Tibetan
མི་རྟག་ལ་སྩོགས་དངོས་སུ་འཛིན། །ཀུན་རྫོབ་བྱེ་བྲག་འདོད་གཞུང་ཉིད། །སྣོད་ཀྱི་རྫས་རྣམས་དངོས་པོ་འདི། །རྡུལ་ཕྲན་སིལ་བུ་ཕན་ཚུན་པས། །མ་འདྲེས་ནེའུ་སིང་ལྟ་བུ་སྟེ། །མཐུ་འམ་སྟོབས་ཀྱིས་འདུས་པར་འདོད། །དོན་དམ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ། །རེ་རེ་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །མདོ་སྡེ་ཀུན་རྫོབ་ཕྲ་རབ་རྣམས། །འདུས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད། །དོན་དམ་ཤེས་པ་མཐུན་པར་འདོད། །སྤྱོད་པ་རང་དོན་འབའ་ཞིག་པའོ། །རང་རྒྱལ་དོན་དམ་ ཉན་ཐོས་མཐུན། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ནི། །གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྟེན་འདྲེལ་རྒྱུ་རྐྱེན་དབང་གྱུར་པས། །རྨི་ལམ་ཚུལ་ཏེ་ལོགས་ན་མེད། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྤྱོད་པ་ལུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས། །གཞན་དོན་ཤས་འགའ་སྤྱོད་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པའི། །ཐེག་པ་ཕྱི་ནང་རྣམ་པ་གཉིས། །ཕྱི་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ། །ཀུན་ཀྱང་རང་རིག་ཡུལ་མེད་འདོད། །དེ་ཡང་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་གཉིས། །རྣམ་བཅས་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཡུལ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན། །རབ་རིབ་སྒྲིབ་མཐོང་རྨི་གཟུགས་ལྟར། །ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་གཟུགས་བརྙན་ཕྱིར། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འདོད། །རྣམ་མེད་པ་ཡི་ལྟ་གཞུང་གིས། །རང་རིག་གཉིས་མེད་ཤེལ་ལྟར་དག །དེ་ཉིད་དམ་པར་ཡོད་པ་སྨྲ། །ནང་པའི་རྣལ་འབྱོར་དབུ་མ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་རྫུན་ཙམ་དུ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཡུལ་སྣང་སེམས། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་རིག་ཇི་ལྟ་བ། །དོན་དམ་མ་སྐྱེས་སྟོང་པར་བལྟ། །དེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་མཆོག །རྒྱ་ཆེར་གཞན་དོན་སྤྱོད་པར་བྱེད། །གཞན་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མོའི་མེ། །སྦས་པ་ལྟ་བུར་བདག་དོན་འབྱུང་། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་བཀའ་ལུང་རྒྱུད། །ཡོ་ག་ཕྱི་པའི་རིག་པ་གསུམ། །བྱ་བྱེད་རྒྱུད་དང་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །གདུལ་བྱའི་ཤེས་རབ་དབང་པོས་ཕྱེ། །དེ་དག་བལྟ་སྤྱོད་ཁྱད་པར་འགྱུར། །བྱ་བྱེད་ཀྲི་ཡས་དོན་དམ་དུ། །ཀུན་ཀྱང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མཐའ་ཡི་དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད། །ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་རིགས་གསུམ་སྐུ། །ཀུན་ཀྱང་དག་ཕྱིར་དྲུག་གསུམ་གསུམ། །ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པར་འདོད། །མ་གྲུབ་ཚུལ་གནས་འཇིག་རྟེན་ཆོས། །མཐུན་པར་ལྟ་ཕྱིར་རྗེ་ཁོལ་བལྟ། །དམ་ཚིག་ཆོ་ག་རྫོགས་བྱས་ནས། །གཤེགས་དང་མཆོད་བསྟོད་དྲུག་ལྡན་པའི། །བཟླས་པས་སྡིག་སྒྲིབ་དག་པའི་སེམས། །ཆུ་དྭངས་ལྟ་བུར་གྲུབ་ཤར་བ། །ལྷ་མཆོད་རྒྱུད་ཕྱིར་ལྷ་བཙལ
Chinese
将无常等执为实有，这是世俗谛差别宗的观点。器世界的物质，这种事物，由微细的粒子相互之间，不混合如芝麻般，以威力或力量聚合而成。胜义谛的智慧是刹那的，认为每一个都是存在的。经部宗认为世俗谛的极微，聚合的形态是唯一的。胜义谛的智慧是相同的。行持是唯独自利。自生佛的胜义谛，与声闻乘相同。世俗谛显现的差别是，以色蕴所摄的诸法，皆是依赖缘起因缘所致，如梦境般，并非独立存在。这是世俗谛殊胜之处。行持是凭借身体的神变，行持少许利他之事。大乘中观派，有外内两种乘。外派唯识宗，一切都认为是自证，无有外境。其中又有具相和无相两种。具相派的观点是，所显现的境，如眩翳、障翳所见、梦境等，是由于意识的错觉和影像所致，因此也认为是意识的体性。无相派的观点是，自证无二如水晶般清澈，认为此即是真实存在。内派瑜伽中观派，认为世俗谛如幻如假，境与心无二，境显现为心，世俗谛如唯识宗所说。胜义谛则观为不生空性。这些都是菩提行之最胜，广泛地行持利他之事。如同为了他人而点的夜晚的火，像隐藏起来一样，自利自然而然地产生。圆满受用身的教言传承，外瑜伽的三种智慧，作行续和二者合一的续，瑜伽续有三种。根据所化众生的智慧根器而分，这些在见修行方面有所不同。作行续在胜义谛中，一切都是清净的法性，本来就没有边际的垢染。世俗谛自性三族姓尊，一切皆清净故，六三三，认为是天神的坛城。不成立的现象是世间法，为了与此相符而视为主仆。完成誓言仪轨后，具有趋入、供养、赞颂等六种的，通过念诵使罪障清净的心，如清水般显现成就。供养本尊是续部的要求，因此要寻找本尊。
English
Holding impermanence etc. as real, this is the view of the Vaibhashika school of conventional truth. The material of the container world, this thing, is composed of fine particles that do not mix with each other like sesame seeds, but are gathered together by power or strength. The wisdom of ultimate truth is momentary, and it is believed that each one exists. The Sutra school believes that the aggregates of conventional truth are a single form. The wisdom of ultimate truth is considered to be the same. The practice is solely for one's own benefit. The ultimate truth of the Pratyekabuddha is the same as that of the Shravakas. The difference in the appearance of conventional truth is that all phenomena included in the form aggregate are dependent on interdependent causes and conditions, like a dream, and do not exist independently. This is the excellence of conventional truth. The practice is to perform some benefit for others through the magical powers of the body. The Mahayana Madhyamaka school has two types of vehicles, outer and inner. The outer school, the Vijnanavada, believes that everything is self-aware and there is no external object. Among them, there are two types, with aspects and without aspects. The view of the school with aspects is that all these appearances of objects, such as dizziness, obscured vision, and dreams, are due to the illusion and images of consciousness, and therefore are considered to be the nature of consciousness. The view of the school without aspects is that self-awareness is non-dual, clear like crystal, and it is believed that this is the true existence. The inner school, the Yoga Madhyamaka, believes that conventional truth is like illusion and falsehood, that object and mind are non-dual, that the appearance of objects is mind, and that conventional truth is as the Vijnanavada says. Ultimate truth is viewed as unborn emptiness. These are all the best of the Bodhisattva's conduct, and they extensively practice benefiting others. Like a night fire lit for others, self-benefit arises naturally as if hidden. The oral transmission of the Sambhogakaya, the three wisdoms of outer yoga, the Kriya Tantra and the Ubhaya Tantra, the Yoga Tantra has three aspects. They are divided according to the intelligence and faculties of the disciples, and these differ in view, practice, and conduct. In the Kriya Tantra, in ultimate truth, everything is the pure nature of Dharma, and there is no defilement of extremes from the beginning. Conventional truth is the nature of the three family deities, and because everything is pure, six, three, three, it is believed to be the mandala of the deities. The unestablished phenomena are worldly dharmas, and they are viewed as master and servant in order to conform to this. After completing the vows and rituals, the mind that is purified of sins and obscurations through recitation, which has six aspects of going, offering, and praising, appears like clear water. Offering to the deity is a requirement of the tantra, therefore one must seek the deity.
Tibetan
་སྒྲ། །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲའི་ མཆོད་པ་འབད། །གཉིས་ཀ་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། །སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་རྗེས་མཐུན་ཡང་། །ལྟ་བ་རྣལ་འབྱོར་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །རིགས་དང་ལྟ་བས་ཁྱད་པར་འཕགས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་འདོད་པ་ཉིད། །རང་རིག་དངོས་སྟོན་ཡང་སྟོང་མཚན་མ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་དབྱིངས་དག་ཡེ་ཤེས་ལས། །བྱིན་བརླབ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུར། །ཤར་བལྟར་གྲོགས་པོའི་ཚུལ་དུ་མཆོད། །མ་གྲུབ་ཚུལ་གནས་འཇིག་རྟེན་དག །གྲོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནོར་ཚོལ་མཚུངས། །སྤྱོད་པས་ཏིང་འཛིན་གཙོར་བྱེད་པའོ། །ལྷུན་གྲུབ་བཀའ་ལུང་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ། །ཐོག་མར་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཉིས་བསྡུས་ནས། །རང་རིག་ཉིད་ཕྱིར་སྣང་བ་ཀུན། །ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐུར་གསལ་བ། །དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དྲུག་ལ་སོགས་ཤར། །སྣང་བ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་མེད། །དེས་ན་རང་བཞིན་སྐྱོན་དང་བྲལ། །སྣང་སྟོང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ངང་ལས་རིག་པ་ལྷར་བསྐྱེད་པས། །ཐ་མ་རྟོག་ཚོགས་མ་སྤངས་དག །གསེར་འགྱུར་མུན་སྣང་ཇི་ལྟ་བའོ། །ཅིར་སྣང་རང་གི་རིག་པའི་ཕྱིར། །ལྷ་དང་བལྟ་བ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་སྐུར་ཤར་བ། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་བྱེད་མེད་སྟེ། །ངོ་བོས་གཞན་ནས་འོང་བའང་མེད། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བལྟ། །སྤྱོད་པ་བཟང་ངན་གཙང་སྨེ་སོགས། །གང་ལ་ཡང་ཆགས་སྡང་བླང་དོར་མེད། །བདེ་མྱོང་མི་འགོག་མི་འཛིན་ཕྱིར། །ཚོགས་གཉིས་རྒྱུན་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་འདོད་པ་ཉིད། །སྣང་སྲིད་ཟབ་མོའི་མཁའ་ཀློང་ན། །མ་སྐྱེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ལ་ཤར། །ཤར་བ་ཉིད་ན་ཤར་བ་མེད། །ཡབ་ཡུམ་སྲས་བཅས་བདེ་ཆེན་པོ། །ལྷུན་རྫོགས་ངང་ལས་སྐད་ཅིག་གིས། །སྙིང་པོ་དྲན་བརྗོད་སྐུར་ཤར་བ། །འདི་ལ་རིམ་པའི་རྩོལ་བ་མེད། །རྒྱ་མཚོར་ཉི་ཟླ་ཤར་བ་འདྲ། །དོན་གཉིས་མ་བཙལ་རྫོགས་པར་བྱེད། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་ནུས་ན་ཉམ་མི་ང་། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཟའ་གཏད་མེད་པའི་ལྟ་མཆོག་ལ། །དེ་ཉིད་བ་ལ་བལྟ་བ་མེད། །གལ་ཏེ་འདོད་ན་དམིགས་ ལྟ་མོད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ན་ལྟ་བའི་མཆོག །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གླང་པོ་རབ་འབོག་གི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཡ་མ་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་དབང་པོ་ཐ་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷའི་སྐུས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་འདི་གསུངས་སོ། །སྟོང
Chinese
的声音。 沐浴和洁净的供养努力。两者都是续部的意愿，行为与行为相符，但见解追随瑜伽，因此种姓和见解殊胜。瑜伽士的意愿，自证真实显现，也是空性与相，二者无别，清净法界智慧中，加持金刚法界之身，显现如友伴般供养。未成就的处境，如同世间，依赖朋友寻求财物。以行为为主的禅定。任运成就的口传，生起圆满次第三者，最初所说的瑜伽大。身体的二种事物合一，自证之故，一切显现，本来清明为智慧身，二六坛城等显现，显现中无自性，因此自性无过失，显空无别的真如，自性中将觉性生为本尊，最后不舍分别念，如金变黑暗。显现什么都是自己的觉性之故，没有本尊和见解，禅定显现为智慧身，谁也没有做，无作者，自性不是从他处来，因此视为大自在。行为好坏、干净污秽等，对任何事物都没有贪嗔取舍，不阻挡不执着安乐的体验，因此二资粮恒时圆满。之后瑜伽的意愿，显有深奥的虚空界中，未生坛城皆显现，显现之时没有显现，本尊父母及子乃大乐，任运圆满自性中，刹那间，心要忆念显现为身，对此没有次第的勤作，如日月显于大海，不寻求二利而圆满，行为无取舍而行。如是能做到，则不疲惫。大圆满的瑜伽士，于无所执著的殊胜见解，不对其本身作任何观待。如果想要观待，也可以缘想，如果通达一切，就是见解之最胜。自性本身则无所缘。如是说。出自《象力士续》。宣说一切乘之见行不分离，即第二十一章。之后金刚持宣说了，根器最钝的瑜伽士以本尊身来证悟的方法。空
English
sound. Make offerings of bathing and cleansing. Both are the desires of the tantra, conduct is in accordance with actions, but view follows yoga, therefore lineage and view are superior. The yogi's intention, self-awareness truly manifests, also emptiness and signs, the two are inseparable, from the pure realm of wisdom, blessing Vajra realm body, appears as a friend to offer. Unachieved circumstances, like the world, rely on friends to seek wealth. Practice is mainly meditation. Spontaneous oral transmission, arising and perfecting the three stages, the great yoga initially taught. The two elements of the body are united, because of self-awareness, all appearances, are originally clear as the wisdom body, two six mandalas etc. appear, in appearance there is no self-nature, therefore self-nature is without fault, the suchness of emptiness and appearance inseparable, from the nature of awareness arises as a deity, finally do not abandon the discriminating mind, like gold transforming darkness. Whatever appears is because of one's own awareness, there is no deity and view, meditation appears as the wisdom body, no one has done it, no author, self-nature does not come from elsewhere, therefore regard it as great freedom. Actions good or bad, clean or dirty etc., towards anything there is no attachment, aversion, acceptance or rejection, do not hinder or cling to the experience of bliss, therefore the two accumulations are constantly perfected. Afterwards the intention of yoga, in the profound space of existence, unborn mandalas all appear, when appearing there is no appearing, the deity parents and children are great bliss, spontaneously complete in nature, in an instant, the essence of remembrance appears as the body, there is no gradual effort for this, like the sun and moon appearing in the ocean, do not seek two benefits but complete, conduct without acceptance or rejection. If you can do this, then you will not be tired. The yogi of the Great Perfection, in the supreme view without attachment, does not look at itself. If you want to look, you can also contemplate, if you understand everything, it is the best of views. Self-nature itself has no object. Thus it is said. From the Elephant Power Sutra. Explaining that the view and practice of all vehicles are inseparable, that is, the twenty-first chapter. Then Vajradhara explained that the yogi with the dullest faculties should realize through the deity's body. Empty