Tibetan
པས། །བདེ་ཆེན་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་གནས། །ཐ་མའི་དབང་ལ་རང་སྣང་བས། །ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་པར་གནས། །དྲི་ཅན་ཉིད་ལ་དབང་བསྐུར་བས། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་སད་དེ། །རྨོངས་པ་སངས་ལྟར་མངོན་སངས་རྒྱས། །དེ་ནས་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཐུག་པར། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཉིད་དང་། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་མཛད་ཅིང་། །བདེ་ཆེན་མི་རྟོག་གསལ་བའི་ཐུགས། །ཞིང་ཁམས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་དུ། །ཡོན་ཏན་བསམ་ཡས་མངོན་བསྟན་ནས། །གདུལ་བྱའི་དོན་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །མ་ལུས་མཛད་པས་ཚིམས་པར་མཛད། །ལམ་དང་མཛད་པ་ཞིང་ཁམས་དག །ས་དང་ཁམས་དང་མཐུན་པར་སྣང་། །སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་ཞེན་དྲི་མ་གསུམ། །ཉི་ཟླ་ སེམས་མཐུན་མཐའ་ཡང་འགྲོ་འོང་གིས། །གནས་སུ་འདྲེན་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས། །དག་པ་ཡབ་ཡུམ་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའི། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་ལ། །འབྲུ་གསུམ་མཚམས་ནས་རང་ཟློག་པས། །ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་གར་བསྐྱོད་པས། །མ་སྐྱེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གསལ། །རྟེན་ཅན་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ལ། །རང་བྱུང་གོམས་པའི་བློ་ཡིས་བལྟ། །རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་མངོན་གྱུར་ན། །སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཆོར་བ་མེད། །རང་བྱུང་བདེ་བ་མངོན་སུམ་སྟེ། །གོམས་དང་ཐུགས་རྗེ་རང་སྣང་བའི། །འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་ལ། །ལྷ་མོ་རོལ་རྩེད་སྟོང་གི་བདག །གྲངས་མེད་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་བསྐོར་བས། །མ་གཡོས་བདེ་བ་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཕུང་སོགས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་གསལ། །དེ་ཉིད་བཅུ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ས། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ཉིད་རང་གནས་པའི། །ཁམས་གཉིས་འདུས་པའི་ཐབས་ལས་སྐྱེས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་བདག་ཏུ་གསལ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །གང་ལ་འདུལ་བའི་ཚུལ་སྣང་བ། །ཡང་དག་ལོག་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི། །ཤེས་རབ་སྤྱན་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་ཀྱང་། །སཱ་བབས་ལུས་ཀྱང་ལུ་ཕུག་བགྲོད་སྣང་མེད་བཞིན། །ལྡོག་མེད་སྟོབས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད། །དང་པོ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནས། །ཐ་མ་མཐར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་དུ། །ཕྱི་ནང་གསང་སོགས་ཇི་བཞིན་པར། །སྐྱེ་འགག་གནས་དམིགས་འགྲོ་འོང་གིས། །གཡོ་སེམས་སྐྱེས་ལ་མོས་སྤྱད་ཀྱང་། །ཟབ་མོ་བསྒྲགས་པས་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན། །སྨོན་ལམ་འདོད་ཡོན་འཇུག་པ་ཡང་། །གཉིས་མེད་དོན་ལ་སྡང་བ་མེད། །གནས་པ་དང་ནི་མཉམ་གསུམ་གྱིས། །ཡིད་ཆེས་ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད། །རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་སྤྲོས་བཅས་ཚེ། །མཐར་ལམ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བའོ།
Chinese
因此，安住于如大乐虚空之边际。以最后之灌顶自显现，于如海洋微尘数之刹土中，方便与智慧平等安住。以具垢者本身而作灌顶，觉醒一切所知之坛城，如盲者复明般显现成佛。之后直至虚空边际，以大乐之身，转法轮，大乐无分别光明之心，于十方刹土之微尘数中，显现无量功德，凡所有应调伏之有情，皆令满足。道与事业，诸佛刹土，显现与地与界相合。外器内情相续执着三垢染，日月 心意相合，乃至以出入之，引入处所之道本身，清净父母智慧光明，方便与智慧无二之，轮涅无二自性中，从三字之间自回遮，依于方便之舞动，未生俱生皆明了。于有依之风与明点上，以自生串习之智慧观之，若离诸缘而现前，则心之明点不散失。自生安乐现量也，串习与悲心自显现之，种种欲妙受用上，千位天女嬉戏之主，以无数轮之方式旋转，不动遍满一切之安乐。蕴等一切分别念，皆明现为五大乐智慧。彼即十三佛陀之位，智慧界自体安住之，二界和合之方便所生，出生之时即明现为我。以善巧方便之差别，显现调伏所化之方式，于正邪有无之，智慧双眼虽为一境，如萨瓦瓦之身亦如鲁伊巴般无有行进之显现，圆满于无退转之力。从最初进入之次第起，至最后圆满究竟时，内外密等如其所有般，以生住灭定出入之，虽于动摇之心生起信解，然以甚深之宣说，使生起次第稳固。祈愿欲妙之进入也，于无二之义中无有嗔恨。安住与等性三者，使信心与智慧增长。恒常安住之有戏论之生命，最终与道本身相结合。
English
Therefore, abide as far as the edge of the great bliss sky. By the self-appearance of the final empowerment, in the realms as numerous as the dust of the ocean, abide equally in skillful means and wisdom. By empowering the defiled one himself, awaken all the mandalas of knowable things, and manifest enlightenment like the blind regaining sight. Then, until the edge of the sky, with the body of great bliss, turn the wheel of Dharma, the mind of great bliss, non-conceptual and clear, in the dust-like number of realms in the ten directions, manifest immeasurable qualities, and satisfy all those who need to be tamed. The path and activities, the Buddha-fields, appear to be in harmony with the earth and the elements. The outer vessel, the inner essence, the continuum of attachment, the three stains, the sun and moon. With the harmony of minds, even with coming and going, by the very path of leading to the place, the pure father and mother, the wisdom is clear. In the nature of non-duality of skillful means and wisdom, non-duality of samsara and nirvana, from the space between the three syllables, self-reverse, relying on the movement of skillful means, the unborn and co-emergent are clear. On the dependent wind and bindu, look with the wisdom of self-arisen habituation. If it manifests without conditions, then the bindu of the mind will not be lost. Self-arisen bliss is manifest, the various objects of desire and enjoyment of habituation and compassion are self-appearing, the lord of a thousand goddesses playing, rotating in the manner of countless wheels, the unmoving bliss is all-pervading. All thoughts such as aggregates, etc., are all clear as the five great bliss wisdoms. That itself is the place of the thirteen Buddhas, the wisdom realm itself abides, born from the skillful means of the union of the two realms, at the time of birth it is clear as self. By the difference of skillful means, the way of taming those who are to be tamed appears, in the right and wrong, existence and non-existence, the two eyes of wisdom, although being one object, like the body of Saraha, like Luipa, there is no appearance of going, perfected in irreversible strength. From the first stage of entering, to the final stage of completion, the outer, inner, secret, etc., as they are, with arising, abiding, ceasing, fixation, coming and going, although faith and application arise in the moving mind, the generation stage is stabilized by the profound proclamation. The entering of aspiration and desire is also without hatred in the non-dual meaning. Abiding and the three samenesses, make faith and wisdom grow. The life of constant abiding with elaboration, in the end, is joined to the path itself.
Tibetan
།བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིས་མི་ལྡོག་པ། །དེ་གོམས་ཕྱི་མའི་རིག་རིགས་ཀྱང་ལས་བསྟན། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱི་ཚེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཐབས་ དང་ཤེས་རབ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །བདེ་བ་ཐིག་ལེ་རྫོགས་སྐྱེས་པ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྱུ་མར་འགག །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་དབྱེར་མེད་གནས། །གཉིས་མེད་རྟོག་པ་གང་དམིགས་པས། །འགྲོ་འོང་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཆར། །བསླད་པའི་ཚིག་བྲལ་སྒྲོ་སྐུར་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་བདག་པོ་དང་། །གཉིས་མེད་དོན་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་། །འདྲེལ་ཚད་འཁྲུག་བསྣོལ་བཀའ་བརྒྱུད་ཡིན། །ཞེས་ཉིད་ལ་ཉིད་བཤད་དོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་པོ་ལྔ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་དགྱེས་ཆེན་པོ། །འདུལ་བའི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་ནས། །དཀྱིལ་འཁོར་རྡུལ་སྙེད་བཅས་པ་དག །ཁྲོ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར། །གང་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དཔག་མེད་དག །ཁྲོ་བོས་འདུལ་བའི་དོན་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་སྡང་སེམས་ལྡན་པ་ལ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ལྡན་པ་ཡི། །ཐབས་མཁས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ཡི། །ཞེ་སྡང་ཁྲོས་པས་འདུལ་བར་མཛད། །ཁ་ཅིག་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་སྟེ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའི། །འདོད་ཆགས་རྨོངས་པར་ཐིམ་མཛད་ནས། །ཆགས་པ་ཁྲོས་པས་འདུལ་བར་མཛད། །ལ་ལར་བལྟ་དང་ཆོ་ངང་ལས། །ཏིང་འཛིན་ཞིང་ཁམས་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས། །འཕམ་ཞིང་ང་རྒྱལ་ཟིལ་མནན་པ། །ལོག་པའི་རི་བོ་བརྟས་མཐོང་ནས། །ལོག་པའི་རི་བོ་ཚར་གཅོད་ཅིང་། །ཐོག་མ་ཐ་མའི་དུས་མེད་པ། །རང་བྱུང་སྒྱུ་འཕྲུལ་འགག་པ་མེད། །ཐབས་མཁས་ཕན་པའི་གནོད་སྦྱིན་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་ལ། །འཇིགས་དང་རེ་དོགས་མེད་པ་ཡི། །མི་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཏིང་འཛིན་བྱེ་བ་ས་ཡ་དག །དཔག་མེད་ཆེ་བར་ཀུན་སྤྲུལ་ནས། །མཚན་མའི་ཆེ་བ་ཟིལ་མནན་ནས། །ཐབས་མཁས་ཡིད་འཕམ་འཕྲོག་པར་མཛད། །སྟོང་གསུམ་ཁྲག་དང་དུར་ཁྲོད་དང་། །དགའ་དང་མི་དགའ་འཇིགས་བྱེད་པའི། །མ་ལུས་དུར་ཁྲོད་རོ་གླིང་དུ། །སྟོབས་ཀྱིས་གདུག་པ་ཟིལ་གྱིས་ གནོན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་པར། །གཡོ་ཞིང་འཁྲུག་དང་ལྡེག་པ་ཡིས། །གདུག་པས་སྤ་བཀོང་འཇིགས་མཛད་ནས། །བསྐལ་པ་མེ་ལྟར་རབ་འབར་ཞིང་། །འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་རྒྱན་གྱིས་བཞུགས། །འདི་ལྟར་མ་ལུས་ཟིལ་གནོན་པ། །ང་རྒྱལ་ཁྲོས་པས་འདུལ་བར་མཛད། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །མ་ལུས་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་དེས། །མ་ལུས་བྱིན་རླབས་གསལ་བྱའི་ཕྱིར། །གཉིས་མེད་སྦྱོར་བའི་ཐིག་ལེ་ཡིས། །
Chinese
以成办之因不退转，彼习气亦示后世之明分，任运成就后世一切圆满。以方便与智慧双运，生起乐受明点圆满，于无自性之幻化中灭尽，彼性不生无别而住。以何无二之分别念，现起无有来去之果。离诸错谬之语，无有增损，因缘果与主，不离无二之义，关联错综乃噶举派。如是自身对自身宣说。幻化海续中，决定五事品第十四竟。之后，薄伽梵大喜乐者，意念调伏之意乐，所有坛城微尘数，化为无数之忿怒尊。何以故？为调伏无量所化故，以忿怒调伏之义故。于有些具嗔心者，以具足身语意之，善巧无过患之，嗔怒忿怒调伏之。于有些贪着耽执者，以方便与智慧无别之，贪欲融入愚痴中，以贪欲忿怒调伏之。于有些观视与傲慢者，以三摩地刹土神变之，挫败且慢降伏之，见增盛之邪山，断除邪山，无有初始终结之时，自生幻化无有止息。以善巧饶益之夜叉，于世间三门之事，无有怖畏与希冀之，无有不可为之事。三摩地百千俱胝，皆幻化为无量广大，以有相之广大降伏之，以善巧夺取意念。三千世界血与尸林，喜与不喜怖畏之，所有尸林罗刹境，以威力降伏暴恶。所有世间界，以摇动、扰乱与震动，以暴恶挫败傲慢作怖畏，如劫火般猛烈燃烧，以大怖畏严饰而住。如是所有皆降伏，以慢忿怒调伏之。之后，所有诸佛，以所有聚集之自性，为令所有加持明晰故，以无二合和之明点。
English
It does not turn back by the cause of accomplishment. That habit also shows the clear division of the future. Spontaneously accomplishing all perfections in the future life. By the union of skillful means and wisdom, the bliss of the complete bindu is born. It ceases in the illusion of no self-nature. That very nature abides unborn and undifferentiated. By whatever non-dual concept, the fruit of no coming and going arises. Free from corrupted words, there is no addition or subtraction. Cause, condition, result, and lord, do not waver from the meaning of non-duality. The intertwined connection is the Kagyu lineage. Thus, it is explained to oneself by oneself. From the Tantra of the Ocean of Illusions, the fourteenth chapter, which establishes the five objects, is complete. Then, the Bhagavan, the Great Joyful One, contemplating the intention of taming, all the mandalas, as many as atoms, transformed into countless wrathful deities. Why? Because for the sake of taming limitless beings to be tamed, for the sake of taming with wrath. To some who possess hatred, with skillful means, free from faults, of body, speech, and mind, he tames them with hatred and wrath. To some who are attached and clinging, with the inseparability of skillful means and wisdom, he dissolves desire into ignorance, and tames them with desire and wrath. To some who are arrogant and haughty, with the miraculous powers of the samadhi realm, he defeats and subdues their pride. Seeing the increasing mountain of wrong views, he cuts off the mountain of wrong views, without beginning or end. Self-arisen illusion has no cessation. With skillful and beneficial yakshas, in the activities of the three doors of the world, without fear or hope, there is nothing that cannot be done. Millions of billions of samadhis, all transformed into immeasurable greatness, subduing the greatness of signs, with skillful means, he steals away their minds. The three thousand worlds, blood and charnel grounds, joy and displeasure, frightening, all the charnel grounds and cemeteries, with power he subdues the wicked. All the world realms, with shaking, disturbing, and vibrating, with wickedness he humbles pride and creates fear, blazing like the fire of an eon, adorned with great terrifying ornaments. Thus, subduing all, he tames them with pride and wrath. Then, all the Buddhas, with the nature of all gathered together, in order to clarify all blessings, with the bindu of non-dual union.