Tibetan
མ་མྱངས་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་། །གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཆུ་ཆེན་སྒྲོལ་བ་དང་། །གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །རི་མོ་དམུས་ལོང་ལ་བསྟན་དང་། །འོན་པའི་རྣ་བར་སྒྲ་བསྒྲགས་དང་། །ས་བོན་མེ་ཡིས་བསྲེགས་པ་དང་། །ས་ཡིས་རྙོགས་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །མ་རྟོགས་གཞི་དང་མ་བགྲོད་ལམ། །མ་བསྒྲུབས་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མེ་ནི་གཙུབ་ཤིང་དང་། །མར་ནི་འོ་མ་ལ་གནས་དང་། །འབྲས་བུ་ས་བོན་ལས་འབྱུང་ཡང་། །མ་བསྲུབས་མ་བསྒྲུབས་མ་བསྐྱེད་པར། །དེ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བཞིན། །མ་མཐོང་མ་ཤེས་མ་གོ་ཞིང་། །མ་བསྒྲུབས་མ་བརྟེན་དེ་མི་འབྱུང་། །ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་པས། །ཆད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཐབས་གཅིག་པུས་ཀྱང་འཆིངས་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་རབ་བྲལ་བས་གྲོལ་བ་མིན། །གཉིས་ཀ་མེད་པ་འཁོར་བའི་ལམ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ནི་གཉིས་ཀས་འཆིངས། །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་དབྱེར་མེད་པར། །སྤྱད་ཅེས་རྒྱལ་བ་ རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བརྗོད། །དེ་ཤེས་ནས་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་རིག་པ་འཛིན། །ཁ་ཅིག་ང་ཡི་ཚུལ་འཆོས་ཤིང་། །གང་ཟག་རྟག་པའི་བདག་ཡོད་ཅེས། །སྨྲ་བ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་སྟེ། །གང་ཟག་བདག་ནི་བྱེད་པ་པོ། །བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསོགས་བྱས་པས་རྟག །རང་གི་རྒྱུ་འབྲས་མི་འདོར་ཞེས། །སྨྲ་བ་འབྱུང་སྟེ་དེ་མི་རིགས། །རྟག་པ་དོན་བྱེད་མེད་པས་སྟོང་། །དཔེར་ན་རི་བོང་རྭ་བཞིན་ནོ། །མ་ཁྱབ་དོན་བྱེད་ནུས་ཤེ་ན། །རིམ་གྱིས་སམ་ནི་ཅིག་ཆར་བྱེད། །རིམ་གྱིས་ཞེ་ན་རྟག་པ་ཉམས། །དེ་ལ་རིམ་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཞེ་ན་དེ་ཡི་རྒྱུ། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དེ་འབྲས་བུ། །བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་དེ་ཡོད་ལྟར། །མི་བསྐྱེད་དུས་ན་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་ཅིག་ཆར་བསྐྱེད་པ་ཉམས། །དེ་ཡིས་ཕྱིས་ཀྱང་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་དང་འཕྲད་པས་འབྱུང་ཞེ་ན། །རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་ཉམས་ཏེ། །རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པར། །ཕྱི་ནས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་དུས་ན་ནི། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་མིན་ཞེ་ན། །ཐོགས་མེད་ཐོགས་བཅས་འགྱུར་བ་ཡིས། །རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་ཉམས་སོ། །དེ་བས་ཅིག་ཅར་དོན་བྱེད་ན། །འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྒས་པ་དང་། །མྱུ་གུ་འབྲས་བུར་སྨིན་བཞིན་རིགས། །ཅིག་ཆར་དོན་བྱེད་འདོད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་ན་མངོན་སུམ་སྐྱོན། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ། །མི་རྟག་རྒྱུ་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་པས་ཁྱབ་ཅེ་ན། །འབྲས་བུ་ཡོད་དམ་མེད་པ་སྐྱེད། །ཡོད་ན་བསྐྱེད་པ་མི་དགོས་ཏེ། །འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །མེད་པ་སྐྱེས་པར་འདོད་ན་ནི། །མེད་པ་དེ་ལ་རྒྱུས་ཕན་ནམ། །ཕན་ན་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་སྟེ། །གདགས་བྱའི་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཕན་བཏགས་མེད་ན་བསྐྱེད་པ་དེ། །མ་གྲུབ་གང་ཟག་བདག་ཅེས་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་བཏགས་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཟག་གི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་བཀག་ནས། ། ཆོས་ལ་བདག་འཛིན་སྤངས་པ་ནི། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་སེམས་ཙམ་གྱི། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅེས་ཡོད་པར་བརྟགས། །དང་པོ་དེ་ཡིས་གཟུང་བའི་ཡུལ། །ཕྲ་རྡུལ་འབྱར་ཞིང་མ་རེག་པ། །གཡག་སྤུ་དང་ནི་རྩྭ་ཕུང་བཞིན། །དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀུན་ཞིག །ཚོགས་དྲུག་དོན་དམ་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་ནི་མི་རིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། །གཟུང་ཡུལ་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དུ། །མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ། །དེ་ཡིས་མ་ཁྱབ་ཡོད་ཅེ་ན། །གཅིག་ཏུ་ཡོད་དམ་དུ་མར་ཡོད། །གཅིག་ན་ཕྱོགས་དང་བཅས་མ་བཅས། །བཅས་ན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། །ཕྱོགས་ཆ་འདོད་པས་དུ་མར་འགྱུར། །ཕྱོགས་མེད་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། །ཕྱོགས་ཆ་མེད་པས་དངོས་མེད་འགྱུར། །དེ་འདོད་ཅེ་ན་སྔར་ཡོད་ཉམས། །གལ་ཏེ་དུ་མར་ཡོད་ཅེ་ན། །དེ་ཉིད་གཅིག་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས། །མ་ལྟོས་དུ་མའི་འདོད་པ་མིན། །གཅིག་མེད་དུ་མ་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ལྟོས་ན་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས། །ལྟོས་པའི་དུ་མ་ག་ལ་སྲིད། །གཅིག་བགྲངས་དུ་མ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུའི་སངས་རྒྱས་འདོད་རྣམས་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་མེད་དེ་ཉིད་ལ། །འཛིན་པ་དོན་དམ་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་མི་རིགས་ཏེ་ཡུལ་མེད་ན། །དེ་ལ་འཛིན་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་མ་གྲུབ་ན། །དེར་འཛིན་སེམས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བཞིན། །རང་རྒྱལ་འདོད་པ་འགགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ཙམ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །ཡུལ་རྣམས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིས། །བྱ་བྱེད་གསལ་བ་གཞན་མ་ལྟོས། །མྱང་བ་དོན་དམ་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་ཉིད་མི་རིགས་དགག་པ་ནི། །འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཆོས་ཅན་དེ། །དོན་དམ་འཇལ་བའི་ངོ་ན་མེད། །གཟུང་བྱའི་ཡུལ་དེ་མ་གྲུབ་ན། །འཛིན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་ཅི་ཞིག་འཛིན། །ཕྱོགས་གཅིག་ཁྱབ་པ་མེད་ཅེ་ན། །སྔར་གྱི་འབྲས་བུ་འགགས་པ་ཡིས། །ཡོད་མེད་སྐྱེད་བྲལ་དེར་གནོད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལས། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཚེ། །རྒྱུ་ འབྲས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལས།
Chinese
未曾经历之法，亦如是不能为对治。犹如度过大河，以及他人的圆满，又如为盲人展示图画，为聋子宣说声音，以火焚烧种子，以及如泥土浑浊之水。未证悟之基，未行之道，未修之果，亦如是。此外，火存在于燧石中，酥油存在于牛奶中，果实生于种子，若不搅动、不修习、不生起，则彼等不能显现。如是不见、不知、不解，不修、不依，则不生起。无方便唯智慧，将成断灭。唯有方便亦成束缚，离智慧不能解脱。二者皆无乃轮回之路，仅一方则二者皆束缚。诸佛说，当双运且无分别地修持。 最初仅说世俗谛，知彼之后乃显真实谛。末世之时，执持有知者，某些人伪装我的行径，说有常恒之我，驳斥彼等。说人我是作者，由十二缘起积聚而成常恒，不舍弃自之因果，此说不应理。常恒者无作用故为空，譬如兔角。若不遍，能作作用耶？渐次作耶？抑或同时作耶？若渐次作，则常恒性坏灭，因其有次第故。若同时作，则彼之因，具无碍之能力，彼果，于生起之时如其存在，不生之时，存在耶？不存在耶？若存在，则同时生起坏灭，因其之后亦生起故。若与缘相遇而生，则常恒之想坏灭，因非由因而生，乃由外缘而生故。果不生之时，若非具无碍之能力，则以有碍、无碍之变异，常恒之想则坏灭。是故若同时作作用，则果应刹那成就，如甫生即老，如芽生即成果。因欲同时作作用故。若如是想，则现量相违。此外，汝之果，非
English
Unexperienced dharmas, likewise, cannot become antidotes. Like crossing a great river, and the abundance of others, also like showing a picture to a blind person, proclaiming sound to a deaf person, burning seeds with fire, and like water muddied by soil. The uncomprehended basis, the untrodden path, the unaccomplished result, are likewise. Furthermore, fire resides in flint, butter resides in milk, fruit arises from seeds, but if not churned, not practiced, not generated, then they cannot appear. Likewise, without seeing, without knowing, without understanding, without practicing, without relying, it does not arise. Wisdom alone without means, will become nihilism. Means alone also becomes bondage, without wisdom there is no liberation. The path of samsara is the absence of both, one side alone binds both. The Victorious Ones said to practice in union and without separation. Initially, only the conventional truth is spoken, having known that, then the ultimate truth is shown. In the later times, those who hold knowledge, some feign my conduct, saying there is a permanent self, refuting them. Saying that the person is the agent, accumulated by the twelve links, therefore permanent, not abandoning its own cause and effect, this saying is unreasonable. The permanent is empty because it has no function, like a rabbit's horn. If not pervasive, can it perform a function? Does it act gradually or simultaneously? If it acts gradually, then permanence is destroyed, because it has sequence. If simultaneously, then its cause, having unobstructed power, that fruit, as it exists at the time of arising, when not arising, does it exist or not? If it exists, then simultaneous arising is destroyed, because it also arises later. If it arises by meeting with conditions, then the thought of permanence is destroyed, because it does not arise from a cause, but arises from an external condition. When the fruit does not arise, if it is not a power without obstruction, then with the change of obstruction and non-obstruction, the thought of permanence is destroyed. Therefore, if acting simultaneously, then the fruit should be accomplished in an instant, like aging immediately after birth, like a sprout ripening into fruit. Because it is desired to act simultaneously. If one thinks like that, then it contradicts direct perception. Furthermore, your fruit, not
Chinese
因为因没有成立的缘故。 如果说以一方的相遍及， 是生出果已存在还是不存在？ 如果已存在则不需要生出， 果将变成无穷的过失。 如果认为生出不存在的， 那么因对不存在的有什么利益？ 如果有利益则果没有成立， 因为在能安立的境上没有成立的缘故。 如果没有施加利益，那么生出它， 没有成立，说人我， 因为对一切没有施加利益的缘故。 因此遮止了对人的 我执之后， 舍弃对法的我执， 声闻、缘觉、唯识的， 观察有法的我。 最初的那个所取的境， 微尘粘连且不相触， 如牦牛毛和草堆一样。 对此执着的诸心寂灭。 六聚被认为是胜义实有。 这不合理，没有成立， 所取的境，法，在胜义中， 不存在，因为离一和多。 如果说它没有遍及而存在， 是在一中存在还是在多中存在？ 如果是一，有方分还是没有方分？ 如果有方分则没有成立为一， 因为承许方分就变成多。 没有方分的存在没有成立， 因为没有方分就变成非有。 如果承许这个，则以前的存在消失。 如果说是存在于多中， 那么它依赖于一还是不依赖？ 不依赖则不是多的承许， 因为没有一，多不能成立。 如果依赖，那么它没有成立， 依赖的多怎么可能存在？ 因为一被计数就是多。 那些承许唯一佛的人， 在外境不存在的那个上， 执着是胜义实有。 这不合理，如果没有境， 那么对此的执着不能成立， 如果梦幻和幻觉没有成立， 那么在那里执着的心也不能成立一样。 缘觉的承许将灭尽。 名为唯识的执着， 诸境是心的显现， 以空性，即所取和能取二者， 作用显现，不依赖于其他。 认为感受是胜义实有。 这个不合理，遮破是： 那个执着的心，法， 在衡量胜义的面前不存在。 如果所取的境没有成立， 那么能取的心执着什么？ 如果说没有一方遍及， 那么以前的果灭尽， 存在与不存在，生与不生，对此有损害。 从心的前一刹那， 后一刹那生起的时候， 因 果作为实有存在中。
English
Because the cause is not established. If it is said that it is pervaded by a one-sided sign, does it produce a fruit that exists or does not exist? If it already exists, there is no need to produce it, the fruit will become an infinite fault. If you think of producing what does not exist, then what benefit does the cause have for what does not exist? If there is a benefit, then the fruit is not established, because it is not established in the object to be established. If no benefit is given, then that which is produced, is not established, saying "person-self," because no benefit is given to everything. Therefore, after preventing the clinging to the self of a person, Abandoning self-clinging to phenomena, The Hearers, Solitary Realizers, and Mind-Only, examine that there is a self of phenomena. The first object of grasping, minute particles adhering and not touching, like yak hair and piles of grass. All minds clinging to it are pacified. The six aggregates are considered ultimately real. This is unreasonable, not established, the object of grasping, the phenomenon, in ultimate truth, does not exist, because it is separate from one and many. If it is said that it exists without pervading, does it exist in one or in many? If it is one, does it have parts or not have parts? If it has parts, then it is not established as one, because accepting parts becomes many. Existence without parts is not established, because without parts it becomes non-existent. If you accept that, then the previous existence disappears. If it is said that it exists in many, then does it depend on one or not depend? Not depending is not the acceptance of many, because without one, many cannot be established. If it depends, then it is not established, how can the many that depend exist? Because counting one is many. Those who accept the single Buddha, on that where there is no external object, cling to it as ultimately real. This is unreasonable, because if there is no object, then clinging to it cannot be established, if dreams and illusions are not established, then the mind clinging there cannot be established either. The acceptance of the Solitary Realizer will be exhausted. That which is called Mind-Only clinging, the objects are appearances of the mind, with emptiness, that is, both the grasped and the grasper, the action is clear, not depending on others. Consider feeling to be ultimately real. This is unreasonable, the refutation is: That clinging mind, the phenomenon, does not exist in the face of measuring ultimate truth. If the object to be grasped is not established, then what does the grasping mind grasp? If it is said that one side does not pervade, then the previous fruit is exhausted, existence and non-existence, birth and non-birth, are harmed there. From the previous moment of the mind, when the later moment arises, the cause the result exists as a real entity.