Tibetan
བང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྟེ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་བཤིགས་ན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་མེད་པས། །གཞིག་ན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཞི། །ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་ལྔས་བཤིགས་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ངང་དུ་ཐིམ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། ། སྣང་བ་མི་འགོག་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །ཀུན་གཞི་ཉིད་སྣང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ང་དང་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག །བདེ་སྡུག་མཚན་མ་སོ་སོར་འཛིན། །ཀུན་གཞི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །བག་ཆགས་སྩོགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བློ་ཡིས་བླང་དུ་མེད། །བསྒོ་དང་བསྒོ་བར་བྱ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་སྒོ་བྱེད་དངོས་པོ་མེད། །མེད་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་ལོག་བརྟགས་པས། །ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་ཀ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་རྟོག་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་འགྲུབ་ན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ག་ལ་འགྲུབ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་རྒྱུན་ཉིད་ནི། །སྔ་མ་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་པ། །ཕྱི་མ་མ་བྱུང་བརྟག་ཏུ་མེད། །ད་ལྟར་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །རྩི་ཤིང་ཁ་ན་རླུང་འཕྱོ་འདྲ། །རྒྱུད་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམས་དངོས་པོ་མེད། །ཆུ་དང་རླུང་དང་རླབས་འདྲ་བ། །དེ་གསུམ་གཅིག་དང་སོ་སོ་མིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་ཉོན་མོངས་ཡིན། །གཅིག་པ་མ་ཡིན་སོ་སོ་མིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་དབྱིངས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །གཅིག་ཏུ་ཡང་ནི་བརྗོད་པ་མེད། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་ཡིན། །རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་གུད་ན་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ནི། །ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་བརྟག་དཀའ་བ། །ཡངས་ལ་རྒྱ་ཆེ་གཏིང་ཟབ་པ། །ཤེས་རབ་ཟབ་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །གང་ནས་མི་འོང་གར་མི་འགྲོ། །འོང་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མིན། །ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་མི་དམིགས་པ། །མཐའ་དང་དབུས་ཀྱང་བརྟག་ཏུ་མེད། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །དམིགས་མེད་ཚུལ་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་། །དབྱིངས་དང་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །རང་རིག་ཁོ་ན་ཙམ་དུ་ཟད། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱོས། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ དང་། །བླ་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །སྙིང་རྗེའི་ཐག་པ་མ་ཆད་པར། །ཉོན་མོངས་ལམ་ལས་གྲོལ་བྱེད་ཅིང་། །བྱམས་པ་དག་གིས་མཉེས་པར་གྱིས། །དེ་བཞིན་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལ། །སྙིང་རྗེའི་ཞགས་པ་ཆེར་བརྐྱངས་ནས། །ཉོན་མོངས་འདམ་ནས་འདྲེན་པར་བྱེད། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྐྱོང་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་རྣམས་ལ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མི་གོས་ཤིང་། །ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར། །དགའ་བ་དག་ལ་འགྱོད་མ་བྱེད། །སེམས་ཅན་ང་དང་བདག་མེད་ལ། །ཐུགས་རྗེས་གཉིས་རྟོག་མི་བྱེད་དེ། །བུ་གཅིག་འདྲ་བར་བློ་གཞག་བྱ། །ཐམས་ཅད་དྲི་མ་མེད་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་བས། །དེ་ལ་དངོས་དང་རྟོག་པ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གནས་པ་ལ། །དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་པས། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་དམིགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པ། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །བདག་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་པས། །ཀུན་ལ་སྨོན་ཅིང་ཆགས་སུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་གཏིང་ཟབ་པས། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན། །མ་དམིགས་མི་དམིགས་དམིགས་སུ་མེད། །སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་དབྱེར་མེད་པས། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དང་། །དུས་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་འུབ། །བོ་དྷི་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་བཤད། །སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ལྡན་པས། །ཅི་ལའང་ཐོགས་པ་མེད་པར་བཤད། །སྤྱད་པ་ཉིད་ན་ཆགས་པ་མེད། །དུས་མཐའ་མེད་པར་མ་ཉམས་གནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །མངོན་སུམ་ ཚད་མས་རྟག་མཐོང་ཡང་། །སྣང་བ་ཉིད་ན་དངོས་པོ་མེད། །དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཉིད་དུ་རྟོགས། །གང་ཞིག་སྟོང་པའི་ངང་ཡོད་ཅེས། །མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་སྟེ། །རི་བོང་རྭ་དང་མོ་གཤམ་བུ། །ཚིག་ཙམ་གདགས་སུ་རུང་མོད་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟོང་ཉིད་མེད། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྟོང་ཞེས་ཏེ། །དྲན་མེད་རྔོས་པོ་མ་ཡིན་པས། །རྟོག་མེད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང་། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྔོས་པོ་ཅན་གྱི་ཆོས་མེད་དོ། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་རྟོགས་གྱུར་ན། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ནས་བཙལ་ཞིང་གཞག་ཏུ་མེད། །ཡོད་ལས་བཙལ་ན་སྒྲོ་བཏགས་འགྱུར། །མེད་ལས་བཙལ
Chinese
在外邦国土所显现的一切， 并非是国土真实存在， 实乃阿赖耶识的显现， 各种事物才会显现。 如果将显现的事物摧毁， 因为各自的特征并不真实存在， 摧毁后便融入虚空之中。 如果将虚空也用五种方式摧毁， 便会融入无特征的境界。 一切都是万物的本源。 无有根基的刹那。 显现无法阻止是方便法门， 自性空性即是智慧。 烦恼的分别念， 是阿赖耶识显现的对境。 执着于我与我所， 将乐与苦的相状分别执取。 在阿赖耶识无有事物的基础上， 习气等无有安住之处。 在显现的事物不存在的基础上， 烦恼无法被心所取。 没有教诫和被教诫， 因此没有能作的实体。 明明没有，心却错误地执着， 所以在三界监狱里恒常流转。 意识的分别念， 对于显现和不显现二者， 只是刹那间的分别。 如果分别念本身都无法成立， 境的事物又怎么能成立呢？ 意识的如是相续， 前一刹那已经过去，无法寻觅， 后一刹那尚未产生，无法观察。 现在当下也无法寻觅自性。 如同树梢上的风在摇动， 相续没有完全断绝， 这就是普遍生起之因。 因此，诸法没有实体。 如同水、风和波浪， 这三者既非一体也非异体。 同样，阿赖耶识也是烦恼， 非一非异。 法界与等性界， 一切智慧无有分别， 也无法说成是一体。 因此，不明白的就是众生， 明白了就没有另外的佛。 菩提心的如是性， 极其不可见，难以观察， 广阔无垠，深不可测， 以甚深智慧才能证悟。 从何处而来，往何处而去？ 没有来和去。 极其难以观察，不可见， 没有边和中心可以观察。 远离能取所取的如是性， 以无所缘的方式如是显现。 界与界的智慧， 仅仅是自证而已。 所有无余的众生， 都应如此领悟。 没有烦恼痛苦， 并且，获得无上果位。
English
All appearances in foreign lands, Are not the existence of those lands, But the very appearances of the Alaya consciousness, That various things appear. If the appearing things are destroyed, Because their individual characteristics do not exist, When destroyed, they dissolve into the state of space. If that very space is destroyed by five, It dissolves into a state without characteristics. Everything is the source of all. A moment without foundation. Non-stopping appearances is the method, Emptiness of inherent existence is wisdom itself. The consciousness of afflictions, Is the very Alaya, the object of appearance and experience. Discriminating "I" and "mine," Holding onto the characteristics of pleasure and pain separately. In the absence of things in the Alaya, There is no place for habits and so on. In the absence of appearing things, Afflictions cannot be taken by the mind. There is no instructing and being instructed, Thus, there is no entity that acts. Even though there is nothing, the mind wrongly clings, Therefore, it constantly wanders in the prison of the three realms. The consciousness of the mind, Towards both appearance and non-appearance, Is a moment's discrimination. If discrimination itself is not established, How can the objects of the environment be established? The continuous nature of the mind's suchness, The previous moment has passed and cannot be found, The next moment has not yet arisen and cannot be examined. The present moment's nature cannot be found. Like the wind blowing on the tip of a plant, The stream is not completely cut off, This is the universal cause. Thus, things have no entity. Like water, wind, and waves, These three are neither one nor separate. Similarly, the Alaya is affliction, Neither one nor separate. The realm of Dharma and the realm of equality, All wisdom is without distinction, And cannot be spoken of as one. Thus, those who do not understand are sentient beings, If understood, there is no other Buddha. The suchness of the Bodhi mind, Extremely invisible and difficult to examine, Vast and extensive, deep and profound, It is realized through profound wisdom. From where does it not come, where does it not go? There is no coming and going. Extremely difficult to examine, invisible, There is no beginning or middle to examine. The suchness free from grasping and being grasped, Appears in such a way as without object. The realm and the wisdom of the realm, Are merely self-awareness. All sentient beings without exception, Should understand it in this way. Without afflictions and suffering, And, the supreme fruit will be obtained.
Chinese
于诸有情众，慈悲绳索恒不断， 从烦恼道解脱之，以诸慈爱令欢喜。 如是轮回之牢狱，慈悲之索广延展， 从烦恼泥中牵引出，以大悲心而守护。 如是诸凡夫，不为业障所染污， 令诸有情皆成佛，于诸喜乐莫生悔。 于有情我与无我，莫以悲心作二想， 如独子般而系念，令诸一切皆无垢。 诸法皆为空性故，于彼无有实与想， 安住虚空之自性，于彼无有改造变。 诸法皆无自性故，诸显现皆无实体故， 有与无等诸一切，以无自性不可得。 超世间与世间，诸法种种之显现， 非自之外所显现，于诸一切无贪恋。 菩提心等诸一切，极难思议甚深故， 非是分别之境界，无所缘不可缘，缘亦无。 心性本然是何如，菩提即是心性也， 心与菩提无别故，与诸有情众一切， 三时诸法等一切，一切无余诸法性， 心与菩提性中摄，大菩提者如是说。 具足智慧之士夫，于诸一切无障碍， 行持之时无贪著，无有穷尽而不灭。 如是所显现一切，现量证知恒常见， 然于显现无实体，如是如实而了知。 若有说于空性中，了知无有之自性， 如兔角与石女儿，唯是言说可安立， 然诸一切唯名言，无有空性之实体。 一切皆空如是说，非是无记之顽空， 无分别性光明耀，如是所显现一切， 无有实体之诸法，唯是了知之自性。 若能了知一切二取空，彼即胜义之法界， 不从他处寻觅立，若从有中寻觅之， 则成增益之边执，若从无中寻觅之
English
Towards all sentient beings, may the thread of compassion never be severed, Liberating them from the path of afflictions, may they be pleased by all loving-kindness. Likewise, in the prison of samsara, having greatly extended the lasso of compassion, May they be drawn from the mud of afflictions, may they be protected by great compassion. Likewise, towards all ordinary beings, may they not be stained by the obscurations of karma, May all manifestly attain Buddhahood, may there be no regret for all joys. Towards sentient beings, self and non-self, may compassion not create duality, May the mind be fixed as if on a single child, may all be without impurity. Since all phenomena are emptiness, in that there is no reality or thought, Abiding in the nature of space, in that there is no alteration or change. Since all phenomena are without characteristics, since all appearances are without substance, All that is existent and non-existent, is not perceived because of the absence of characteristics. Transcendent and mundane, the various appearances of phenomena, Since they are not other than oneself, there is no longing or attachment to all. All Bodhicitta, because they are extremely difficult to contemplate and profound, are not the object of thought, unapprehended, unapprehendable, and without apprehension. What is the nature of mind itself? Buddhahood is that very mind, Since mind and Buddhahood are inseparable, with all sentient beings, All phenomena of the three times, all without exception are the nature of phenomena, Mind and Buddhahood are gathered into the nature, the Great Bodhi spoke thus. A person endowed with great intelligence, speaks without obstruction in anything, In practice itself, there is no attachment, it remains undiminished without end. Thus, in all appearances, although manifest perception always sees, In appearance itself, there is no substance, thus realize it as it truly is. Whoever says there is existence in emptiness, understands the nature of non-existence, Like a rabbit's horn and a barren woman's son, only words can be applied, But all are mere names, there is no emptiness. Saying that all is empty, is not an unconscious blankness, The nature of non-thought is clear light, thus all appearances, There are no phenomena with substance, it is only the nature of knowing. If all is realized as non-dual, that is the ultimate realm, It is not sought or placed from elsewhere, if sought from existence, it becomes an imputation, if sought from non-existence