Tibetan
།སྐྱེ་འམ་གལ་ཏེ་མེད་ལས་སྐྱེ། །ཡོད་ན་བདག་གམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། །བདག་ལས་སྐྱེ་ན་ཡོད་པས་སོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན། །ངེས་མེད་ལོག་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མེད་ལས་སྐྱེ་ན་སྔ་མ་ཡིས། །ཕྱི་མ་ལ་ཕན་འགྱུར་རམ་ཅི། །ཕན་བཏགས་འདོད་ན་ཡོད་པ་སྟེ། །ཕན་བཏགས་ཡུལ་དུ་བྱུང་བས་སོ། །ཕན་མེད་བསྐྱེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། །རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་ཕྱིར། །སྐྱེ་འམ་མི་སྐྱེ་སྐྱོན་དང་བཅས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མ་བཅོས་པ། །དོན་དམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ། །ང་ཡི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །དུས་གསུམ་རྒྱུད་དུ་འདི་སྐད་གསུངས། །ཀུན་གཞི་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པས། །བཏགས་པའི་ང་བདག་འཛིན་པ་དེ། །ལུས་ཀྱི་སྟེང་འོག་མཐའ་དབུས་སུ། །བཙལ་བས་གང་དུའང་མི་རྙེད་དེ། །བདག་གིར་འཛིན་རྣམས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ངོ་ལ་སྣང་སྟེ། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་བཞིན། །སེམས་ལ་གཟུགས་དབྱིབས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །འབྱུང་ལྡོག་ལྟོས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འདུས་མ་བྱས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན། །མ་འོངས་མི་འགྲོ་གནས་མེད་དེ། །འཇའ་ཚོན་སྤྲིན་དང་ན་བུན་བཞིན། །ཡོད་དང་མེད་པ་མཐའ་དབུས་ཀུན། །མ་གྲུབ་པ་ནི་དབུ་མའོ། །ཆོས་ཉིད་ངང་ནི་དེ་ཤེས་པ། །སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་བཞག །བསལ་དང་གཞག་པ་ཅི་ཡང་མེད། །དག་པ་ཉིད་ལ་དག་པ་སྣང་། །དག་པར་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་གོ། །ཞི་བར་གནས་པས་ལྷག་པར་མཐོང་། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ། །ཏིང་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ནི། །ཚོགས་གཉིས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །རིམ་བཞིན་སྤྱད་པ་འོག་མ་ནས། །གོང་མའི་ས་ནས་སར་འཕར་ཏེ། །ལུས་ངག་བྱ་བ་གཙོར་སྤྱོད་དང་། །ཐབས་སྤྱོད་ཤེས་རབ་དམན་པ་དང་། །དག་པ་གསུམ་གྱིས་གནས་སྦྱང་དང་། །ཟུང་དུ་འདྲེལ་པ་ཆེར་ གནས་དང་། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །བསགས་ཐོབ་བརྟན་པས་རྟེན་དུ་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་མངོན་ཤེས་དང་། །སྦྱང་བ་ལྔ་དང་བགྲོད་པ་བཅུས། །དྲི་མ་དང་བྲལ་ཤེས་རབ་ཐོབ། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ཆོས་སྐུར་འདོད། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྨིན་ཅིང་གྲོལ། །སྣོད་གྱུར་བཞི་དང་ཤེས་པ་གསུམ། །འཇུག་པ་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཡོངས་རྫོགས་སྣང་བའི་སྐུར་འདོད་དེ། །མདོར་བསྡུས་རང་གཞན་ཕུན་ཚོགས་དོན། །སྤང་ཐོབ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །སྦྱངས་ཤིང་རྫོག
Chinese
如果生，还是从无而生？ 如果存在，是从自还是从他而生？ 如果从自而生，因为已经存在。 如果从他而生，那么一切因果， 将不确定而颠倒地产生。 如果从无而生，那么先前的， 会对后来的有所助益吗？ 如果想要有所助益，那就是存在， 因为在助益的处所产生了。 无益的产生不会成立， 因为无因，不依赖于他者。 生或不生，都带有过失。 因此，未被改造的阿赖耶识， 被称为胜义谛，离戏论。 我的圆满正等觉佛陀们， 在三世传承中如此宣说。 对于阿赖耶识，被烦恼， 所安立的我执， 在身体的上下、边中， 寻找也无法找到， 执着为我的众生也是如此。 一切境的种种差别， 在世俗的错觉中显现， 如同眼翳者所见的发网。 心上的形状、原因和条件， 生灭有无依赖， 因为是无为法，如同虚空。 这一切境的显现， 未来不来，无处可去， 如同彩虹、云和雾。 有和无，边和中， 不成立即是中观。 了知法性的自性， 在离戏论中安住离戏论。 没有排除和安立任何事物。 在清净的自性中显现清净。 见到清净而解脱。 是证悟法无我的究竟。 安住于寂静而更加明见。 获得等持的果位。 堪能的禅定， 是圆满二资粮的果实。 瑜伽士以智慧的差别， 次第修习从下往上， 从高地向更高的地跃升， 主要行持身语事业， 以及方便行和智慧浅薄， 以三种清净来清净处所， 以及双运大安住， 法界和智慧无有分离。 仅仅一刹那的智慧， 以积累的获得而稳固成为所依。 在某些情况下，以神通和， 五种清净和十地， 获得无垢的智慧。 无碍的能力被认为是法身。 在某些情况下，成熟且解脱。 以四种所化和三种智慧， 五种入的自性， 被认为是圆满显现的色身。 简而言之，自他圆满的意义， 是断证智慧的自性， 被清净和圆满。
English
If it arises, or does it arise from nothing? If it exists, does it arise from self or from other? If it arises from self, it is because it already exists. If it arises from other, then all causes and effects, Will arise uncertainly and reversed. If it arises from nothing, then the former, Will it benefit the latter in any way? If you want it to benefit, then it exists, Because it arises in the place of benefit. The production of no benefit is not established, Because it is without cause, not relying on others. Arising or not arising, both have faults. Therefore, the untransformed Alaya, Is called the ultimate truth, free from elaboration. My perfectly enlightened Buddhas, Have spoken thus in the three times lineage. For the Alaya, by afflictions, The self-grasping that is established, In the upper, lower, edge, and center of the body, Searching, it cannot be found anywhere, So are those who grasp as self. All the various differences of objects, Appear in the illusion of conventional truth, Like the hair net seen by those with cataracts. Shapes, causes, and conditions on the mind, Whether arising, ceasing, dependent, or not, Because it is unconditioned, like space. All these appearances of objects, Do not come in the future, have nowhere to go, Like rainbows, clouds, and mist. Existence and non-existence, edge and center, Non-establishment is the Middle Way. Knowing the nature of Dharma, Abiding in non-elaboration with non-elaboration. There is no elimination or establishment of anything. In the pure nature, purity appears. Seeing purity, one is liberated. It is the ultimate realization of the absence of self of phenomena. Abiding in peace, one sees more clearly. One obtains the result of equipoise. Capable Samadhi, Is the fruit of accomplishing the two accumulations. By the difference of the yogi's wisdom, Practicing gradually from below upwards, Leaping from a higher ground to an even higher ground, Mainly engaging in body, speech, and action, As well as skillful means and shallow wisdom, Purifying places with the three purities, And the great abiding of union, The Dharmadhatu and wisdom are inseparable. The wisdom of just a moment, Becomes a basis by the accumulation of attainment. In some cases, with clairvoyance and, The five purifications and ten grounds, One obtains wisdom free from defilements. Unobstructed ability is considered the Dharmakaya. In some cases, one ripens and is liberated. With the nature of the four vessels and three wisdoms, The five entrances, It is considered the Sambhogakaya of complete manifestation. In short, the meaning of self and other's perfection, Is the nature of abandonment and attainment of wisdom, Being purified and perfected.