Tibetan
།གང་ལ་དེ་ཉིད་ཡུལ་འདས་པ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དཔག་མེད་པ། །ཕྱོགས་རིས་མཐའ་དབུས་རྒྱ་དཔག་མེད། །གང་གིས་གང་ལ་ཁྱབ་པ་ལྟར། །མཁའ་སོགས་རྡུལ་བྲལ་འབྱུང་བའི་བཅུད། །ཟག་པ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དབང་པོ་དང་། །དྭངས་མར་འདྲེལ་བར་གང་སྣང་ཡང་། །མཐོང་བ་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུར། །བདག་གཞན་མེད་པའི་རང་སྣང་ཡིན། །མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བཅུད་ལྔའི་རྒྱུན། །ལོངས་སྤྱོད་ཐབས་སུ་བཅས་པ་ཉིད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས། །གང་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད། །རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། །འདས་དང་ད་ལྟར་མ་བྱོན་གྱི། །རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་མཐའ་ཡས་དང་། །མ་ལུས་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་བྱ་བ། །ཕྱོགས་མེད་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོར་གནས། །གང་སྣང་མ་ལུས་དེ་བཞིན་ཉིད། །མ་བཅོས་མ་བྱས་ཞི་བ་སྟེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་འདས་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལྟར། །མ་ལུས་གནས་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དབང་པོ་ཡི། །མཐོང་ཚུལ་དག་དང་མ་དག་གིས། །རང་བཞིན་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། །ཕྱི་ནང་གསང་བ་ལ་སོགས་པའི། །དབང་དང་མན་ངག་འདྲེལ་པ་ཡིས། །དེ་ཉིད་མཐོང་རྟོགས་དོན་ཕྱིར་བཤད། །གང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉིད། །ཡོན་ཏན་ཡོངས་རྫོགས་ནུས་པ་ཅན། །དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་གང་ལྡན་ལ། །དབང་དང་དམ་ཚིག་མན་ངག་དང་། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདྲེལ་པའི་ནུས་པ་ཡི། །བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ། །ཐབས་ཀྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར། །གསང་བའི་གསང་ཆེན་སྙིང་པོ་ཉིད། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་ གྲུབ་སྟེ། །ཕྱི་ནང་བདག་གཞན་མ་ལུས་པ། །ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས་བྲལ་ཀུན་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས། །མུན་པའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། །མུན་སྣང་དུག་དང་གསེར་འགྱུར་རྩི། །ཐབས་མཁས་རང་བཞིན་ངེས་འགྱུར་ལྟར། །གང་དེའི་ལྟ་སྤྱོད་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཞིན་འགྱུར། །དབྱེར་མེད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་རྫས་ལ་སོགས། །མ་ལུས་ཐ་དད་མེད་པ་ལྟར། །ཐབས་མཁས་མ་ལུས་དེ་བཞིན་འགྱུར། །ཐ་མལ་པ་དང་ལོག་པ་དང་། །དཀའ་ཐུབ་ཅན་དང་རྐྱེན་རྟོགས་དང་། །ཕྱི་ནང་ཅན་དང་ཐ་དད་ཅན། །གཙང་སྨེ་ཅན་དང་ཕྱོགས་རྟོགས་ཉིད། །མཉམ་ཉིད་ལྟ་ལས་གང་འདས་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐབས་དག་དང་། །དབང་པོ་ལ་སོགས་ལོག་
Chinese
于彼彼性境超脱，如虚空般无量测，方所边际广无量，如其所遍于何者。空等离尘生之精，无漏之精要即是，有身一切之根与，清净相连任显现，然以颠倒见力转，是无自他之自显。无余一切无分别，方便智慧五精续，受用具足方便性，普于有情而安住。任何方便与智慧，幻化网之自性即，自性无别菩提心，大乐之体性即是。过去现在未来之，胜者持明无边及，无余一切所应证，无偏周遍体性住。任显无余即如是，无作无为寂静性，离一与多之体性，诸佛一切之自性。如离边虚空之自性，无余安住彼等亦，证悟差别根之，见解清净与不清净，自性未成境故尔。内外秘密等诸般，灌顶口诀相连结，为见证彼性义故说。何故金刚阿阇黎，功德圆满具能力，具信勤奋苦行者，智慧超胜何者具，灌顶与誓言口诀，及因缘相连能力之，乐明无念不分别，以方便而令圆满。秘密之大秘密精要，身语意之成就即，内外自他无余诸，一切无别即如是。离方便于一切封，即成黑暗之聚落。暗相毒与点金药，如善巧方便自性定，彼之见行定之时，随即彼性如是转。无别虚空自性中，颜色形状及物等，如是无余无差别，善巧方便无余转。凡夫以及颠倒者，苦行者与缘起证，内外有者与异类，净与不净与偏执。超越平等观之外，体性自性与方便，根等颠倒
English
In that very place, the nature transcends, Immeasurable like the sky, The expanse of directions, limits, and center is immeasurable, Like that which pervades whatever it does. The essence of elements like space, free from dust, The very essence of the unpolluted, The senses of all beings, And whatever appears connected to clarity, Yet transformed by the power of distorted vision, Is the self-appearance without self or other. The stream of the five essences of inseparable, all-encompassing, skillful means and wisdom, The very nature of enjoyment endowed with skillful means, Abides pervading all beings. Whatever is the nature of the illusory net of skillful means and wisdom, The self-nature, inseparable Bodhicitta, The very essence of great bliss. The Victorious Ones, Vidyadharas, infinite, of the past, present, and future, And all that is to be realized by all without exception, Abides as the nature of impartial pervasiveness. Whatever appears, all is just as it is, Unfabricated, uncreated, peaceful, Transcending one and many, The very nature of all Buddhas. Like the nature of the boundless sky, Those who abide without exception, too, Through the difference in realization, the senses, The pure and impure ways of seeing, Because the self-nature has not become an object. Through the connection of empowerment and oral instructions, internal and external, secret, etc., It is taught for the sake of seeing and realizing that very nature. Therefore, the Vajra Master himself, Possessing complete qualities and abilities, Possessing faith, diligence, and asceticism, Whoever possesses excellent wisdom, Empowerment, vows, and oral instructions, And the power of connected causes and conditions, Bliss, clarity, non-conceptuality, Is perfected through skillful means. The very essence of the secret, great secret, The accomplishment of body, speech, and mind, internal and external, self and other, all without exception, All is inseparable, just as it is. Sealing everything without skillful means, It becomes a gathering of darkness. Darkness, appearance, poison, and the elixir that turns things to gold, Like the skillful means that surely transforms nature, Through the view, conduct, and samadhi of that, Immediately it transforms into that very nature. In the inseparable nature of space, Colors, shapes, and substances, etc., Just as all are without difference, Skillful means transform all without exception in that way. Ordinary people and the perverse, Ascetics and those who realize conditions, Those with inner and outer and those with differences, Those with purity and impurity and those with partiality, Whatever transcends the view of equality, The nature of essence and skillful means, And the senses, etc., are perverse.
Tibetan
པ་ཡིས། །དེ་ཉིད་གནོད་པའི་སྟོབས་སུ་འགྱུར། །གང་ལ་གང་གིས་ཟིན་པའི་ནད། །ཐབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལེགས་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་བརྩོན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །དེ་ཉིད་མ་སྤངས་རྣམ་པར་དག །གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ངེས་པ་ལ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཐ་དད་ཆོས་སུ་གང་སྣང་བ། །དངོས་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པ་མིན། །རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །མེ་ལོང་ཐབས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །གཉིས་མེད་འདྲེལ་པའི་མཉམ་པ་ཉིད། །མ་ལུས་དབྱེར་མེད་དམ་པར་བཤད། །དེ་ནས་རྟོགས་སྒོ་བཤད་བྱ་བ། །གང་ལ་གང་གི་དོན་མེད་པས། །ལྟ་དང་སྤྱོད་དང་ལམ་འབྲས་དག །འདི་ཉིད་དོན་གཉེར་གཞན་མེད་པའོ། །གང་གིས་དེ་དག་དེ་དོན་དུ། །ཚིག་དང་སྔགས་རྫས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །གང་བསྟན་དེ་ཡི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས། །བདག་གཞན་ཕན་པར་གང་འདོད་པའོ། །གང་ལས་གྱུར་པ་དེ་ཞིག་པས། །ལུས་སེམས་འབྱུང་བའི་བག་ལ་གནས། །ཕྱིན་ཅད་ཕན་གནོད་ཆོས་མེད་པས། །དཀའ་ཐུབ་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་སོ། །གང་ཕྱིར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཞི་དག །མཉེས་དང་དག་པས་བདེ་བྱའི་ཕྱིར། །ལས་དང་དཀའ་ཐུབ་དྲག་ཤུལ་གྱིས། །གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་འདོད་པར་སྣང་། །བདེན་བཞི་བཅུ་དྲུག་ཐ་དད་ལམ། །ཁམས་གསུམ་མཐོང་བསྒོམ་སྤོང་ཚུལ་གྱིས། །རང་དོན་ཟག་པ་ཀུན་བྲལ་ནས། །རང་དོན་ཐར་པ་མྱ་ངན་འདས། །རྐྱེན་རྟོགས་ བག་ཆགས་སད་པ་ཡིས། །འབྱུང་མེད་བཅུ་གཉིས་རང་བརྟགས་ནས། །མ་རིག་འཁྲུལ་འཁོར་རྒྱུ་འབྲས་ཟད། །ཡིད་བཞིན་བདེ་བ་མཆོག་གི་ས། །ཐ་དད་མེད་པའི་རིག་པའི་སེམས། །བདེན་བརྫུན་ཁྱད་པར་ཅིར་བལྟས་པ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་ཉིད། །བདག་གཞན་ནུས་པའི་སྟོབས་སུ་སྣང་། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་དང་། །བྲག་ཅ་ཆུ་ཟླ་འདྲ་བ་ཡི། །དེ་ཉིད་མཐའ་དབུས་བྲལ་བ་ནི། །བདེན་གཉིས་འདྲེལ་པ་དབུ་མའི་ཚུལ། །རྡོ་རྗེ་དམ་པ་གསུམ་བཀོད་དེ། །དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལས་གྲོལ་ནས། །དག་པའི་རྟེན་འདྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་མངོན་སུམ་ཤར། །གང་ཕྱིར་ལས་དང་བྱ་བ་དང་། །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས། །སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། །དེ་དག་ལས་མཐུན་ཁྱད་པར་ཉིད། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་རྟོགས་ནས། །ལས་དང་ཏིང་འཛིན་འདྲེལ་གོམས་པས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་ས་ལ་གནས། །ཏིང་འཛིན་རིག་པ་གཙོར་བྱས་ནས། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསམ་པ་ཡིས། །ཆ་ལུགས་ཇི་བཞིན་མངོན་སྒྱུར་ཏེ། །གོམས་པས་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ་པའོ། །ཐབས་དང་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །
Chinese
以彼（指有害之物）之故，彼即转为损害之力。何者为任何所缠之病，以善巧方便与精进故，如是精进之差别故，彼即不舍而清净。何以此即决定之理，以悟与未悟之差别故。所显现之种种差别法，于实物中非如是存在。金刚无生即智慧，明镜方便即显现种种。无二相联之平等性，即说为无余无别之圣法。此后当说证悟之门，以任何对任何皆无意义故，见与行与道果皆清净，此即无有其他所求之义。以何者彼等为此义故，以词与咒物与苦行故，何所显示彼之加持故，凡欲利益自他者。从何所生即彼坏灭故，身心生起之习气安住。一切皆无利益损害之法故，不需苦行努力也。何以此为作者之四因，以喜悦与清净为乐之故。以业与苦行猛烈故，显现欲解脱与出离。四谛十六各别道，三界见修断之方式故，自利远离一切漏，自利解脱即涅槃。缘起觉悟 习气苏醒故，观自身十二缘起，无明轮回因果尽，如意安乐胜妙地。无有差别之明智心，真假差别如何观待？明然而不分别即心要，显现自他能力之力量。诸法如幻术与眼花，如阳焰水月之相似，彼即无有边际与中心，二谛相联中观之理。安置殊胜三金刚，从实物幻相中解脱，依靠清净缘起之故，智慧幻相即现前。何以此依靠业与行为，依靠沐浴与洁净故，以咒语与手印之威力，三门金刚持之位。彼等业相同之差别，证悟彼性之四种，以业与禅定相联串习故，安住金刚持之位。以禅定明智为主，以咒语与手印思念故，如其仪轨显现变化，串习故自他利益成就也。以方便与解脱之差别故。
English
Because of that (referring to harmful things), it turns into the power of harm. What is the disease that is entangled by anything, with skillful means and diligence, because of the difference of such diligence, it is purified without abandoning it. Why is this the reason for certainty, because of the difference between understanding and not understanding. Whatever appears as different dharmas, it does not exist as such in reality. Vajra unborn is wisdom, mirror-like means is the appearance of various things. The equality of non-duality is said to be the sacred dharma of complete non-difference. After that, the door of realization should be explained, because anything is meaningless to anything, the view, conduct, path, and result are all pure, this is the meaning of having no other pursuit. By what means do they serve this purpose, by words, mantras, substances, and asceticism, by the blessings of what is shown, whoever desires to benefit oneself and others. Because what arises from something is destroyed, the habits of body and mind arise and abide. Since all have no dharma of benefit or harm, there is no need for asceticism or effort. Why is this the four causes of the agent, for the sake of happiness through joy and purity. Through karma and intense asceticism, it appears that one desires liberation and deliverance. Four truths and sixteen different paths, the way of seeing, meditating, and abandoning the three realms, having separated from all defilements for one's own benefit, liberation for one's own benefit is nirvana. Awakening of conditions Because the habits are awakened, observing the twelve interdependent originations of oneself, ignorance, the cycle of cause and effect ends, the supreme place of wish-fulfilling bliss. The mind of intelligence without difference, how to regard the difference between truth and falsehood? Clear but non-conceptual is the essence, it appears as the power of self and other abilities. All dharmas are like illusion and mirage, like echoes and reflections of the moon in water, that is without beginning or end, the way of the Middle Way connecting the two truths. Establishing the three supreme vajras, liberating from the illusion of reality, relying on pure interdependence, the illusion of wisdom manifests directly. Why rely on karma and actions, rely on bathing and cleanliness, by the power of mantras and mudras, the position of the three doors Vajradhara. The difference between those karmas is the same, realizing the fourfold nature of that, by connecting and familiarizing karma and samadhi, abiding in the position of Vajradhara. With samadhi intelligence as the main thing, contemplating mantras and mudras, transforming the appearance as it is, through familiarity, the benefit of oneself and others is accomplished. Because of the difference between means and liberation.