gathered without remainder. In the nature of the great means and secrecy, Beyond existence and non-existence, end and middle, Through the equal union of all as illusion, With wind and mind primordially pure in emptiness, Birth, death, and change are the nature of the sky. By accomplishment, there is no appearance of self and other, By liberating one thing, all are liberated. By uniting all with oneself, The great bindu is without duality. Born from the secret, the great secret, The supreme mandala of all without duality, With all inseparable in one mode, One does not separate into two and object. By the clear realization of self-arisen enjoyment, Qualities are fully complete when taken. Since all phenomena are devoid of sound and words, The magical display of Suchness, Through the blessing of melodious sound and thunder, All speak words of truth and falsehood. Wherever there is conceptualization and effort, One's own mind is blessed as Vajra, Wherever one falls away from that, Who would think of abandoning it? Abiding together with all the Buddhas, And placing it in the stainless lineage, By abandoning it, one goes to the end of Samsara, One does not abandon it even in dreams. Purifying actions and afflictions, And accomplishing the wheel of wisdom, On the Samaya of the essence mantra, One should not transgress even for an instant. Entering the minds of all the Buddhas, And planting growth in the essence of wisdom, From the nature of the hand seal of the mind, If one transgresses, even the Buddhas themselves will fall. A friend entering the city of the holy ones, Like light and essence, Without separation at the beginning and end, One should not separate or divide. The secret meaning of all the Buddhas, Even if entrusted, is not for others, Since both fall and perish, One should have certainty in the holy ones.